Aşağıda sıraladığım soruları sorduğum için birçok arkadaşın bana tepki göstereceğini hatta kızacağını tahmin ediyorum.

Ancak bunları önemli gördüğüm için anlamak ve anlatmak için soruyorum.

AKLA TAKILAN VE CEVAP BEKLEYEN SORULAR:

1. Kâtil İsrail’e karşı Hamas kazandığı her zaferin arkasından hemen neden sâdece İran’a teşekkür ediyor?
2. Hamas’a, kâtil İran’dan başka yardım eden kimse yok mu? Var elbette hemde çok. Peki onlar neden hiç zikredilmiyor? Neden sâdece İran?
3. Şii İran’ın, özellikle sahâbeye ve ehl-i sünnete bu kadar düşman olduğu açıkça bilindiği halde, bir ehl-i sünnet olan Hamas’a neden yardım ediyor gözüküyor?
4. Kâtil İran, Hamas’a gerçekte iyilik mi yapıyor yoksa uzun vadeli bakıldığında ‘kötülük’ mü yapıyor?
5. Şii İran, Hamas’a yardım yaptıktan sonra neden Gazze’nin “şiileştirilesi” için özel uğraş veriyor ve mücadele ediyor?
6. Ümmet içinde, Hamas’a yardım yapan, İran’dan başka ülkeler olduğuna göre, Hamas neden İsrail’e karşı kazanılan her zaferin arkasından sâdece İran’ın yardımlarından söz ediyor ve ağız dolusu teşekkür ediyor?
7. Şii İran, tarih boyunca ne zaman ehl-i sünnetin yanında olmuş ona ve destek olmuştur. Bunun hiç bir örneği var mıdır?
8. Sahâbeye ve müslümanlara tarih boyunca ‘düşman’ olan şii İran ne zaman kendi dışındaki Müslümanlara yardım etmiş ve dost olmuşta şimdi kalkıp sünni Hamas’a yardım ediyor ve ona dost oluveriyor?
9. Kâtil İran, Hamas’ı bu kadar seviyordu da Suriye Hamas’ına neden bu kadar zulmediyor, adetâ kök söktürüyor, başına bombalar yağdırıyor, evlerini başlarına yıkıyor ve yok etmek için bunca yıldır uğraş veriyor?
10. Zâlim İran, madem Hamas’ı bu kadar seviyor, Gazze’nin gelişmesine, alt yapısına okuluna, câmisine medresesine vesaire tüm insani ihtiyaçlarına neden bir kuruş vermiyor da sâdece silah alımı için yardım yapıyor? Bunu neden hiç düşünmüyoruz? Gerçekten Gazze’yi sevenin topyeyün kalkınmasına yardım etmesi gerekmez miydi?
11. İran mâdem Filistin’e bu kadar önem veriyor ve düşünüyorduysa, koskoca Filistin topraklarında neden sâdece Gazze’ye yardım yapıyor da diğer Filistin halklarına bir kuruş bile vermiyor? Bunu iyi niyetle nasıl açıklayabiliriz?
12. Yoksa bizde herkes gibi gördüğü çelişkileri görmezden gelip, akla takılan soruların üstünü örtüp, hiçbir şey olmamış gibi devam mı etmeliydik?

Herkes bilsin ki,

Biz tüm müslümanları ve tâbi ki Hamas’ı seviyoruz. Ancak bu sevgi sürekli tekrarlanan bir yanlışları ve çelişkileri dile getirmekten bizleri alıkoymamalı.

Bu soruların gündeme getirilmesi “Hamas’ın başarısını gölgeler” diyenlere de bir çift sözümüz var:

Hamas, İsrail’e karşı kazanılan bu zaferi, adetâ altın tepside İran’a sunmakta hiçbir beis görmüyor ve bu tavrı kazanılmış zaferi gölgelemiyor da bizim burada sorduğumuz birkaç sorumu zaferi gölgeliyor?

SON OLARAK

Biz inanıyoruz ki,

Tüm Filistin halkalarına gerçek manada ‘karşılıksız’ ve minnetsiz bir şekilde topyekûn yardım yapan sâdece Türkiye’dir, başka bir ülke değil..

Selâm ile..

Kahredici manzaralar!

İsrail’in bu terör eylemini dünya canlı yayında seyretti.

Evet seyretti.

Tepkiler resmi açıklamalardan ibaret.

