İlk başlarda da Türkiye’yi gıcık edecek şeyler söylüyordu ama en çok ‘Türkiye Hatay gibi bizi de ilhak etmek istiyor’! dediğinde gücüme gitmişti.
Çünkü bırakın böyle bir söylemi, bunun işareti bile yoktu. Bayram değil, seyran değildi. Kim fısıldamıştı bunu onun kulağına. Yoksa kendi kafasından mı uydurmuştu. Diyelim böyle bir şey olsun; anladığım kadarıyla Akıncı ilhak tercihi yapacak olsa Türkiye’yi, İngiltere ve Yunanistan’dan sonra bile tercih eder olmak istemiyordu.

Kıbrıslı arkadaşlarımın zoruna gitmesin, başlarına kakıyor gibi de anlaşılmasın ama, Türkiye’nin elektrik ve suyuna katkı verdiği, gönderdiği öğrencilerle ekonomisine destek olduğu bir ‘Cumhuriyette’ yaşıyorlar. Dahası, bu cumhuriyeti bile Türkiye’ye borçlular. Nikos Sampson’a kalsaydı bırakın cumhuriyeti, çoğu bu günleri dahi göremezdi.
Tavuk su içer Allah’a bakar. Aynı milli kimliğe sahip olduğumuz Kıbrıslı soydaşlarımızın bundan imtina ediyor olması, hem de en yetkili ağızdan, kimin gücüne gitmez.

Bir de ‘Rumlara toprak vermemiz gerekir’ dediğinde kızdım. Üstüne, ‘hepsini değil canım, bir kısım’ diyerek bunu yumuşatmaya, acıtmayacakmış gibi göstermeye çalışması daha da canımı sıkmıştı. Bırakın Türkiye Kıbrıs meselesini, Ukrayna dese ki Rusya’ya ‘al Kırım’ı (zaten cebren aldı da) yakamı bırak’ o bile içime sinmez.
İnsan ‘vermeye’ alışmasın bir kere. Bakın Azerbaycan 30 senedir vazgeçmedi. Vatan toprağı bu; üzerine şehit kanı dökülmüş. Böyle bahçeden iki dal domates veriyor gibi, verelim gitsin olur mu?

Her neyse kitabın ortasına döneyim; ben Akıncının kazanacağını sineye çekmiş, feleğin acımasızlığına göğüs germeyi göze almıştım aslında. Çünkü CTP ikinci turda bunu destekleyeceğini açıklamıştı ve ikisinin oy toplamı %50’yi aşıyordu. Ama ne olduysa oldu, ikinci turda oy kullanma oranı arttı ve aradaki fark Tatar lehine döndü. Ben buna Kıbrıs Türkü’nün milli bilinci diyorum. Onlar da Türkiye’den emanet oy gönderildi desin de saklı tuttuğum küfür etme hakkımı kullanayım.

Son bir söz de CTP’ye… Yazık etti kendine. Akıncıyla birlikte bir o kadar da o kaybetti. CHP’lileşme yolunda önemli bir adım attı. Hala o yolun dönüşü var; şimdilik.

Kıbrıs Rum Yönetimi Fransa’ya üs veriyormuş. Nerden çıktı bu? Türkiye saldırgan ya; Kıbrıs’ı tehdit ediyor ya… Rum yönetimi İsrail’le olan ‘dostluğu’ Fransa’ya üs vererek taçlandırmak istiyor. Türkiye niye saldırgan? Çünkü Doğu Akdeniz’deki enerji kaynaklarından pay almak istiyor. Doğu Akdeniz dediğimiz yer Türkiye’nin güney sahilleri. Hadi İsrail’i anladık onun da kıyısı var. Fransa ne iş?

Artık açık poker dönüyor. Kıbrıs Rum yönetimi üzerinden Doğu Akdeniz enerji kaynaklarına konma operasyonu. Rum yönetimi de buna teşne. Şu Türkiye’yi bir dışlayabilseler. Rum yönetimi göstermelik. Asıl kaynaklara konmak isteyenler emperyalist tröstler. Bunlar ortak mortak, o bölge halklarının hakları falan; onlar da ne ya… Karlarına nasıl kar katarlar ona bakıyor. Bunun için de kendi devletlerini savaşı göze alacak ölçüde bölgeye sürüyor. Fransa’nın, ABD nin, İngiltere’nin falan çıkarları İsrail üzerinden garantiye alınmaya çalışılıyor. Kıbrıs mış, Rum yönetimiymiş, Türkiye imiş sırtlanların hiç umuru değil.

