<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Feyzullah Akdağ &#8211; Yörünge Dergisi</title>
	<atom:link href="https://www.yorungedergi.com/author/feyzullah-akdag/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.yorungedergi.com</link>
	<description>&#34;Türkiye’nin Entelektüel Aklının Buluşma Noktası&#34;</description>
	<lastBuildDate>Thu, 13 Jan 2022 14:08:27 +0000</lastBuildDate>
	<language>tr</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.6.10</generator>

<image>
	<url>https://www.yorungedergi.com/wp-content/uploads/2020/05/cropped-logo-favico-32x32.png</url>
	<title>Feyzullah Akdağ &#8211; Yörünge Dergisi</title>
	<link>https://www.yorungedergi.com</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>Enes Kara İntiharının Bir Analizi</title>
		<link>https://www.yorungedergi.com/enes-kara-intiharinin-bir-analizi/</link>
					<comments>https://www.yorungedergi.com/enes-kara-intiharinin-bir-analizi/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Feyzullah Akdağ]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 13 Jan 2022 09:02:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Analiz]]></category>
		<category><![CDATA[Türkiye]]></category>
		<category><![CDATA[Yaşam]]></category>
		<category><![CDATA[İntihar]]></category>
		<category><![CDATA[psikoloji]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.yorungedergi.com/?p=18015</guid>

					<description><![CDATA[Enes Kara&#8217;nın ardında bıraktığı video cümle cümle üzerinde titizlikle çalışılması gereken bir değere sahip. Bu vaka modern insanın, modern ailenin ve modern ebeveynin içine düştüğü zifiri karanlık kuyunun ve kuyuda içtikçe susatan tuzlu suyun bireyi nerelere sürükleyebileceğini gösteriyor. En başta dünya merkezli düşünüp evlatlarına yarış atı gibi yüklenen anne babaların kendine gelmesi gerekiyor. Video tamamen seyredildiğinde bazı bozuk zihniyetlerin lanse ettiği gibi cemaat yurdunda kaldığından dolayı intihar etmediğini, gencin büyük bir boşlukta olduğunu ebeveynleriyle tüm iletişim kanallarının kapalı olduğunu ve ailesinin hilafına hareket etmekten korktuğunu görebiliyoruz. Cemaat yurdunda yaşadığı sorunlar kök sorununun yanında devede kulak kalıyor. Bir gencin ölümünü ideolojilerine menfaat sağlamak ve içlerindeki kini dökmek için araç olarak kullananlara lanet olsun. Her ölüm geride kalanlar için ibrettir. Ve biz de bu elim ölümden gereken dersleri kendimize çıkarmak zorundayız. Gelecek korkusuyla başladığı ve yine gelecek korkusuyla bitirdiği 10 dakikalık videosunda Enes&#8217;in kullandığı 10 çarpıcı cümle aslında her şeyi ortaya koyuyor. Şimdi Enes&#8217;in veda videosunda kullandığı o on cümleyi ve o cümlelerin arkasındaki zemini açıklamaya çalışacağım. &#8220;Sürekli bir stres, ne yapacağını bilememe, gelecek kaygısı/korkusu var.&#8221; Enes burada büyük bir boşlukta olduğunu ve son sürat gittiği bu yolda gelecekten çok korktuğunu anlatıyor. Geçmişin ve şimdinin getirdiği stres gelecek için de tamamen karamsar &#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p>Enes Kara&#8217;nın ardında bıraktığı video cümle cümle üzerinde titizlikle çalışılması gereken bir değere sahip. Bu vaka modern insanın, modern ailenin ve modern ebeveynin içine düştüğü zifiri karanlık kuyunun ve kuyuda içtikçe susatan tuzlu suyun bireyi nerelere sürükleyebileceğini gösteriyor. En başta dünya merkezli düşünüp evlatlarına yarış atı gibi yüklenen anne babaların kendine gelmesi gerekiyor.</p>



<p>Video tamamen seyredildiğinde bazı bozuk zihniyetlerin lanse ettiği gibi cemaat yurdunda kaldığından dolayı intihar etmediğini, gencin büyük bir boşlukta olduğunu ebeveynleriyle tüm iletişim kanallarının kapalı olduğunu ve ailesinin hilafına hareket etmekten korktuğunu görebiliyoruz. Cemaat yurdunda yaşadığı sorunlar kök sorununun yanında devede kulak kalıyor.</p>



<p>Bir gencin ölümünü ideolojilerine menfaat sağlamak ve içlerindeki kini dökmek için araç olarak kullananlara lanet olsun. Her ölüm geride kalanlar için ibrettir. Ve biz de bu elim ölümden gereken dersleri kendimize çıkarmak zorundayız.</p>



<p>Gelecek korkusuyla başladığı ve yine gelecek korkusuyla bitirdiği 10 dakikalık videosunda Enes&#8217;in kullandığı 10 çarpıcı cümle aslında her şeyi ortaya koyuyor.</p>



<p>Şimdi Enes&#8217;in veda videosunda kullandığı o on cümleyi ve o cümlelerin arkasındaki zemini açıklamaya çalışacağım.</p>



<ol class="wp-block-list"><li>&#8220;Sürekli bir stres, ne yapacağını bilememe, gelecek kaygısı/korkusu var.&#8221;</li></ol>



<p>Enes burada büyük bir boşlukta olduğunu ve son sürat gittiği bu yolda gelecekten çok korktuğunu anlatıyor. Geçmişin ve şimdinin getirdiği stres gelecek için de tamamen karamsar olmasına neden oluyor. Yaşadıklarının, yaşayacaklarının teminatı olduğunu düşünüyor. Birçok genç gibi…</p>



<ol class="wp-block-list" start="2"><li>&#8220;İçinde bulunduğum durumu anlatmaya çalışacağım. Gizli kalmasını istediğim bir video değil.&#8221;</li></ol>



<p>Videonun ilerleyen kısımlarında &#8220;umarım beni anlıyorsunuzdur&#8221; deyip anlaşılmak isteğini tekrar vurguluyor. Enes içinde bulunduğu durumu hayatında önemli rol oynayan kimseye anlatamıyor. Anlatsa bile anlaşılamıyor. Ve artık birilerinin onu anlaması için ölümü göze alıyor. Yaklaşık bir ay önce çektiği bu videodan sonra Enes aslında kendisine yardım edilmesini, anlaşılmayı beklemiş.</p>



<p>Anlaşılmak en büyük ihtiyaçlarımızdan. Enes bu ihtiyacını özellikle ailesinden karşılayamadığını anlatıyor. Onunla konuşan herkes onu ikna etmek üzere konuşmuş &#8220;takma, geçer, alışırsın…&#8221; gibi cümleler onu bataklığın derinliklerine sürüklemiş. Yargılanmadan dinlenilmek ve saygı duyulmak istiyordu oysa.</p>



<p>Belki de gizli kalmasını istemediği bu videoda hayatında onu anlamak istemeyen herkese ulaşmak ve onlara karşı kızgınlığını ve kırgınlığının herkesçe duyulmasını istiyordu.</p>



<ol class="wp-block-list" start="3"><li>&#8220;Çevremde ve sosyal medyada gördüğüm doktorlar doktorluğu (zorluğundan dolayı) tavsiye etmiyorlar. Köle gibi çalıştırılıyorsunuz özellikle asistan doktor olunca.&#8221;</li></ol>



<p>Tıp fakültesi okumanın zorluğu malum ancak bu cümlelerde çevrenin ve sosyal medyanın insan üzerinde ne büyük bir etkiye sahip olduğunu bir kez daha net bir şekilde anlıyoruz.</p>



<p>İnsan zayıf bir canlıdır. Çevreden az ya da çok; er ya da geç etkilenir. Eğer çevremizi bizi sürekli olumsuzluklara yönelten insanlarla doldurursak hayatın olumlu taraflarını göremeyiz ve bizi ayakta tutacak umudu, motivasyonu ve hevesi içimizde bulamayız.</p>



<ol class="wp-block-list" start="4"><li>&#8220;Artık bir şeyler başarmak için çalışmak istemiyorum. Gerçekten hayat çok zor geliyor.&#8221;</li></ol>



<p>Enes&#8217;in en acı cümlelerinden birisi bu. Tüm ömrü &#8220;başarmak için çalışmakla&#8221; geçmiş. Ve belki de ebeveynlerin yüzde doksanının evlatları için kazanmasını arzu ettiği tıp fakültesini kazanmış.</p>



<p>Tamamen başarmak odaklı bir hayat öğretilmiş Enes&#8217;e. Ve Enes geçme notu 60 olan tıp fakültesinde tüm çabalarına rağmen 25 almış. Yani başarısız olmuş. Bunu kaldıramıyor Enes. Başarısızlığı kaldıramıyor.</p>



<p>Evlatlarımızı yetiştirirken başarmak kadar başarısızlığın da doğal bir durum olduğunu, hatta hayat boyunca başarısızlık ihtimalinin daha fazla olduğunun bilinciyle yetiştirmek zorundayız.</p>



<p>Çaba odaklı değil sonuç odaklı yetişen gençliğin başarısızlığı bir şeref meselesi haline getirdiğini görmek zorundayız artık. Oysa hani çaba bizden sonuç Allah&#8217;tandı? Tevekkül denen şey neydi?</p>



<p>Öte yandan bizi olgunlaştıran, psikolojik esnekliğimizi ve sağlamlığımızı arttıran olaylar başarılarımız değil başarısızlıklarımızdır. Çuvalladığımız durumlar bizi olgunlaştırır. Lakin bu büyük fırsatı evlatlarımıza tanımıyoruz. &#8220;Ben yanlış yaptım, evladım yapmasın, üzülmesin&#8221; diyoruz. Ancak üzülerek daha da olgun bir insan olacağını hesaba katmıyoruz. Onlar adına tüm sıkıntıları göğüslüyoruz yeter ki onlar “derslerindeki başarısından geri kalmasın” diyoruz. Hayatın gerçeklerinden izole ederek kırılgan, pasif, korkak ama akademik manada başarılı çocuklar yetiştiriyoruz. Sonuç ise maalesef başarısızlık anında hayatından vazgeçen/vazgeçmeyi düşünen nice olgunlaşmamış gencecik can oluyor.</p>



<ol class="wp-block-list" start="5"><li>&#8220;İçinde bulunduğum durum Türkiye&#8217;de birçok gencin durumu aslında. Onları (intihar etmekten) iki şey tutuyor: İslam&#8217;ın bunu yasaklaması ve geride kalacak insanları üzmemek.</li></ol>



<p>Evet, birçok genç için intihar düşüncesi normalleşmiş durumda. Yukarıda bahsettiğim durumdaki gençler için ölüm kökten çözüm. Ancak Enes&#8217;in de dediği gibi ilk olarak müslüman olmak bunu engelliyor ardından geride bırakacağı gözü yaşlı insanlar.</p>



<p>Enes, son 3 yıldır müslüman olmadığı için İslam’ın intiharı haram kılması onun için bir anlam ifade etmiyordu artık. Burada dinin ne denli hayati bir fonksiyona sahip olduğunu yine anlıyoruz. Müslüman olmayan biri için artık intihar ile arasında sadece sevdikleri vardır. Onlardan da ümidi keserse artık ölüm ile arasında bir engel kalmamıştır. Nitekim Enes&#8217;in ailesiyle de iletişiminin bittiğini ve yaşadığı başarısızlık sonucunda ümidini hepten yitirdiğini görüyoruz.</p>



<ol class="wp-block-list" start="6"><li>&#8220;Zaten tüm gün okuldasınız. Üstüne bunları (namaz, kitap vs) istemeye istemeye yapmak zorunda olunca özgürlüğünüz elinizden alınmış gibi hissediyorsunuz. Dayanılmıyor bir yerden sonra.&#8221;</li></ol>



<p>Enes, iki büyük bir çelişki yaşıyor. İnanmadığı bir dinin emirlerini yapmaya zorlanıyor ve başarı için tüm gün okulda olduğu halde başarısız oluyor.</p>



<p>İnsanlar çelişki ile yaşayamaz. Çelişkilerine ya kılıf bulup akla uygun hale getirmeye çalışır ya da cesaret gösterip çelişkiye neden olan konunun üzerine giderek kendince çözer. Enes çözümsüzlük içeren üçüncü yolu seçmiş. Zira Enes kaybetmek, çuvallamak, hayır diyebilmek gibi konularda sağlıklı yetiştirilememişti. Cesaret göstermekten çekiniyordu zira hayatının sorumluluğunu almaktan korkuyordu.</p>



<ol class="wp-block-list" start="7"><li>&#8220;Aileme bunu söyleyemiyorum. Onlara anlatmaktan korkuyorum. Her şeyi yapabilme potansiyeline sahipler ve açıkçası ailem olmadan ne yapacağımı da bilemiyorum.&#8221;</li></ol>



<p>Aile elbette önemli bir dayanaktır. Ancak 20 yaşına gelmiş birisi &#8220;ailemden korkuyorum ve ailem olmadan ne yapacağımı bilemiyorum&#8221; diyorsa işte orada büyük bir sorun var demektir. Zira ebeveyn olarak kendinize bağımlı bir evlat yetiştirmişsinizdir demektedir. Ayakları üzerinde durmaktan korkan bir genç var elinizde.</p>



<p>Bağımlı bireyler aileden uzak kalınca her şeye karamsar bakar, yaşama sevincini kaybeder. Zira o sevincin kaynağı onun yerine işleri halleden, her türlü sıkıntıya onun yerine göğüs geren ailesidir. Gencimize düşen ise sadece ders çalışmak ve başarmaktır. &#8220;Senden başka bir şey istemiyoruz. Sadece ders çalış&#8221; diyen ebeveynler burada mı?</p>



<ol class="wp-block-list" start="8"><li>&#8220;Şu yaşıma kadar ailemin istediği gibi biri olmaya çalıştım. Çalışmanın verdiği tek ödül daha fazla çalışmak oldu.&#8221;</li></ol>