Oysa İsrail bırakın resmi açıklamayı BM kararlarını bile yok sayan tavrıyla dünya ile adeta dalgasını geçiyor.

Tabii ki, Mescidi Aksa’ya yapılan saldırı sebebiyle kurulan ve ilk hedefi Filistin’i özgürleştirmek olan İslam İşbirliği Teşkilatı ile de dalgasını geçiyor.

Evet,8 milyonluk İsrail 2 milyarlık İslam dünyasıyla dalgasını geçiyor.

Dahası son birkaç yıl içerisinde kendisini düşman ilan eden ülkeleri normalleşme adı altında doğrudan kontrolü altına alıyor.

İslam dünyası bir kenara, sadece Ortadoğu’daki İslam ülkeleri birlikte hareket etseler, İsrail nefes bile alamaz. Ama Siyonizm’e hizmet eden emperyalizmin kontrolündeki Ortadoğu ülkelerinin bir kısmı şimdilerde doğrudan Siyonizm’in kontrolüne geçiyor.

Bu ortamda verilen tepkilerin bir kıymeti de kalmıyor.

Batının Arap Baharı adını verdiği silkiniş hareketine batı müdahale etmeseydi, bugün İsrail bırakın Filistinlilerin meskenlerine el koymayı eskiden el koyduğu mülklerini de iade ediyor olacaktı.

Mısır’daki darbe ve Suriye’de Esed’i korumaya alma hamleleri İsrail’in güvenliğine yönelik hamlelerdi.

Siyonizm’e ‘van minut’ çeken Türkiye’ye de boyun eğdirmek isteyen emperyalizm, Mısır’ın seçilmiş ilk cumhurbaşkanı Mürsi’ye uyguladığı yöntemin aynısını Başkan Erdoğan’a uygulamak istedi. Gezi eylemleri, 17/25 Aralık yargı ve 15 Temmuz kanlı darbe girişimleri başarısız olunca kurdukları tuzak boşa çıktı.

Şimdi apartheid rejimini emniyete almak ve bölgedeki senaryolarını tatbik etmek için Başkan Erdoğan’ı ‘muhalefeti destekleyerek seçimlerde düşürme’ operasyonu çekiliyor!

İsrail ne BM kararlarından ne de yapılan kınamalardan zerre kadar korkmuyor. Korktuğu tek şey kuvvettir.

Onun için Filistinlilerin kuvay-ı milliyesi olan HAMAS’dan korktuğunun binde biri kadar bile bölge ülkelerinden korkmuyor.

Korktuğu tek ülke de her geçen gün güçlenen Türkiye’dir.

Türkiye’nin savunma sanayiinde attığı dev adımlar ve bölge ülkeleriyle kurduğu/kuracağı güçlü ilişkiler İsrail’i çileden çıkartıyor.

Bu bağlamda Türkiye’nin Mısırla ilişkilerinin düzelmeye başlamasından rahatsız olan ilk ülke İsrail’dir. İsrail’e en büyük tehdit, Türkiye ile anlaşmış bir Mısır’dır.

O sebeple de kimi çıkarlarını korumak için Türkiye ile ilişkileri normalleştirmek isteyen Mısır yönetimi Siyonizm’in hizmetkârı emperyalizmin baskısına maruz kalacaktır.

Bu baskıların Mısır’ın İsrail güvenliğini tehdit etmemesini garanti altına alacak boyutta olacağını tahmin etmek zor olmasa gerektir.

Dolayısıyla da Türkiye Mısır yakınlaşması doğru bir adımdır, ama oradan çok fazla şey beklememek gerekir.

Mısır tarafının ön şartlarına bakılırsa beklentinin çok yüksek olmaması gerektiği de rahatlıkla anlaşılır.

Ancak sadece Libya konusunda bile ortak bir noktada buluşulması, sorunun barışçı yollarla çözülmesine önemli katkısı olacaktır ki, fevkalade önemlidir.

Başlamak işin yarısıdır derler, ilişkilerin yeniden tesisi başlı başına olumlu bir adımdır.

İki ülkedeki devlet aklı, ihtilaflı konuları buzdolabına koyup karşılıklı çıkarları korumayı ve bölge sorunlarını çözmede dayanışmayı ön plana çıkarmayı başarabilirse önemli bir eşik aşılmış olur.

Türkiye Mısır yakınlaşmasının Filistinliler lehine atılacak adımların da başlangıcı olmasını temenni ederim.