Ben Sophie Pétronin; beyaz ırktan Fransız, Hristiyan ve Katolik bir kadın olarak, 75 yıl boyunca Hristiyanlığı yaşayan bir birey iken son dört senesini Müslümanlar arasında esir olarak yaşamış ve İslam dinini seçmiş olmam anladığım kadarıyla sizi hayretler içerisinde bırakıp şoke etmiş.

Sayın Macron!

Evet, ben Afrika’nın fakir ülkesi Mali’de Müslümanların rehinesiydim, lakin hiçbir zaman bana karşı kötü ve çirkin bir davranış sergilemediler hatta son derece saygılı olmaya özen gösterdiler. Ellerindeki kıt imkânlara rağmen yeme-içme konusunda bana nelerden hoşlandığımı sordular ve hep onları temin etmeye çalıştılar. Mahremiyetime son derece saygı gösterip asla bu konuyu ihlal etmediler.

Bilmenizi isterim ki onlardan hiçbirisi bana karşı herhangi bir sözlü ve fiziki tacizde bulunmadı, öte yandan kendi dinime ait hiçbir kutsala; ne Hz. İsa Mesih’e ne de Hz. Meryem’e hakaret etmediler yani sizlerin Aziz İslam Peygamberi Muhammed’e davrandığınız gibi asla davranmadılar.

Onlar asla bana İslam dinini dayatmadılar ama ben onların ahlaklarından, sade yaşam tarzlarından, dürüstlük ve merhametlerinden İslam’ın nasıl bir din olduğunu yakından gördüm.

Onlar kendilerini az bir miktar suya sahip olmalarına rağmen tertemiz tutmaya, günde beş vakit ilahlarının huzurunda durmaya, doymayan karınlarına rağmen Ramazan Ayı’nda oruç tutmaya, dinlerinin emirlerine uymaya, yaşadıkları zor ve çetin şartlara, açlık ve yokluk içerisindeki sıkıntılarına rağmen ruhlarını karartmadan ahlaklı bir şekilde yaşamaya özen gösteriyorlardı.

Sayın Macron!

Mali’de yaşayan Müslümanlar oldukça fakirler ve üstelik yaşadıkları bu ülke de fakir bir ülke. Hiç Eyfel gibi kuleleri, Louvre’n gibi müzeleri, Versay ve Elysee gibi sarayları yok ve hatta Fransa’nın o meşhur parfümlerinin bırakın kokularını isimlerini dahi bilmiyorlar lakin buna rağmen tertemiz bedenlere, yumuşak kalplere ve pırıl pırıl parlayan ruhlara sahipler.

Evet, belki onların şık restoranları, lüks otomobilleri, yüksek yüksek gökdelenleri veya kendilerini ispatlayacakları dans pistleri yok ama onların arzuları bulutlardan daha yüksek, imanları dağlardan daha sağlam ve ruhları kemale erişmek için enginleri yırtarcasına uçmaktaydı.

Sayın Macron!

Acaba bir kez olsun Kur’an-ı Kerim’in okunuşunu dinlediniz mi? Hâlbuki onlar tüm namazlarında, gece-gündüz ve hatta gündelik yoğunluklarını bir kenara koyup Kur’an okumaktalar.

Dinleseniz ne de güzel bir şey olduğunu belki anlardınız; kalbe nasıl işlediğini, manasını anlamasanız bile vücudunuzun nasıl titrediğini, o ahenge ruhunuzun nasıl kapılıp gittiğini, insanın derinliklerine nasıl işleyişi görürdünüz. İşte onlar tüm bu İlahi sözleri ezberliyorlar bile!.. Sonra ister istemez bu sözlerin insana ait olmadığını, âlemler üstü bir söz olup, gökten bizlere hediye olarak sunulduğunu fark ediyorsunuz. Daha sonra merak ediyor ve manasını öğrenme arzusuna kapılıyorsunuz. En sonunda ondan daha cezbedici bir söz olmadığını kavrıyorsunuz.

Sayın Macron!

Acaba siz bugüne değin bir kez olsun alnınızı toprağa koyup merhamet dolu Allah’a secde ettiniz mi? Yaşadığınız sıkıntıları, içinden çıkılamayacak meselelerin hallini O’na danışıp, umutlarınızı O’nunla paylaştınız mı? Peki, bizlere hediye ettiği nimetler için bir kez dahi olsun teşekkür ettiniz mi?

Acaba bir kez olsun kendinizi Allah’a ve O’nu kendinize yakın hissettiniz mi? Kendinizin O’nunla ve O’nun da sizinle olduğunu fark ettiniz mi? İşte bu dediklerimi oldukça sade ve yokluk içerisinde yaşayan oradaki Müslümanlar yapıyor; onların zenginliğini görün ve yaşadıkları fakirliğe bakın.

Sayın Macron!

Onların kadınları aynı kömür gibi kara ama kalpleri sütten daha beyaz. Oldukça sade ve bol elbiseler giymelerine rağmen eşleri nazarında oldukça sevecen ve güzel kabul ediliyorlar. Yabancı erkeklerle bir arada asla durmuyor, eşi evde yokken yabancı bir erkeği evine sokmuyor; bu masumluğu günah, dedikodu ve kusurları aramakla kirletmiyorlar.

Onlar içki içmez, kumar oynamaz, zinaya yeltenmez, eşcinsellik nedir bilmez ve köpekleri için kocalarını terk etmezler.

Sayın Macron!