<p>Tıp fakültesi öğrencisiydi Enes. Yani Türkiye&#8217;deki anne babaların neredeyse hepsinin evladı için istediği fakültedeydi. Birçok ebeveyn, kendi yapamadıkları, ulaşamadıkları, başaramadıkları şeylerin evlatlarınca yapılmasını istiyor. Ve bundan dolayı evladının yetenekli olduğu alanları ilgi, alaka kurduğu alanları zerrece dikkate almıyor. Zira evladı onun için hayattan alamadıklarını alacak bir anahtardır. Evladının ne istediği onun için önemli değildir. Bu durum haliyle dünya merkezli düşünmeyi de beraberinde getiriyor. Merkezde dünya olunca günlük 10 saat ders çalışmak göze batmaz ama günlük 1 saat namaz göze batar ve çekilmez olur artık.</p>



<p>&#8220;Oku rahat et, liseyi kazan rahat et, üniversiteyi kazan rahatsın, hele bir atan sefer kesin rahat edeceksin&#8221; bu cümleler birçoğumuza tanıdık geldi değil mi? Bu telkinlerle büyüttüğümüz çocuklarımız hayatın amacının rahat etmek olduğunu ama o rahatlığında bir türlü gelmediğini görüyor.</p>



<p>Çalışmanın tek ödülünün daha fazla çalışmak olduğunu ve artık tükendiğini söylüyor Enes tüm gençlik adına. Gençlerimize aslında zahmette rahmet olduğunu, rahatlığın bazen olup bazen de olmayacağını neden anlatmıyoruz? Neden onları kandırıp bu yalanla daha fazla ders çalışmalarını sağlıyoruz? Eninde sonunda gerçek dünya ile karşı karşıya kaldıklarında onların yaşayacağı bunalıma Enes önemli bir örnek.</p>



<p>Hep hayal ettiği uğruna yıllarını ders çalışma masasında harcadığı rahatlığa kavuşamayan genç için artık hayatın bir anlamı kalmıyor. Anlamsızlık intiharı düşündüren en önemli kavramdır.</p>



<ol class="wp-block-list" start="9"><li>&#8220;Açıkçası geçmişe bakınca çok kötü bir hayat yaşamadım. Ama geleceğe baktıkça işler hep kötü olacak bunu şimdiden görebiliyorum.&#8221;</li></ol>



<p>Geçmişte çok zorlu bir hayat geçirmemiş. Belki de zorlu bir hayatı olsaydı ve mücadele etseydi psikolojik sağlamlığı daha yüksek olurdu.</p>



<p>Gençlerimiz gelecek hakkında çok ama çok karamsar. Zira yetiştirilirken &#8220;gaybı yalnız Allah bilir&#8221; ilahi düsturuyla yetişmiyorlar. Son derece maddeci ve determinist bir bakış açısıyla yetişiyorlar. En dindar ailelerde bile durum çoğunlukla bu.</p>



<p>Gençler anda yaşamak yerine asla bilemeyecekleri gelecek hakkında &#8220;tanrı(!)&#8221; edasıyla gelecekteki her türlü ayrıntıyı dahi kurguluyorlar. Haliyle Allah&#8217;ın o andaki yardımlarını göremiyorlar. Ellerinde maddeci ve determinist bir zihinle &#8220;bugün 15 lira olan şey yarın 25 olacak ben geçinemeyeceğim. Boşuna yaşıyorum” diyorlar. Asla Allah&#8217;ın gelecekteki o anda sebeplerle yardım edebileceğine ihtimal vermiyorlar. Çünkü buna inanmıyor maddeci zihin. &#8220;Yarın ola hayrola&#8221; diyemiyor.</p>



<p>Böyle olunca da ne anı yaşayabiliyor ne de geleceğe dair umutları kalıyor. Zira her şeye maddeci olarak bakan bir zihin tüm ayrıntısına vakıf olduğu garanti bir gelecek ister. Oysa hayat böyle bir yer değil.</p>



<ol class="wp-block-list" start="10"><li>&#8220;Biliyorum ailem beni seviyor. Benim için iyi şeyler yapmaya çalışıyor ama artık çekilmez bir hal aldı benim için.&#8221;</li></ol>



<p>Ailesinin sevgisinden emin ve onların iyiliği için bir şeyler yaptığını biliyor ancak asıl meselenin kendisinde bittiğinin farkında. Ve bu farkındalık onu tüketmiş. İnisiyatif almaktan korkan hayatı hakkında hep pasif kalmış bir insan elbette eninde sonunda tükenir.</p>



<p>Aile olarak amacımız elbette evlatlarımızın iyiliği ama amacın iyi olması her yöntemin/usulün doğru olduğu anlamına gelmiyor. Bu gerçeği bu uzun yazı boyunca psikolojik ve sosyolojik olarak izah etmeye çalıştık. Evet, sayın ebeveynler! Enes hepimizin yüreğini yakarak ve birçok ibretle gitti. Hesabı Allah&#8217;a aittir. Umulur ki bu ölümden ibret alırız hatalarımızı bir an evvel düzeltmeye çabalarız.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.yorungedergi.com/enes-kara-intiharinin-bir-analizi/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>1</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Madem Öyle Açıkça Sorayım</title>
		<link>https://www.yorungedergi.com/madem-oyle-acikca-sorayim/</link>
					<comments>https://www.yorungedergi.com/madem-oyle-acikca-sorayim/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Feyzullah Akdağ]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 28 Jun 2021 14:25:20 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Analiz]]></category>
		<category><![CDATA[Eleştiri]]></category>
		<category><![CDATA[Yaşam]]></category>
		<category><![CDATA[Eşcinsellik]]></category>
		<category><![CDATA[lgbt]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.yorungedergi.com/?p=17448</guid>

					<description><![CDATA[&#8220;Aşkın cinsiyeti olmaz. Aşk, aşktır.&#8221; sloganınıza dayanarak birileri çıkıp: &#8220;Aşkın yaşı olmaz&#8221; diyerek pedofiliyi meşrulaştırmaya çalışırsa merak ediyorum cevabınız ne olur?&#8220;Aşkın annesi, babası, evladı vs olmaz&#8221; diyerek ensesti meşrulaştırmaya çalışırsa merak ediyorum cevabınız ne olur?&#8220;Aşkın türü olmaz&#8221; diyerek zoofiliyi (cinsel hayvan sevicilik) meşrulaştırmaya çalışırsa merak ediyorum cevabınız ne olur?&#8220;Aşkın canlısı cansızı olmaz&#8221; diyerek cinsel fetişizmi (cinsel cansız sevicilik) meşrulaştırmaya çalışırsa merak ediyorum cevabınız ne olur?&#8220;Aşkın yaşayanı ölüsü olmaz&#8221; diyerek nekrofiliyi (ölü sevicilik) meşrulaştırmaya çalışırsa merak ediyorum cevabınız ne olur? Sorulara devam ederim de okuyanların midesi kaldırmayabilir zira daha nicelerini biliyorum. Yani konu öyle bir sloganla oldu bittiye getirilip meşru hale getirilecek basitlikte bir konu değil. &#8220;Aşkın cinsiyeti olmaz&#8221; sloganınızın temelinde toplumsal ve ahlaki kurallara bir başkaldırı var. Toplumu ve ahlakı değiştirince resmi hukuku da değiştireceğinizi düşünüyorsunuz ki bu düşüncede sonuna kadar haklısınız. Fakat size yönelttiğim diğer 5 soru için de bu mantık tamamen aynıdır. O sapkınlıkları savunanlar da tıpkı sizin gibi sloganınızın temelinde yatan gizli amacınızı güdüyor. Onlar da toplumsal ve ahlaki normları değiştirince hukuku değiştireceğini biliyor ve aynen sizin attığınız sloganı atıyor. Çünkü aynı kaynaktan besleniyorsunuz. Mesela Hollanda&#8217;da pedofiliyi (çocuk cinsel seviciliği) savunan bir parti kuruldu. Sloganları da aşağı yukarı sizinkiyle aynı: &#8220;Aşkın yaşı olmaz. Aşk, aşktır!&#8221; Milyonların takip &#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p>&#8220;Aşkın cinsiyeti olmaz. Aşk, aşktır.&#8221; sloganınıza dayanarak birileri çıkıp:</p>



<ol class="wp-block-list"><li>&#8220;Aşkın yaşı olmaz&#8221; diyerek pedofiliyi meşrulaştırmaya çalışırsa merak ediyorum cevabınız ne olur?</li><li>&#8220;Aşkın annesi, babası, evladı vs olmaz&#8221; diyerek ensesti meşrulaştırmaya çalışırsa merak ediyorum cevabınız ne olur?</li><li>&#8220;Aşkın türü olmaz&#8221; diyerek zoofiliyi (cinsel hayvan sevicilik) meşrulaştırmaya çalışırsa merak ediyorum cevabınız ne olur?</li><li>&#8220;Aşkın canlısı cansızı olmaz&#8221; diyerek cinsel fetişizmi (cinsel cansız sevicilik) meşrulaştırmaya çalışırsa merak ediyorum cevabınız ne olur?</li><li>&#8220;Aşkın yaşayanı ölüsü olmaz&#8221; diyerek nekrofiliyi (ölü sevicilik) meşrulaştırmaya çalışırsa merak ediyorum cevabınız ne olur?</li></ol>



<p>Sorulara devam ederim de okuyanların midesi kaldırmayabilir zira daha nicelerini biliyorum. Yani konu öyle bir sloganla oldu bittiye getirilip meşru hale getirilecek basitlikte bir konu değil.</p>



<p>&#8220;Aşkın cinsiyeti olmaz&#8221; sloganınızın temelinde toplumsal ve ahlaki kurallara bir başkaldırı var. Toplumu ve ahlakı değiştirince resmi hukuku da değiştireceğinizi düşünüyorsunuz ki bu düşüncede sonuna kadar haklısınız. Fakat size yönelttiğim diğer 5 soru için de bu mantık tamamen aynıdır.</p>



<p>O sapkınlıkları savunanlar da tıpkı sizin gibi sloganınızın temelinde yatan gizli amacınızı güdüyor. Onlar da toplumsal ve ahlaki normları değiştirince hukuku değiştireceğini biliyor ve aynen sizin attığınız sloganı atıyor. Çünkü aynı kaynaktan besleniyorsunuz.</p>



<p>Mesela Hollanda&#8217;da pedofiliyi (çocuk cinsel seviciliği) savunan bir parti kuruldu. Sloganları da aşağı yukarı sizinkiyle aynı: &#8220;Aşkın yaşı olmaz. Aşk, aşktır!&#8221;</p>



<p>Milyonların takip ettiği TEDx konferanslarında &#8220;pedofili doğal bir yönelimdir&#8221; diyen birisi çıkmıştı mesela. O da &#8220;Aşkın yaşı olmaz. Çünkü bu doğal bir durumdur!&#8221; demişti.</p>



<p>Aslında sorularımdaki sapkınlıkları meşru hale getirmeye çalışan insanlar zaten var. Oy almak ya da başkaca menfaatler için gaza gelip bu sloganı attığınızda zımnen aynı mantıkla türetilen diğer sloganları da meşru görmüş olursunuz. Belki siz bunun farkında değilsiniz ama bu sloganı size attıran akıl bunun gayet farkında.</p>



<p>Aşkın herşeyi mübah kılacağı iddiasıyla çıkılan bu yolun sonunun buraya geleceğini söylemiştik. Gelenek, örf, ayıp, edeb, namus gibi kavramların yerle bir edilmeye başlanmasıyla süreç başlamıştı zaten. &#8220;Ne alaka?&#8221; denmişti ama çok alaka….</p>



<p>Bilin istedim. Yoksa siz zaten bunu biliyor muydunuz(!)?</p>



<p>NOT: Yazımın amacı bir zihniyet eleştirisinde bulunmaktır. İnsanları sloganlara odaklayıp derin düşünmelerini engelleyenlere bir itirazdır benimkisi. Belli bir partiyi eleştirme derdinde değilim. Partiye odaklanarak yazdıklarımın siyasi çekişmeye feda edilmesini istemem. Zira LGBT hareketinin bugünlere gelmesinde sadece CHP rol oynamadı. Bunu herkes biliyor.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.yorungedergi.com/madem-oyle-acikca-sorayim/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Din Eğitimi Üzerine Bir Raporun Tenkidi</title>
		<link>https://www.yorungedergi.com/din-egitimi-uzerine-bir-raporun-tenkidi/</link>
					<comments>https://www.yorungedergi.com/din-egitimi-uzerine-bir-raporun-tenkidi/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Feyzullah Akdağ]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 25 May 2021 08:34:26 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Analiz]]></category>
		<category><![CDATA[Eğitim]]></category>
		<category><![CDATA[Türkiye]]></category>
		<category><![CDATA[Din]]></category>
		<category><![CDATA[İslam]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.yorungedergi.com/?p=17329</guid>

					<description><![CDATA[Kıymetli bir dostumun vesilesiyle önemli bir sivil toplum kuruluşunun ülkemizdeki din eğitimi ile ilgili hazırlamış olduğu bir rapordan haberdar oldum. Dostum din terbiyesine olan özel ilgimi bildiği için benden rapor hakkındaki fikirlerimi de istedi. Rapor elime ulaşır ulaşmaz ilgiyle okumaya başladım. Yaklaşık doksan sayfalık raporu baştan sona ilgiyle ve zevkle okudum. İlk sayfasından son sayfasına kadar büyük bir emek ve uzman gayreti olduğu belli olan rapor ülkemiz adına gerçekten umut verici bir çalışmaydı. İçinde mevcut durumda yaşanan aksaklıklar ve çözüm önerileri de yer alan rapor son hali verildikten sonra yayınlanarak kamuoyunun ve devletimizin takdirine sunulacak inşallah. Şuan için taslak halinde olan raporun ismini zikretmek doğru olmaz. Son hali yayınlanınca hep beraber okuyacağız inşallah. Raporun yıllardır kanayan yaralarımıza önemli reçeteler sunduğu gerçeğini aklımdan çıkarmayarak yapıcı eleştiri babından naçizane eleştirilerimi de yazma ihtiyacı hissettim. Belki daha kapsamlı bir çalışmaya vesile olur duasındayım. Büyük bir uzman kadrosuyla hazırlanan raporun psikoloji ve sosyoloji boyutlarında eksik kaldığı kanaatini taşıyorum. Yaşadığımız çağda modern insanın ve toplumun dine atfettiği anlam esas alınarak dini onların anlayışına sunma gayreti hissettim raporda. Maalesef modern insan ve toplum artık dine yapılan her davranışa cevaz vererek meşru hale getiren bir noter muamelesi yapıyor. Kendini dine değil; dini kendine uydurmaya çalışıyor. Hal böyle &#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p>Kıymetli bir dostumun vesilesiyle önemli bir sivil toplum kuruluşunun ülkemizdeki din eğitimi ile ilgili hazırlamış olduğu bir rapordan haberdar oldum. Dostum din terbiyesine olan özel ilgimi bildiği için benden rapor hakkındaki fikirlerimi de istedi. Rapor elime ulaşır ulaşmaz ilgiyle okumaya başladım. Yaklaşık doksan sayfalık raporu baştan sona ilgiyle ve zevkle okudum.</p>



