MEB’in, “Güçlü Yarınlar İçin 2023 Eğitim Vizyonu Belgesi”ni ayrıntılı bir şekilde değerlendirmiş ve başka hususların da olduğunu belirtmiştim.

Belgede spora sıklıkla değiniliyor, çocuklara dersi olmadığı zamanlarda okulda spor olanağı sağlanacağı belirtilerek şöyle deniliyor:

“Okulun ve
çocukların kendi
mahallesinin bir
parçası olarak
geliştirilmesi için eğitim kayıt bölgelerinde
okul-mahalle spor
kulüpleri kurulacaktır.
İlgili spor dalında yetenekli
olan çocukların öğleden
sonra spor kulüplerinde
yoğunlaştırılmış
antrenmanlara katılımı
için gereken yapı
kurulacaktır.”

İstanbul’da okul spor kulüpleri ile ilgili yaşadığımız bir deneyimi anlatmadan olmazdı. Daha önceki millî eğitim müdürlerimizin birinin zamanında okullarda zorunlu spor kulüpleri kurmuştuk. Bu kulüpler, resmî kulüplerdi ve dernekler masasına kayıtlıydı. Bütün okul müdürleri aynı zamanda kulüp başkanı olmuş, mesailerinin önemli bir kısmını kulübe ayırmak durumunda kalmışlardı.

Gel zaman git zaman bu kulüpler yürümedi, okul yöneticileri için âdeta çileye dönüştü. Resmiyet noktasındaki eksik ve yanlışlardan dolayı çoğu okul ceza ödedi. Bu kulüplerden kayda değer bir çalışma da çıkmadı. İl müdürü görevi bırakınca da okul müdürleri çok hızlı bir şeklide bu kulüpleri kapattı.

Peki niye yürümedi okul spor kulüpleri? Bir kere zorla kurdurulmuştu, bu yüzden okul müdürleri haklı olarak bambaşka bir alan olan spor kulüplerinde çalışmak istemediler. Okulların spor alt yapısı çok zayıftı, malî kaynak da yoktu. Öyle olunca spor kulüpleri okullar için büyük bir soruna dönüştü, il müdürü gidince de okul yöneticileri derin bir nefes aldılar ve kulüpleri anında kapattılar.

Keşke spor kulüpleri başarılı olsa. Keşke çocuklarımız teknolji bağımlılığından kurtarılsa da beden sağlıkları için spora yönlendirilebilse. Okul-mahalle spor kulüplerinin başarıya ulaşmasını gönülden dilerim.

Bakanlık gerekli tedbirleri alacak, projenin başarılı olması için elinden geleni yapacaktır ancak okul spor kulüplerinin amacına ulaşacağı konusunda çok da ümitvar değilim. Yine okul yöneticileri çektiği çile ile kalır gibi geliyor.

Siz ne dersiniz?