Sırf bu petrol ve doğalgaz yatakları yüzünden Cebelitark’tan bu tarafa bütün kuzey Afrika ile Ortadoğu’yu kana buladılar. Daha da yapacaklarından başka. Şimdi, ne oluyor? Hidrokarbon yakıt araştırması yapamazsın diye Türkiye’ye nota veriyorlar. Doğu Akdeniz’e savaş gemileri gönderiyorlar. Buralarda kendilerine varlık sebebi yaratabilmek için İran’la arıza çıkarıyorlar.

Bizim muhalefet bu işlerden anlamaz. alsınlar, çıkarırlarsa çıkarsınlar. Ne Fransa üssüne bir şey derler, ne ABD savaş gemilerine, ne YPG ye silah depolanmasına. Bu konular onların uzmanlık alanına girmiyor. Onların uzmanlık alanı sandık dolandırıcılığı. Bir de yüksek yargıçlara çemkirsinler.

Firuz Türker

İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, Doğu Akdeniz gazını Avrupa’ya
ulaştırmayı hedefleyen ve Yunanistan, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi (GKRY) ile İtalya’nın dâhil olduğu Doğu Akdeniz doğalgaz boru hattı (East-Med) projesinin hayata geçirilmesi için gerekli resmi anlaşmanın gelecek yılın ilk aylarında imzalanacağını söyledi.

İsrail, Yunanistan ve GKRY arasında düzenlenen 5. Üçlü Zirve, Netanyahu’nun ev sahipliğinde, İsrail’in Biru’s Sebi (Beer Şeva) kentinde yapıldı. Zirveye Güney Kıbrıs Rum yönetimi lideri Nikos Anastasiadis ve Yunanistan Başbakanı Aleksis Çipras katıldı.
Zirvede yaptığı konuşmada Netanyahu, İsrail, Yunanistan ve GKRY’nin Doğu Akdeniz doğalgaz boru hattı projesinin hayata geçirilmesi için kararlığını bir kez daha ortaya koyduğunu ve yaptıkları görüşmede projenin “önemli yönlerini” ele aldıklarını ifade etti.
Netanyahu konuşmasında projenin önemine değinirken, “İsrail, GKRY ve Yunanistan bu projenin hayata geçirilmesi için gerekli resmi anlaşmayı birkaç ay içerisinde imzalayacak.” dedi.
Üçlü zirvede hazır bulunan ABD’nin İsrail Büyükelçisi David Friedman da projeyi överek, “Doğu Akdeniz doğalgaz hattı projesi Ortadoğu ile Avrupa’ya refah ve huzur getirecektir. Bu nedenle tüm bölge ülkelerinin bu projenin başarılı olması için katkı sunması gerekir.” diye konuştu.
Doğu Akdeniz doğalgaz boru hattı projesi
İsrail, GKRY, Yunanistan ve İtalya Doğu Akdeniz doğalgazının Akdeniz altında yapılacak boru hattıyla Avrupa’ya ulaştırılmasını hedefleyen “East-Med” projesinin hayata geçirilmesi için uzun zamandır görüşmeler yapıyor.
Resmi anlaşmanın imzalanması halinde 6 ila 7 yılda tamamlanacağı ifade edilen projenin yaklaşık 7 milyar dolara mal olması bekleniyor.
Avrupa Birliği (AB) tarafından da desteklenen projeler arasında yer alan boru hattının inşaatında teknik ve finansal güçlüklerle karşılaşılacağı belirtiliyor.
Yıllık 20 milyar metreküplük kapasiteye sahip olacak hattın 3,5 kilometre derinliğe inmesi ve 2 bin 100 kilometre uzunluğunda olacağı dile getiriliyor.
Yalnızca İsrail’de keşfi yapılmış gaz rezervlerinden elde edilecek doğalgaz ile doldurulabilmesi mümkün gözükmediği, Mısır gazı da eklense bile projenin sürdürülebilir olması için bölgede yeni keşiflerin yapılması gerektiği ifade ediliyor.
Doğu Akdeniz gazının Türkiye’ye çok daha kısa bir boru hattıyla ulaştırılması buradan da Avrupa’ya ulaştırılmasının gerek teknik gerekse finansal olarak daha uygun olduğu görüşlerine karşın, AB tarafından bugüne kadar East-Med boru hattı projesinin fizibilitesi için 100 milyon dolar harcanmış durumda.
Öte yandan hattın inşası kredilerle tamamlansa bile petrol fiyatlarına endeksli olarak düşen doğalgaz fiyatlarının, proje finansmanın geri dönüşünü olumsuz etkileyeceği yorumları yapılıyor.