<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Ceyhun BOZKURT &#8211; Yörünge Dergisi</title>
	<atom:link href="https://www.yorungedergi.com/author/ceyhun-bozkurt/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.yorungedergi.com</link>
	<description>&#34;Türkiye’nin Entelektüel Aklının Buluşma Noktası&#34;</description>
	<lastBuildDate>Fri, 08 May 2020 21:14:29 +0000</lastBuildDate>
	<language>tr</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.6.10</generator>

<image>
	<url>https://www.yorungedergi.com/wp-content/uploads/2020/05/cropped-logo-favico-32x32.png</url>
	<title>Ceyhun BOZKURT &#8211; Yörünge Dergisi</title>
	<link>https://www.yorungedergi.com</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>Bağdadi Operasyonu Mevcut Resmi Değiştirmez</title>
		<link>https://www.yorungedergi.com/bagdadi-operasyonu-mevcut-resmi-degistirmez/</link>
					<comments>https://www.yorungedergi.com/bagdadi-operasyonu-mevcut-resmi-degistirmez/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ceyhun BOZKURT]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 04 Nov 2019 18:28:08 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Söyleşi]]></category>
		<category><![CDATA[Bağdadi]]></category>
		<category><![CDATA[DEAŞ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.yorungedergi.com/?p=12924</guid>

					<description><![CDATA[İstihbarat Uzmanı Gazeteci-Yazar Ferhat ÜNLÜ Bağdadi Operasyonunu Değerlendirdi: “Terörle mücadelede bedel ödemiş bir ülkeyiz. Malum, o kadar farklı terör örgütüyle mücadele ettik ki. Türkiye’nin terörle mücadelede stabil, güçlü, onurlu ve dik duruşu hiçbir zaman değişmez. Bu şahsın öldürülmesinden de sadece memnuniyet duyar. Ancak bunun neden şimdi ve bu koşullarda yapıldığını sorgulamak da, terörle mücadele herhangi bir bahane üretmek değildir. ABD’nin YPG’ye verdiği destek, Türkiye’nin de YPG’ye karşı verdiği mücadele devam edecek. Son tahlilde mevcut resim değişmeyecektir.”  ABD Başkanı Donald Trump, 28 Ekim’de ABD yerel saatine göre 09.00’da (TSİ ile 16.00) kameralar karşısına geçtiğinde az çok ne söyleyeceği biliniyordu. Çünkü bir gün önce twit atmış ve ardından bazı haberler düşmeye başlamıştı. Trump işte bu bilgiyi paylaştı: DEAŞ terör örgütünün lideri Ebubekir el-Bağdadi öldürülmüştü. Yaptığı eylemler, sadece Amerikan politikalarına ve terör örgütü PYD/YPG’ye yarayan örgütün lideri olan Bağdadi, Trump’ın açıklamalarına göre İdlib’in Barişa bölgesinde saklandığı evde düzenlenen operasyonla öldürülmüştü. Trump, operasyona katkılarından dolayı Rusya, Türkiye, Suriye ve Irak’a teşekkür etti. “Kürtler” diyerek YPG terör örgütüne teşekkürü de ihmal etmedi. Basın toplantısında Türkiye ile ilgili sorulara “Türkiye ile bunu konuştuk. Nereye gittiğimizi biliyorlardı. (Onlara ait) Hava sahasında da uçtuk. Onlar (Türkiye) harikaydı, hiç sorun olmadı” sözleriyle yanıt verdi. Sonrasında ortaya çıkan bilgi paylaşımları, &#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>İstihbarat Uzmanı Gazeteci-Yazar Ferhat ÜNLÜ Bağdadi Operasyonunu Değerlendirdi:</strong></p>
<p><strong>“Terörle mücadelede bedel ödemiş bir ülkeyiz. Malum, o kadar farklı terör örgütüyle mücadele ettik ki. Türkiye’nin terörle mücadelede stabil, güçlü, onurlu ve dik duruşu hiçbir zaman değişmez. Bu şahsın öldürülmesinden de sadece memnuniyet duyar. Ancak bunun neden şimdi ve bu koşullarda yapıldığını sorgulamak da, terörle mücadele herhangi bir bahane üretmek değildir. ABD’nin YPG’ye verdiği destek, Türkiye’nin de YPG’ye karşı verdiği mücadele devam edecek. Son tahlilde mevcut resim değişmeyecektir.” </strong></p>
<p class="p1">ABD Başkanı Donald Trump, 28 Ekim’de ABD yerel saatine göre 09.00’da (TSİ ile 16.00) kameralar karşısına geçtiğinde az çok ne söyleyeceği biliniyordu. Çünkü bir gün önce twit atmış ve ardından bazı haberler düşmeye başlamıştı. Trump işte bu bilgiyi paylaştı: DEAŞ terör örgütünün lideri Ebubekir el-Bağdadi öldürülmüştü. Yaptığı eylemler, sadece Amerikan politikalarına ve terör örgütü PYD/YPG’ye yarayan örgütün lideri olan Bağdadi, Trump’ın açıklamalarına göre İdlib’in Barişa bölgesinde saklandığı evde düzenlenen operasyonla öldürülmüştü.</p>
<p class="p1">Trump, operasyona katkılarından dolayı Rusya, Türkiye, Suriye ve Irak’a teşekkür etti. “Kürtler” diyerek YPG terör örgütüne teşekkürü de ihmal etmedi. Basın toplantısında Türkiye ile ilgili sorulara “Türkiye ile bunu konuştuk. Nereye gittiğimizi biliyorlardı. (Onlara ait) Hava sahasında da uçtuk. Onlar (Türkiye) harikaydı, hiç sorun olmadı” sözleriyle yanıt verdi.</p>
<p class="p1">Sonrasında ortaya çıkan bilgi paylaşımları, manipülatif yayınların gölgesinde kaldı. En önemli ayrıntılardan bir tanesini Hürriyet Gazetesi’nden Fevzi Kızılkoyun yazdı.</p>
<p class="p1">Kızılkoyun’un haberine göre, Bağdadi’nin yakalanmasına giden sürecin başlangıcı 2018’de beş yardımcısından biri olan İsmail el İthavi’nin Sakarya’da yakalanıp Irak’a iade edilmesiydi. İthavi’nin verdiği bilgilerle Irak istihbaratı, eksik parçaları tamamlama fırsatı buldu. İthavi, ABD’nin Bağdadi’nin Suriye’deki adresini tespit etmesinde de kilit rol oynadı.</p>
<p class="p1">Reuters’e konuşan bir Iraklı istihbarat yetkilisi de süreçte Irak istihbaratının önemli rol oynadığını belirterek, İthavi’nin Türkiye tarafından yakalanarak Irak’a iadesine dikkat çekti. Yani Bağdadi’nin yakalanmasına giden süreçte Türkiye kilit rol oynamıştı.</p>
