Bu sözler, 19 Ağustos 2016’da Akşam’dan Kenan İspir’e konuşan hendek-barikat savaşı döneminin Mardin Valisi Ömer Faruk Koçak’a ait. Devam edelim.

“Değiştirdikleri planla operasyon başladı ve ilk andan itibaren maalesef çok şehit vermeye başladık. Bizim karşı EYP’lerle döşenmiş sokaklara askerleri şehit olacaklarını bile bile gönderiyorlardı. Salih Kırhan, Adem Huduti ve İbrahim Yılmaz bunu en baştan kurgulamıştı. Huduti‘den karakoldaki astsubaya kadar hepsi işin içindeydi.”

“Komutanları sürekli ilk başta sınıra yakın olan Zeynel Abidin Mahallesi’nden operasyona başlamaları konusunda uyardık. Resmen teröristlerin tünel kazmasına fırsat verildi. İşler bir türlü düzelmeyince Tunceli Komando Tugay Komutanı Levent Ergün’ü gönderdiler. Ergün’ün geleceğini öğrenince Kırhan “O Balyozdan yargılandı. Gelmesin” diye karşı çıktı. O zaman Ergün’ün onlardan olmadığını anladım. Tuğgeneral Levent Ergün Mayıs başında Nusaybin’e geldi. İlk olarak tünellerin kazıldığı Zeynel Abidin Mahallesi’nden başladı ve bölgeyi 1 ayda az zaiyatla temizledi.” 

Aslında, NATO-ABD’den gelen listeler ile FETÖ’cü savcılar işlerini iyi yapmışlar, Levent Ergün’ü, Balyoz kumpasıyla 20 ay cezaevine koymuşlardı. Nusaybin’i temizleyen o komutan bugün Tümgeneral üniformasıyla Barış Pınarı Harekatı’nın üst kurmaylarından biri…

Kendisi de İzmir Casusluk Kumpası mağduru olan Coşkun Başbuğ’a göre, harekat kurmaylarının hemen tamamı FETÖ kumpasından kurtulup üniformasına kavuşmuş şerefli-vatansever askerlerden oluşuyor.

Siyonist ittifak: FETÖ-PKK
Şubat 1980’de Uluslararası Siyonist Teşkilat tarafından yayınlanan Kivunum (Talimatlar) dergisinde “Beyrut Kasabı” olarak adlandırılan katliamcı faşist eski İsrail Başbakanı Ariel Şaron’un danışmanı Oded Yinon’un yazdığı bir yazıyla başlayan sürecin sonuna geldik.

Tevrat’ta Mısır’daki Nil’den Mezopotamya’daki Fırat’a uzanan “vaat edilmiş toprakları” (kulakların çınlasın Sezai T.) hedefleyen plan, “1980’lerde İsrail İçin Strateji” başlığı taşıyordu.

YİNON PLANI 1982’de devreye sokuldu.

Aynı yıl, PKK kuruldu, 1980 darbesinin generali Kenan Evren de FETÖ’ye ordunun kapılarını açtı, FETÖ’nün siyasetteki ayağı ANAP’tı, PKK’yı sahiplenmek ise HADEP üzerinden Erdal İnönü’nün SHP’sine kalmıştı…

Önce Arap coğrafyasını, sonrasında da İran ve Türkiye’yi parçalamayı öngören bir plan sürecinde Türkiye’nin infaza sürüklendiği yıllardan söz ediyorum, sembolü, Nusaybin’de yaşanılanlardır.

FETÖ hainlerinin sosyal medya hesapları, bugün de PKK için neden feryat ediyor sanıyorsunuz? Pislik Enes K. Washington’a kadar gidip kim için Türkiye’ye ekonomik ambargo istiyor, söyleyeyim, İsrail!..

Uzlaşma söz konusu değildir…
Beyazsaray’daki Evanjelik-siyonist lobinin lideri Başkan Yardımcısı Pence, Ankara’da pazarlık yapacak.

FETÖ ve PKK’yı korumaları bu planın doğal sonucudur.

Uzlaşır, manevra bırakırsak, kendimize ihanet etmiş oluruz.

Ordu çıktığı seferi tamamlayacak, o Siyonist plan tarihe gömülecek.

(Emperyalist ordu durduğunda milletin duracağını sanıyor, geçiniz.)

Birinden, “Ne işimiz var Ortadoğu batağında” diye bir söz duyarsanız, şunu düşünün:

“Ya bir aptal, ya da bilinçli bir Siyonist işbirlikçisiyle karşılaştım.”

NOKTA.