O bölgenin Müslümanları tüm İlahi peygamberlere, İsa Mesih’e, Meryem Ana’ya bizlerden daha fazla saygı duyuyorlar. -Ben de kendi adımı Meryem Ana’ya olan sevgi ve mahabbetimden ötürü Meryem olarak değiştirdim- Hatta onlar Hz. Meryem’i Aziz İslam Peygamberinin kızı Fatıma ve eşi Hatice’den ayrı görmüyorlar.

Sayın Macron!

Onların İsa Mesih’e nasıl bizlerden daha fazla saygı gösterdiğini ve kutsadığını soracak olursanız; size şöyle cevap vermek isterim: Evet, onlar bizden daha fazla Hz. İsa’yı seviyorlar. Bizler Mesih’in adıyla nice günahsız fakirin kanını döktük hâlbuki o tüm bunlardan kendini korumuştu, sonra onları kendi kölelerimiz yaptık, tüm yeraltı ve yerüstü zenginliklerini yağmaladık, şimdilerini ve geleceklerini mahvettik hâlbuki İsa Mesih bundan da insanları men etmişti.

İnsanlık dışı sömürgeyle, insafsız eğitimlerimizle onların üzerine gittik ve Müslüman ülkelerin zenginliklerini ele geçirdik. Onların kalkınabileceği nice projelerimiz olmasına rağmen baskıyla köle gibi kullanmaya devam ettik, aralarında fitneler çıkarıp onlara öldürücü silahlar sattık sonra da onları terörist olarak yaftaladık hâlbuki asıl teröristler bizler idik onlar değil!

Lakin onlar biz rehinelere biz gibi değil de kutsal kitapta yazan, kiliselerde öğretilen ve bugün yeryüzünde emaresi dahi görülmeyen İsa Mesih’in ahlakıyla yaklaşmayı tercih ettiler.

Sayın Macron!

Son olarak… Ben İslam dinine geçtiğimi aziz Mali topraklarında açıklamak istemedim. Çünkü bana zorla İslam’ı benimsettiklerini iddia edecektiniz; işte bu yüzden özgürlüğüme kavuşacağım günü bekleyip, kendi ülkem olan Fransa’da milyonlarca Fransız’a, yaşadığım kıta olan Avrupa’ya Hristiyan dininden ayrılıp Müslüman olduğumu haykıracağım günü bekledim.

Sayın Macron!

İşte ben, gece-gündüz yılmadan aleyhinde çalıştığınız, amansızca komplo ve hilelere başvurduğunuz, yaşadığı topraklara bin bir bahane ile uluslararası örgütler ve istihbarat birimleri ile saldırdığınız, Fırat’tan Nil’e sahip olduğu yurtları viran edip ele geçirmeye çalıştığınız ve sonunda da terörizmin hamisi olduğunu iddia ettiğiniz İslam dinini kabul ettim. Ama size şunu söylemek isterim ki; İslam, benim kalbimde hayalini dahi kuramayacağım bir esenlik ve merhamet oluşturdu, zihnimi tüm kötü düşüncelerden arındırdı ve duygularımı yaşamamı sağladı.

Tüm ihtişamıyla parlayan Fransa’yı artık gözlerim görmez oldu, fakir ama alçakgönüllü olan, yaptığınız zulümler nedeniyle her karışına bin bir acının sindiği Mali benim için çok kıymetli. İşte bu yüzden fakir olmasına rağmen oldukça bereketli o topraklara dönme kararı aldım.

Ama bu dönüşümü kendi vatanım olan Fransa’da yaşayan ailem ve dostlarımı, geleceğinden oldukça endişe ettiğim kendi kıtam olan Avrupa’da bulunan insanları Aziz İslam dinini anlattıktan sonra yapacağım. Ümidim halkımın en kısa zamanda kurtulması; benim tattığım o tarifsiz kulluk tadını tatmalarıdır. Tüm dinlerin vaat ettiği kurtarıcının bize verdiği o kutlu sözü onlara anlatmak istiyorum.

Sayın Macron!

Sizi de bu yücelikler dinine davet ediyorum; işte bu din Âdem’den Nuh’a, İbrahim’den Musa’ya ve hatta İsa Mesih’e sonunda ise insanların en üstünü Muhammed’e aktarılan İslam dinidir. Ümidim İslam’ın merhamet dolu güneşinin bu karanlıklara gömülmüş korkunç gezegenin üzerinde parıldaması. İşte böylelikle huzurun her bir yanı sarmasıdır. Elbette bu Yüce Allah için hiç de zor bir şey değildir. Allah’a güvendim ve dönüşüm de mutlaka O’nadır.

Doğru yolu izleyenlere esenlikler olsun!

İslam’ın gölgesinde yeniden doğan

Mariam Pétronin

Bizdeki müstemleke ‘aydınlarının’ her bu tarz davranışında yukarıda yazdıklarım geçer bir anda kafamdan. Bizimkiler de kendinden olduklarını beğenmezler. Hatta onları aşağılarlar. Kendilerini bir İngiliz centilmeni, bir Fransız asilzadesi gibi görmek isterler. Bunların deri rengi birbirine uyar. Ama ruhlarının rengi uymaz. O nedenle batı ülkelerinde her zaman ‘from Turkey’ olmanın damgasını taşırlar. Batılılar ne kadar ‘medeni’ yaklaşır ve onlara ruh renklerine göre davranmamaya çalışsalar da onların ruhlarının kendilerinden olmadığını hafızalarının bir yerine mutlaka kazımışlardır.