<p class="p1">Buna rağmen bir güç devreye girerek Türkiye’yi suçlayıcı, terör örgütü PYD/YPG’yi övücü yayınlara başladı. Yayınlarda Türkiye’ye yönelik çok ciddi psikolojik savaş yalanları yer aldı.</p>
<p class="p1">Örneğin Bağdadi’nin yakalandığı yer olan İdlib’in Türkiye kontrolünde bir yer olduğu ileri sürülerek, Bağdadi ile Türkiye’yi ilintilendirme çabası yer aldı. Bu yalanların piyasaya sürülmesinde FETÖ militanları ve onların kripto unsurları da aktif olarak yer aldı.</p>
<p class="p1">Bu yalanların yanında, istihbarat filmleri izleyerek az çok bu konuda bilgi sahibi olan 10-15 yaşlarında bir çocuğun bile güleceği komedi senaryoları yazıldı.</p>
<p class="p1">Bunu yazanların “dünyanın saygın yayın organları” olarak yansıtılan Amerikan gazeteleri olması dikkat çekiciydi. En komik senaryo, terör örgütü YPG’nin Bağdadi’ye ait bir iç çamaşırı ele geçirdiği ve buradan iz sürüldüğü şeklinde yazılanıydı.</p>
<p class="p1">Tekrardan belirtmek gerekir ki, Amerikalılar Bağdadi’nin öldürüldüğünü açıklandı. Güvenlik Uzmanı Mete Yarar’ın, bu konudaki şu dikkat çekici değerlendirmesi basına yansıdı: “İstihbarat örgütleri bu kadar önemli bilgilere haiz kişileri canlı ele geçirmek için özel bir çaba sarf ederler.</p>
<p class="p1">Ama canlı ele geçirmenin de başka türlü maliyetleri vardır. Bazen bu maliyetleri ortadan kaldırmak adına sağ ele geçirdiklerinde ‘ölü ele geçirildi’ diye ilan edebilirler.”</p>
<p class="p1">Anlaşılan uzmanlar, Bağdadi’nin ölümündeki şüphelerinden arınmamışlardı. Biz de Yörünge olarak, istihbarat konularında çalışmalarıyla bilinen Gazeteci-Yazar Ferhat Ünlü ile bu konuyu konuştuk.</p>
<p class="p1">NOT: Ferhat Ünlü ile yaptığımız kısa söyleşi, Bağdadi’nin öldürüldüğünün açıklanmasından hemen sonra yapılmıştır.</p>
<p class="p1"><b>Barış Pınarı Harekâtı öncesinde, yapılırken ve sonrasında DEAŞ terör örgütü sürekli gündemde tutuluyordu. Bu çerçevede Bağdadi operasyonunu nasıl yorumlamak lazım?</b></p>
<p class="p1">Hem zamanlaması hem de seçildiği yer itibariyle basbayağı planlı, organize edilmiş, hatta gerçek olsa tiyatro diyebileceğimiz kadar kurmaca bir olaya benziyor. Neden derseniz, bu adamın İdlib’e ne zaman geldiği meçhul.</p>
<p class="p1">Bağdadi’nin ABD’nin kontrolünde bir hapishanede kaldıktan sonra IŞİD’i/DEAŞ’ı oluşturması, kurması ardından Irak’tan Suriye’ye geçişi, ardından Irak El Kaidesinin DEAŞ’a dönüşmesi, yaşanan bütün süreçlerde gördüğümüz tezleri, bugüne kadar bu şahsın neden öldürülmediği, bulunmadığı tezini güçlendiren bir operasyon.</p>
<p class="p1">Zamanlaması hemen Barış Pınarı sonrası. Fırat Kalkanı ile başlayan süreçte Türkiye hem DEAŞ’ı, hem YPG’yi geriletmeye başlamıştı. Fırat Kalkanı DEAŞ’ı ortadan kaldıran gücün YPG olmadığını gösteren bir harekâttı. Rakka’ya da ABD, Türkiye’nin bütün ısrarlarına rağmen YPG ile birlikte girmek istemişti. Biliyorsunuz Rakka, DEAŞ’ın üssüydü. DEAŞ’ın üsleri birden bire YPG’nin haritayı sarıya boyadığı alanlar oldu. Barış Pınarı Harekâtı da Fırat’ın doğusuna yönelik olmasından dolayı bu sarı bölümleri bozan bir harekât oldu.</p>
<p class="p1">Tabi bu ABD’yi rahatsız etti. ABD askeri sahadan çekilirken, daha doğrusu Pentagon ve CIA, ABD askerlerinin sahadan çekilmesine rıza göstermezken adeta bir paralel yapı gibi Trump’ın sonradan kameralar önünde övüneceği, ama Trump’ın çok da başlangıçta bilgi sahibi olmadığı ve peşine düşmediği bir şeyi ‘sana seçim hediyesi olarak verdik al kucağına’ gibi bir olay. Benzetmek çok da yanlış olmaz.</p>
<p class="p1">Biliyorsunuz Öcalan’ın yakalanma süreci… Bizimkiler Suriye’den çıkışa zorladı ondan sonra ABD Öcalan’ı Nairobi’de teslim etti. Bir seçim öncesi merhum Ecevit’e hediye edilmesini andırırcasına kendi devletinin başkanına hediye etti. Böylece kendilerinin Suriye’de kalmalarının ne kadar haklı ve gerekli olduğunu dolaylı yoldan izah etmiş oldu. Çünkü operasyonu da özel kuvvetleriyle yaptı.</p>
<p class="p2"><b>DEAŞ MİSYONUNU TAMAMLADI AMA YER YER KULLANIMA AÇILABİLİR</b></p>
<p class="p1"><b>DEAŞ’ın bütün eylemlerine baktığımızda, ABD’nin bölge ve terör örgütünün yayılma politikasına yaradı. Bağdadi operasyonu sonrası örgüte verilen misyon bitti mi yoksa yeni bir misyon mu yüklenecek? </b></p>
<p class="p1">Bir örgütün lideri ortadan kaldırıldığı zaman örgütün bitip bitmediği konusunu biz Öcalan örneğinde gördük. O süreç sonrasında zaman içinde PKK adeta metamorfoz geçirdi ve vekalet savaşları çerçevesinde küresel mücadelenin bir aparatı haline dönüştürüldü. 2003 yılında PYD’yi kurdular vs.</p>
<p class="p1">Demek ki liderin gitmesi örgütü bitirmiyor. Ama burada demek ki şöyle bir durum var: Öcalan bitmemiş bir örgütün lideri olarak yakalanmıştı. Ama Bağdadi Türkiye’nin harekâtıyla bitme aşaması sürecini başlattığı örgütün lideri olarak öldürülüyor. Adeta ABD’nin son şovu. Belli ki adam bir yerlere sığınıyor.</p>
<p class="p1">Halep, Doğu Guta bombardımanlarından sonra buralara gelmiş veya getirilmiş. Nereden geldi? Nasıl getirildi? Kim getirdi? DEAŞ’ın çok da arasının iyi olmadığı HTŞ’nin güçlü olduğu bir sahada. Türkiye sınırına yakın olmasından dolayı Türkiye karşıtı propaganda yapılacağı bir yer ayrıca. Bana çok enteresan geliyor.</p>
<p class="p1">Türkiye ile paylaşılan şeyin de hava sahasının kullanımı olduğunu düşünüyorum. Her halükarda öldürülmesi iyidir. Sonuçta bir terör örgütünün lideridir. O ayrı bir bahis. Yine de bu durum ABD’nin terörle mücadelede samimiyetini göstermez. BU, izahtan vareste. Dolayısıyla kullanışlılığı devam edecek örgüt büyük oranda YPG’dir. DEAŞ misyonunu büyük oranda tamamlamıştır.</p>