Ardan Zentürk/ Star

❗Ordumuzun ve tüm kamu kurum ve kuruluşlarımızın siyonist Yahudilerin ve İngilizlerin istilası altında olduğunu..
❗Kanunlarımızın İsviçre’ye, harflerimizin Latin ülkelerine, kılık kıyafetlerimizin Batılı ülkelere ait olduğunu…
❗Harf inkılabının çağdaşlaşma adına değil, tarihimizle bağımızı koparmak için yapıldığını..
❗Kılık kıyafet inkılabının insanlara özgüven kazandırarak, yeryüzünde kibirle yürümelerini ve İslamiyet’ten uzaklaştırmak için yapıldığını..
❗Deniz kenarlarında ve en kallavi mekanlarda, zengin olanların değil, Sabetayist Yahudilerin ve Ermenilerin yaşadığını…
❗Medya sistemimizin tamamen siyonist Yahudilerin güdümünde olduğunu..
❗Sanatçı, gazeteci, veya medyatik olmak için ve bu işten para kazanmak için mutlaka ve mutlaka siyonist Yahudilerin kurduğu sistemin yöneticilerine belli sözler verilmesi gerektiğini… Aksi takdirde ne kadar başarılı olursanız olun sizin medyayı kullanmanıza izin verilmediğini…
❗Derneklerin ve vakıfların Yahudilerin ve İngilizlerin istilası altında olduğunu…
❗Bu ülkenin insanlarının en güzel dinle kandırıldığını anlayan Yahudilerin, dini cemaat kisvesi altında yapılar kurarak, İslamiyet’i içeriden tahrip ettiğini…
❗Yani Ahmet’in Ahmet olmadığını, Mehmet’in Mehmet olmadığını, Ayşe’nin Ayşe, Fatma’nın Fatma olmadığını, bizler Erdoğan’dan sonra öğrendik… Yani anlayacağınız Erdoğan sadece bu ülkenin Başkanı değildir, aynı zamanda MASKELERİ DÜŞÜREN ADAMI’dır.. Bu yüzden Erdoğan’a DİKTATÖR diyorlar ve onun gitmesini istiyorlar… Evet Erdoğan gerçekten diktatördür çünkü onların kurduğu düzeni yerleyeksan etti… Peki bunu tek başına mı yaptı..? Tabii ki hayır… Milletimiz, milli derin devletimiz.. Erbakan, Erdoğan, Bahçeli, milli ve yerli siyasetçilerimiz hep beraber bu işi başardık ve asra yemin olsun ki, bu saatten sonra çark etmek gibi bir niyetimiz yok… Onu bu kutlu yolda yalnız bırakmak, ülkeye ihanettir… İhanet edenlerden olmayacağız.. NET

Şenay Tek

Aslında bu yaklaşım arifane bir perspektiftir. Necip Fazıl Kısakürek’in deyimiyle ‘kaba softa ham yobazların’ din anlayışından daha ahlâkî, akılcı ve romantikdir. Karşılıksız sevmek gibi platonik olduğu söylenebilir.

Hani anlatılır ya; “Bir mecliste ilm-i kelâm üzerine sohbet edilirken, ilmine pek mağrûr bir âlim, kendine bir pâye çıkarmak için böbürlenerek şöyle demiş: “-Ben bu ilme ömrümü verdim…Öyle ki Allah’ın varlığına yüzden fazla aklî delîl buldum…Bu muvaffakiyyet hiç kimseye müyesser olmamışdır…”
O mecliste bulunan bir ârif, hem o ilmine mağrûr âlimi hem de meclisdekileri irşâd için şöyle der; “-Haaa! Demek ki o kadar çok şüphen varmış!…”
Hakk’ın varlığına aklî delîl bulmak, ârifler katında abesle iştigaldir zîrâ âriflere göre Cenâb-ı Hakk zâten “ZÂHİR”dir…Hattâ öyle zâhirdir ki “Allah, zuhûrunun şiddetinden dolayı görülemez” demişlerdir…

Deizm bütün dinleri ve din olgusunu redd ettiği için peygamberler, kutsal kitaplar, sevap, günah, ibadet, dua, vahiy, kader, ahiret, cennet, cehennem, melek, cin ve şeytan gibi kavramlar bu inanışta yer almaz. Ateizm hiçbir dine ya da Tanrı’ya inanmamak. Deizm ise yalnızca Tanrıya inanmak ama dinleri kabul etmemektir.

Semavi dinlerin kutsal kitaplarına ilişkin ilk tartışmalar, mevcut Tevrat’ın orijinal olup olmadığının gündeme getirilmesiyle başladı. Bazı Yahudi din bilginlerince “Bugünkü Tevrat’ın Musa’ya verilen Tevrat olduğu ve hiç değişikliğe uğramadığını” vurgulanırken, diğer taraftan, onun değiştirildiği, tahrif edildiği, içinde bilgi yanlışlıklarının ve çelişkilerin bulunduğu da belirtilmiştir. Tevrat’ın eski İbranice yazmasının M.Ö. I. yy’daki İbranice metinlere dayandığı din tarihçileri ve teologlarca ileri sürülüyor.

Tevrat’taki materyallerin içeriğinin, farklı kaynaklardan toplanarak nasıl bir araya getirildiği, böylece Tevrat’ın, efsaneler, mitolojiler, kehanetler, biyografiler, folklor ve ilahîler içeren bir antoloji mahiyetinde oluştuğunu iddia eden Yahudiler de çıkmıştır. Yahudilerin elinde bulunan bu günkü Tevrat’ ın ( TORAH) toplanıp kaleme alınma süreci tartışılmaktan kurtulamamıştır.