<p>İlk sayfasından son sayfasına kadar büyük bir emek ve uzman gayreti olduğu belli olan rapor ülkemiz adına gerçekten umut verici bir çalışmaydı. İçinde mevcut durumda yaşanan aksaklıklar ve çözüm önerileri de yer alan rapor son hali verildikten sonra yayınlanarak kamuoyunun ve devletimizin takdirine sunulacak inşallah. Şuan için taslak halinde olan raporun ismini zikretmek doğru olmaz. Son hali yayınlanınca hep beraber okuyacağız inşallah.</p>



<p>Raporun yıllardır kanayan yaralarımıza önemli reçeteler sunduğu gerçeğini aklımdan çıkarmayarak yapıcı eleştiri babından naçizane eleştirilerimi de yazma ihtiyacı hissettim. Belki daha kapsamlı bir çalışmaya vesile olur duasındayım.</p>



<p>Büyük bir uzman kadrosuyla hazırlanan raporun psikoloji ve sosyoloji boyutlarında eksik kaldığı kanaatini taşıyorum. Yaşadığımız çağda modern insanın ve toplumun dine atfettiği anlam esas alınarak dini onların anlayışına sunma gayreti hissettim raporda. Maalesef modern insan ve toplum artık dine yapılan her davranışa cevaz vererek meşru hale getiren bir noter muamelesi yapıyor. Kendini dine değil; dini kendine uydurmaya çalışıyor. Hal böyle iken dinin yüce amaçlarını insanlara anlatma gayreti gibi ulvi bir gaye ile çıkılan yolda dini, insanların sıradan bir kavram olarak görmelerini netice verecek yaklaşımlardan uzak durmak gerektiğini düşünüyorum.</p>



<p>Raporun önemli bir eksikliği de gerek genel olarak insan terbiyesinde gerekse de özel anlamda din terbiyesinde çok önemli bir kavram olan “ihtiyaç hissettirme” kavramı üzerinde yeterince durulmamış olması. Dinin hem dünya hem ahiret için önemine vurgu yapılmış olmasına rağmen pratikte bunu insanımıza nasıl anlatacağımıza yönelik şümullü bir strateji ortaya konulmamış. Yani modern insan ve toplum, hayatının merkezine neden dini koymalı ve bunu nasıl yapmalı sorularına açık ve net bir biçimde eğilmeyen rapor birçok istatistiki bilgi ile dünyanın sahih bir din anlayışına ne kadar muhtaç olduğunu ortaya koyabilirdi.</p>



<p>Raporun giriş kısmında kısmen değinilmiş olsa da din eğitiminde ailenin rolüne yeterince vurgu yapılmadığını ve bu alanda neler yapılabileceğine dair önerilerin sıralanmadığını görüyoruz. Oysa herkesçe malumdur ki din eğitiminin en önemli temelleri okul öncesinde, dolaysı ile ailede başlar. Eğer din eğitimi alanında önemli bir rapor hazırlıyorsanız okul öncesi dönemdeki çocukların din terbiyesi için aileler ile ilgili teklifler de yapmak elzemdir. Aksi takdirde eğitim değil sadece okulda başlayacak formel öğretimden bahsedebiliriz. Ev içindeki anne-çocuk, baba-çocuk, anne-baba-çocuk ve anne-baba iletişimlerine dair bir model sunarak din eğitiminin bu iletişim ağına entegre edilmesi gerekmektedir. Rapor daha çok devletten talep edilen politikalara yönelik olduğu için devletin de bahsini ettiğimiz iletişim ağına yönelik özellikle Aile Bakanlığı nezdinde ciddi çalışmalara ağırlık vermesi talep edilebilirdi. Din eğitimine yönelik hazırlanan bir raporun olmazsa olmazlarından biri bu olmalı diye düşünüyorum.</p>



<p>Din öğretimi alanında ülkemizde farklı mezheplerden olan vatandaşlarımıza yönelik olarak da bir model sunulmadığı için raporun bu yönünden eksik kaldığını düşünüyorum. Ayrıca ülkemizin büyük oranda ehl-i sünnet vel cemaat mezhebine mensup olması cihetiyle üniversitelerde eğitim gören öğrencilerin ehl-i sünnet vel cemaat akidesini ve fıkhını tam olarak öğrenmedikleri ve dahası birçok büyük şüphe ile mezun olarak öğretmen ya da imam olduklarını biliyoruz. Ehl-i sünnet vel cemaat mezhebinin muazzam birikiminden bihaber ve dinin aslına dair birçok şüphe ile mezun olan bu gençlerin sağlıklı bir din eğitimi ve din öğretimi gerçekleştirebileceğine inanmak maalesef çok güç. Raporda bu problemin nasıl çözüleceğine dair bir teklif yok. Ancak bu denli teferruatlı bir raporda bu hayati konuyu atlamak büyük bir eksikliktir diye düşünüyorum.</p>



<p>Sonuç olarak her hal ve şartta böyle bir girişimin varlığı dahi bizzat büyük bir gelişmedir. Ben bu raporun yayınlanıp kamuoyuna ve yetkili kişilere arz edildiği takdirde önemli gelişmelere vesile olacağını düşünüyorum. En azından dikkatler bu alana çevrilecek ve başka STK’lar, üniversiteler ve ya devlet organları tarafından yeni çalışmaların fitilini ateşleyeceğine inanıyorum. Bu açıdan gündeme din eğitiminde yeniden bir yapılanmayı getirebilmek ve tartışılmasını sağlamak dahi büyük bir başarıdır. Bu çalışmanın hayırlara vesile olmasını Rabbimden niyaz eder raporda emeği olan herkese teşekkür ederim.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.yorungedergi.com/din-egitimi-uzerine-bir-raporun-tenkidi/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>&#8220;Din Eğitiminde Yeni Bir Yapılanma&#8221; ama Nasıl?</title>
		<link>https://www.yorungedergi.com/din-egitiminde-yeni-bir-yapilanma-ama-nasil/</link>
					<comments>https://www.yorungedergi.com/din-egitiminde-yeni-bir-yapilanma-ama-nasil/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Feyzullah Akdağ]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 25 Apr 2021 07:21:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Eğitim]]></category>
		<category><![CDATA[Türkiye]]></category>
		<category><![CDATA[Din]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.yorungedergi.com/?p=17172</guid>

					<description><![CDATA[Din, insanı iki cihanda da her açıdan saadete ulaştırma hedefinde olan son derece kapsamlı bir kavramdır. Bu açıdan din, insanın doğru yolu bulabilmesi için eğitilmesi gerektiğini ifade eder. İslam özelinde ise bu durum çok daha şümullü ve küllidir. İslam, insana dair her alana dokunan hüküm ve tavsiyeler içeren kâmil bir dindir. Bu yönüyle diğer din ve ideolojiler arasında eşsiz olduğu da aşikârdır. Müslümanlar, İslam’dan aldıkları ilhamla eğitimi yalnızca medresede, mektepte ve okulda yapılan formel bir etkinlik olarak görmemişlerdir. Binaenaleyh ilk eğitim/terbiye yeri olarak aile görülmüştür. Aile terbiyesi kavramının kültürümüzde son derece önem arz ettiği herkesin malumudur. Buradan görüleceği üzere eğitim, öğretimden çok daha geniş, derin ve önemlidir. Zira eğitim insanlık kavramının içini dolduracak yegâne araçtır. Son tahlilde aslında din eğitimi kavramı diğer tüm eğitim alanlarına kaynaklık eden en önemli olgudur.Din eğitiminin güçlü ve sistematik bir şekilde Müslümanlara arzı çok önemli olmakla birlikte haftada birkaç saati geçmeyen “Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi” dersiyle bahsettiğimiz eğitim/terbiye elde edilemez. İsminde de anlaşılacağı üzere dinin sadece kültürünü; ahlakın da sadece bilgisini veren bir müfredat sadra şifa olmuyor. Gençlerimiz son sürat dünyevileşiyor ve maalesef gün geçtikçe inançsızlık tehdidine daha fazla maruz kalıyorlar. Bu duruma öğretime verilen önemin eğitime yani terbiyeye verilmemesi neden oluyor. Öğretim yaşı &#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p>Din, insanı iki cihanda da her açıdan saadete ulaştırma hedefinde olan son derece kapsamlı bir kavramdır. Bu açıdan din, insanın doğru yolu bulabilmesi için eğitilmesi gerektiğini ifade eder. İslam özelinde ise bu durum çok daha şümullü ve küllidir. İslam, insana dair her alana dokunan hüküm ve tavsiyeler içeren kâmil bir dindir. Bu yönüyle diğer din ve ideolojiler arasında eşsiz olduğu da aşikârdır.</p>



<p><br>Müslümanlar, İslam’dan aldıkları ilhamla eğitimi yalnızca medresede, mektepte ve okulda yapılan formel bir etkinlik olarak görmemişlerdir. Binaenaleyh ilk eğitim/terbiye yeri olarak aile görülmüştür. Aile terbiyesi kavramının kültürümüzde son derece önem arz ettiği herkesin malumudur. Buradan görüleceği üzere eğitim, öğretimden çok daha geniş, derin ve önemlidir. Zira eğitim insanlık kavramının içini dolduracak yegâne araçtır. Son tahlilde aslında din eğitimi kavramı diğer tüm eğitim alanlarına kaynaklık eden en önemli olgudur.<br>Din eğitiminin güçlü ve sistematik bir şekilde Müslümanlara arzı çok önemli olmakla birlikte haftada birkaç saati geçmeyen “Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi” dersiyle bahsettiğimiz eğitim/terbiye elde edilemez. İsminde de anlaşılacağı üzere dinin sadece kültürünü; ahlakın da sadece bilgisini veren bir müfredat sadra şifa olmuyor. Gençlerimiz son sürat dünyevileşiyor ve maalesef gün geçtikçe inançsızlık tehdidine daha fazla maruz kalıyorlar. Bu duruma öğretime verilen önemin eğitime yani terbiyeye verilmemesi neden oluyor.</p>



<p><br>Öğretim yaşı sürekli aşağı çekilerek öğrenciler okullara daha erken yaşlarda alınmaya başlandı. Fakat çocukların terbiyesi konusunda yeterli bir müfredattan söz etmemiz mümkün değil. Yukarıda da bahsettiğimiz gibi Müslümanlar eğitim/terbiye kaynağını dinden alırken modern dönemde aile bu eğitimi vermekte yetersiz ve ilgisiz kalmakta. Durum böyle olunca çocuğun terbiyesinde okul çok daha önemli hale geliyor. Fakat okul ortamında eğitimin en önemli kavramlarından olan rol model/örnek olma özelliğine sahip olan öğretmenlerin azınlıkta olması terbiye sürecini akamete uğratan önemli etkenlerdendir. Bununla beraber sınav sisteminin tamamen öğrenilen bilgilerin belli bir sürede optik forma işlenmesi üzerinden yürütülmesi de eğitimsiz de olsa öğretimli çocukların başarılı sayıldığı sistemde eğitimin aile, öğretmen ve çocuk gözündeki değerinin azaltmaktadır. Görüldüğü gibi kapsamlı bir din eğitiminden bahsedeceksek din derslerinin niceliksel artışından çok daha geniş ve köklü bir değişime ihtiyacımız olduğunu kabul etmek zorundayız.<br>Kanaatimce birçok farklı alanda çalışmayı gerektiren bu konuda en önde gelen başlıklardan biri de öğretmenlerin yetiştirilmesi başlığıdır. Malumdur ki üniversiteler eğitim/terbiye değil öğretim yeridir. Yani üniversitede hiçbir hoca öğrencisinin hal ve hareketlerine bakmaz; vize ve final sınavlarında kâğıda yazdıklarına bakar. Hatta bir üniversite hocasının yıllarca dersine girdiği bir öğrencisini tanımaması gayet normal karşılanmaktadır. Bu durum her alanda ve her düzeyde öğretmen ihtiyacımızı karşılayan eğitim ve ilahiyat fakültelerimizde de aynen böyledir. Zaten son tahlilde öğrenci o fakülteden eğitmen olarak değil öğretmen olarak mezun oluyor. Üniversitelerimizin özellikle eğitim ve ilahiyat fakültesi öğrencilerinin eğitilmesi üzerine ciddi çalışmalar yapmak zorundayız.</p>



<p><br>Tek kriteri üniversite sınav puanı olan eğitim ve ilahiyat fakülteleri için farklı kriterler de gündeme alınmalıdır. Zira mevcut sistemde evlatlarımıza din anlatacak bir din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmeninin ateist olması imkânsız değildir. Aynı zamanda kötü alışkanlıkları olan bir sınıf öğretmeninin evlatlarımızın başına öğretmen olarak atanmasını engelleyecek hiçbir mekanizma yok.<br>Üniversitelerde en azından öğretmenlik alanı için öğretimle beraber eğitime de ağırlık verilmesinin gerekliliği ortadadır. Bunun için birçok ülkede de uygulanmaya başlanan 4 yıllık lisans eğitiminin üzerine 2 yıllık tezli/tezsiz yüksek lisans ile öğretmenlik eğitimine son iki yılda yoğunlaşılabilir.</p>