<p class="p1"><b>DEAŞ devri kapanıyor mu?</b></p>
<p class="p1">Böyle iddialı bir cümle kurmak istemem. Sonuçta yer yer yine kullanıma açılabilir. Ama asıl misyonunu, bir Frankenştayn örgüt olarak, bir dönem Suriye haritasını epey bir karaya boyamış, ondan sonra tekrar sarıya boyanmasına vesile olmuş bir örgütün liderinin tasfiyesi bakımından bence ABD’nin kendi ajandası açısından son derece uygun. Aktardığım gibi zamanlaması ve yeri de dikkat çekici. Gerçek dahi olsa iyi bir tiyatro.</p>
<p class="p1"><b>İDLİB BİLİNÇLİ OLARAK SEÇİLMİŞ</b></p>
<p class="p1"><b>Operasyonun İdlib’te olması ilginç. İdlib sürekli gündemimizde. Barış Pınarı Harekâtı dolayısıyla biraz geri plana düşse bile Suriye meselesinin çözümünde İdlib bölgesi kilit önemde. İdlib’e yönelik bir harekâtın altyapısı mı? </b></p>
<p class="p1">İdlib özellikle seçilmiş. Yurtdışında şöyle yanlış bir algı var: Sanki İdlib, Türkiye’nin ABD’ye hatta aramızda mutabakat olmasına karşın Rusya’ya karşın girdiği ve oraları kontrol ettiği bir yer gibi lanse ettiriliyor. İdlib, Türkiye’nin kontrol ettiği bir yer değil. 12 tane gözlem noktamız var. İki tane daha gözlem noktası oraya konulacak. Ama İdlib bizim Fırat Kalkanı, Zeytin Dalı, hatta şimdi Fırat’ın doğusunda yürüttüğümüz Tel Abyad, Resulayn cebinde/kapısında 120 km’lik alanın belli bir derinliğinde kontrol ettiğimiz bir yer değil.</p>
<p class="p1">İdlib çok büyük çoğunluğu sivil nüfusun olduğu yaklaşık 4 milyon nüfusun yaşadığı bir yer. Yüzde 80’ini HTŞ kontrol ediyor. Dolayısıyla İdlib’e bir teröristin gelmesi çok da şaşılası bir şey değil.</p>
<p class="p1">Ama nereye, nasıl, kim tarafından getirildiği sorusu havada. Buraya gelmesi Türkiye ile Rusya’nın İdlib Mutabakatı kapsamında buradaki sivil göç dalgasını engellemek maksadıyla Türkiye’nin aldığı kararı sabote etmeye yönelik boyutu da var.</p>
<p class="p1">Eğer bu kadar başarılıysa ABD bu adam Rakka’dayken, Deyrizor’dayken veya başka yerdeyken yapsaydı. Daha önce de yapabilirdi. Ama yapmadığını biliyoruz. Dolayısıyla İdlib’in de mekan olarak bilinçli seçildiği aşikar.</p>
<p class="p1"><b>ABD DÜNYAYI TROLLÜYOR</b></p>
<p class="p1"><b>Trump’ın açıkladığı ölüm şeklinde bazı çelişkiler var. Kaçtı, kaçarken ağladı zırladı, buna rağmen kendini patlattı ve 3 çocuğuyla beraber öldü dendi. Bu garip geliyor mu? Kafaya tam oturmuyor gibi…</b></p>
<p class="p1">Belli ki cesedinin görüntülerinin dünya kamuoyuna gösterilmeyeceği bir senaryo yazılmış gibi. Kendini patlattı senaryosunu böyle okumak lazım. Evet, kendini patlatmış da patlatmamış da olabilir.</p>
<p class="p1">Bu gerçek bile olsa atomuna kadar parçalansa da, ABD kamuoyu, devleti, müesses nizamı dünyayı buna ikna etmeye zorlanacaktır. Usame bin Ladin’in fotoğrafı dünyaya sızdırıldığında da bu olmadı. Saddam’ı, Kaddafi’yi hatırlayalım.</p>
<p class="p1">Onları sanki cezalandırırcasına, doğdukları yerlerde çukurda yakalayarak, ki sonra astılar ve linç ettirerek dünyaya görsel şov yapmıştı. ABD bu görsel şovlara eriştiği zaman yapmayan ülke değil yani. Hele de büyük bir terör örgütünün liderini böyle öldürüp de bunu süksesini yapacakken… Ben film gibi izledim diyor. Bunun filmini de yapacaklardır.</p>
<p class="p1">Usame bin Ladin’i yaptılar. Trump’ın açıklamalarındaki çelişkilere de biraz onun tarzı siyasetine yoruyorum. Adam böyle bir adamdan ibaret değil tabiki. ABD müesses nizamının çelişkilerini gözler önüne seren bir şeydir belki de. Bunu da bilinçli yapmıyor.</p>
<p class="p1">Buna seçim malzemesi olarak verdiler. Bu da 50 dakika boyunca konuştu, şov yaptı. Hakikaten bazen ne dediğini bilmez cümleler de kurdu. Şunu bile söyledi: “Teröristler interneti bazen iyi kullanırlar ama bazen teknik istihbarattan kaçmak için telefon kullanmazlar. Gerçi dünyada interneti en iyi kullanan benim” gibi megalomanik laflar…</p>
<p class="p1">Arada Suriye’yi sonuna kadar koruyacak değiliz deyip Türkiye’yi sonuna kadar koruyacağız gibi laflar. Türkiye’nin senin korumana ihtiyacı yok ki. Gölge etme başka ihsan istemez durumundayız.</p>
<p class="p1">Burada kavram karmaşasıyla, belki oryantalist, ABD kamuoyunu kandırabileceği ama Türkiye’de ve dünyada bu işi bilen kimsenin yutmayacağı şeyler söyledi. Çelişkiler insanı…</p>
<p class="p1">Açıklamalarında sanki dünyayı trollüyor gibiydi. Küçümsemiyorum ama gerçekse bile adeta bir trolleme gibiydi. Yani olay gerçekten Bağdadi öldürülmüş olsa dahi, ki bunu hiç inkar etmiyorum, öyle bile olsa ABD devletinin güzel bir trolleme operasyonu.</p>
<p class="p1"><b>Operasyon sonrasında ABD’de akıl almaz bir şekilde YPG güzellemeleri yapıldı. Bu operasyon Türkiye’nin YPG terör örgütüyle mücadelesine uzun vadede nasıl yansıyacaktır?</b></p>
<p class="p1">Bunun terörle mücadelemize negatif ya da pozitif yansıması olmaz. Türkiye, bu şahsın öldürülmesinden sadece memnuniyet duyar. Eğer Bağdadi’nin İdlib’te olduğuna dair insana veya teknik istihbarata bağlı bir bilgi olsaydı, Türkiye bu şahsı kendisi de öldürürdü.</p>
<p class="p1">Türkiye, terörle mücadeledeki kerhen, ipe un seren müttefiklerine bilgi de verirdi. Onlarla beraber yapar mıydı? Bilmiyorum. Buna vakıf olsaydı kendisi de yapardı. Çünkü en başta Türkiye’nin öldüreceği bir adamdır Bağdadi. Bu açıdan bakmak lazım. Türkiye bunu şov ile yapmazdı. Biz terörle mücadelede bedel ödemiş bir ülkeyiz.</p>