Ama bu müstemleke aydınları buna rağmen kendi halklarını küçümser batı yaşamına öykünürler. O yaşamın sömürgecilik, vahşet, savaş, ve kanla elde edilmiş olduğunu da görmezden gelirler. Bütün bunları düşünmeme iki olay sebep oldu. Birincisi Mine Kırıkkanat isimli pejmürdenin ağzından dökülen herzeler. O kadar gösteriş meraklısı ki kendi halkına yönelik hakaret ve küçümseme dolu sözlerinin arasına bir de Latince katmayı ihmal etmiyor. Böylece müthiş kültürlü oluyor. Büyük ihtimalle Türk ve İslam alimleri hakkında fikri yok. Türk ve İslam felsefesinden de bihaber. İslam’ı DEAŞ; Boko Haram zannediyor. Türkleri ise hiç sevmiyor; hatta nefret ediyor diyebilirim.

İkinci örnek Can Dündar. Macron’la selfi çekiyor. Yüz ifadesi o kadar mutlu ki. Efendisinin köleye teveccühünü anlamış ve bu teveccühe ne kadar değer vermekte olduğunu yansıtıyor. Macron’la; yani bizim neredeyse kanlı bıçaklı olmak üzere olduğumuz ve batı ülkeleri nezdinde gram itibarı kalmamış, gelenin gidenin şamar oğlanı yaptığı Macron’la. Yüzündeki mutluluk büyük ihtimalle Macron’un Erdoğan’a çaktığını düşündüğünün ifadesi.

Ben bunlara değer verip insan yerine koyduğumdan konu etmedim. Ama bunlardan bizde çok var. Bunlar sadece iki örnek. Dahası bunlara bakıp da bunların hal ve tavırlarına özenenler var. Çocuklarına batılı ya da batılı ismine benzer isim takmaktan çok mutlu olanlar, onları bu ülkeden çıkarıp bir batılı ülke vatandaşı yapmak için çırpınanlar var. Fakat batılılar bunlara, onların batılılara verdiği değerin zerresini vermez. Kullanırlar, birlikte düşüp kalkarlar ama ruhlarındaki lekeyi asla unutmazlar. O yüzden uşak dahi yapmazlar. Bu tür insanların hiç birinin batı literatüründe bir yer edinebildiği olmamıştır. Fakat bunlar yaranabilmek için can atarlar.

***

Hakan Albayrak: ‘Bir gün var ya bu mağribli çocuklar bir gün yakacaklar paris’i’ dizeleriyle alakası yok

Mağribli çocuklar şiirini galiba 1996’da yazmıştım.

Bilmeyenler için:

her şey bir rüzgâra bakıyor ağabey

bakma esrar çekip mayıştıklarına

bir gün var ya bu mağribli çocuklar

bir gün yakacaklar paris’i

İlk olarak Yeni Şafak’taki köşemde, sonra -2000’de basılan- Ebuzer adlı kitabımda yayımlanan bu şiir, 2005’te Paris’in kenar mahallelerindeki Mağribli gençler ayaklanınca epey kıymete binmişti.

Televizyonda hakkında program bile yapıldı.

Yerli yerinde bir ilgiydi bu.

İtiraf etmeliyim ki hoşuma gitmişti.

Şimdilerde sosyal medyada Sarı Yelekliler ayaklanması münasebetiyle bu şiirin yeniden gündeme getirilip bol bol paylaşılması ise hoşuma gitmiyor.

Hiç alakası yok çünkü.

Göçmenlerin ancak kıyısından köşesinden bulaştığı, faşist Ulusal Cephe taraftarlarının ise tam göbeğinde yer aldığı bir ayaklanma bu.

Üstelik ben, Sarı Yelekliler’in hedefindeki Emanuel Macron’un cumhurbaşkanlığını -Almanya’da Angela Merkel’in başbakanlığı gibi- göçmenler konusunda, Türkiye konusunda, İslam konusunda nisbeten makul bir Avrupa’nın son kalelerinden biri olarak görüyorum. (Dikkat buyurun; “makul” demiyorum, “nisbeten makul” diyorum.)

Ayrıca, Macron -ve Merkel- bence Avrupa’nın ABD ve Rusya tarafından paylaşılması ve zaten bozuk olan uluslararası düzenin iyice bozulması sonucunu doğurabilecek maceralara karşı da bir emniyet supabı. Uzun hikâye…

***

Mevcut vergilere yenilerini ekleme -bilhassa akaryakıt fiyatlarını ek vergi ile yükseltme- planına itiraz ile başlayan Sarı Yelekliler ayaklanması, hükümetin bu plandan vazgeçtiğini açıklamasına rağmen sona ermedi.

Hedef büyüten Sarı Yelekliler, iktisadi şartlarda genel bir iyileştirme talep ediyorlar artık; mevcut vergi yükünün hafifletilmesi, asgari ücret ve emekli maaşlarının artırılması vs, vs, vs…

Macron buna da tamam dedi; 40 yılın yanlışlarından mütevellit geçim sıkıntılarını gidermek için “ekonomik ve sosyal bir olağanüstü hal” ilan edeceğini söyledi ve bu çerçevede 2019’da atılacak adımları sıraladı: Asgari ücrete -işverenin vergi yükünü artırmadan- 100 avro zam yapılacak, fazla mesai ücretleri vergiden muaf tutulacak, 2000 avronun altındaki emeklilik maaşlarından yapılan kesintiler sona erecek vs, vs, vs…

Ayaklanma yine de devam ediyor.