<p><br>İlahiyat fakülteleri özelinde ayrıca bir sorun vardır. Üniversite hocalarının dinimize, yerleşmiş ve genel kabul görmüş yönelim dışında yaklaşmaları üniversitelerde sıkça rastlanan bir durumdur. Bu durum elbette özgür düşüncenin sonucudur ve bu yasaklanamaz. Ancak çocuklara din eğitimi vermeye talip öğretmenler yetiştirilecekse toplum, gelenek, kültür ile barışık bir ekolün işletilmesi gerekmektedir. Öğretim üyelerinin İslam’a çok farklı yaklaşmaları onlardan ders alan ilahiyat öğrencilerinde ciddi karmaşaya sebep olmaktadır. Bu kafa karışıklığıyla okullara atanan öğretmenimiz çocuklara net, açık, somut bir din anlayışını sunmakta yetersiz kalabilmektedir. Öğretmen yetiştirilirken belirli bir anlayışa ve ekole göre öğretmen yetiştirilmesinin gerekliliği ortadadır. Bu bizim ülkemiz özelinde ehlisünnet mezhebine göre hareket edilmesini en makul yöntem olarak görmemiz gerektiğini düşündürmektedir. Bununla beraber elbette farklı anlayış ve düşünceler ilahiyatta görebiliriz. Bu durumda Millî Eğitim Bakanlığının ihtiyacını dikkate alan ve İslam dünyasının ihtiyacını dikkate alan fakülteler olmak olacak şekilde iki farklı programa geçilebilir.</p>



<p><br>Ayrıca öğretmen yetiştiren Eğitim Fakülteleri yeniden ele alınmalıdır; tüm bölümlerin müfredatı yeniden gözden geçirilmelidir. Sadece din dersi öğretmenlerinin değil, diğer alanlardaki her öğretmenin de hayatın ayrılmaz bir parçası olan dinî bilgiyi bu ülkenin tüm çocuklarına her seviyeden verebilecek bir donanımda olması sağlanmalıdır. Zira yazımızın girişinde bahsettiğimiz gibi din eğitimi sadece din kültürü ve ahlak bilgisi dersinden ibaret değildir. Hayatımızın tüm alanına temelden etki eden bir terbiye sürecidir. Bu kapsamda İlahiyat Fakültelerinde diğer fakülte öğrencilerine açık derslerin olması için gerekli müfredat düzenlemesine gidilmelidir.</p>



<p><br>Üniversite düzeyinde yapılabilecek düzenlemelerden biri de konunun rehberlik boyutuyla alakalıdır. Öğrencilerimizin yaşayabilecekleri anlamsal ve varlıksal boşluklara dinimizin cevapları vardır. Bu boşlukların geneline bakıldığında din kökenli sorgulamaların sonucunda ortaya çıktığı da görülecektir. Dinin doğru öğretilememesi ya da hatalı din tasavvuru çocuk ve gençlerimizi buhranlı durumlara ve problemli mecralara sürüklemektedir. Bu durum psikoloji ve din alanının beraber çalışmasını zorunlu kılmaktadır. Bu açıdan üniversitelerde psikolojik danışmanlık ve rehberlik (PDR), psikoloji ve ilahiyat bölümlerinin işbirliği sağlanarak disiplinler arası bir çalışma yapmaları sağlanabilir. Bu kapsamda milli eğitim müfredatında da gerekli düzenlemelere gidilebilir.</p>



<p><br>Aslında din eğitiminde yeni bir yapılanma belirttiğim üzere son derece geniş, derin ve birçok alanı ilgilendiren devasa bir konudur. Konunun her yönünü ele almaya çalışmak bir köşe yazısının hacmini kat be kat geçer. Bununla beraber konunun tüm yönlerini mesleğim olan psikolojik danışmanlık gözüyle analiz etmem tek yönlü bir bakış açısına kapı açar ve bu da sadra şifa olmayabilir. Bu analiz yazım belki de benim gibi düşünen farklı alandaki uzmanların birleşip çok daha kapsamlı çalışmalara imza atmasına vesile olur. Bu vesileyle bu fakirin naçizane katkısı da bu makale olsun.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.yorungedergi.com/din-egitiminde-yeni-bir-yapilanma-ama-nasil/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Fesh Edilmesinin Ardından İstanbul Sözleşmesi Raporu</title>
		<link>https://www.yorungedergi.com/fesh-edilmesinin-ardindan-istanbul-sozlesmesi-raporu/</link>
					<comments>https://www.yorungedergi.com/fesh-edilmesinin-ardindan-istanbul-sozlesmesi-raporu/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Feyzullah Akdağ]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 22 Mar 2021 07:03:25 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Analiz]]></category>
		<category><![CDATA[Politika]]></category>
		<category><![CDATA[Türkiye]]></category>
		<category><![CDATA[Cumhurbaşkanı]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.yorungedergi.com/?p=16997</guid>

					<description><![CDATA[Nihayet uzun yıllardır gündemimizde olan İstanbul Sözleşmesi’nden Cumhurbaşkanı Kararıyla çekildik. Haberin duyulduğu Cuma gecesinden beri yer yerinden oynuyor. Çekilme nedenimiz hakkında Sayın Cumhurbaşkanımız’dan bir açıklama gelmese de Cumhurbaşkanı Yardımcısı Fuat Oktay ve Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanı Fahrettin Altun’un açıklamalarından anladığımız kadarıyla sözleşmenin kadına yönelik şiddeti önlemede işe yaramadığı için iç dinamiklerle bu işin halledilmesi yoluna gidileceğidir. &#160;Tabi bununla beraber milletimizin sözleşmeye olan güveni de ciddi oranda sarsılmıştı. Artık sözleşmenin kadını şiddetten koruma amacında olan masum bir sözleşme olduğu iddiası inandırıcılığını kaybetmişti. Milletimizde bu kanaati oluşturan en önemli etkenlerden biri de sözleşmeye yöneltilen son derece makul eleştirilerin dahi feminist ve LGBT bağlantılı malum mor dernekler tarafından tehdit ve baskıyla sindirilmeye çalışılmasıydı. &#160;Sözleşme aleyhine ağzını her açana “homofobik, seksist, kadın düşmanı, cinsiyetçi” gibi etiketlerle saldıran malum lobi İstanbul Sözleşmesi’ni adeta bir put haline getirip ağzını açana saldırıyordu. Bardağı taşıran son damla ise malum derneklerin çatı kuruluşu olan Türkiye Kadın Dernekleri Federasyonu Başkanı Canan Güllü’nün geçtiğimiz günlerde “İstanbul Sözleşmesi kaldırılsın diyenlere dava açacağız” açıklaması oldu. Bu resmen milletimizi tehdit etmek demekti. &#160;Binlerce akademisyenin, yazar ve entelektüelin haklı itirazlarına bir darbe girişimiydi; ifade özgürlüğünün gaspı demekti. Bence bir süredir sözleşmeden çekilme sinyalleri veren Cumhurbaşkanımız için de bu cüretkârlık bardağı taşıran son damla oldu. Türkiye’nin asli &#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p>Nihayet uzun yıllardır gündemimizde olan İstanbul Sözleşmesi’nden Cumhurbaşkanı Kararıyla çekildik. Haberin duyulduğu Cuma gecesinden beri yer yerinden oynuyor. Çekilme nedenimiz hakkında Sayın Cumhurbaşkanımız’dan bir açıklama gelmese de Cumhurbaşkanı Yardımcısı Fuat Oktay ve Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanı Fahrettin Altun’un açıklamalarından anladığımız kadarıyla sözleşmenin kadına yönelik şiddeti önlemede işe yaramadığı için iç dinamiklerle bu işin halledilmesi yoluna gidileceğidir.</p>



<p>&nbsp;Tabi bununla beraber milletimizin sözleşmeye olan güveni de ciddi oranda sarsılmıştı. Artık sözleşmenin kadını şiddetten koruma amacında olan masum bir sözleşme olduğu iddiası inandırıcılığını kaybetmişti. Milletimizde bu kanaati oluşturan en önemli etkenlerden biri de sözleşmeye yöneltilen son derece makul eleştirilerin dahi feminist ve LGBT bağlantılı malum mor dernekler tarafından tehdit ve baskıyla sindirilmeye çalışılmasıydı.</p>



<p>&nbsp;Sözleşme aleyhine ağzını her açana “homofobik, seksist, kadın düşmanı, cinsiyetçi” gibi etiketlerle saldıran malum lobi İstanbul Sözleşmesi’ni adeta bir put haline getirip ağzını açana saldırıyordu. Bardağı taşıran son damla ise malum derneklerin çatı kuruluşu olan Türkiye Kadın Dernekleri Federasyonu Başkanı Canan Güllü’nün geçtiğimiz günlerde “İstanbul Sözleşmesi kaldırılsın diyenlere dava açacağız” açıklaması oldu. Bu resmen milletimizi tehdit etmek demekti.</p>



<p>&nbsp;Binlerce akademisyenin, yazar ve entelektüelin haklı itirazlarına bir darbe girişimiydi; ifade özgürlüğünün gaspı demekti. Bence bir süredir sözleşmeden çekilme sinyalleri veren Cumhurbaşkanımız için de bu cüretkârlık bardağı taşıran son damla oldu. Türkiye’nin asli unsurlarından olan dindar kesimin blok halinde İstanbul Sözleşmesi’ne itiraz ettiğini gören ve bu kesimi tehdit eden Canan Güllü’ye gereken cevabı milletinin yanında duruş sergileyerek Cumhurbaşkanımız vermiştir. Bu kararda birçok dindar tabana sahip parti ve STK’nın aynı safta buluşması da bu konuda Cumhurbaşkanımızın elini rahatlattı. Keşke her konuda böyle bir birlik sağlayabilsek. İnşallah bu kararla millete ayar vermeye kalkışan tüm odaklar bu milletin tehditlere boyun eğmeyeceğini anlamıştır.</p>



<p><strong>İSTANBUL SÖZLEŞMESİNDEN NEDEN ÇEKİLDİK?</strong></p>



<p>&nbsp;Sözleşmenin feshi ile malum kesim tarafından öyle bir algı oluşturuldu ki Türkiye’deki kadınlar durmadan şiddete maruz kalıyor imajı dış dünyaya yansıtıldı. Hatta İngilizce “Türkiye kadınlar için güvenli bir yer değil” tagları ile Avrupa ve ABD’den konuya müdahil olmaları için yardım istendi. Peki, gerçekler bu mu? Türkiye gerçekten dünyadaki en güvensiz yer mi? Malum kesim gerçekten kadınların şiddetten kurtulmasını mı istiyor yoksa hesapları başka mı? Gelin hep beraber madde madde İstanbul Sözleşmesi’nin arızalarını anlatalım. Bu sayede neden çekildiğimiz de daha net anlaşılır. İdeolojik bataklığa saplanmış bağnaz ve yobaz zihniyeti ikna edemeyeceğimi elbette biliyorum. Zira onların derdi kadınlarımız da değil aslında.</p>



<p>&nbsp;Bu maddeleri yıllardır sahada çalışan bir psikolojik danışman ve İstanbul Sözleşmesi üzerine detaylı bir literatür çalışması yapmış bir ruh sağlığı çalışanı olarak yazıyorum.</p>