<p class="p1">Malum, o kadar farklı terör örgütüyle mücadele ettik ki. Türkiye’nin terörle mücadelede stabil, güçlü, onurlu ve dik duruşu hiçbir zaman değişmez. Bu şahsın öldürülmesinden de sadece memnuniyet duyar.</p>
<p class="p1">Ancak bunun neden şimdi ve bu koşullarda yapıldığını sorgulamak da, terörle mücadele herhangi bir bahane üretmek değildir. ABD’nin YPG’ye verdiği destek, Türkiye’nin de YPG’ye karşı verdiği mücadele devam edecek. Son tahlilde mevcut resim değişmeyecektir.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.yorungedergi.com/bagdadi-operasyonu-mevcut-resmi-degistirmez/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Bilgesam Araştırma Koordinatörü Sibel KARABEL: Dış Politikamızı Çeşitlendirmeliyiz</title>
		<link>https://www.yorungedergi.com/bilgesam-arastirma-koordinatoru-sibel-karabel-dis-politikamizi-cesitlendirmeliyiz/</link>
					<comments>https://www.yorungedergi.com/bilgesam-arastirma-koordinatoru-sibel-karabel-dis-politikamizi-cesitlendirmeliyiz/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ceyhun BOZKURT]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 30 Sep 2019 20:23:43 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Söyleşi]]></category>
		<category><![CDATA[Asya]]></category>
		<category><![CDATA[Bilgesam]]></category>
		<category><![CDATA[Çelik]]></category>
		<category><![CDATA[türkiye]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.yorungedergi.com/?p=12631</guid>

					<description><![CDATA[“Ekonomik ağırlık merkezinin Batı’dan Asya’ya kaydığı bir müddettir teorisyenler ve uzmanlar tarafından öne sürülmekte. Türkiye’nin bu yeni oluşumda; hem dış politikasını çeşitlendirme anlamında hem de stratejik avantajlarından istifade etme babında dışarıda kalma lüksü bulunmamakta. Dolayısıyla, çerçevesi çizilen Türkiye’nin Asya Stratejisini çok olumlu bir adım olarak değerlendiriyorum.” Türkiye’nin dış politikada NATO ekseninden daha dengeci bir politikaya yöneldiği gündemde. Hükümetin Rusya ile yakınlaşma politikaları bu çerçevede ele alınıyor. Peki Rusya’nın ötesiyle, yani Asya’nın dev ülkesi Çin ile ilgili hangi gelişmeler yaşanıyor? Bu konuyu BİLGESAM Araştırma Koordinatörü Sibel Karabel ile konuştuk. Türkiye-Çin İlişkileri Sadece Ticari Değerlendirilemez YÖRÜNGE- Türkiye bir süredir Asya’ya yönelik yönelimi konuşuyor. Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu, Mayıs ayı başında “Asya yüzyılı başlıyor” ve Ağustos ayı içinde de “Asya açılımını başlatıyoruz” açıklamalarında bulundu. Bu durum zaten siyasi, ekonomik ve askeri anlamda iletişimin kuvvetlendirilmesiyle görülüyordu. Neler oluyor? Yıllar önce İsmet İnönü’nün söylediği gibi yeni bir dünya kuruluyor, Türkiye’de oradaki yerini mi alıyor? SİBEL KARABEL- Türkiye’nin tarihsel boyut hasebiyle kuvvetli bağı olan Asya ve daha belirgin olarak Asya-Pasifik ile ekonomik, ticari ve siyasi angajmanı aynı ölçüde sirayet etmemiştir. Bunda hem coğrafi olarak nispeten ‘uzak’ olması hem de Türkiye’nin dış politikasında ağırlık merkezini komşularına yöneltmiş olmasının payı büyüktür. Ancak, özellikle 1990’lı yıllardan itibaren ve ağırlıklı &#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>“Ekonomik ağırlık merkezinin Batı’dan Asya’ya kaydığı bir müddettir teorisyenler ve uzmanlar tarafından öne sürülmekte. Türkiye’nin bu yeni oluşumda; hem dış politikasını çeşitlendirme anlamında hem de stratejik avantajlarından istifade etme babında dışarıda kalma lüksü bulunmamakta. Dolayısıyla, çerçevesi çizilen Türkiye’nin Asya Stratejisini çok olumlu bir adım olarak değerlendiriyorum.”</strong></p>
<p class="p1">Türkiye’nin dış politikada NATO ekseninden daha dengeci bir politikaya yöneldiği gündemde. Hükümetin Rusya ile yakınlaşma politikaları bu çerçevede ele alınıyor. Peki Rusya’nın ötesiyle, yani Asya’nın dev ülkesi Çin ile ilgili hangi gelişmeler yaşanıyor? Bu konuyu BİLGESAM Araştırma Koordinatörü Sibel Karabel ile konuştuk.</p>
<p class="p2"><b>Türkiye-Çin İlişkileri Sadece Ticari Değerlendirilemez</b></p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Türkiye bir süredir Asya’ya yönelik yönelimi konuşuyor. Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu, Mayıs ayı başında “Asya yüzyılı başlıyor” ve Ağustos ayı içinde de “Asya açılımını başlatıyoruz” açıklamalarında bulundu. Bu durum zaten siyasi, ekonomik ve askeri anlamda iletişimin kuvvetlendirilmesiyle görülüyordu. Neler oluyor? Yıllar önce İsmet İnönü’nün söylediği gibi yeni bir dünya kuruluyor, Türkiye’de oradaki yerini mi alıyor?</b></p>
<p class="p1"><b>SİBEL KARABEL-</b> Türkiye’nin tarihsel boyut hasebiyle kuvvetli bağı olan Asya ve daha belirgin olarak Asya-Pasifik ile ekonomik, ticari ve siyasi angajmanı aynı ölçüde sirayet etmemiştir. Bunda hem coğrafi olarak nispeten ‘uzak’ olması hem de Türkiye’nin dış politikasında ağırlık merkezini komşularına yöneltmiş olmasının payı büyüktür.</p>
<p class="p1">Ancak, özellikle 1990’lı yıllardan itibaren ve ağırlıklı olarak 2000’li yıllarla birlikte Asya ile ekonomik, siyasi ve diplomatik ilişkilerin geliştirilmesi önem kazanmaya başlamıştır.</p>
<p class="p1">Türkiye, Soğuk Savaş sonrası düzende; ülkelerin stratejik dengelerini tahlil ettiği ve geleneksel müttefiklik ilişkilerinin de sorgulanmaya başladığı dönemde gerek uluslararası kurumlar gerekse ekonomik ve siyasi düzlemde ilişkilerini çeşitlendirmeye özen göstermiştir. Bu çerçevede, Asya politikası çok boyutlu bir dış politika arayışının parçası olarak da okunabilir.</p>
