Fakat bir sorun var: Bu markanın ürünleri aşırı pahalı!

*

Geç de olsa şunu keşfettim bir süre önce:

Meğer bizim yerli ve milli bir firmamız, aynı teknolojiyi kendi imkânlarıyla geliştirmiş, “Tempur” denilen yabancı markanın ürettiğinden çok daha iyisini üretmiş ve çok daha ucuza satıyormuş.

Yerli ve milli markamıza azıcık destek çıkayım dedim. Mahcupça, çekinerek, ürkerek bir destek yazısı yazmış bulundum.

Hay yazmaz olaydım!

*

“Reklam yapıyor” falan diye üzerime çullanmalar, çirkin imalar falan.

Tam “Ya sabır” diyordum ki…

Hıncal Uluç’un yazısını gördüm.

*

Hıncal Uluç, yazdığım yazıyla benim basın ahlakını çiğnediğimi ima ediyor ve bizim yayın grubumuzun İcra Kurulu Başkanı Mehmet Soysal’a şöyle sesleniyor:

*

“Sözüm Hürriyet’in yönetici patronu Mehmet Soysal’a! Ben 70 yıldır, çocukluğumdan beri Hürriyet’i hep keyifle okudum. Öyle okumaya devam etmek istiyorum Bay Soysal! Şimdi Ahmet Hakan başta tüm Hürriyet yazarlarına eskisi gibi zevk alarak devam etmem ya da artık her satırlarına ‘Kaça yazmış acaba?’ korkunç şüphesi içinde bakmam sizin elinizde. Duruma acil el koyun.”

*

Size bir şey söyleyeyim mi?

Bu Hıncal Uluç var ya bu Hıncal Uluç…

Türk matbuat tarihinde bir yatak firmasına hem lirik, hem de epik sayısız destanlar düzmeklemeşhur ilk ve tek yazardır.

*

Mesela şunu Hıncal Uluç yazmıştır:

“Tempur marka yatağım var. Böyle bir şey olamaz. Bir uzaktan kumandası var yatağın… Düğmelere basmaya başlıyorsunuz. Baş kısmı yükseliyor. Bu arada yorgun ayaklarınızı dinlendirmek isterseniz ayak kısmını havaya kaldıran bir düğme de var. Ama bunlar başlangıç. Asıl harika olan… Kumanda üzerindeki düğmelerle masaj başlatabiliyorsunuz. Bu müthiş yatağı daha yakından tanımak isterseniz… İşte internet adresi: www… En iyisi (…) adresindeki showroom’a gidin, görün ve deneyin. 0216 368 57….’den randevu alabilirsiniz.”

*

Mesela şunu da Hıncal Uluç yazmıştır:

“İnsanı dinlendiren derin uykudur. Derin uyudunuz mu hatta üç saat bile yeter insana. Ben Tempur yatak ve yastıklarını keşfedince derin uykuyu yakaladım.”

*

Mesela şunu da Hıncal Uluç yazmıştır:

“Vallahi iyi para verdim ama değdi. NASA’nın astronotları için ısmarladığı Tempur yatakları, 35 yıldır bel fıtıklı Hıncal’ı kurtardı. Tempur yatakları, dünyada hastane ve otellerin kalite garantisi ve belgesi gibi adeta… Pahalı… Ama bir defa alıyorsunuz. Evladiyelik.”

*

Neyse… Daha çok örnek var, üstelik hiçbiri bu alıntılar kadar kısa değil. En az yarım gazete sayfası!

Ama yeter sanırım.

*

Bir kör kuruşçuk bile menfaat sağlamadan… Tamamen yerli ve milli bir markamızı, bir yabancı marka karşısında azıcık öne çıkarmak maksadıyla yazdığım bir yazı dolayısıyla… Beni yayın grubumuzun en tepe yöneticisine şikâyet eden Hıncal Uluç’a sadece tek bir soru sorup bırakacağım:

Yahu Hıncal Uluç! Sen utanıp sıkılmayı ne zaman öğreneceksin?

Hıncal Abi yazısında, Ahmet Hakan’ın Hürriyet’teki köşesinde yaptığı “yatak reklamına” da değinerek, mevzuun Ayşe Arman’la sınırlı olmadığının altını çiziyordu.

MELİH ALTINOK

Fiyatınızı söyleyin!

Medya, Hürriyet’in röportajcısı Ayşe Arman’ın para karşılığı röportaj yaptığını konuşuyor.

Meğer “Gazeteci” bu iş için profesyonel menajerlik hizmeti de alıyormuş.

Ama 100 bin TL gibi rakamlar röportaj “müşterisine” fazla gelirse, bizzat Ayşe Hanım’ın “pazarlığa” girdiği de oluyormuş.

Çoğunlukla da “indirim” yapıyormuş…

Gönlü mü bol dersiniz bilemiyorum ama Fatih Altaylı’ya bakacak olursak meslektaşlarımız arasında bunu bilmeyen de yokmuş!

Dün, Sabah’tan Hıncal Uluç, Arman’ın yaptığı işten başlarda eski patronu Aydın Doğan’ın haberdar olmadığını yazdı. Ancak Aydın Bey bir gün duymuş. Duyunca ne mi demiş? Ne diyecek tüccar adam, “Yarısını bize versin devam etsin…” elbette.

Hıncal Abi yazısında, Ahmet Hakan’ın Hürriyet’teki köşesinde yaptığı “yatak reklamına” da değinerek, mevzuun Ayşe Arman’la sınırlı olmadığının altını çiziyordu.

***

Ancak mesele sadece ticari alanla, markalarla, vergiden kaçırılan kazançla sınırlı değil. Düşünün bu isimler, siyasi içerikli röportajlar yapıyor, yazılar yazıyor. Acaba bunların “hediyesi” neydi?

Kanaat önderi pozlarında ülkenin geleceğiyle ilgili siyasi önermelerde bulunurken söylediklerinin ne kadarı kendi fikirleri, ne kadarı “reklamdı?” “Kahroldukları”, gözyaşı döktükleri satırlardan hangisi gerçek, hangisi “rol icabıydı?”

***

Evet, gazetecilikte, televizyonculukta “Advertorial” diye bir kavram var.

Reklamı haber metninin içine gömüyorsunuz, yediriyorsunuz. Ancak bunu, okura, seyirciye söylemek zorundasınız.

Aksi takdirde onları kandırmış, yalan söylemiş, mesleğinizin size kamu adına tanıdığı “yetkiyi” kötüye kullanmış olursunuz.

O halde, gazeteciliklerinin ne kadar ettiğini reklamdan, avantadan geçinerek gösteren bu arkadaşlara köşelerine etiket koyma zorunluluğu getirilmeli.

Bu arada iddialara konu olan isimler, geriye dönük olarak hangi yazıdan, hangi röportajdan ne kadar aldıklarını da açıklamak zorundalar.

Zira kritik süreçlerde, bu “gazetecileri” takip ederek kararlar alan, siyasi güzergâhlarını belirleyen okurlar eminim ki kendilerini fena halde kandırılmış hissediyorlar. Ne kadar keklendiklerini bilmek onların da hakkı.

Kaynak: www.sabah.com.tr