‘Bunlar yetmez Mösyö Macron! 2019 başı itibarı ile sizden şunu şunu da isteriz’ denmiyor; zaten hükümetle pazarlık kategorik olarak reddediliyor (Aslında bunu reddetmeyen Sarı Yelekliler’in de olduğu, fakat Sarı Yelekliler koalisyonunda ağır basan aşırı sağcıların ölüm tehditleri yüzünden bunların hükümetle görüşmekten korktuğu söyleniyor); Macron’un istifası isteniyor.

Peki Macron’un yapmadığını veya yapamayacağını yapabileceği ve yapacağı –hem de pat diye yapacağı- varsayılan potansiyel cumhurbaşkanı kim?

2017’deki cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Macron’un en yakın rakibi olan Le Pen mi?

***

Neyse…

Ben Sarı Yelekliler’in işine karışmayayım.

Ama benim şiirim de onların işine karıştırılmasın.

Kaynak: Karar

Fransa’da Sarı Yelekli protestocular haftalardır sokaklarda. Fransız haber ajansı AFP; tüm dünyanın gündemine giren farklı yaş, şehir ve mesleklerden eylemcilere neden sokağa çıktıklarını ve taleplerini sordu.

29 yaşındaki işsiz Tim Viteau ve kız arkadaşı artık kiraları ödeyemedikleri için ailelerinin yanına geri taşınmayı planlıyor.

Üçüncü defa Lyon’dan otostopla Paris’teki protestolara giden Viteau, “16 yaşına geri dönmüş gibiyiz” diyor ve hayatta kalmak için devlet yardımlarına muhtaç olduğunu söylüyor.

Yanındaki 20’li yaşlarındaki gençlere dönüyor ve “Nasıl çocuk sahibi olmayı başardınız? Ben de çocuk yapmak istiyorum ama daha önümüzdeki 4 ayın ötesini planlayamıyorum” diyor.

protestodan bir kare

Parasız emekli

Sylvia Paloma, Fransa’nın güneyindeki liman kenti Marsilya’daki yürüyüşe katılan 2 bin eylemciden biriydi.

Harekete katılan pek çok emekli gibi 70 yaşındaki Paloma, Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron hükümetinin emekli aylıklarında kesintiye gitmesini eleştiriyor.

Fransız polisi lise öğrencilerini diz çöktürerek gözaltına aldı, görüntüler tepki çekti

Eski devlet memuru, “Bu yaşa gelip hâlâ yalvarmak zorunda kalmak çılgınlık” diyor ve ekliyor:

“Hayatımda ilk defa protestoya katıldım. Ayda 1246 euro (7.650 TL) emekli maaşı alıyorum ve 4 çocuğumdan yardım istemek zorunda kalıyorum.”

Geleneksel Fransız devrimcilerinin şapkalarından takan eylemcinin, sarı yeleğinin arkasında “Macron aptal olma, istifa et” yazıyor.

Militan anti-kapitalist

“Paris’ten sefalet akıyor” diye şarkı söylüyor soyadını söylemek istemeyen anti-kapitalist aktivist Alice. Başkentin opera binasının yanında kendisine bir yurttaşlar bandosu eşlik ediyor.

31 yaşındaki Alice, “Bu bir hükümet sorunu değil, bu bir liberal ve kapitalist politik sistem sorunu” diyor.

Kara-kızıl anarşist bayraklarla yürüyen grup “Ya sosyal adalet ya topyekûn savaş” pankartı taşıyor.

Güney Fransa’daki Aveyron kentinden gelen yaz kampı koordinatörü Alice, Sarı Yeleklilerin içinde aşırı sağdan da aşırı soldan da insanların olmasından rahatsız değil.

“Sağcı veya solcu olmanızı umursamıyoruz. Esas soru buradan bütün yurttaşlar için nasıl bir siyasi hareket kurabileceğimiz. Sendikaların genel grev çağrısına ihtiyacımız var.”

Geçinemeyen sağlık çalışanı

Fransa’nın orta kesimlerindeki Vierzon kentinden 48 yaşındaki sağlık çalışanı Lydie Bailly, Macron’un sıradan insanları anlamadığını düşünenlerden.

“10 yıldır maaşımıza zam almadık, bu tam anlamıyla rezalet. Ucu ucuna bile geçinemiyoruz, bu artık imkansız” diyor.

Protestocuları sinirlendiren tek şey Macron’un eski bir yatırım bankacısı olması değil, aynı zamanda işçi sınıflarını önemsemeyen ve kibirli olarak algılanan yorumlarıydı.

Çok sayıda protestocu, basında yer alan haberlere göre Elysee Sarayı için sipariş verdiği 500 bin euroluk porselen takımını, Macron’un kişisel savurganlığına bir örnek olarak gösteriyor.

Bailly, Berlin’de sıradan bir apartmanda yaşayan Almanya Başbakanı Angela Merkel gibi bir lider istediğini söylüyor:

“O özel jetlerle değil tarifeli uçaklar ve trenlerle seyahat ediyor.”

Doğrudan demokrasi aktivisti

24 yaşındaki Marsilyalı Thomas Lefeuvre, Sarı Yelekliler hareketinin küçük bir kısmına ait: Fransa’nın parlamenter demokrasiyi tamamen kaldırarak doğrudan demokrasiye geçmesini talep ediyor.

Bahçıvanlık yapan Lefeuvre, “Paris’teki barışçıl savaşçılara saygı için” elinde çiçeklerle protestoya katılıyor.