<p class="p1">Gerçekten de dünya nüfusunun neredeyse yarısına ev sahipliği yapan ve küresel ekonominin yüzde 30’una denk gelen bir bölgedeki gelişmeler sadece bölge devletlerini değil tüm dünyayı etkilemekte.</p>
<p class="p1">Dolayısıyla Türkiye, ekonomik olarak 2000’lerin başında 17 milyon dolar civarı olan ticaret hacmini 7.5 milyar dolara çıkarmış ve diplomatik temsilcilerini artırmıştır. Bu kapsamda, 5 Ağustos 2019 tarihinde 11. Büyükelçiler Konferansı’nda Dışişleri Bakanı Sayın Mevlüt Çavuşoğlu’nun açıkladığı “Yeniden Asya Stratejisi” ile Asya’nın dünyanın ekonomik merkezi haline geldiği, küresel rekabet alanı oluştuğu ve Türkiye’nin bu bölgeye köklerinin derin olduğunun altı çizilmiştir.</p>
<p class="p1">Ekonomik ağırlık merkezinin Batı’dan Asya’ya kaydığı bir müddettir teorisyenler ve uzmanlar tarafından öne sürülmekte. Türkiye’nin bu yeni oluşumda; hem dış politikasını çeşitlendirme anlamında hem de stratejik avantajlarından istifade etme babında dışarıda kalma lüksü bulunmamakta.</p>
<p class="p1">Dolayısıyla, çerçevesi çizilen Türkiye’nin Asya Stratejisini çok olumlu bir adım olarak değerlendiriyorum. Zaman içinde somut adımlarla desteklendiğinde tam olarak verim alınacağını mülahaza ediyorum.</p>
<p class="p1">Burada vurgulanan önemli bir nokta daha var. Yeniden Asya Stratejisi’nde belirtilen “Avrupa’da Avrupalı olmak gibi Asya’da ve Asyalı olmak da bizim için değerlidir.” Yeni uluslararası denklemde karmaşıklaşmış ve geleneksel ittifaklık ilişkilerinin sorgulandığı bir uluslararası sistemde bir tarafı diğer tarafa keskin bir şekilde tercih etmek rasyonel bir dış politika davranışı olmayacaktır.</p>
<p class="p1">Son zamanlarda Şangay İşbirliği Örgütü’nün doğrudan Avrupa Birliği’ne alternatif teşkil edeceği yönünde söylemleri bu minvalde yorumlamak gerekir. Türkiye, dış politika tercihlerini çeşitlendirerek menfaatlerini rasyonalize edebilir.</p>
<p class="p1"><b>Yüzyılın Projesi</b></p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Asya’da üç tane güç öne çıkıyor: Çin, Rusya ve Hindistan. Bu ülkelerin de kendi aralarında da rekabet var. Çin ile ilişkileri ele alalım. Türkiye-Çin ilişkileri hangi noktada Çin ile tarihten gelen ilişkiler var. Genellikle de rekabet üzerine… Bu tarihsel zeminde iki ülke sağlıklı ve güçlü bir ilişki kurabilir mi?</b></p>
<p class="p1"><b>KARABEL-</b> Asya için yapılan mevcut jeopolitik gözlemlerden bir tanesi; Avrupa’nın Büyük Savaş öncesi güçler dengesindeki kırılma hatlarının derinleştiği zaman dilimiyle benzerlik gösterdiği yönündedir. Bunu rekabet alanlarına yansıttığımızda güvenlik, ekonomik ve siyasi olarak sıcak savaş için yorum yapmak iddialı olsa da tarihsel bakımdan her alanda rekabeti görmekteyiz. Türkiye-Çin ilişkilerinde ise; her ne kadar rekabet bir unsur olarak kabul edilse de, mevcut konjonktür her iki ülkenin işbirliği ile kazanımlarını artıracağını gösteriyor.</p>
<p class="p1">Türkiye, Çin ile ilişkilerini derinleştirmeye yukarıda bahsettiğimiz 1990’lı yılların sonlarında başladı. Aslında, Çin’in dünya ile entegre olmasının da zamansallık anlamında denk düşmesinin de etkisi bulunmakta. 2010 yılında tahsis edilen ‘Stratejik Ortaklık’ ile bir takım somut hedefler, özellikle ticari bakımdan, konuldu.</p>
<p class="p1">Bu doğrultuda, 2015’e kadar karşılıklı ticari hacmin 50 milyar dolar olması ve 2020’ye kadar iki katına çıkarılması öngörüldü. 2000 yılında yaklaşık 1.44 milyar dolar olan karşılıklı dış ticaret hacmi 2018’e gelindiğinde 24 milyar doları bulmuştur. Ancak gelinen aşamada, ticaretin seyri Türkiye’nin dış ticaret açığı vermesine sebep olacak şekilde ithalat yoğunluklu gelişmiştir.</p>
<p class="p1">Türkiye-Çin ilişkilerini salt ticari olarak değerlendirmek eksik kalmakta. Türkiye’nin Asya ve Avrupa’yı birleştiren önemli transit güzergahında olması ve 3 tarafının denizlerle çevrili olması Çin açısından Türkiye’yi daha fazla önemli kılmakta. Sonuç olarak denilebilir ki; Türkiye-Çin ilişkileri uluslararası konjonktürdeki değişim ve dönüşümden etkilense de yapısal olarak kendi dinamiğini yakalamış bir ilişki olduğu takdirde her iki taraf için kazan-kazan kurgusu gelişebilir.</p>
<p class="p1">Bir de. Örneğin ABD ile Temmuz 2018’de yaşadığımız döviz kuru krizinde de görüldüğü üzere; dış borcumuzun daha rahat finansmanı için ilişkilerimizi çeşitlendirme, ithalata bağımlılığımızı azaltma ve Doğrudan Yabancı Yatırım (DYY) çekme gerekliliği ilişki ağımızı genişleterek mümkün olabilecektir.</p>
<p class="p2"><b>Projeyle Çin Çelik ve Kömür İhtiyaç Fazlasını Kaydıracak</b></p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Çin’in Kuşak ve Yol Projesi dünya dengelerini değiştirecek türden. Bu proje ile Çin neyi hedefliyor?</b></p>
<p class="p1"><b>KARABEL-</b> Kuşak ve Yol İnisiyatifi en yalın anlatımla; Asya, Avrupa ve Afrika’yı deniz yolu, karayolu, yatırım projeleri, petrol ve gaz boru hatları, iletişim ağları, altyapı projeleri, enerji terminalleri ve serbest ekonomik bölgelerle birbirine bağlamaktır.</p>
<p class="p1">Kıtaları birbirine eklemleyen bu iddialı proje Çin Kalkınma Bankası’nın 900 milyar dolarlık yatırım değeriyle, son verilerle 81 ülkeyi kapsayan ve dünya nüfusunun yaklaşık yüzde 70’ine, dünya enerji rezervlerinin yüzde 75’ine ve küresel Gayrı Safi Hasılanın yüzde 55’ine denk gelen bir alanda işlerlik göstermektedir.</p>
<p class="p1">Bu veriler, Trump Amerikası’nın uluslararası sistemi ‘çok taraflı’ bir yöntemden ‘tek taraflılık’ esasına dönüştürme gayreti içinde yorumlandığında hem nitelik hem nicelik olarak daha da öne çıkmakta.</p>