<ol class="wp-block-list" type="1"><li>Kadına Yönelik Şiddet ve Ev içi Şiddetin Önlenmesi ve Bunlarla Mücadeleye Dair Avrupa Konseyi Sözleşmesi (İstanbul Sözleşmesi) 2011 yılında İstanbul’da imzaya açıldı ülkemizce imzalandı ve 2014 yılında yürürlüğe girdi. Türkiye sözleşmeye şerhsiz imza atan ilk ülke olarak tarihe geçti.</li><li>Sözleşme 81 maddedir. Sözleşmenin giriş kısmında kadına yönelik şiddetin yapısal nedeninin yani esas nedeninin toplumsal cinsiyet kavramından kaynaklandığı iddia edilerek sözleşmenin tüm maddeleri toplumsal cinsiyet kavramı üzerine bina edilmiş. Oysa toplumsal cinsiyet kavramının varlığı dahi bilimsel literatürde son derece tartışmalı. Ayrıca şiddetin temel nedeninin toplumsal cinsiyet kavramından kaynaklı olduğuna dair tek bir bilimsel çalışma bile yokken hangi mantıkla uluslararası bir sözleşmenin esas kavramı olabiliyor?</li><li>Kadına yönelik şiddeti bitirmeye çalıştığını iddia eden bu sözleşmede alkol kelimesi bir defa dahi geçmiyor. Oysa Dünya Sağlık Örgütü’nün yaptığı çalışmalara göre kadına yönelik şiddetin %70’i alkollüyken meydana geliyor. Alkolün şiddetin baş müsebbibi olduğu daha birçok bilimsel çalışmayla kanıtlanmışken alkole yönelik herhangi bir madde içermeyen bu sözleşmenin samimiyetine nasıl güveneceğiz?</li><li>Sözleşme şiddet kavramının sınırlarını olabildiğince geniş tutarak dört tür şiddetten bahsetmektedir. Bunlar fiziksel, ekonomik, cinsel ve psikolojik şiddettir. Ancak bu şiddet türlerinin ne tanımı ne de sınırları açık ve net bir biçimde ortaya konulmamıştır. Bu durum pratikte neyin şiddet olduğu neyin olmadığı hususunda keyfiliğe kapı açmaktadır. Bununla beraber İstanbul Sözleşmesi’nin uygulama kanunu olan 6284 nolu kanunda da aynı durum geçerlidir.</li><li>Sözleşmenin şiddet türlerinin tanım ve sınırlarını açıkça ortaya koymaması 4. maddenin 3. fıkrasında cinsel yöneliminden dolayı hiç kimseye şiddet uygulanamayacağı ifadesiyle birleşince işler sarpa sarıyor. Zira psikolojik şiddetin ne olduğu kesin olarak bilinmiyor. Siz dininize göre “eşcinsellik sapıklıktır” dediğiniz anda İstanbul Sözleşmesine göre LGBT’li bireylere psikolojik şiddet uygulamakla itham ediliyorsunuz. Bunun apaçık örneği Diyanet İşleri Başkanımız Ali Erbaş’ın Cuma Hutbesinde “eşcinsellik sapıklıktır” demesiyle hakkında yapılan suç duyurularıdır. Suç duyurusunda bulunanlar dava gerekçelerinde istisnasız olarak İstanbul Sözleşmesi’ni referans göstermişlerdi. Bence gerek hükümette gerekse de halkımızın çoğunda sözleşmenin bu tehlikeli tarafı ilk kez bu olayla anlaşıldı. Bu sözleşme resmen dinimizin emrettiklerini ifade etmemizi engelliyordu.</li><li>İstanbul Sözleşmesi imzacı tüm ülkeleri aynı şiddet tanımında (daha doğrusu tanımsızlığında) buluşturmak istemektedir. Oysa her milletin, kültürün ve coğrafyanın şiddetten anladığı farklıdır. Bu yönüyle de toplum sosyolojisini zerrece dikkate almayan bir çalışmadır.</li><li>Sözleşmede genel yükümlülükler bölümü, Madde 12/5’te “Taraflar kültür, örf ve adet, gelenek, din veya sözde “namus”un işbu Sözleşme kapsamındaki herhangi bir şiddet eylemini için mazeret oluşturmamasını sağlar” denmektedir. Burada şiddetin yukarıda vurgulanan geniş içeriğinin göze alınması önemlidir. Bir aile üyesinin, diğer bir aile üyesine dini veya kültürel değerler üzerinden herhangi bir müdahalesi, uyarısı durumun şiddet olarak kodlanması için yeterli olabilecektir. Ayrıca bu madde ve 42. maddede namus ifadesi “sözde” vurgusuyla verilmekte, bu şekilde hem kadın, hem de erkek için bağlayıcılığı bulunan namus kavramı tahfif edilmektedir. Özellikle Batı&#8217;da &#8220;Müslüman ve terörist&#8221; kavramlarının sürekli birlikte kullanılması gibi &#8220;din ve namus&#8221; &#8220;şiddetle&#8221; ilişkilendirilerek kullanılmakta, sanki namus, din, gelenek kavramları şiddetin kaynağıymış gibi sunulmaya çalışılmaktadır. (Bu madde aileakademisi.org adlı siteden iktibastır.)</li><li>İstanbul Sözleşmesi’nin neredeyse her bir maddesinde toplumsal cinsiyete atıf vardır. Şiddetin başka bileşeni yokmuş gibi davranılmaktadır. Oysa yukarıda belirttiğim gibi toplumsal cinsiyet kavramının varlığı dahi tartışmalıdır. Sözleşmede alkolün yanı sıra uyuşturucu, medya, yoksulluk gibi şiddetin en önemli etkenlerinden de bahsedilmemektedir. Yani “kadın ve erkek rollerinin kökünü kazıyınca” şiddet bitecek demeye çalışır sözleşme.</li><li>Sözleşmenin 48. maddesi arabuluculuğu yasaklamakta, “Taraflar işbu Sözleşme kapsamındaki her türlü şiddete ilişkin olarak, arabuluculuk ve uzlaştırma da dâhil olmak üzere, zorunlu alternatif uyuşmazlık çözüm süreçlerini yasaklamak üzere gerekli hukuki veya diğer tedbirleri alır.” demektedir. Sözleşmedeki şiddetin fiziksel, cinsel, ekonomik ve psikolojik şiddeti içerdiği göz önüne alındığında, bu maddede sadece fiziksel şiddete yönelik değil, tüm şiddet türlerine yönelik bir yasağın konduğu görülmektedir. Bu maddeden de anlaşılacağı üzere, sözleşmede aileyi koruyabilecek tedbirlere yer verilmemekte, toptancı bir yaklaşımla arabuluculuğun faydalı olabileceği durumlar da dışlanmaktadır. (Bu madde aileakademisi.org adlı siteden iktibastır.)</li><li>İstanbul Sözleşmesi yürürlüğe girdiğinden bu yana kanun, yönetmelik ve genelgelerle çok güçlü bir şekilde uygulanmıştır. Hatta kalkınma planlarımıza bile girmiş bir sözleşmeden bahsediyoruz. Son beş yılda 6284 nolu kanunla 2 milyona yakın erkek evlerinden uzaklaştırılmıştır. Buna rağmen kadın cinayetleri her yıl istikrarlı bir şekilde artmaktadır. Bu durum sözleşmenin en önemli işlevini yerine getiremediğini de göstermektedir.</li><li>İstanbul Sözleşmesi uygulanmıyor itirazında bulunan malum kesime sözleşmeyi ve toplumsal cinsiyet eşitliğini tüm güçleriyle uygulayan İskandinav Ülkelerinde de kadına yönelik şiddetin ve cinayetlerin durmadan arttığını bilimsel delillerle ortaya koyduğumuzda cevap verememektedirler.</li><li>Amnesty Interntional’ın (Uluslararası Af Örgütü) 3 Nisan 2019’da yayınladığı raporu Euro News şu şekilde haberleştirdi: “Cinsiyet Eşitliğinde Zirvedeki İskandinav Ülkelerinde Tecavüz Oranları Korkutucu Seviyede”. Uluslararası Af Örgütü’nden Kumi Naidoo, bu dehşet verici tabloyu şu sözlerle yorumluyor: “<em>Cinsiyet eşitliğini sürdüren güçlü kayıtlara sahip İskandinav ülkelerinin şoke edici derecede yüksek tecavüz oranlarına sahip olmaları bir paradoks</em>.”</li><li>Durum buyken İstanbul Sözleşmesi’nin ve toplumsal cinsiyet eşitliği politikalarının uygulanıp da şiddetin düştüğü tek bir ülke bile gösteremeyen malum kesim milletimizi tehdit etmekten başka çare bulamamaktadır. Kaldı ki Türkiye’nin kadına yönelik şiddet oranları Avrupa’dan çok daha iyi durumda olduğu da tüm çalışmalarla ortaya konulmuştur.</li></ol>



<p>&nbsp;Aslında çok daha fazla garabeti yazabilirim buraya ancak bu kadarının kâfi olduğunu düşünüyorum. İnsaf nazarını kaybetmemiş her insanın bu gerçekler karşısında İstanbul Sözleşmesi’nin samimiyetten uzak, son derece problemli bir metin olduğunu bu satırları okuduktan sonra anlayacağını düşünüyorum.</p>



<p><strong>Bundan Sonrası İçin Öneriler</strong></p>



<ol class="wp-block-list" type="1"><li>Şiddete bütüncül yaklaşmalıyız<strong>. </strong>Zira ülkemizde ve tüm dünyada yükselen bir şiddet dalgası var.</li><li>İstanbul Sözleşmesinin iptali tek başına her şeyi halletmiyor. İstanbul Sözleşmesinin dayandığı ve İstanbul Sözleşmesine dayanarak çıkarılan tüm yasal düzenlemelerin de iptal edilerek yerine adil düzenlemelerin yapılması gerekiyor. Bu noktada İstanbul Sözleşmesinin uygulama yasası olan 6284 nolu kanun karşımıza çıkıyor.</li><li>Kadın-erkek ayrımı yapılmamalıdır<strong>. </strong>Şiddet mağdurunun ve şiddetin failinin kadını erkeği olmaz. Şiddet şiddettir. Cinsiyet ayrımına gidilmesi bizi kısır bir döngüye sokacaktır. Kaldı ki şu an her yıl Dünyada öldürülen erkek sayısı öldürülen kadın sayısından 4 kat fazladır.</li><li>Şiddetin tanım ve sınırının netleştirilmesişarttır. Şiddet kavramının kültür, coğrafya ve sosyolojiyle direkt alakalı olduğu akıldan çıkarılmayarak sahadan çalışmalarla ülkemize özgü şiddet tanımının yapılması gerekmektedir.</li><li>Şiddeti merkezine varlığı dahi tartışmalı olan toplumsal cinsiyet kavramını koymak yerine medya, alkol, kumar üçlüsüne odaklanılmalıdır.</li><li>Şiddeti doğuran etkenlerden biri de yoksulluk ve işsizliktir. Enerjimizi bu konulara harcamalıyız.</li><li>Fıtratı reddeden tüm ideolojik yönelimlere mesafe koymalıyız<strong>. </strong>Zira fıtratı reddetmek hakikati reddetmektir. İstanbul Sözleşmesi fıtratı temelden reddeden bir sözleşmedir.</li><li>Temellerini tüm araçlarıyla sosyolojimizden alan genel şiddet eylem planları hazırlamalıyız. Kavramlarıyla, sosyolojisiyle tamamen bize ait şiddeti engellemeye yönelik düzenlemeler yapılmalı. Bunlar yapılırken insanımızı çok iyi analiz etmiş uzmanlarla ve sivil toplum kuruluşlarıyla çalışılmalıdır.</li><li>Aile okulu, ebeveyn okulu, evlilik okulu gibi çalışmalarla aile içi iletişimi güçlendirip aile kurumunu tahkim etmeliyiz. Evlilik öncesinde de aile okulu çalışmaları yapılmalı. Ancak çalışmaların muhtevası yine bizim kültürümüzü esas almalıdır. Her coğrafyanın sosyolojisinin farklı olduğu unutulmamalıdır.</li><li>Zamana cevap veremeyen bir takım kültürel kabullerimizi yine kültürümüzden kopmadan zamana ve zemine uyarlamalıyız.</li><li>Aile içi şiddet konularında devlet-aile-aile büyükleri-danışmanlık hizmetleri etkin bir işbirliği içerisinde olmalıdır. Aile içi anlaşmazlıklarda boşanma en son çözüm olarak görülüp uzmanlar aracılığıyla terapiler ve çeşitli aile atölyeleri mekanizmaları geliştirilmeli. Bu süreçlerde ailenin diğer fertleri de sürece dâhil edilmeli. Polisiye tedbirler en son çare olmalıdır.</li><li>Cinsiyetsizleştirme amacı güden tüm çalışmalara karşı uyanık olmalıyız. Bu şeytani planlara gücünü kendi medeniyet kodlarından alan çok güçlü devlet politikalarıyla karşı koymalıyız. Aksi takdirde küreselleşme süreci en başta gençlerimizi ifsad edip yarınımızı mahvedecektir.</li><li>Tüm çalışmalarımızın merkezinde aile kavramı olmalıdır. Yapılacak tüm çalışmalarda belli bir cinsiyetin menfaati değil toplamda ailenin menfaati gözetilmelidir. Unutulmamalıdır ki aile biterse her şey biter.</li><li>Cezaların caydırıcılığı, içeriği ve çeşitliliği arttırılmalıdır.</li></ol>



<p><strong>GÜÇLÜ AİLE, GÜÇLÜ TOPLUM</strong></p>



<p><strong>DOĞRU PERSPEKTİF, DÜŞÜK ŞİDDET</strong></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.yorungedergi.com/fesh-edilmesinin-ardindan-istanbul-sozlesmesi-raporu/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>1</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Mine Söğüt&#8217;ün Öğütleri Üzerine</title>
		<link>https://www.yorungedergi.com/mine-sogutun-ogutleri-uzerine/</link>
					<comments>https://www.yorungedergi.com/mine-sogutun-ogutleri-uzerine/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Feyzullah Akdağ]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 07 Mar 2021 10:39:24 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Analiz]]></category>
		<category><![CDATA[Eleştiri]]></category>
		<category><![CDATA[Bozuk aile]]></category>
		<category><![CDATA[Mine Söğüt]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.yorungedergi.com/?p=16904</guid>

					<description><![CDATA[Her baba evi öyle sanıldığı kadar güvenli değildir. Aksine çoğu baba evi tehlikenin merkezidir.Ve bazen sokaklar o baba evinden çok daha güvenlidir. O yüzden, o despot, o dayakçı, o adaletsiz, o ikiyüzlü, o sinsi, o hesapçı, o güvenilmez babaların evinden erkenden çıkın gidin kızlar.Hısım akraba ne derse desin, el âlem ne düşünürse düşünsün, hiç kafaya takmayın.Geleneklerin, inançların, korkuların pabucunu dama atın. Geçmişin hatalarını genetik bir günah gibi siz de anneleriniz gibi boynunuzda taşımayın.Sizden beklenen her şeyi yapmayın ve sizden beklenmeyen bazı şeyler yapın.…Tartışın, sorgulayın, araştırın, bir de dans edin. Çok dans edin. Bağıra bağıra şarkılar söyleyin, sesinizi yükseltmekten ve dilediğiniz zaman ağız dolusu gülmekten hiç çekinmeyin. Haylaz olun, her önüne gelenin sizi terbiye etme hevesine kafa tutun. Kaçın o evden, kaçın kurtulun. Sokaklar siz özgürce orada dolanmadığınız zaman tehlikeli. Ahlak, asıl siz dilediğiniz gibi yaşamadığınız sürece çökmekte. Sizi bir zindana kilitlemek isteyen ve sadece başınızı ya da bacağınızı değil, zihninizi de örtmek için kadınlığı baskıyla sindiren eril dünyanın hesaplarını boşa çıkarın.…Hayatınızın hedefine “evliliği” değil, mutluluğu koyun. Cinsiyetçi deyimlerin utanç verici mirasını reddedin. O baba evini terk edin.…Şuana kadar okuduğunuz satırlar Cumhuriyet Gazetesi Yazarı Mine Söğüt’ün 5 Mart 2021 tarihli “Baba evini derhal terk edin kızlar” adlı köşe yazısından alıntılardı. Evet, &#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p>Her baba evi öyle sanıldığı kadar güvenli değildir.<br></p>



<p>Aksine çoğu baba evi tehlikenin merkezidir.<br>Ve bazen sokaklar o baba evinden çok daha güvenlidir.<br></p>



<p>O yüzden, o despot, o dayakçı, o adaletsiz, o ikiyüzlü, o sinsi, o hesapçı, o güvenilmez babaların evinden erkenden çıkın gidin kızlar.<br>Hısım akraba ne derse desin, el âlem ne düşünürse düşünsün, hiç kafaya takmayın.<br>Geleneklerin, inançların, korkuların pabucunu dama atın.<br></p>



<p>Geçmişin hatalarını genetik bir günah gibi siz de anneleriniz gibi boynunuzda taşımayın.<br>Sizden beklenen her şeyi yapmayın ve sizden beklenmeyen bazı şeyler yapın.<br>…<br>Tartışın, sorgulayın, araştırın, bir de dans edin. Çok dans edin.<br></p>



<p>Bağıra bağıra şarkılar söyleyin, sesinizi yükseltmekten ve dilediğiniz zaman ağız dolusu gülmekten hiç çekinmeyin.<br></p>



<p>Haylaz olun, her önüne gelenin sizi terbiye etme hevesine kafa tutun.<br></p>



<p>Kaçın o evden, kaçın kurtulun.<br></p>



<p>Sokaklar siz özgürce orada dolanmadığınız zaman tehlikeli.<br></p>



<p>Ahlak, asıl siz dilediğiniz gibi yaşamadığınız sürece çökmekte.<br></p>



<p>Sizi bir zindana kilitlemek isteyen ve sadece başınızı ya da bacağınızı değil, zihninizi de örtmek için kadınlığı baskıyla sindiren eril dünyanın hesaplarını boşa çıkarın.<br>…<br>Hayatınızın hedefine “evliliği” değil, mutluluğu koyun.<br></p>



