İyi düşünüldüğünde kolaylıkla fark edilecektir ki, yukarıda da ifade edildiği üzere, özünde şirk ve zulüm organizasyonuna karşı bir tavrı ihtiva eden umre ve hac ibadetinin, maalesef günümüzdeki uygulamasında bu sistemi tahkim eden bir şekle büründüğünü söylemek yanlış olmayacaktır. Malum olduğu üzere hac ve umre ibadeti aynı zamanda, kefeni hatıra getiren dikişsiz kıyafetiyle, İslâm itikadının bir gereği olarak insanları sahip oldukları maddi varlıklarıyla değil, takvasıyla bir derecelendirmeyi esas alan bir talimdir. Hâlbuki günümüzde kapitalist anlayışın neticesi olarak hac ve umre ibadeti, “VİP” turlara, binlerce dolarlık lüks hotellere, alışveriş merkezlerine varıncaya kadar insanların “sahip olduğu maddi seviyelerine göre” sunulan imkânlar çerçevesinde ifa edilebilmektedir. Daha da vahim olanı da, günümüzde Müslümanların bahsi geçen türden meseleleri, tefrik ve teşhis edecek bir şuur ve basiretten mahrum olarak bu ibadetlerini ifa ediyor olması, bu hususta kendilerine önderlik mevkiinde bulunanların ise bu şuuru hatırlatmaktan ziyade, ibadetin dünyevî hasılasına yoğunlaşmış olmasıdır.” 

“Şu halde günümüzde ifa edildiği şekliyle, umre ve haccın sıhhati konusunda ne söylenebilir veya nasıl bir eylem planı tavsiye edilebilir? Şahsi fikir ve tavırlarımız bir yana, İslâm ümmetinin bir meselesi olarak bu soru, ancak Mekke ve Medine ile hac ve umre konusunda sıhhatli bir İslâmî şuur ve davaya sahip bir Müslüman topluluğun mevcudiyetiyle gündeme gelebilir. Aksi takdirde günümüzde umre ve haccın ifasına karşı topyekûn bir tavrın “eyyamcılığa” dönüşme ihtimali de mevcuttur.

Umre ve hac ibadetine dair böyle bir şuur ile Mekke ve Medine’nin yeniden fethi ve istiklâli davası çerçevesinde, tarih şuurundan haberdar basiretli âlimlerin içtihatlarıyla farklı eylem planları geliştirilebilir. Söz konusu âlimler umre ve haccın varlık gayesine münasip bir şuurla ifası için bir yol haritası ortaya koyabilecekleri gibi, bir müddet haccın veya özellikle umrenin kısıtlanması veya askıya alınması yönünde fetva vermeleri de imkân dâhilindedir. Tarihte bunun misalleri mevcuttur. Meselâ Endülüs Emevi hükümdarları devamlı olarak Hıristiyanlarla cihat halinde oldukları gerekçesiyle kendileri hacca gitmemiş halkın gitmesine de izin vermemişlerdir. Âlimler de cihadın hacdan daha mühim olduğu, böyle zamanlarda altının yurt dışına çıkarılmaması gerektiği yönünde fetva vermişlerdir.[1] Yine yakın zamanda 2020 yılının Mart ayında korona salgını sebebiyle umre ibadeti askıya alınmıştır. Sonuç itibariyle umre ve hele İslâm’ın şartlarından biri olan hac ibadeti hakkında kolayca bir hüküm verilebilmesi zor ve mükellefiyeti ağır bir meseledir. Çağımızda sorumluluk mevkiinde bulunan Müslüman âlimlerin ve kurumların bu meseleye ehemmiyetine mümasil bir ihtimam gösterdiklerini söylemek zordur. Bu bağlamda makalemiz, meselenin ehemmiyetine dikkat çekmeye vesile olabilirse gayesine ulaşmış sayılır.” Not: Trakya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi öğretim üyelerinden Muhammet Altaytaş tarafından kaleme alınan ve Kafkas Üniversitesi ilahiyat fakültesi Dergisi’nin Temmuz 2020 sayısında yayınlanan (https://dergipark.org.tr/tr/pub/kafkasilahiyat/issue/55832) makaleden alıntılarla zenginleştirdiğimiz (Ayasofya’nın Gölgesinde Müslüman Şuuru ve Haremeyn-5) başlıklı seri yazımız bu bölümle son bulmuştur. Beklentimiz odur ki Ayasofya’nın yeniden cami olarak ibadete açılması Müslüman Şuuru’nu hareketlendirir ve yeryüzündeki tüm mescitlerin anası mesabesindeki kıblegahımız Kâbe ve Ravza-i Mutahhara’nın sosyal, siyasal ve itikadi statüsünü yeniden düşünmemize katkı sağlar.

[1] Özaydın, “Hac”, 14: 400.

Daha önce de belirttiğim gibi; bir Allah’ın kulu çıkıp da Suudilerin İslam adına Müslümanların lehine hayırlı bir iş yaptığını iddia edemez.