<p class="p1">Öncelikle şunu belirtmek gerekiyor; inisiyatifin ev sahibi Çin, 2015 yılında bu doğrultuda bir eylem planı hazırlayarak resmiyet kazandırdı. Ardından 2017’de Parti Anayasası’na ekledi. Xi Jinping’in ‘Yüzyılın Projesi’ olarak tanımladığı inisiyatif için artık uluslararası zirveler düzenlenmekte ve uluslararası anlaşmazlık mekanizmaları kurmaya başlamakta. Demek ki sadece ekonomik bağlantısallık hedeflenmiyor. Kapsamı çok daha geniş.</p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Çin neden böyle bir projeye ihtiyaç duydu?</b></p>
<p class="p1"><span class="s1">Öncelikle iki haneli büyüme rakamlarından 2012’de yeni normali olarak adlandırdığı yüzde 6.5-6.9’luk bantta kalması ve bunu sürdürülebilir kılabilmesi için; inovasyonun odak noktası olduğu, yüksek teknolojili ve katma değeri yüksek sektörlere geçişle mümkün gözükmektedir. Bu sebeple, Çin’in yükselen bir ekonomi olarak yaşadığı; bölgeler arası gelir dağılımı ve ekonomik katkı paylarındaki eşitsizliğin giderilmesi ve ‘orta gelir tuzağı’ndan kaçış, orta vadede yatırımı ülke dışına taşıyacak serbest piyasa mekanizmalarıyla mümkün olabilecektir. </span></p>
<p class="p1"><span class="s1">Tam bu noktada Kuşak ve Yol girişimi, Çin’de özellikle çelik ve kömür sektörlerinde kronik hale gelmiş ihtiyaç fazlasını Batı’yla olan tarife dışı engellere takılmadan altyapı ihtiyacı olan bölgelere kaydırma olanağı sağlayabilecektir. Aynı zamanda bölgenin işgücü ve altyapı ihtiyacı da karşılanmış olup Çin ‘yumuşak gücü’nü de pekiştirmiş olmaktadır. Böylelikle, inisiyatifin köşe taşlarından olan ‘yatırım-özellikle altyapı yatırımı’ ile bağlantısallık sağlanacak, ekonomik değişim ve büyüme tetiklenecek ve refah artacaktır. Hatta, uluslararası rezerv olan dolar ile rekabet edebilmesini kolaylaştıracak ve Renminbi üzerinden ticaretini yaygınlaştırabilecektir. </span></p>
<p class="p1">Deniz İpek Yolu ile de stratejik limanlarda, Cibuti örneğinde olduğu gibi, askeri üs olanağı olabileceği gibi liman satın alma ve lojistik kontrolü avantajı elde edebilecektir.</p>
<p class="p1"><b>Soya Faktörü</b></p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- ABD ile Çin arasında, bölge ülkelerini, hatta dünya dengelerini de çok derinden etkileyecek bir ticaret savaşı var. Bu ticaret savaşları geçmişteki örneklerinden farklı olduğunu belirtiyorsunuz. Farklılık nedir? Çin’in güç olarak öne çıktığı ürünler nedir? (Her alanda teknoloji, demir çelik, tarım vs.)</b></p>
<p class="p1"><b>KARABEL-</b> ABD-Çin arasındaki 2017 yılında fitili ateşlenen ticaret savaşı tarihsel süreç içinde; öncekilerden çok farklı boyutları kapsamakta.</p>
<p class="p1">Başkan Trump’ın ticaret açığı argümanı ile başlattığı ek tarife uygulamaları, teknoloji, nadir metaller, opiodlar, kur manipülasyonu gibi konuları da içine kattı. Bir de küresel ekonomik iki devin ‘kapışması’ sadece bölgesel değil küresel tüm dengeleri yerinden oynatacak nitelikte.</p>
<p class="p1">En temel manada, ithalat maliyetlerindeki artış, çıktı maliyetlerini artırarak ithalat talebini düşürmekte. Silsile şeklinde, tüketici fiyatlarının artması yatırımları ve nihai tüketicinin talebini düşürüyor. <b> </b>Burada, Çin özellikle ABD’nin yumuşak karnı olan soya gibi tarım ürünlerinde avantajlı durumda. ABD ise ulaşım ekipmanları, kimyasallar ve gaz ihraç edip bilgisayar ekipmanları ve elektronik malzeme ithalatında bulunmakta. Buna ilaveten, Çin’in teknoloji alanında kendi kendine yetmesine fırsat verecek olan ‘Çin Yapımı 2025’ ABD’yi son derece endişelendirmekte.</p>
<p class="p1">Ekonomik, askeri, siyasal olarak yükselmekte olan Çin eğer teknolojik üstünlüğünü de küresel olarak liderlik statüsüne eriştirirse bu ABD için karşı çıkılması giderek zor bir hal alacaktır.</p>
<p class="p2"><b>Türkiye, Küresel Ulaşım Ağları Arasında Merkez Olabilir</b></p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Gerek ticaret savaşları gerek bununla bağlantılı olarak Kuşak ve Yol Projesi Türkiye’yi nasıl etkiliyor? Türkiye Kuşak ve Yol Projesi’nin neresinde? Hangi projeler öne çıkacak?</b></p>
<p class="p1"><b>KARABEL-</b> Kuşak ve Yol açısından bakılırsa; Türkiye’nin jeostratejik önemi ve küresel ulaşım ağları arasında merkez olma potansiyeli gerek altyapı, ulaşım gerekse ekonomik anlamındaki getirilerinden karşılıklı olarak faydalanmalarına olanak sağlamaktadır.</p>
<p class="p1">Bu bağlamda, Türkiye resmi olarak 2015 yılında<span class="Apple-converted-space">  </span>ev sahipliği yaptığı G20 Zirvesi’nde imzalanan mutabakat zaptıyla Kuşak ve Yol’un Orta Koridoruna bağlanmıştır. Bu koridor, Gürcistan, Azerbaycan ve Hazar Denizi’nden geçip Türkmenistan, Kazakistan ve Özbekistan (Afganistan ve Pakistan dahil) geçip Çin’e bağlayan hattan oluşmakta.<span class="Apple-converted-space">  </span>Orta Koridor’un Türkiye’ye 8 milyar dolarlık yatırım getirisi olacağı ve GSYH’na da yüzde 0.22’lik katkı sağlayacağı hesaplanmakta.</p>
<p class="p1">Bu kapsamda, gerçekleştirilen altyapı ve ulaşım projelerinden en belirgin olanları; 1 milyon yolcu ve 6.5 milyon ton kargo kapasiteli Bakü-Tiflis-Kars demir yolu hattı, demiryolları hatlarını birleştirerek Lianyuang-Rotterdam hattına doğrudan bağlantı kuran Marmaray tüp tünel projesi, İstanbul-Ankara hızlı tren hattı, Yavuz Sultan Selim Köprüsü, 1915 Çanakkale Köprüsü gibi Türkiye’nin merkez olma özelliğini pekiştirecek projelerdendir. Ayrıca Türkiye, Deniz İpek Yolu’na Kumport Limanı’nın yüzde 65’inin Çinli COSCO Pasifik ve CIC Capital ve China Merchants Holding tarafından 940 milyon dolar karşılığında alınmasıyla dahil olmuştur.</p>
