Şimdi Tayyip bey buna yine 2 milyonluk tazminat açmış. Diyesiymiş ki ‘Erdoğan’ın yurt dışında nah bu kadar parası var’ O da ‘ispat etmeyen şerefsizdir’ diye dayamış nah şu kadar davayı. Tam 2 milyon. Şimdi bunu söyledin mi elinde banka kaydı kuydu falan olacak di mi; nerdeee… Davayı kaybedince neanderthallerinin karşısına çıkıp ‘Erdoğan maaşlı hakimleri ile beni tazminata mahkum ettirdi aslanlarım, haydi pamuk eller cebe’ diyecek onlar da ‘hu’ diyecek bir ağızdan. Hemen cepte elde ne varsa çıkarıp, Özdil’e 2500 ü nasıl bayıldıysa ortaya koyacak. Yav bunun avukatları yok mu, onların eli armut mu topluyor demeyecek. Nasıl hala ayakkabı kutularının hayaliyle yatıp kalkıyorsa, bunun için de yatıp kalkmaya devam edecek.

Sarayla bunun şimdi ne ilgisi var di mi. Aslında bu hikayeler saraydan öncesine dayanır. Ama tepe noktası bu altın klozet hikayesidir. Yani hakkını teslim etmek gerekir muhteşem bir üfürmedir; neanderhaller nezdinde de istisnasız tutmuştur. Saray demişken saray dedikleri Buckingham ya da Elysee veya Kremlin sarayları değildir. Hele Amerikalıların White House yani beyaz bina, bizimse Beyaz Saray dediğimiz o ülkelerin devlet merkezi sayılan yapıları değildir. Dolmabahçe Sarayı bile değildir. Bizim Cumhurbaşkanlığı Külliyemizdir. Bütün bu sarayların devlet yöneticileri saraylara layıktır ama bizim cumhurbaşkanımız değildir. Daha doğrusu Tayyip bey değildir. Hele Kılıçdaroğlu Abdullah beyi bir seçtirsin onu orada kendi eliyle altın klozete pardon tahta oturtacak cülus töreni düzenletecektir. Bunda beis yoktur. Varsa yoksa sorun Erdoğan’dadır.

Şimdi bunun yalan ehilliği neresinde FETÖ’den sufle al, bunu servis et, tazminat cezasını yiyince de ‘Erdoğan’ın yargısı’ masalına sarıl tazminatı da partililerine ya da İş Bankasına ödettir bunu bende olsam yaparım diyeceksiniz ama öyle değil. Bakın bu kadar pişkinlik bu kadar kıvırma ustalığı herkese nasip olmaz. Bu da bir Allah vergisidir. Hem bununla da bitmiyor bütün bunların üstüne kongrede ful çekiyorsun. Boş yok.

Bitirmeden şu klozetlerden biraz daha söz edeyim. Allah var ya çok merak etmekteyim. Eğer nasip kısmet olur da yolum saraya düşerse mutlaka kaşla göz arasında bakacağım. Hele bir de punduna getirip defi hacette bulunursam ulan bu fani dünyada altın klozete de ettim diye acayip mutlu olacağım. Ha bir de bu sarayda alaturka hela var mı yok mu onu merak etmekteyim. Varsa hela taşları altın mı değil mi onu da kontrol edeceğim. Eğer bulursam sizleri üzmem mutlaka rapor ederim. Hadi kalın sağlıcakla. Kendinize iyi bakın rüyanızda altın klozetler görmek nasip olsun hepinize.

İddia kime ait?

Rahmi Turan diye birine ait…

Rahmi Turan kim?

En büyük “gazetecilik” başarısı “Kara Murat” çizgi romanına metin yazmak olan üçüncü sınıf bir gazeteci…

Meslekte çoktur böyleleri; resimli roman yazarlar, okur mektuplarına cevap verirler (“Güzin abla” türü köşelerin müellifi umumiyetle bu tür bu arkadaşlardır), fal ve bulmaca köşesini hazırlarlar, at yarışı tahmininde bulunurlar…

Küçümsediğim için söylemiyorum, gazetelerin “emekçi” kesimini bunlar oluşturur, yetenekleri sınırlı olduğu için, “tali” işlerde istihdam edilirler.

Rahmi Turan da bunlardan biridir…

Kaderin garip cilvesine bakın ki, bir “çizgi roman senaristi” olarak çoktan tedavülden kalkması gerekirken, Hürriyet gazetesinde bir “şans” buldu…

Gazetenin genel yayın yönetmenliğini tutup buna verdiler.

Matbuattaki en “prestijli” makamlardan biri…

Peki, Rahmi Turan ne yaptı?

Koskoca Hürriyet’i kısa zamanda “bulvar gazetesi” çizgisine çekti. Daha doğrusu, gazeteyi “içerik” olarak ucuzlattı… İktidarı da, bu nedenle, fazla uzun sürmedi; gazeteyi elinden alıp daha “ehil” birine verdiler.

Rahmi Turan, “ağırlık” ve “itibar” olarak budur.

Şimdi biz bu adamın iddiasını tartışıyoruz ve Külliye’de Cumhurbaşkanı Erdoğan’la görüştüğü öne sürülen CHP milletvekilini arıyoruz.

Diyelim ki doğru…

Diyelim ki Cumhurbaşkanı Erdoğan, “CHP’de genel başkan değişikliği yapmak için” gizli faaliyet içinde ve bu amaçla, Külliye’de bir CHP milletvekilini ağırlayıp gizli görüşme yaptı.

Buradan ne çıkar?

Hiç…

Birincisi, Erdoğan, ekmeğinden olmak istemez… Yani, rakip olarak karşısında Kemal Kılıçdaroğlu gibi velud bir “ekmek” varken, bilmediği tanımadığı rakiplerle boğuşmak istemez.

İkincisi…

Genel başkanlar Külliye’de değil, kurultaylarda değişir.

Hiçbir CHP delegesi, Erdoğan’la “gizli görüşme” halindeki bir milletvekilini genel başkan olarak görmek istemez…

Bu durumda, Rahmi Turan’ın iddiası “çöp” oluyor.

Üçüncü sınıf bir gazetecinin “çöp iddiasını” tartışacak kadar boş zamanınız varsa, buyurun devam edebilirsiniz, ben “usulca” çekiliyorum.

Kimmiş diktatör?
Önce Yıldıray Sapan’ın partiyle bağını kesti. Sonra genel başkan yardımcısı Yılmaz Ateş’i ihraç ettirdi.

Bu iki ismin ortak özelliği, dış meselelerde “millî tepki” koymaları ve FETÖ’ye açıktan cephe almaları.

Kemal Kılıçdaroğlu bu kadarına bile tahammül edemiyor.

Hani, “diktatör” arıyordu!

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın ülkeyi “diktatörlükle” yönettiğini söylüyordu.

Kılıçdaroğlu’ndan daha büyük diktatör var mı acaba?

Partide “dikensiz gül bahçesi” istiyor ve azıcık “millî” düşünen milletvekillerinin partiyle bağını kesiyor.

Bu cümleden olarak, Rahmi Turan’ın “çöp iddiasına” bir kez daha bakmamız gerekiyor:

Ben bunun, “sipariş” bir iddia olduğunu düşünüyorum.

Malum, önümüzde CHP kurultayı var.

Kemal Kılıçdaroğlu, Rahmi Turan’ın hiçbir mesnedi bulunmayan çöp yazısı üzerinden şimdiden kafa koparıyor, yani olası rakiplerini “bertaraf” ediyor.

Ahmet Kekeç/Star