<p>Cinsiyetçi deyimlerin utanç verici mirasını reddedin.<br></p>



<p>O baba evini terk edin.<br>…<br>Şuana kadar okuduğunuz satırlar Cumhuriyet Gazetesi Yazarı Mine Söğüt’ün 5 Mart 2021 tarihli “Baba evini derhal terk edin kızlar” adlı köşe yazısından alıntılardı. Evet, okurken benim de tansiyonum yükseldi. Ağzım açık okudum tüm yazıyı ve hatta yazının sonunu getirene kadar akla karayı seçtim. Ne diyor bu kadın, bunları yazarken kendinde miydi? Sağlıklı düşünebilme yetisini mi yitirdi acaba? diye durmadan sordum kendime. Muhtemelen okurken siz de yaşadıklarımı yaşadınız.<br>Bu zihniyetin gençlerimize ve özellikle genç kızlarımıza yönelik bu tür telkinlerinin sonucunu iki gün önce Bitlis’te 11 şehit verdiğimiz günün akşamında apaçık şekilde gördük maalesef. Samsun’da 23 yaşındaki bir genç kız, Tiktok videosu çekip dans ederken şehitlerin kendisine hatırlatılması üzerine bu hatırlatmayı yapan takipçisine en ağır sinkaflı küfürleri ettikten sonra şu cümleleri kuruyor.<br>“Biz de üzüldük, biz de ağladık ama hayat devam ediyor. Ömür bir günlük dünya, belki ben yarın öleceğim. Ben eğlenmek zorundayım.”<br>“Dans edin, heveslerinize sahip çıkın” telkininde bulunan Mine Söğüt ve zihniyetinin sebep olduğu sonuç bu kızımızın son cümlesinde gizlidir. “Ben eğlenmek zorundayım.”<br>Aslında Mine Söğüt’e teşekkür etmem gerekiyor. Zira yıllardır postmodern zihniyetin kadınlarımız üzerindeki telkinlerini anlatmak için tüm benliğimle çabalıyordum. Gerek verdiğim seminerlerde gerek yazdığım yazılarda ve daha birçok çalışmamda bazen abarttığımı söyleyenler çıkıyordu. “Hocam haklısın da o kadar da değildir ya!” diyenleri ikna etmekten ve tehlikenin büyüklüğünü anlatmaya çalışmaktan yorulmuştum. Ancak Mine Söğüt, temsil ettiği zihniyetin aslında ne söylemek istediğini apaçık şekilde ortaya koydu bu yazıyla. Bundan sonra abarttığımı düşünenlere başta okuduğunuz satırları göstereceğim.<br></p>



<p>Kadınlarımız göz göre göre uçuruma sürüklenirken sürüklenen sadece onlar olmuyor. Zira kadın demek aile demektir ve dolayısıyla toplum demektir. Kadın uçurumdan atladığında aslında tüm toplumu da uçurumdan atmıştır. Postmodern zihniyet, kadın ve toplum arasında bu sıkı ilişkiyi keşfettiği için toplumu bozmak üzerine yaptığı tüm çalışmaları kadın hakları gibi masum bir kılıfın içinde sunarak sinsice planını işletiyor. Bu sinsi planlarında maalesef başarılı oldular. Artık toplumumuzun her görüşünden insanların evleri bu zehirle tanışmış durumda. Dindar- seküler, sağcı-solcu tanımaksızın her görüşten insanımız kadın hakları sosuyla servis edilen zehirli yemekten tattı ve bedenine o zehri aldı.<br></p>



<p>Sonuç ise “bu hayat kısa; eğlenmek zorundayım” diyen bir gençlik oldu. </p>



<p>Postmodernite bizlere sadece tek bir zorunluk olduğunu söyler “canın ne isiyorsa yapmalısın.” Bu temel kural dışında hiçbir kural tanımaz postmodernite. Heves, istek, arzu, şehvet gibi kavramlar kutsal kavramlardır. Kutsalına dokunmaya çalışan herkes kötüdür. Bu zehrin etkisine kapılan her insan o saatten sonra din, gelenek, örf ve hatta işine gelmediği zaman bilimi bile reddeder.<br></p>



<p>İstenilen her arzunun yerine getirilmesi kural tanımamazlıkla sonuçlanırken aynı zamanda para kazanmayı da zorunlu kılıyor. Zira postmodernitenin sunduğu dünyada parasız zevk olmaz. Kural da tanınmayınca karşımıza para kazanma uğruna tüm ahlaki değerleri ayaklar altına alan bir kitle ortaya çıktı. Bu kitlede erkek olduğu halde kadın gibi davrananlar, en mahrem hallerini ifşa edenler, karşı cinsiyetin şehvetine hitap etmek için bedenlerini sergileyenler, akla hayale gelmeyecek çılgınlıklara kalkışanlar ve daha neler neler var. Bunu da sosyal medya üzerinden paylaşarak önce meşhur olmak ardından para kazanmak amacıyla yapıyorlar.<br>İşte bu kitle bizim kitlemiz. Her biri bizim öz evladımız. Onları dışlayıp hakaret edersek yukarıda bahsettiğimiz zihniyetin önüne atmış oluruz. Hayır, bunu yapmamalıyız. En şefkatli halimizle toplum olarak onlara yönelmeli ve onların ihtiyaçlarına meşru dairede alternatifler sunmalıyız.<br></p>



<p>Meşru dairede alternatifler sunmada en yetersiz kaldığımız kesim kadınlarımızdır. Bu yetersizliğimizden faydalanmaya çalışan şer odaklarına bu kozu biz veriyoruz aslında. </p>



<p>Devlet, sivil toplum, aileler ve diğer tüm paydaşlar acilen kadınlarımız üzerinde oynanan oyunları fark etmeli ve kadınlarımızın meşru taleplerine kendi değerlerimizden cevaplar üretmelidir. Zira medeniyetimiz bu cevapları verecek kapasiteye sahiptir. İthal değer ve kavramlara asla yanaşmamalıyız. Nitekim belli bir kesimin kadınlara sahip çıkmak amacıyla çıktıları yolda zamanla feminizmin yeşil şubesine dönüşmelerini ibretle ve üzüntüyle seyrediyoruz.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.yorungedergi.com/mine-sogutun-ogutleri-uzerine/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>1</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Batı’nın Bilimi Anadolu’nun İrfanı: Doğan Cüceloğlu</title>
		<link>https://www.yorungedergi.com/batinin-bilimi-anadolunun-irfani-dogan-cuceloglu/</link>
					<comments>https://www.yorungedergi.com/batinin-bilimi-anadolunun-irfani-dogan-cuceloglu/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Feyzullah Akdağ]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 17 Feb 2021 10:23:29 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Türkiye]]></category>
		<category><![CDATA[Yaşam]]></category>
		<category><![CDATA[Vefat]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.yorungedergi.com/?p=16760</guid>

					<description><![CDATA[ Üniversite yıllarımdı. Günlerdir iple çektiğim o gün gelmişti sonunda. Doğan Hoca, Çukurova Üniversitesi’ne gelecekti. Kitaplarıyla lise yıllarımda tanışmıştım. O yıllarda aklımda psikoloji tahsili olmamasına rağmen beni psikoloji ve davranış bilimlerine ısındırmıştı kitapları. Şimdi ise bir psikolojik danışman adayı olarak onu canlı canlı dinleyecek ve vereceği her bilgiyi sürekli yanımda taşıdığım not defterime yazacaktım. &#160;Salona erken gelmeme rağmen hınca hınç doluydu. Ayakta beklemeye başladım. Konferans saati geldiğinde Doğan Hoca bizleri bekletmeden çıktı sahneye. Önce ayakta olan öğrencilere döndü ve “sahneye gelsenize çocuklar, ayakta kalmayın oturun sahnede” dedi. Ben de kalabalıkla beraber sahnede Doğan Hoca’nın hemen arkasında kendime yer bulup onu dinlemeye koyuldum. &#160;O konferansta çok şey anlattı Doğan Hoca. İlerleyen yaşına rağmen yaklaşık iki saat boyunca ayakta durmadan anlattı tecrübelerini ve hayat hikâyesini. Çok samimiydi en çok buna şaşırmıştım. Hiç öyle otuz yıla yakın ABD’nin en prestijli psikoloji kürsülerinde ders vermiş bir Profesör havası yoktu. Karşımda bir Sigmund Freud soğukluğu beklerken hatıralarını en samimane ve sevecen şekilde anlatan bir psikoloji profesörü duruyordu. &#160;Öyle bir konuşuyordu ki sanki karşımda okuma yazması olmayan ama söylediği her şeyde buram buram Anadolu irfanı ve feraseti olan köylü dedem konuşuyordu. Ancak anlattıkları Amerika’da yaptığı nice bilimsel çalışmalar sonucunda elde ettiği bilgilerdi. İşte Doğan Hoca’nın beni en &#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p> Üniversite yıllarımdı. Günlerdir iple çektiğim o gün gelmişti sonunda. Doğan Hoca, Çukurova Üniversitesi’ne gelecekti. Kitaplarıyla lise yıllarımda tanışmıştım. O yıllarda aklımda psikoloji tahsili olmamasına rağmen beni psikoloji ve davranış bilimlerine ısındırmıştı kitapları. Şimdi ise bir psikolojik danışman adayı olarak onu canlı canlı dinleyecek ve vereceği her bilgiyi sürekli yanımda taşıdığım not defterime yazacaktım.</p>



<p>&nbsp;Salona erken gelmeme rağmen hınca hınç doluydu. Ayakta beklemeye başladım. Konferans saati geldiğinde Doğan Hoca bizleri bekletmeden çıktı sahneye. Önce ayakta olan öğrencilere döndü ve “sahneye gelsenize çocuklar, ayakta kalmayın oturun sahnede” dedi. Ben de kalabalıkla beraber sahnede Doğan Hoca’nın hemen arkasında kendime yer bulup onu dinlemeye koyuldum.</p>



<p>&nbsp;O konferansta çok şey anlattı Doğan Hoca. İlerleyen yaşına rağmen yaklaşık iki saat boyunca ayakta durmadan anlattı tecrübelerini ve hayat hikâyesini. Çok samimiydi en çok buna şaşırmıştım. Hiç öyle otuz yıla yakın ABD’nin en prestijli psikoloji kürsülerinde ders vermiş bir Profesör havası yoktu. Karşımda bir Sigmund Freud soğukluğu beklerken hatıralarını en samimane ve sevecen şekilde anlatan bir psikoloji profesörü duruyordu.</p>



<p>&nbsp;Öyle bir konuşuyordu ki sanki karşımda okuma yazması olmayan ama söylediği her şeyde buram buram Anadolu irfanı ve feraseti olan köylü dedem konuşuyordu. Ancak anlattıkları Amerika’da yaptığı nice bilimsel çalışmalar sonucunda elde ettiği bilgilerdi. İşte Doğan Hoca’nın beni en çok etkileyen özelliği bu olmuştu. Tüm eserlerinde, konuşmalarında ve çalışmalarında köklerini ve geleneğini asla unutmuyordu. Kültür ve geleneğin bir insanın psikolojisinde ne kadar önemli bir fonksiyon icra ettiğini çok iyi bellemişti. Gerektiğinde kültürel eleştirisini de yapardı lakin bu eleştiriyi kültürün toptan reddi niyetiyle yapmazdı. Batı’nın bilimini ve Anadolu’nun irfanını harmanlıyordu her çalışmasında. İnsandı, hatadan hali değildi elbet. Ama dinlediğim her kelimesinde ve okuduğum her satırında bu iki kaynağın izlerini rahatlıkla görebiliyordum.</p>



<p>&nbsp;İşte, diyordum her defasında. Psikoloji bilimine böyle yaklaşmak zorundayız. Bazıları gibi üç beş makale okuduktan sonra kültüründen, dininden, coğrafyasından nefret edip kurtuluşu Batı’nın materyalist reçetelerinde arayanlardan olmamalıydık. Zira kökler ve kültür önemliydi. İnsan davranışları ancak kendi kültürü içinde anlam kazabilirdi ve çözüm yine o kültür içinde aranmalıydı. Salt “iyi kültür-kötü kültür, ilerlemiş kültür-geri kalmış kültür” ayrımı yapılamazdı. Doğan Hoca bunu çok iyi idrak etmişti. Bundan dolayı kendini dev aynasında gören ve ithal reçeteler peşinde koşan psikoloji uzmanlarından ayrılıyordu.</p>



<p>&nbsp;Konferansın sonunda şunu demişti: Gençler, bir işi başarmaya çalışırken şu üç soruyu sorun kendinize</p>



<p>1. Başarı için gereken tüm bilgi ve donanıma sahip miyim?</p>



<p>2. Bu işi yaparken elimden gelen tüm çabayı gösterdim mi?</p>



<p>3. Bu işi şevkle yaptım mı?</p>



<p>Eğer bu üç soruya “evet” cevabını veriyorsanız işi başaramamışsanız dahi üzülecek bir şey yok. Zira artık o Allah’ın takdiridir.</p>



<p>&nbsp;Bir psikoloji profesörü bana bilgilerinden süzerek tevekkülün tanımını yapmıştı. İşte aradığım yaklaşım buydu. O günden sonra psikoloji bilimine bakışım değişmişti. Kendi insanıma yardım etmek için kültürü, geleneği, dini reddetmek zorunda olmadığımı anlamıştım. Doğan Hoca, o gün belki farkına varmamıştı ama arkasında onu tüm benliğiyle dinleyen o üniversite talebesinin içinde büyük bir aydınlanmaya vesile olmuştu.</p>



<p>Rahmet olsun sana kıymetli Hocam. Seni çok özleyeceğiz. Mekânın cennet olsun.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.yorungedergi.com/batinin-bilimi-anadolunun-irfani-dogan-cuceloglu/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>1</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Melek İpek, Nurcan Serçe ve Hakkaniyet</title>
		<link>https://www.yorungedergi.com/melek-ipek-nurcan-serce-ve-hakkaniyet/</link>
					<comments>https://www.yorungedergi.com/melek-ipek-nurcan-serce-ve-hakkaniyet/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Feyzullah Akdağ]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 08 Feb 2021 08:54:32 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Analiz]]></category>
		<category><![CDATA[Eleştiri]]></category>
		<category><![CDATA[Yaşam]]></category>
		<category><![CDATA[Çocuk]]></category>
		<category><![CDATA[kadın]]></category>
		<category><![CDATA[şiddet]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.yorungedergi.com/?p=16715</guid>