<p class="p1">Ticaret Savaşları babında değerlendirildiğinde ise; Bu çerçevede, öncelikle küresel tedarik zincirinde lider ülke olmasa da Türkiye’nin yıllık gayri safi hasılasında yüzde 0.7 düşüşe sebep olabileceği hesaplanmakta. Sektörel bazda değerlendirildiğinde; ticaret savaşları neticesinde, söz gelimi otomotiv sektöründe 30 milyar dolarlık senelik ihracatın 400 milyon dolar zarar getirdiği son hesaplamalar arasında.</p>
<p class="p1">Çelik sektöründe dünyadaki 8. en büyük üretici ve 10. en büyük ihracat pazarı olan Türkiye’yi 232. Maddedeki ek tarifeler üretimi yüzde 45 düşürecek kadar etkiledi. Bunun yanı sıra, Türkiye Çin ile ticaretini kısıtlamak isteyen ABD için özellikle tarifeye tabi olmayan tekstil sektöründe iyi bir pazar oluşturabilir.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.yorungedergi.com/bilgesam-arastirma-koordinatoru-sibel-karabel-dis-politikamizi-cesitlendirmeliyiz/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Eski AK Parti İstanbul Milletvekili Metin KÜLÜNK: “7 Haziran-1 Kasım Diyenler Rus Uçağının Düşürülmesini De Açıklasın”</title>
		<link>https://www.yorungedergi.com/eski-ak-parti-istanbul-milletvekili-metin-kulunk-7-haziran-1-kasim-diyenler-rus-ucaginin-dusurulmesini-de-aciklasin/</link>
					<comments>https://www.yorungedergi.com/eski-ak-parti-istanbul-milletvekili-metin-kulunk-7-haziran-1-kasim-diyenler-rus-ucaginin-dusurulmesini-de-aciklasin/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ceyhun BOZKURT]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 01 Sep 2019 13:24:26 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Söyleşi]]></category>
		<category><![CDATA[ABD]]></category>
		<category><![CDATA[AKP]]></category>
		<category><![CDATA[CHP]]></category>
		<category><![CDATA[Rusya]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.yorungedergi.com/?p=12335</guid>

					<description><![CDATA[O dönemde Nusaybin’de güvenlik güçleri PKK terörüyle büyük mücadele verilirken, Brüksel’de kim kiminle görüşüyordu buna da bakmak lazım. İkinci Çözüm Süreci başlığı altında devletin terörle en güçlü mücadele verdiği bir anda ne yapmak istiyorlardı. Zaten birçok stratejileri çökünce 15 Temmuz’u erkene almak zorunda kaldılar. Atlantik ötesinin bütün hedefleri Erdoğan’sız bir Türkiye. 7 Haziran’dan sonra da bunu Erdoğan’ı Külliye’ye hapsetme çalışmalarıyla yapıldı. Bu çalışmalar hala devam ediyor. Hem içeride tarihi gelişmelerden geçiyoruz. Gerek iktidarda bulunan Adalet ve Kalkınma Partisi merkezli olmak üzere siyasetteki gelişmeler gerek güvenlik merkezli içeride ve dışarıda yaşananlar adeta kırılma dönemini yansıtıyor. Bu gelişmeleri hem AK Parti’yi çok iyi tanıyan hem de bölgesel politikalara kafa yoran bir isimle, eski AK Parti İstanbul Milletvekili Metin Külünk ile konuştuk.  ABD’nin politikalarını rasyonel akıl ile anlamının mümkün olmadığını belirten Külünk, AK Parti için de çok konuşulacak sözler söyledi. Washington’u Armagedon’a İnananlar Yönetiyor YÖRÜNGE- Sayın Külünk, öncelikle bölgesel meselelerden başlayalım. Fırat’ın doğusu, İdlib vs. derken ne görüyorsunuz bu fotoğrafta? METİN KÜLÜNK- Bir kere coğrafya kaderdir. Aslında bu yaşadığımız süreç; bir, jeo-politik merkez oluşumuz; iki, jeo-medeniyet merkezi oluşumuz. Hem jeo-politik hem jeo-medeniyet merkeziyiz. İki küresel güç sistemini doğrudan ilgilendiren bir konuda merkez olan bir ülkenin yaşadığı tüm bu süreçler doğaldır. İkinci Dünya Savaşı’ndan &#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>O dönemde Nusaybin’de güvenlik güçleri PKK terörüyle büyük mücadele verilirken, Brüksel’de kim kiminle görüşüyordu buna da bakmak lazım. İkinci Çözüm Süreci başlığı altında devletin terörle en güçlü mücadele verdiği bir anda ne yapmak istiyorlardı. Zaten birçok stratejileri çökünce 15 Temmuz’u erkene almak zorunda kaldılar. Atlantik ötesinin bütün hedefleri Erdoğan’sız bir Türkiye. 7 Haziran’dan sonra da bunu Erdoğan’ı Külliye’ye hapsetme çalışmalarıyla yapıldı. Bu çalışmalar hala devam ediyor.</strong></p>
<p class="p1">Hem içeride tarihi gelişmelerden geçiyoruz. Gerek iktidarda bulunan Adalet ve Kalkınma Partisi merkezli olmak üzere siyasetteki gelişmeler gerek güvenlik merkezli içeride ve dışarıda yaşananlar adeta kırılma dönemini yansıtıyor.</p>
<p class="p1">Bu gelişmeleri hem AK Parti’yi çok iyi tanıyan hem de bölgesel politikalara kafa yoran bir isimle, eski AK Parti İstanbul Milletvekili Metin Külünk ile konuştuk.<span class="Apple-converted-space">  </span>ABD’nin politikalarını rasyonel akıl ile anlamının mümkün olmadığını belirten Külünk, AK Parti için de çok konuşulacak sözler söyledi.</p>
<p class="p2"><b>Washington’u Armagedon’a İnananlar Yönetiyor</b></p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Sayın Külünk, öncelikle bölgesel meselelerden başlayalım. Fırat’ın doğusu, İdlib vs. derken ne görüyorsunuz bu fotoğrafta?</b></p>
<p class="p1"><b>METİN KÜLÜNK-</b> Bir kere coğrafya kaderdir. Aslında bu yaşadığımız süreç; bir, jeo-politik merkez oluşumuz; iki, jeo-medeniyet merkezi oluşumuz. Hem jeo-politik hem jeo-medeniyet merkeziyiz. İki küresel güç sistemini doğrudan ilgilendiren bir konuda merkez olan bir ülkenin yaşadığı tüm bu süreçler doğaldır. İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra kurulan sistem çöktü. Yeni bir sistem arayışı var.</p>