Paris’te bir kişinin polisler tarafından dövülmesi çevredekiler tarafından kameraya çekildi

“Yurttaşlar referandumu istiyoruz” diyen bir çocuk babası Lefeuvre, pek çok sarı yelekli gibi ayda 1300 euro ile geçinmekte zorlanıyor.

Lefeuvre, “İnternet sayesinde artık milletvekillerine ihtiyacımız yok. Her konuyu doğrudan kendimiz oylayabiliriz” diyor.

Kaynak: www.bbc.com

En son söyleyeceğimizi şeyi en başta söyleyelim: Her devrim Fransa’da başlar, Fransa dışında biter!
Her ne kadar siyasal konulara girmek istemesem de Fransa‘daki olaylar bana Berlin Duvarı‘nın yıkılışını hatırlattı. O zaman da aynı heyecanla bir yazı kaleme almıştım: Dünya Yeniden Kurulurken. Evet, o kurulan dünya çöküyor artık. Bu gelişmenin küresel ve yerel ölçekte ayrı gerekçeleri bulunuyor ancak biz Fransa ile sınırlı kalacağız…
Zihninizi hiç yormayın! Yeni bir Gezi Kalkışması ile yüz yüze değilsiniz! ‘Artık Yeter!’ sloganı ile Paris sokaklarına dökülenler varoşların öz çocukları, yani ‘la France peripherique’. Bu kavram Fransız sosyolog Christophe Guilly tarafından ortaya atıldı. Gully bu kavramı merkezi yönetim ile Jakoben geleneğin hüküm sürdüğü Fransa‘da egemen elitler ve taşra arasındaki uçurumu açıklamak üzere geliştirdi. Şehir varoşlarında, küçük kasabalarda yaşayan insanlar sömürüldüklerini düşünüyorlardı. Siyasal, toplumsal ve kültürel bakımdan dışlandıklarına inanıyorlardı. Metropollere çöreklenmiş bir avuç egemenin onlara yanlış kader çizdiklerini söylüyorlardı. Peki, neydi onların razı olmadıkları bu kader?

Son yıllarda hayal kırıklığı ve öfke sularında yüzen ‘periferi’ var olduğunu haykırıyor ilkin. Fransa‘nın teknokrat, sol ve sağ liberal elit ve tuzu kuru bir kesimden ibaret olmadığını duyuruyor. Orta tabaka ve işçi sınıfı sabır taşına dönmüştü son yıllarda. Her siyasal partiye umutla sarılmıştı. Ülkede değişen hiç bir şey olmayınca elbette sabırlar da tükendi. Daha önemlisi 1789 Fransız İhtilali’nden beri ‘halk sınıfları’ tabiri mevcut Fransa’da. Onlar da kendilerini ülkenin gerçek sahibi biliyorlar. Bu bilinç başka Avrupa ülkelerinde görülmez. Ancak bu hareketin yalnızca Fransa ile sınırlı kalacağını düşünmek imkânsız. Özellikle orta tabakanın zayıfladığı başka ülkelerde; örneğin İngiltere‘de Working Poors veya Almanya‘da Minijobberolarak tanımlanan dar gelirli kesimlerde aynı sorunlar görülmektedir. Üstelik dış göç ve onun yarattığı patoloji giderek belirleyici olmaktadır.
Kanaatime göre; Fransa‘da Sarı Yelek Hareketi ile İtalya’da Beş Yıldız Hareketi‘ni doğuran süreç Almanya‘da henüz başlamıştır. Fransa -tıpkı 1789’daki gibi- tüm Avrupa için bir ‘laboratuvar’ mesabesindedir ki onun etkilerini en geç on yıl içerisinde Almanya‘da göreceğiz. Bugüne kadar politikacılar ‘popülizm’ yapıyorlardı, artık Avrupa’da halk kendi ‘popülizmini’ kendi yapmaya başladı. Her kesim bu hareketin içerisinde temsil edildiği için sağ ya da sol nitelemeleri uçuk kalıyor. Toplumsal huzursuzluklar ekonomik krizle tekrar depreşecek, Avrupa yeni yüzüne böylelikle kavuşacaktır. Parlamento dışı muhalefeti –ki birçok Avrupaülkesinde hala canlıdır– yerleşik partiler içerisinde eritme imkânı da giderek kaybolmaktadır, yani aşırı sağ veya aşırı sol partiler sivil muhalefet için cazibesini kaybetmektedir.

Eğer Sarı Yelek Hareketi’ni bir kalkışma olarak tanımlarsak, Fransa’da rejim krizi baş göstermiş demektir. İlginç olan bir başka nokta da, rejimim konuşacak muhatap bulamamış olması. Bırakınız partileri, ne sendikalar ne de sivil toplum örgütleri olayları denetleyebilecek güçtedir. Üniversite öğrencileri sorunu tam kavrayamadıkları için olayları izlemekle yetinmektedir ayrıca. Kamuoyu ya referanduma gidilmesini ( bu şartlarda imkânsız) ya da Macron’un istifasını ( o da mümkün değil) beklemektedir. Bu durumda bir erken seçim gündeme gelecektir ki devlet yönetiminde iki başlılık doğacaktır. Kısaca ayrı partilere mensup Başkan ve Başbakan ile ülke yönetilmeye çalışılacaktır. Son tercih büyük olasılıkla Macron’un kendine yeni bir Başbakan aramasıdır. Direkt söylemek gerekirse: Fransa’da başkanlık sistemi ömrünü tamamladı.
Kısaca, benzin fiyatlarının artırılması yüzünden patlak veren bu olayları yalnızca ekonomik boyutuyla göremeyiz. I. Dünya Savaşı’nın 100. yıldönümü töreninde Macron, ABD Başkanı Trump‘ın yüzüne şunları söylemişti: ”Vatanseverlik milliyetçiliğin tam tersidir. Milliyetçilik vatanseverlik duygusuna bir ihanettir. Kendi çıkarlarımızı öne çıkararak, başkalarını dikkate almayarak bir milleti ayakta tutan en kıymetli şeyi yok ediyoruz: Ahlaki Değerleri.”
Dün, Champs Elysees meydanında, bu ahlaki değerlerin nasıl bir şey olduğunu gözlerimizle gördük. Yeni Dünya Düzeni‘nde söylemi denetleyen, ahlaki değerleri de belirliyor.