					<description><![CDATA[Melek İpek konusunda itirazlarımı dile getirdiğimde ciddi bir tepkiyle karşılaşmıştım.Dediğim şuydu: Bir insanı öldüren kişinin cinayeti neden işlediğine odaklanmanız normaldir. Normal olmayan şey katil, kadın olduğunda cinayete giden sürecin; katil, erkek olunca sadece sonucun dikkate alınıyor olmasıdır. Bunun en açık göstergesi evladına uyguladığı şiddetle kanımızı donduran Nurcan Serçe oldu. Masum evladına uyguladığı şiddet ortadayken &#8220;belki de kadın bu şiddete mecbur kalmıştır. Kocası ona çok kötü davranıyordur kimsenin içini bilemeyiz&#8221; diyenler çıktı ortaya. Böyle bir ihtimal var mıdır? Evet vardır.. Bu tutuma tek şartla hak verilebilir o da katil/şiddet uygulayan erkek olunca da &#8220;kimsenin içini bilemeyiz&#8221; denilebilmesidir. Karısını öldüren erkeği cinayete götüren sebeplere de Nurcan Serçe veya Melek İpek vakalarında olduğu kadar odaklanabiliyorsanız siz dürüst ve tutarlı bir tavır takınıyorsunuz demektir. Aksi taktirde kadının melekleştirildiği erkeğin şeytanlaştırıldığı feminist modern dünyanın kölesi olmuşsunuz demektir. Bana göre her şiddet ve cinayet olayı cinsiyet farketmeksizin iki boyutlu ele alınmak zorundadır: Olaya giden süreç ve olayın sonucu. Süreç boyutunda önleyici müdahaleler eğitim, arabuluculuk, maddi ve manevi yardımlar; olayın sonucunda da olaydan etkilenenlere travma sonrası terapiler, maddi ve manevi yardımlar devlet eliyle en yetkin kişilerce verilmeli. Şuan için olaydan önce sadece polisiye tedbirler (evden uzaklaştırma, tedbir nafakası vs) var. Bu tedbirler maalesef tarafları birbirine karşı daha &#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p>Melek İpek konusunda itirazlarımı dile getirdiğimde ciddi bir tepkiyle karşılaşmıştım.<br>Dediğim şuydu: Bir insanı öldüren kişinin cinayeti neden işlediğine odaklanmanız normaldir. Normal olmayan şey katil, kadın olduğunda cinayete giden sürecin; katil, erkek olunca sadece sonucun dikkate alınıyor olmasıdır.</p>



<p>Bunun en açık göstergesi evladına uyguladığı şiddetle kanımızı donduran Nurcan Serçe oldu. Masum evladına uyguladığı şiddet ortadayken &#8220;belki de kadın bu şiddete mecbur kalmıştır. Kocası ona çok kötü davranıyordur kimsenin içini bilemeyiz&#8221; diyenler çıktı ortaya. Böyle bir ihtimal var mıdır? Evet vardır..</p>



<p>Bu tutuma tek şartla hak verilebilir o da katil/şiddet uygulayan erkek olunca da &#8220;kimsenin içini bilemeyiz&#8221; denilebilmesidir.</p>



<p>Karısını öldüren erkeği cinayete götüren sebeplere de Nurcan Serçe veya Melek İpek vakalarında olduğu kadar odaklanabiliyorsanız siz dürüst ve tutarlı bir tavır takınıyorsunuz demektir. Aksi taktirde kadının melekleştirildiği erkeğin şeytanlaştırıldığı feminist modern dünyanın kölesi olmuşsunuz demektir.</p>



<p>Bana göre her şiddet ve cinayet olayı cinsiyet farketmeksizin iki boyutlu ele alınmak zorundadır: Olaya giden süreç ve olayın sonucu. Süreç boyutunda önleyici müdahaleler eğitim, arabuluculuk, maddi ve manevi yardımlar; olayın sonucunda da olaydan etkilenenlere travma sonrası terapiler, maddi ve manevi yardımlar devlet eliyle en yetkin kişilerce verilmeli.</p>



<p>Şuan için olaydan önce sadece polisiye tedbirler (evden uzaklaştırma, tedbir nafakası vs) var. Bu tedbirler maalesef tarafları birbirine karşı daha da bileyliyor. Polisiye tedbirler elbette gereklidir ancak çözüm onlarda değil eğitimlerde, akrabaların da içinde bulunduğu arabuluculuk heyetlerinde, şiddete neden olan alkol, uyuşturucu ve maddi manevi sıkıntıların engellenmesindedir. Bahsini ettiğim eğitim faaliyetleri çok ama çok yetersiz ve etkisiz. Polisiye tedbirlere ayrılan enerjinin onda biri bu tarz tedbirlere harcansa inanın çok daha farklı bir tablo çıkar karşımıza.</p>



<p>Bu yazdıklarım yargıyla ilgili değildir. Sivil insanların yaklaşımlarıyla ilgilidir. Yargı olay olduktan sonra zaten tahrik, nefsi müdafaa gibi kavramlarla olaya bütüncül bakmaya çalışıyor. Bu onların işi. Sadece bu çalışmaları daha fazla detaylandırıp titiz yapmalarını talep edebiliriz. Benim gündeme getirdiğim şey olaydan öncesidir. O da daha çok Aile, Eğitim, Kültür, Gençlik ve Spor Bakanlığı ile ilgilidir.</p>



<p>Hakkaniyetli ve insaflı duruş herkese ve her topluma lazım.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.yorungedergi.com/melek-ipek-nurcan-serce-ve-hakkaniyet/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Saçmalamayın! İstanbul Sözleşmesiyle Lgbt’nin Ne Alakası Var (!)</title>
		<link>https://www.yorungedergi.com/sacmalamayin-istanbul-sozlesmesiyle-lgbtnin-ne-alakasi-var/</link>
					<comments>https://www.yorungedergi.com/sacmalamayin-istanbul-sozlesmesiyle-lgbtnin-ne-alakasi-var/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Feyzullah Akdağ]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 04 Feb 2021 10:02:48 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Analiz]]></category>
		<category><![CDATA[Eleştiri]]></category>
		<category><![CDATA[Politika]]></category>
		<category><![CDATA[Türkiye]]></category>
		<category><![CDATA[İstanbul Sözleşmesi]]></category>
		<category><![CDATA[lgbt]]></category>
		<category><![CDATA[şiddet]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.yorungedergi.com/?p=16692</guid>

					<description><![CDATA[Defalarca anlattık ama anlamak istemediler. İstanbul Sözleşmesi’nin tamamen kadına yönelik şiddeti önlemeye çalışan bir metin olduğunu ısrarla savundular. &#160;Sözleşme, kadına yönelik şiddeti önlemek gibi masum bir kılıfa büründürülmüş sinsi bir metindir, birçok sapkınlığın ve rezaletin dayanağı olacak dedik “siz bu sözleşmeyi okumadınız bile” dediler. &#160;Sözleşme toplumsal cinsiyet gibi varlığı son derece tartışmalı bir kavram üzerine inşa edilmiş, bilimsel dayanakları bile gün geçtikçe çürütülüyor; şiddetin baş müsebbibi alkoldür. Bu hakikat tüm bilimsel çalışmalarla kanıtlanmıştır ama sözleşmede alkolle mücadele yok, toplumsal cinsiyetle mücadele var. Bu metin iyi niyetli bir metin değil dedik. “Siz kadın düşmanısınız” dediler. &#160;Bu sözleşmeyi en çok feminist ve LGBT grupları destekliyor bakın bunun altında bit yeniği var dedik. “İftira atıyorsunuz. Bu sözleşmenin onlarla alakası yok” dediler. Sözleşme’nin uygulanmaya başlamasıyla kadın cinayetleri ve kadına yönelik şiddet daha da arttı dedik. “Hayır, İstanbul Sözleşmesi yaşatır” dediler. &#160;Sözleşmede ve 6284 nolu yasada şiddetin sınırlandırılması yok. Fiziksel, cinsel, psikolojik ve ekonomik şiddetin ne olduğu, nerede başlayıp nerede bittiği belli değil. Bununla beraber beyanı esas alırsanız özellikle psikolojik şiddet konusunda keyfi uygulamalara ve türlü iftiralara kapı aralamış olursunuz dedik. “Hiçbir kadın iftira atmaz” dediler. &#160;Bu sözleşme sapıklığı, dini ya da bilimsel olarak ispatlanmış bile olsa sapıklıklara yönelik tüm itirazların önünü tıkayacak dedik. Duymadılar &#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p>Defalarca anlattık ama anlamak istemediler. İstanbul Sözleşmesi’nin tamamen kadına yönelik şiddeti önlemeye çalışan bir metin olduğunu ısrarla savundular.</p>



<p>&nbsp;Sözleşme, kadına yönelik şiddeti önlemek gibi masum bir kılıfa büründürülmüş sinsi bir metindir, birçok sapkınlığın ve rezaletin dayanağı olacak dedik “siz bu sözleşmeyi okumadınız bile” dediler.</p>



<p>&nbsp;Sözleşme toplumsal cinsiyet gibi varlığı son derece tartışmalı bir kavram üzerine inşa edilmiş, bilimsel dayanakları bile gün geçtikçe çürütülüyor; şiddetin baş müsebbibi alkoldür. Bu hakikat tüm bilimsel çalışmalarla kanıtlanmıştır ama sözleşmede alkolle mücadele yok, toplumsal cinsiyetle mücadele var. Bu metin iyi niyetli bir metin değil dedik. “Siz kadın düşmanısınız” dediler.</p>



<p>&nbsp;Bu sözleşmeyi en çok feminist ve LGBT grupları destekliyor bakın bunun altında bit yeniği var dedik. “İftira atıyorsunuz. Bu sözleşmenin onlarla alakası yok” dediler.</p>



<p>Sözleşme’nin uygulanmaya başlamasıyla kadın cinayetleri ve kadına yönelik şiddet daha da arttı dedik. “Hayır, İstanbul Sözleşmesi yaşatır” dediler.</p>



<p>&nbsp;Sözleşmede ve 6284 nolu yasada şiddetin sınırlandırılması yok. Fiziksel, cinsel, psikolojik ve ekonomik şiddetin ne olduğu, nerede başlayıp nerede bittiği belli değil. Bununla beraber beyanı esas alırsanız özellikle psikolojik şiddet konusunda keyfi uygulamalara ve türlü iftiralara kapı aralamış olursunuz dedik. “Hiçbir kadın iftira atmaz” dediler.</p>



<p>&nbsp;Bu sözleşme sapıklığı, dini ya da bilimsel olarak ispatlanmış bile olsa sapıklıklara yönelik tüm itirazların önünü tıkayacak dedik. Duymadılar bile.</p>



<p>&nbsp;Daha neler neler dedik. Lakin sağcısıyla, solcusuyla, feministiyle, komünistiyle, muhafazakârıyla yetkili ve etkili önemli bir kesim, bu haykırışlara bigâne kaldı. Nice uzmanın ve nice kadın, erkek ve çocuğun mağduriyetini görmezden geldiler.</p>



<p>&nbsp;İddialarımızda ve kaygılarımızda haklı olduğumuzu belki de en açık surette Diyanet İşleri Başkanı Ali Erbaş’ın Cuma namazı hutbesinde gördük. LGBT akımının dinimizce sapıklık olduğunu ifade etmesiyle İslam’a &nbsp;&#8220;sesi çağlar ötesinden gelen&#8221; dediler. Ali Erbaş hakkında suç duyurusunda bulundular. Bütün bu saldırılarının ve suç duyurularının en büyük yasal dayanağı olarak İstanbul Sözleşmesi’ni adres gösterdiler.</p>



<p>&nbsp;Düşünce ve ifade özgürlüğü diye ortalığı inletenlerin, Müslümanların dinlerince apaçık reddedilmiş bir akıma yönelik eleştirilerini İstanbul Sözleşmesi’yle engellemeye çalıştılar ki sözleşme buna açık kapı bırakıyordu maalesef. Bugün aynı güruh, Boğaziçi Eylemlerinde milletimizin kutsallarına yaptıkları saygısızlığı İstanbul Sözleşmesi’nin ardına sığınarak meşru hale getirmeye çalışıyor.</p>



<p>&nbsp;Yine İstanbul Sözleşmesini adres göstererek İçişleri Bakanı Süleyman Soylu’ya saldırıyorlar. Oysa Soylu, Kâbe’mize yapılan saygısızlığa tepki göstermişti. Kâbe’mizi koruyacak sözleşmemiz yokken Kâbe’ye saldıranları koruyan sözleşmemiz var. Aşağıdaki görsellerde gördüğünüz gibi yaptıkları saygısızlığı görmezden gelerek sözleşmenin ilgili maddesince ayrımcılığa maruz kaldıklarını iddia ediyorlar. Yani “her türlü saygısızlığı yaparız ama sizin buna tepki göstermeye hakkınız yoktur. Çünkü İstanbul Sözleşmesi bizi koruyor” diyorlar.</p>



<p>&nbsp;LGBT akımının artık bilimsellikten uzak bir ideoloji olduğunu görmeyen kalmadı. Yasal hakları olarak tedavi olmak isteyen eşcinsel ve interseks bireylere tedavi olmamaları yönünde baskı uyguladıkları biliniyor. Bununla beraber tedavi yöntemleri geliştiren tıp ve psikoloji uzmanlarına bile saldırıyorlar.</p>



<p>&nbsp;70’li yıllarda eşcinselliği akıl hastalığı sınıflandırmasından çıkaran Dr. Robert Spitzer 2001 yılında kararını değiştirerek eşcinselliğin tedavi edilebileceği tezini ortaya koyunca tüm LGBT lobisi ona saldırdı ve ihanetle suçladı. Tabi bunun sonucunda Spitzer geri adım attı. Ağızlarından bilimi düşürmeyenlerin halleri ortada.</p>



<p>&nbsp;Gördüğünüz gibi bu ideolojinin ve lobinin bilimsel çalışmalara dayalı dahi olsa hiçbir eleştiriye tahammülü yokken kendilerinde her türlü kutsala hakaret etme hakkını görebiliyorlar. Bunu yaparken de İstanbul Sözleşmesi gibi metinlerin arkasına saklanıyorlar. Sözleşme onlara bu özgüveni ve cüreti veriyor.</p>