İslam tarihçileri, nasıl Emeviler döneminde Ömer Bin Abdülaziz dönemini ayrı tutuyorsa, 25 Mart 1975’te Riyad’daki sarayında yeğeni Faysal bin Musaid tarafından öldürülen Şehit Kral Faysal bin Abdülaziz’i de Suudilerin tarihinde ayrı bir kategoride değerlendirmek gerekir.

Kral Faysal suikastı, zengin Arap ülkelerini yönetenlerin, petrolü uluslararası ilişkilerde bir silah olarak kullanmasının önünü kesmek için tertip edilmişti.

Hicaz Emirliği’nin İngilizler’e Şerif Hüseyin tarafından nasıl peşkeş çekildiği ortada.

Arabistan’ı dünya Müslümanlarıyla iletişimden koparmak için marazi din anlayışının ürünü Vehhabiliğe mensup Abdülaziz El-Suud’un Kral yapılması, Müslümanlara yönelik bu çağın en büyük kumpaslarından değil midir?

Suudilerin imaj danışmanı bu işten anlamıyor… 

Suudi Arabistan, bir türlü gündemden düşmüyor.

Herhalde “reklamın iyisi kötüsü olmaz” gibi kötü bir piar çalışması yürütüyorlar.

Geçen yıl, Veliaht Prens Muhammed bin Selman‘ın; ‘Ilımlı İslam’ açıklamaları ve tasfiye hareketleri nedeniyle dünyanın gündemindeydi.

Bu sefer de muhalif gazeteci Cemal Kaşıkçı’nın ölüm emrini vermekle suçlanıyorlar.

Lübnan Maruni Patriği Mar Beşara Butrus er-Rai, Suudi Kralı’yla görüştü Medine’de kilise açma izni kopardı…

Aylar önce Lübnan Maruni Patriği Mar Beşara Butrus er-Rai’nin  Suudi Arabistan’ı ziyaret etmesini, Marunilerin (Fransa’nın) Lübnan’daki gücü ve rolü ile irtibatlandırmıştım.

Marunilik nedir Maruniler kimdir?

Maruniler; kurucusu Aziz Marun’a nisbet edilen ve V. yüzyıldan itibaren ağırlıklı olarak Lübnan’da yaşayan bir Uniat (Hristiyanlıkta kendi ayin biçimlerini, dillerini koruyan ama Papa’nın otoritesini kabul eden Ortodoks ve Doğu Ortodoks kiliselerine Uniat Kiliseler denir) Hristiyan cemaati.

Lübnan’daki Maruni Kilisesi’nin lideri Beşara Rey

Marunîler, Lübnan’daki en etkin Hıristiyan grup.

Batı dünyası ile ilişkileri oldukça iyi.

Ticaret hayatındaki etkileri yadsınmayan Marunîlerin uluslararası ağları oldukça kuvvetli.

Çünkü Büyük Lübnan (!), Marunîlerin büyük dini toplumu oluşturacakları ayrı bir siyasal birim sağlamak üzere kuruldu.

Ancak Fransızlar yeni devlete, hâkim nüfusu Müslüman olan yeni bölgeler ekleyerek Marunî nüfusunu yüzde 30’a indirmişti.

Maruni Patrik eski bir kilisenin açılışını yaptı. 

Lübnan Maruni Patriği Mar Beşara Butrus er-Rai, Suudi Arabistan’daki eski bir kilisenin yeniden açılışını gerçekleştirmiş ancak bu kilisenin nerede olduğunu Suudiler gizlemişti.

Suudi Arabistan’ın  Patriği daveti, Veliaht Prens Muhammed bin Selman’ın “Ilımlı İslam’a dönüş” söyleminin bir göstergesi olarak görülmüştü.

Suudi Arabistan’ın Körfez İşlerinden Sorumlu Devlet Bakanı Samir El-Subhan, Lübnan Maruni Patriği Beşara Butrus er-Rai’nin  ziyareti ile ilgili “Riyad’ın kapıları her hangi bir dini ya da mezhep ayrımı yapmadan tüm Arap halklarına açık!” demişti.

Burada dikkat çeken ifade, Müslüman olmayanların giremeyeceği “yasak bölge“nin yöneticilerinin bu açıklamayı yapmış olması.

Suudiler, Maruni Patriği neden  davet etmişti? 

Suudi Arabistan‘ın Lübnan Maruni Patriğini, İran’la krizin tırmandığı bir süreçte Lübnan Hizbullah’ının müttefiki, İsrail karşıtı, dolayısıyla İran ve Suriye bağlantılı, Lübnan Maruni Patriği Mar Beşara Butrus er-Rai’i restore edilen eski bir kiliseyi yeniden ibadete açmak bahanesiyle davet etmesi, bölgesel güç dengelerini kendi lehlerine çevirme hamlesinden başka bir şey değildi.

Suudi Arabistan’da kilise kuruluş tarihi… 

Suudi Arabistan’a Kilise açılması girişimlerinin geçmişi 2008’e uzanıyor.