Alaattin Diker
Kaynak: muazergu.com

GÖSTERİ ÖNCESİ GÖZALTI

Paris’te sarı yeleklilerin düzenleyeceği gösteri öncesi 278 kişi gözaltına alındı

100 BİNE YAKIN POLİS SOKAKTA

Fransa’da bugün düzenlenecek gösteri öncesinde 100 bine yakın polis görevlendirildi.

Eyfel Kulesi dahil resmi daireler, müzeler ve dükkanlar gösterilerden dolayı bugün kapalı olacak.

Aynı zamanda başkent Paris’teki Charles de Gaulle Meydanı’nda bulunan Zafer Takı Anıtı çevresinde alınan güvenlik önlemleri dikkat çekti.

Sarı Yeleklilerin hafta sonu yapacağı eyleme karşı yoğun güvenlik önlemi alındı. Ülke çapında 89 bin kişilik bir güvenlik ekibi görev yapacak. Fransa, ‘sarı yelekliler’in cumartesi günü yapacağı büyük gösteriye kilitlendi. Paris’teki protestoları engellemek amacıyla 65 bin polis görev yapacak. Müze, mağaza ve dükkanlar kapalı tutulacak. Fransız basını, istihbaratın olası darbe planına karşı Elysee Sarayı’nı uyardığını yazdı. Cumartesi yapılacak gösterilerde Champs-Elysees üzerindeki mağazalar ve restoranlar kepenk kapatacak, müzeler açılmayacak, Eyfel Kulesi ve Zafer Takı kapatılacak.

Fransa’da sarı yeleklilere karşı 89 bin polis görev alacak

TF1 televizyonuna konuşan Philippe, ‘Amaçları protesto etmek değil yıkmak olan insanlarla karşı karşıyayız ve onlara hüküm sürme izni vermeyecek araçlara sahibiz’ diye konuştu.

Paris’in Garnier ve Bastille Opera binalarındaki programların da iptal edildiği duyuruldu.

Dün devam eden protestolarda okullarda eğitimi aksattıkları gerekçesiyle 700’den fazla lise öğrencisi gözaltına alındı. Fransa İçişleri Bakanlığı’na göre protestolar 280 okulda eğitimin aksamasına yol açtı. Binlerce lise ve ortaokul öğrencisinin de üniversitelere giriş kriterlerinin ağırlaştırılması ve öğretmen sayısının azaltılması endişesi nedeniyle protestolara katıldığı bildiriliyor.

En son yapılan bir kamuoyu araştırmasına göre Fransa’da her 10 kişiden 8’i hükümetin aldığı önlemleri yetersiz görüyor.

Başkent Paris’in Champs-Elysees Caddesi çevresinde 1 Aralık’ta düzenlenen, binlerce kişinin katıldığı gösteride polisin eylemcilere sert müdahalesi, sokaklarda araçların ve çöp bidonlarının yakılması, iş yerlerinin yağmalanması, sık aralıklarla ses bombalarının patlatılması ve alevlerin yükselmesi, kenti kaosa sürüklemişti.

Akaryakıt zammını protesto amacıyla sarı yeleklilerin başlattığı protestolar karşısında Fransa hükümeti güvenlik önlemlerini artırdı.

Fransa Başbakanı Edouard Philippe, “sarı yeleklilerin” ülke genelinde cumartesi düzenleyecekleri gösterilerde 89 bin polisin görev yapacağını ve sadece Paris’i 8 bin polisin yanı sıra bir düzine zırhlı aracın koruyacağını açıklarken, muhtemel şiddet eylemleri nedeniyle Paris’te kepenklerin açılmayacağı belirtildi.

TF1 televizyonuna konuşan Philippe, ‘Amaçları protesto etmek değil yıkmak olan insanlarla karşı karşıyayız ve onlara hüküm sürme izni vermeyecek araçlara sahibiz’ diye konuştu.

TF1 televizyonuna konuşan Philippe, ‘Amaçları protesto etmek değil yıkmak olan insanlarla karşı karşıyayız ve onlara hüküm sürme izni vermeyecek araçlara sahibiz’ diye konuştu.

Müzelere kilit vurulacak

Gösteriler, Paris’in kültür hayatını da etkilerken, Champs-Elysees yakınlarındaki müzelerden yapılan açıklamalarda, cumartesi kapıların kapalı tutulacağı belirtildi.

Louvre Müzesi, Twitter üzerinden yaptığı açıklamada, müzenin Cumartesi günü kapalı olacağını duyurdu. Yılda 8 milyondan fazla kişinin ziyaret ettiği müze yakınlarındaki Tuileries Bahçesi de kapalı tutulacak.

Eiffel Kulesi’nin de ziyarete kapalı olacağı bildirildi.