<p>&nbsp;İstanbul Sözleşmesi’nin neden olduğu/olacağı buna benzer nice fecaat var. Yetkililerin artık bunu görmesi ve harekete geçmesi gerekiyor. Sözleşme’nin iptali ile LGBT’li bireylere şiddet göstermek gibi bir talep asla meşru olamaz. LGBT’li bireyler, evrensel insan haklarına sahipler. Yani her insanın sahip olduğu temel haklara zaten sahipler. LGBT’li bireylerle LGBT ideolojisini ayırmamız gerekiyor. Bizim tüm eleştirilerimiz LGBT ideolojisinin cüretkâr ve saygısız tutumunadır. LGBT’li bireylere dahi baskı uygulayan bu akım, özellikle Müslümanların kutsallarına saldırmayı bir hak olarak görüp İstanbul Sözleşmesi’nin ardına saklanmayı huy edinmiş durumdadır.</p>



<p> Bugüne kadar inatla gözlerini hakikate kapatanlar inşallah bu kadar olaydan sonra hala “Saçmalamayın İstanbul Sözleşmesi’yle LGBT’nin ne alakası var!” demeye devam etmezler.  Bizi yönetenlerin Anadolu halkının sesine, itirazına ve çağrısına kulak verme zamanı gelmedi mi?</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img decoding="async" width="930" height="1024" src="https://www.yorungedergi.com/wp-content/uploads/2021/02/1i-930x1024.jpg" alt="" class="wp-image-16693" srcset="https://www.yorungedergi.com/wp-content/uploads/2021/02/1i-930x1024.jpg 930w, https://www.yorungedergi.com/wp-content/uploads/2021/02/1i-272x300.jpg 272w, https://www.yorungedergi.com/wp-content/uploads/2021/02/1i-768x846.jpg 768w, https://www.yorungedergi.com/wp-content/uploads/2021/02/1i.jpg 1080w" sizes="(max-width: 930px) 100vw, 930px" /></figure>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="1024" height="797" src="https://www.yorungedergi.com/wp-content/uploads/2021/02/2i-1024x797.jpg" alt="" class="wp-image-16694" srcset="https://www.yorungedergi.com/wp-content/uploads/2021/02/2i-1024x797.jpg 1024w, https://www.yorungedergi.com/wp-content/uploads/2021/02/2i-300x234.jpg 300w, https://www.yorungedergi.com/wp-content/uploads/2021/02/2i-768x598.jpg 768w, https://www.yorungedergi.com/wp-content/uploads/2021/02/2i.jpg 1080w" sizes="(max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /></figure>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.yorungedergi.com/sacmalamayin-istanbul-sozlesmesiyle-lgbtnin-ne-alakasi-var/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Öğretmenler Rahata Mı Alıştı?</title>
		<link>https://www.yorungedergi.com/ogretmenler-rahata-mi-alisti/</link>
					<comments>https://www.yorungedergi.com/ogretmenler-rahata-mi-alisti/#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Feyzullah Akdağ]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 18 Jan 2021 07:30:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Analiz]]></category>
		<category><![CDATA[Eğitim]]></category>
		<category><![CDATA[Eleştiri]]></category>
		<category><![CDATA[Türkiye]]></category>
		<category><![CDATA[Uzaktan Eğitim]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://www.yorungedergi.com/?p=16616</guid>

					<description><![CDATA[Öğretmenlik mesleği ülkemizde her dönemde her açıdan tartışılan belki de tek meslektir. Tatili, çalışma saatleri ve maaşı hep tartışılır. Öğretmenlik, özellikle bu konularda genelde haksız ithamlara maruz bırakılarak tahkir edilen bir meslek grubudur. “Öğretmenlik kutsal meslektir” cümlesini sarf eden birinin aynı zamanda “öğretmenler yatıyor” dediğine şahit olabilirsiniz. &#160;Her mesleğin kendine ait zorlukları, sorumlulukları ve avantajları olduğu benimsenirse aslında bu tartışmalar biter ve öğretmenler de hedef tahtasında oturtulmaktan kurtulmuş olur. Ancak, insanımız bu benimsemeyi sadece belli meslek grupları için yapıyor. Örneğin lise mezunu bir uzman çavuşun aldığı maaş, üniversite mezunu olan öğretmenin maaşından çok daha fazla iken askerlerimizin çektiği sıkıntıların ve tehlikeli işinin farkında olan insanımız onların aldığı maaşa ses etmiyor ki zaten doğrusu da budur. Ya da mesleğe yeni başlayan lise mezunu bekçinin maaşı yine mesleğe yeni başlayan bir öğretmenden daha fazla ancak bu konu gündeme gelmiyor ve zaten gelmemeli de. &#160;Her mesleğin maaşı, tatili ve çalışma saatleri yaptığı işin mahiyetine göre değişir ve değişmeli. Eğer siz kazancınızın artmasını istiyorsanız bunu meslek ve iş açısından farklı alandan bir grupla karşılaştırmadan dile getirmelisiniz. Örneğin bir vezne memuru maaşının daha fazla olmasını isteyebilir elbette; ancak bu talebinin nedenini asker maaşlarının vezne memuru maaşlarından fazla olmasına dayandırmamalıdır. Yine bu vezne memurumuz daha fazla &#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p>Öğretmenlik mesleği ülkemizde her dönemde her açıdan tartışılan belki de tek meslektir. Tatili, çalışma saatleri ve maaşı hep tartışılır. Öğretmenlik, özellikle bu konularda genelde haksız ithamlara maruz bırakılarak tahkir edilen bir meslek grubudur. “Öğretmenlik kutsal meslektir” cümlesini sarf eden birinin aynı zamanda “öğretmenler yatıyor” dediğine şahit olabilirsiniz.</p>



<p>&nbsp;Her mesleğin kendine ait zorlukları, sorumlulukları ve avantajları olduğu benimsenirse aslında bu tartışmalar biter ve öğretmenler de hedef tahtasında oturtulmaktan kurtulmuş olur. Ancak, insanımız bu benimsemeyi sadece belli meslek grupları için yapıyor. Örneğin lise mezunu bir uzman çavuşun aldığı maaş, üniversite mezunu olan öğretmenin maaşından çok daha fazla iken askerlerimizin çektiği sıkıntıların ve tehlikeli işinin farkında olan insanımız onların aldığı maaşa ses etmiyor ki zaten doğrusu da budur. Ya da mesleğe yeni başlayan lise mezunu bekçinin maaşı yine mesleğe yeni başlayan bir öğretmenden daha fazla ancak bu konu gündeme gelmiyor ve zaten gelmemeli de.</p>



<p>&nbsp;Her mesleğin maaşı, tatili ve çalışma saatleri yaptığı işin mahiyetine göre değişir ve değişmeli. Eğer siz kazancınızın artmasını istiyorsanız bunu meslek ve iş açısından farklı alandan bir grupla karşılaştırmadan dile getirmelisiniz. Örneğin bir vezne memuru maaşının daha fazla olmasını isteyebilir elbette; ancak bu talebinin nedenini asker maaşlarının vezne memuru maaşlarından fazla olmasına dayandırmamalıdır. Yine bu vezne memurumuz daha fazla tatil/yıllık izne sahip olmak isteyebilir ancak; bu talebine gerekçe olarak öğretmenlerin tatil süresinin fazla olmasını göstermemelidir. Zira işlerin ve mesleklerin mahiyeti çok ama çok farklıdır. Buna en güzel örneklerden biri mesleği gereği sürekli radyoaktif ışınlara maruz kalan sağlık çalışanlarının yıllık izne ilave olarak bir aylık şua izni haklarının olmasıdır.</p>



<p>&nbsp;Mesleğinin getirdiği özel durumlardan dolayı gerek maaş gerek izin gerekse de çalışma saatleri her meslek için farklıdır ve bu da çok doğal bir durumdur. Burada önemli olan her meslek grubunun insanlık onuruna ve emeklerine yaraşır biçimde gelire sahip olmasıdır. Bu noktada en önemli göstergelerden birisi de aynı meslek grubuna dâhil olanların dünyada ortalama kazandıkları para ve yıllık izinleridir. Eğer bir kıyas yapılacaksa en doğru ve hakkaniyetli kıyaslama aynı meslek gruplarının dünya çapında kendi içindeki kıyasıdır. Bununla beraber, her daim şükrün ve kanaatin nimete bereket getireceğini de hatırlatıp lafı fazla uzatmadan asıl konumuza geçelim.</p>



<p>&nbsp;Gazeteci Nagehan Alçı &#8220;öğretmenler de öğrenciler gibi uzaktan eğitimdeki rahata alıştı galiba hiç ses etmiyorlar&#8221; dedi. Ardından tepkiler üzerine düzeltme yazısı yazdı kendince ama orada da &#8220;meğer tüm öğretmenler okulların açılmasını istiyormuş; madem öğretmenler de okulların açılmasını istiyor hep beraber bunu dile getirelim&#8221; diyor.&nbsp; Yani açıkça yazmasa da öğretmen camiasının samimiyetini test etmek adına “hadi hep beraber talebimizi dile getirelim” diyor. Ben her iki yazısını da okuduğumda derinlerde bir yerde Nagehan Hanım’ın yukarıda bahsini ettiğim “öğretmenler yatıyor” fikrine sahip olduğunu hissettim. Zira böyle yazabilmesinin başka bir açıklaması olamaz.</p>



<p>&nbsp;Nagehan Alçı, bir gazeteci olarak farklı bir iş tanımı ve farklı sorumluluklara sahipken öğretmenler de çok daha farklı sorumluluklara sahiptir. Nagehan Hanım’ın göremediği en önemli ayrıntı budur. Kendisi bir gazeteci olarak çeşitli delillere dayanıp okulların açılmasını yüksek sesle dile getirebilir ancak bunun aynısını öğretmenlerden isteme hakkına sahip değildir. Zira okullar açıldığında okul ortamında binlerce öğrenciyle muhatap olacak olan ve evlatlarının yerine koyduğu öğrencilerinin sağlığından birinci derecede sorumlu tutulacak olan kişiler öğretmenlerdir. Yani davulun sesi uzaktan hoş geliyor Nagehan Hanım’a. Öğretmenlerin sesinin çıkmaması işte tam da bundandır. Bir öğrenciye bulaşacak virüsün hesabı Nagehan Hanım’dan sorulmayacak; bizzat veli tarafından öğretmene sorulacaktır. Bununla beraber virüse yakalanıp atlatmış olsa bile dersine devam eden öğrencinin virüse yakalanmayan öğrenciler ve veliler tarafından maruz kalacağı dışlanma ve linç ihtimalini saymıyorum bile.</p>



<p>&nbsp;Nagehan Hanım mesleği gereği kendini izole ederek yazılarını evinden yazabilir ancak okulların açılması durumunda öğrencileriyle aynı sınıfta aynı havayı soluyacak olan öğretmenin koronaya yakalanma ihtimalini pek önemsemiyor anlaşılan. Ve yine izole olduğu evinden tüm öğretmenlere “okulların açılmasını öğretmenler de istiyorsa hadi hep beraber talep edelim” diyebilir. Ancak aklıselim ile hareket eden hiç kimse Nagehan Hanım’ın yöntemini doğru bulmaz.</p>



<p>&nbsp;Bununla beraber Nagehan Alçı’nın isabetli bir tespiti var: Evet, öğretmenlerin neredeyse tamamı yüz yüze eğitime geçmeyi tüm risklerine rağmen çok istiyor. Çünkü uzaktan eğitimde öğretmenler eski sisteme göre çok daha fazla yıpranıyor ama emeklerinin karşılığını alamıyorlar. Öğrencilerin konuları öğrenme düzeyleri çok düşük. Bu durum bir öğretmen için resmen felakettir. Öğrencileri üzerinde nice emekleri olan bir öğretmen, uzak ekranlardan evlatlarının sıcaklığını hissedemeden bir şeyler öğretmeye çalışıyor lakin bu pek mümkün olmuyor. Mevcut durumda öğretmenlerin mesleki anlamda doyumları da gittikçe düşüyor. Nitekim emeklerinin karşılığını alamıyorlar. Her öğretmen öğrencisine faydalı olmayı ve bir şeyler öğretmeyi ister. Öğretmeni mesleki anlamda ayakta tutan temel konu budur. Öğrencisinde yeterli öğrenmeyi sağlayamayan öğretmen, mesleki anlamda çöküntüye doğru sürüklenir.</p>



<p>&nbsp;Sahadaki gözlemlerime göre veli ve öğrenciler de okulların açılmasını dört gözle bekliyor. Zira tüm düzenleri alt üst olmakla beraber evlatlarının tüm gün ekran başında zaman geçirmesi, arkadaş ortamından uzak kalması, oyun oynayıp enerjisini boşaltamaması velileri çok üzüyor. Bu duruma bağlı olarak evlerde disiplin sorunları ve istenmeyen davranışlar ciddi oranda yükselmiş durumda. Öğrenciler de arkadaşlarını ve okullarını çok özlediler. Bu özlemde sokağa çıkma yasaklarının etkisi büyük. Evde kalmak zorunda olan çocuk dışarıya özlem duyuyor. Zaten betonların içinde büyüttüğümüz çocuklarımız yeterli olmasa da okulda arkadaşlarıyla oyunlar oynayabilirken şimdi o imkân da ellerinden alınmış durumda. &nbsp;Tüm bunlara şahit olan öğretmenlerin büyük çoğunluğu elbette okulların açılmasını canı gönülden istiyorlar. Fakat sırtlarında taşıdıkları yumurta küfesinden dolayı bir gazeteci rahatlığıyla bağıra çağıra okulların açılmasını talep etmiyorlar. Zira taleplerinin nelere gebe olduğunu çok iyi biliyorlar. Temkin ve tedbir sahibi öğretmenler gaza gelmemeleri gerektiğini çok iyi biliyorlar. Okulların gerekli tüm tedbirlere riayet edilerek tekrar açılmasını dört gözle bekleyen öğretmenler, o güne kadar asla rahat edemeyecek ve asla rahata alışmayacak.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.yorungedergi.com/ogretmenler-rahata-mi-alisti/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>1</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