Kasım 2008’de Vatikan’da gerçekleşen Papa 16’ncı Benedict ile bir önceki Suudi Arabistan Kralı Abdullah görüşmesinde Hıristiyanlara ait her şeyin yasak olduğu Suudi Arabistan’da bir Katolik Kilisesi’nin açılabileceği gündeme gelmiş, Papa’nın Ortadoğu’dan sorumlu Başpiskoposu Paul Mounged El Haşim, “Kilise yapılması için Vatikan ve Riyad arasında görüşmelerin sürdüğünü…” açıklamıştı.

Suudiler nalına da vuruyor mıhına da! 

28 milyon nüfuslu Suudi Arabistan‘da en az 1.2 milyon yabancı Hristiyan yaşıyor.

Suudi Arabistan’da nüfusun yüzde 4’ü Hristiyan.

Suudi Arabistan, aynı zamanda Körfez ülkelerinde kilisenin olmadığı tek ülke.

En son 2008’de Katar’da bir kilise açılmıştı.

Suudi Arabistan‘da ‘Haram Bölge’ dışında  Müslüman olmayanların yaşamasına müsade edilen üç bölge var; Taif, Al Lith ve Jizdan.

International Christian Concern Suudi Arabistan’da kilise açmayı başardı! 

Genellikle Afrika, Uzakdoğu Asya ve Ortadoğu’da ikamet eden yerel Hristiyan cemaatlerin az olduğu ve baskı altında tutulduğu bölgelerde kilise inşa etmek ve Hıristiyan inançlılara yönelik baskıları raporlama amaçlı faaliyet gösteren International Christian Concern, yıllardır  SuudiArabistan’da Kilise açılması için uğraşıyor.

International Christian Concern yetkilileri, 2012’de çalışmak için Suudi Arabistan’da bulunan 35 kişilik bir Etiyopyalı Hristiyan grubun, gece yarısı özel konutlarından toplanıp tutuklandığını duyurmuştu.

Oysa o tarihlerde  (Nisan 2012) görevi Suudi rejimin ihtiyaç duyduğu şekilde Kur’an’ı yorumlamak  olan, SuudiArabistan Başmüftüsü Şeyh Abdül Aziz Bin Abdullah “Arap Yarımadası’ndaki tüm kiliselerin yıkılması gerektiğini” söylemişti.

Sonra devran değişti, kral değişti, konsept değişti.

Vatikan‘dan gelen bir papaz heyeti, 2018 Nisan ayında Suudi Arabistan‘da Hristiyan vatandaşlar için kilise inşa izni onayı ve hatta parasını vermesine dair bir anlaşma imzaladı.

Önce Lübnan Maruni Patriği, sonra Vatikan papaz heyetinin temasları sonuçlandı.

Geçtiğimiz ay, Arabistan Veliaht Prensi Muhammed bin Selman‘ın daveti üzerine bu ülkeye giden başkent Kahire‘nin Şobra bölgesi piskoposu Anba Markos, dünya Müslümanlarının beş vakit yöneldikleri ülkede, kilise ayiniyönetti.

Piskopos Anba Markos yönetimindeki ayin, ismi gizli tutulan bir Kıpti‘nin evinde düzenlendi.

Mekân sahibinin ismi gibi ayinin yapıldığı şehrin ismi de   gizlendi.

Maruni ayini için gerekli dini semboller ve kutsal kitap ve dini kıyafetler, özel bir uçakla Mısır’dan Arabistan’a ayinin yapıldığı şehire  (Medine?) götürüldü.

Eyy Müslümanlar!.. Rabıta bir papaza teslim! 

Piskopos Markos, sadece ayin yönetmedi.

İslam ülkeleri arasında dini koordinasyonu ve yardımlaşmayı sağlamak amacıyla kurulan Rabitatu’l Alem el-İslami teşkilatının Genel Sekreteri Şeyh Muhammed bin Abdulkerim İsa ile de görüştü.

Bahreyn‘de düzenlenen konferanslar aracılığı ile bu ülkede yaşayan Mısırlı Hristiyanlarla sıklıkla bir araya gelen Piskopos Markos, Suudi Arabistan‘ı en son 2011 yılında ziyaret etmiş.

Suudi Arabistan Veliaht Prensi Muhammed bin Selman, geçen Mart ayındaki Mısır ziyareti çerçevesinde Kahire‘deki Mısır Kıpti Kilisesini ziyaret ederek, Papa II. Tavadros ile görüşmüştü.

Söz konusu görüşme, “Suudi Arabistan tarihinde ilk kez bir kraliyet mensubunun Kıpti Kilisesini ziyareti” olarak kayıtlara geçmişti.

Suudiler, kilise açılmasına izin vererek Avrupa ve Amerika‘ya şirin görüneceklerinin hesabındalar..

Birisi onlara söylemeli; yanlış hesap Bağdat’tan döner!

Ömür Çelikdönmez