Paris’in Garnier ve Bastille Opera binalarındaki programların da iptal edildiği duyuruldu.

Cumartesi günü zırhlı araçlar da kullanılacak

Haftasonu düzenlenecek eylemlerde 2005 yılında Paris’in banliyölerinde çıkan olaylardan sonra ilk kez zırhlı araçların kullanılacağı da bildirildi. Philippe, jardarmaya ait zırhlı araçların da görevlendirileceğini söyledi.

 Fransız istihbaratı uyardı

Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron’un ofisinden bir yetkili istihbarat birimlerinin hükümeti olayların Cumartesi günü şiddetlenebileceği yönünde uyardığını bildirdi.

Dün devam eden protestolarda okullarda eğitimi aksattıkları gerekçesiyle 700’den fazla lise öğrencisi gözaltına alındı. Fransa İçişleri Bakanlığı’na göre protestolar 280 okulda eğitimin aksamasına yol açtı. Binlerce lise ve ortaokul öğrencisinin de üniversitelere giriş kriterlerinin ağırlaştırılması ve öğretmen sayısının azaltılması endişesi nedeniyle protestolara katıldığı bildiriliyor.

Dün devam eden protestolarda okullarda eğitimi aksattıkları gerekçesiyle 700’den fazla lise öğrencisi gözaltına alındı. Fransa İçişleri Bakanlığı’na göre protestolar 280 okulda eğitimin aksamasına yol açtı. Binlerce lise ve ortaokul öğrencisinin de üniversitelere giriş kriterlerinin ağırlaştırılması ve öğretmen sayısının azaltılması endişesi nedeniyle protestolara katıldığı bildiriliyor.

Fransız istihbaratına göre bazı göstericiler şehri yakıp yıkmak ve hatta ölüm olaylarına yol açmak için başkente gelecek. Göstericiler özellikle sosyal medya üzerinden örgütleniyor.

 Fransızların öfkesi yatıştı mı?

Hükümet akaryakıt zamlarını askıya almanın yanı sıra gelecek yaza kadar gaz ve elektriğe de zam yapılmaması kararını aldı.

Ayrıca son dönemlerde getirilen araç muayenesinin denetimden geçmesini zorlaştıran bazı kriterler iptal edildi; ancak bu adımlar sarı yeleklilerin öfkesini yatıştırmadığı gibi hükümete yönelik tepkinin başka sektörlere sıçraması bile söz konusu.

En son yapılan bir kamuoyu araştırmasına göre Fransa’da her 10 kişiden 8’i hükümetin aldığı önlemleri yetersiz görüyor.

En son yapılan bir kamuoyu araştırmasına göre Fransa’da her 10 kişiden 8’i hükümetin aldığı önlemleri yetersiz görüyor.

Özellikle sektörün içinde bulunduğu durumdan şikayetçi olan çiftçilerin ve ulaşım sektörü çalışanlarının eylemlere katılmasından endişe ediliyor.

Macron’dan “sükunet” uyarısı gelmişti

Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, önceki gün Elysee Sarayı’nda Bakanlar Kurulu’nu toplayarak hükümet sözcüsü Benjamin Grivaux aracılığıyla dolaylı mesaj vermişti. Macron, tüm politik partileri, sendikaları ve patronları halkı sükunete çağırmaya davet etmişti.

Macron, saldırıların cumhuriyeti hedef alan eşi görülmedik şiddet içerdiğini belirterek, “Bu saldırıları yapmayı planlayan ve bundan faydalanmaya çalışan herkesi uyarıyorum. Herkesi kamu düzenine uymaya çağırıyorum” mesajını vermişti.

Akaryakıt zamlarının kaldırılacağı açıklamıştı

Haftalardır süren protesto gösterilerinin ardından, önceki gün akaryakıt vergilerini 6 ay ertelediğini açıklayan hükümet, ikna olmayan sarı yeleklilerin 8 Aralık Cumartesi günü düzenleyeceği eylemden vazgeçmemesi üzerine 2019 akaryakıt zamlarının tamamen kaldırıldığı bildirmişti.

Ne olmuştu?

Fransa’da akaryakıt zamlarına ve ekonomik şartların kötüleşmesine tepki olarak 17 Kasım’da başlayan sarı yeleklilerin eylemleri, ülkede son yılların en şiddetli protestosuna dönüşmüştü.

Genellikle şehir merkezlerindeki yüksek kiralar nedeniyle kırsal bölgelere yerleşenlerden oluşan göstericiler, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron’dan akaryakıt vergilerini düşürmesini ve ekonomik koşulların iyileştirilmesini talep etmişti.

Başkent Paris’in Champs-Elysees Caddesi çevresinde 1 Aralık’ta düzenlenen, binlerce kişinin katıldığı gösteride polisin eylemcilere sert müdahalesi, sokaklarda araçların ve çöp bidonlarının yakılması, iş yerlerinin yağmalanması, sık aralıklarla ses bombalarının patlatılması ve alevlerin yükselmesi, kenti kaosa sürüklemişti.

Başkent Paris’in Champs-Elysees Caddesi çevresinde 1 Aralık’ta düzenlenen, binlerce kişinin katıldığı gösteride polisin eylemcilere sert müdahalesi, sokaklarda araçların ve çöp bidonlarının yakılması, iş yerlerinin yağmalanması, sık aralıklarla ses bombalarının patlatılması ve alevlerin yükselmesi, kenti kaosa sürüklemişti.

Champs-Elysees çevresindeki birçok restoran, kafe ve mağaza, protestolar nedeniyle kepenk indirmiş ve çevrede de 3 ila 4 milyon avroluk hasar oluşmuştu.