Bu açıdan bakıldığında bir yanda Yahudilik diye sınırları belli, yeniliğe kapalı bir din vardır, diğer yanda ise sembollerini dinden alsa da bir şekilde Tanrı ile bağını kesmiş seküler bir Yahudi kültürü olduğu görülmektedir. Bunun böyle olmasının nedeni ise Yahudiliğin iki kaynaktan beslenmesidir. İlki; De-Orayta’dır ki bu, “Tora” kaynaklı, “talimat” anlamındadır. Zaten Tora’nın bir anlamı da budur. İkincisi ise De-Rabanan yani Yahudi din ulularının/bilginlerinin sistematik hale getirdiği hukuk sistemidir.

Kutsal kitapların ortaya çıkışına ilişkin tartışmalar Kur’an eleştirilerinden çok önce başlamıştı. İncil Konsillerinin toplanma gündemleri farklı İncil nüshalarının içinden şimdiki İncili oluşturan dört kitabı seçmek içindi. Hıristiyan din önderleri, Hıristiyanlıkla ilgili tartışmalı konuları aydınlatmak ve bir sonuca bağlamak için, tartışılacak konunun önemi ve ilgilendirdiği bölge oranında büyük toplantılar düzenlemişlerdir. Bu toplantılara “Konsey” ya da “Konsil” adı verilmişti. Hatta iddialara göre dört bölümden oluşan İncil İznik konsilinde yüzlerce İncil arasından seçilmişti.

Halîfe Ebu Bekir’in döneminde Hattap Ömer’in teşvîk ve ısrarıyla, hâfız ve vahiy kâtibi olan Zeyd Bin Sabit başkanlığında bir hey’et oluşturulmuş, Kur’ân’ı toplayıp bir kitap haline getirme görevi bu hey’ete verilmiştir. Bu Kur’an derleme ve tasnif heyeti, İslam tarihinin ilk konsilidir. Kur’an’a girecek ayet ve surelerin belirlenmesi ve tasnifine uğraşan konsile Ömer, Osman, Ali, İbn Kaab, Zeyd Bin Sabit’e büyük ölçüde yardımcı olmuştur. Bununla birlikte İbni Mesut ve Hz. Ali gibi İslam peygamberinin yanından ayrılmamış dini şahsiyetlerin, Kur’an derleme heyetinin dönemin siyasi iktidarının istekleri doğrultusunda bazı sure ve ayetlerin Kur’an’a dahil etmediğini ama buna karşılık kendilerinin bilmediği, peygamberden duymadıkları bazı sure ve ayetlerin ise mushafa yani sahifelerden müteşekkil kitaba eklendiği iddiasında bulunmaları bir çok kaynakta yer almaktadır. İslam Peygamberinin ölümünden sonra başlayan tartışmalar farklı mushaf nüshalarının imhasına yol açsa da, ilk dönem Hadis ravilerinin, fakih ve müfessirlerin metodoloji oluşturma çabaları sırasında bu tartışmalara ilişkin mâlumata yer verilmiştir.

Benim değinmek istediğim asıl konu, iyi niyetle(!) ‘Kuran’a dönüş’ adı altında başlatılan Kur’an araştırmalarının; önce tasavvuf ve aziz menkıbelerini tenkidi, sonrasında Hadis kritiğinin mevzu ve Hasen yani Ravi zincirinin şüpheli olduğu hadislerin ayıklanmasına evrilmesi, bir sonraki adımda ise Kur’an araştırmalarının Kur’an’ı reddeden tenkid usulüne dönüşmesidir. Belki bu mevcut durum aydınlanma veya reform gibi algılanabilir. Ancak özellikle Türkiye’de bu girişim ve çabaların sadece İslam dini, kitabı ve peygamberi ile sınırlı olduğu görülmektedir. O zaman sözde hikmet arayıcılarının, hakperest geçinenlerin, şarlatan olduklarını söylemek zorundayım. Çünkü Deizm madem Yüce Yaratıcı kavramını kabul etmektedir o halde Yahudilik ve Hıristiyanlık ve Bahailik’te tenkit edilmeli, yüce yaratıcının vahiy kriteri ve aracı olarak bildirdiği insana verdiği akla uymayan yönleri ortaya konulmalıdır. İslam’ı eleştirdikleri kadar Yahudilik, Hristiyanlık ve Bahailiği eleştirmekten kaçınanlar küresel emperyalizmin, Siyonizm’in ve Hıristiyan misyonerliğinin çanak yalayıcısıdır. Eee boşuna dememişler; “gevurun ekmeğini yiyen kılıcını kuşanır.” Sahi her karış toprağı şehit kanları ile sulanmış bu memlekette gevur kayırıcılar kim?

İkaz: anlamadan dinlemeden kâfir/nasrani/rafizi yaftası vuranlara her dem derim ki;

“Bize kâfir demiş Mütfî Efendi,
Tutayım ben ana diyem Müselmân,
Vardıkda yarın Rûz-i Cezâ’ya,
İkimiz de çıkarız anda yalan!”

Ömür Çelikdönmez
Twitter:@oc32oc32