Gösterilerin başından bu yana çıkan olaylarda 3 kişi hayatını kaybetmiş, 222’si güvenlik görevlisi bin 43 kişi yaralanmış ve bin 424 kişi gözaltına alınmıştı.

Adını duyunca insanın aklına şu sorular geliyor: Avrupa’nın güvenliği mi tehlikede? Kime karşı kullanılacak bu Avrupa Ordusu? NATO ne işe yarıyor? İlk anda akla geliveren bu sorulara ilişkin Beril Dedeoğlu köşesinde şunları yazdı:

Avrupa Ordusu, Kime Yarar?

Macron, 1950’lerden beri gönüllerde yatan bir projeyi yeniden dillendirdi; Avrupa’nın kendi ordusunu kurması gerektiğini dile getirdi.

Bu ifade, NATO’dan bağımsız bir tür Avrupa NATO’su anlamına geliyor. Bir ordu kurma ihtiyacından söz ediliyorsa, o ordunun mücadele edeceği hasımlarının olması gerekir. Macron, bu soruya yanıt vererek Avrupa’nın kendisini Rusya, Çin ve ABD’den koruması gerektiğini belirtti. Demek ki bu ülkeler Avrupa’yı tehdit ediyor.

Yapılan açıklamanın 1. Dünya Savaşı’nın bitişinin 100. yıl kutlamaları sonrasına denk gelmesi ise ayrıca manidar. Bununla birlikte, burada esas dikkat çekici olan, Avrupa’nın kendisini Rusya ya da Çin’den değil, ABD’den koruma ihtiyacının söylenmiş olması. Macron’dan gelen bu sese Merkel’in de olumlu yanıt vermesi Fransa ile Almanya’nın benzer bakışa sahip olduklarını gösteriyor; bu bakış da ABD’den özerkleşmek anlamına geliyor.

Trump’ın “Avrupa güvenlik istiyorsa, daha fazla para harcamalı” yaklaşımı, Fransa’da “daha fazla para harcayacaksak, bunu kendimiz için yaparız” şeklinde bir karşılık buluyor.

Trump zorluyor

Trump’ın Macron’a yanıtı, mealen “ABD olmasaydı dünya savaşlarında sizi Almanya’dan kurtaran olmazdı” biçiminde. Bu sözler, Fransa’nın varlığını ABD’ye borçlu olduğunu ve esas düşmanın Almanya olduğunu ima ediyor. Atışmanın devamında Macron da benzer bir açıklama yapıyor, Amerikan bağımsızlık savaşında Fransa’nın yardımlarından söz ediyor. Bu sözler de, ABD’nin varlığını Fransa’ya borçlu olduğunu ve gerçek düşmanın İngiltere olduğunu ima ediyor.

Macron’un Fransa’nın ABD ile müttefik olduğunu ama ABD’ye tabi olmadığını söylemesi ise uzayıp giden tartışmanın en anlamlı kısmı.

Trump’ın attığı her adımın Avrupa’yı sıkıştıran, daraltan, bölge içine hapseden sonuçları oluyor. Taraflar arasındaki ticareti kısıtlayıcı vergiler, Çin, Rusya ve İran gibi 3. ülkelere uygulanan yaptırımlar, kara Avrupa’sının gelecek senaryolarını son derece olumsuz etkiliyor. Ayrıca, başta Ortadoğu olmak üzere dünyanın birçok yerindeki istikrarsızlıklarda Trump Avrupa’yı oyuncu olmaktan çıkarıyor.

Avrupa’yı siyasi ve ekonomik olarak Rusya ile kendi arasına sıkıştıran ABD, aslında Avrupa’nın koşulsuzca kendisine biat etmesi baskısı yaratıyor; Macron da buna direniyor.

Avrupa sıkışıyor

Önerinin hayata geçme olasılığı şimdilik zayıf. Zira, bu projenin tam da Birleşik Krallık AB’den ayrılırken pişirildiği gerçeği de bir değişken. Birleşik Krallık, kendisinin dışarıda bırakılacağı bir Avrupa ordusunu, ne yapıp edip imkansız hale getirir; içine dahil olursa da bu ABD’ye “rağmen” bir yapı olmaz.

Öte yandan Macron önerisinin Putin tarafından sevinçle karşılanmış olması da Avrupa ordusunun kurulmasını zor hale getirir. Putin, Avrupa Ordusu’nun Rusya’ya karşı değil, ABD’den kopmak için tasarlandığına işaret ediyor. Bu, Avrupa’nın Doğu’sundaki ülkeler için kabus senaryosu. Zira AB’nin Doğulu üyeleri, Avrupa-Rusya arasındaki stratejik sıkışmadan kendilerini ancak ABD’nin çıkaracağını öngörüyorlar.

Avrupa Ordusu kurulursa, Avrupa’nın bölünme ihtimali artar. Rusya’nın ne kadar uğraşsa kendi başına başaramayacağı bir durum böylece yine Avrupalılar sayesinde gerçekleşir. ABD ve Rusya, Doğu Avrupa’yı tampon bölge yaparlar; böylece Franko-Germen ittifakının Rusya ile bağları hepten kesilir. Bu arada Birleşik Krallık ile ABD Atlantik ittifaklarını güçlendirirler, dolayısıyla söz konusu ittifakın Batı’daki faaliyetleri de sınırlanır. Böylece Fransa-Almanya ordusuna bir kaç Kuzey Afrika ülkesi kalır.