<p class="p1">ABD’nin sistemi 1989’da Soğuk Savaş bittikten sonraki “Tarihin Sonu”, “Tek kutup dünya” tezi çöküşü ve 1990’lı yıllardan sonra dünya sistemine dahil olacak çok fazla güç merkezinin ortaya çıkışı, çok kutuplu bir dünyaya evriliş ve kendi dengesini arayış… Dünya bir yandan bu dengeyi ararken diğer taraftan da konuşmadığımız bir başka taraf var. Ezoterik boyutta dünyayı bir Armagedon’a zorlayış var. Yani Atlantik ötesinde akıl hâkim değil. Ezoterik, Evanjelist bir düşünce biçimi hâkim.</p>
<p class="p2"><b>Evanjelizme Karşı Hz. İbrahim Aklını, Zekasını Merkeze Koymalıyız</b></p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Fundamentalizm mi hakim?</b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> Fundamentalizm ötesi… Dünyaya büyük bir savaşa zorluyorlar. Bu, gerçekçilikle alakası olmayan, irrasyonel, akıl dışı, metafizik diyemeyeceğiz, metafizik ötesi, tamamen şeytanın çocukları dünyayı kıyamete zorlamak istiyorlar. Kıyamete zorlamak noktasında da en kritik yer de bizim coğrafyamız: Mezopotamya ve Anadolu. Bu kadar kritik süreçlerin buluştuğu bir yer. Böyle bir yerde biz Türkiye’yiz, Türkiye Cumhuriyeti devletiyiz. Böyle bir yerde insanlık için de, dijital, yapay zeka devrimi üzerinden insanlığı bekleyen büyük bir kaosu engelleyebilecek de medeniyet merkeziyiz.</p>
<p class="p1">Bütün bunların buluştuğu noktadayız. Onun için de diyorum ki, soğukkanlı olursak Batı uygarlığının, Amerikan hegemonyasının çöküşe geçtiğini görürsek, bir taraftan Batı’nın insansız uygarlık tezine karşı insan ve kalp merkezli bir medeniyetin parametrelerini içeride inşa edip insanla buluştuğu noktaya gelebilirsek; öbür yandan irrasyonel Evanjelizme karşı İbrahim Aleyhisselam’ın aklını ve zekasını merkeze koyarak Nemrut, ateş karşısındaki duruşunu inşa edersek biz buradan yükselerek çıkacağız.</p>
<p class="p1">Aslında Türkiye’nin yükselişi insanlığın yükselişi olacaktır. Olayı sadece enerji hatları, ABD’nin Asya-Pasifik’e geçebilmek için inşa ettiği strateji, Rusya’yı sınırlama, tek başına Doğu Akdeniz’i tutmak üzerinden düşünmek eksik kalır. Evet bunlar var. Ama arkada aklı zorlayan, aşan bir fotoğrafla karşı karşıyayız.</p>
<p class="p2"><b>PKK, Ateşin, Yani Şeytanın Çocuklarıdır</b></p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Kastettiğiniz bu yapı dini kendi politik amaçları için mi kullanmak istiyorlar yoksa cidden buna inanıp mı hareket ediyorlar?</b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> Buna inanan bir güruh var. Ateşin çocukları. Bunlar Mesih’in geleceğine inanıyorlar.</p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Bu arada geçen ormanlarımızı yakan terör örgütü yapılanmasının adı da ateşin çocuklarıydı. </b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> Aslında orman yangınları ile PKK’nın arkasındaki aklın verdiği mesaj Nemrut’un İbrahim Aleyhisselam’a verdiği mesajdır. PKK’nın elemanlarının kullandığı dile bakın. Kendi akılları yetmez buna. O arkasındaki akıl, Türkiye’yi İbrahim olarak gördükleri için, İbrahim Aleyhisselam’ı Nemrut’un ateşle vermek istediği mesajı şimdi PKK üzerinden veriyorlar.</p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Orman yangınları üzerinden de teolojik bir mesaj mı veriliyor?</b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> Evet. Evanjelist akıl Türkiye’yi “yakarız seni” mesajı veriyor. Hz. İbrahim’in ateşe atılması gibi… Dolayısıyla aslında bugün İbrahim Aleyhisselam’ı kıssasını akıl ve kalple bir daha bir daha okumamız gerekiyor. Çünkü orada İbrahim Aleyhisselam’ın ateşin çocuklarına verdiği yanıttaki keskin zekayı, akıl derinliğini fark ettiğimizde ve bizim Allah’a olan teslimiyetimizde endişesizliğimizi yakaladığımızda bir bu cendereden çıkacağız. İster Armagedon’a zorlasınlar ister başka şeye, hiç fark etmez. Ama süreç salt siyaset bilimcilerin, uluslararası ilişkiler uzmanlarının, askeri uzmanların tarif ettikleri gerçeklik sınırları içerisindeki modelle izah edilemeyecek bir noktada.</p>
<p class="p1">Bu karşımızdaki yapının ezoterik inançları var. O inanç gereği olarak her şeyi kullanma temayülündeler. Çok önemli bir şey yakaladınız. PKK, ateşin çocukları. Ateşin çocukları kavramını Nemrut’tan, şeytandan bağımsız olarak düşünürseniz hata edersiniz.</p>
<p class="p1">Dolayısıyla buradaki kavga ateşle toprağın kavgasıdır. Toprak Adem’dir, ateş Adem’e itiraz eden şeytandır. Buradan yola çıkarak bizim Kur’an’daki İbrahim kıssasını tekrar tekrar okumamız gerekiyor. Buna bilim adamları itiraz edebilir.</p>
<p class="p2"><b>ABD Rasyonel Hareket Etse Türkiye’yi Yanına Alır</b></p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Biraz da açalım o zaman? Tam olarak neyi kastediyorsunuz?</b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> İtiraz edeceklere şu soruyu soralım: PKK’nın örgüt elemanlarına ateşin çocukları ismini verme dinamiklerini iyi düşündünüz mü? Gerçeklikle alakası var mı? Bir örgüt nefreti toplayacağını bilmesine rağmen örgütün adına ateşin çocuklarına diyor. Bunu, o eylemi yapan militanlar bilmez. O ismi koyan aklı çözmek lazım. O akıl Golan Tepeleri ile fiili durum oluşturuyor. O akıl Kudüs’ü İsrail’in başkenti ilan ediyor, Türkiye ile gerçeklik dışı bir iletişim kurmaya kalkıyor. Çünkü normal akılda, yani Brzezinski’nin ve Kissinger’in etki alanından kurtulmuş bir ABD’nin kendi doğal çıkarları Türkiye ile çatışmamayı emreder.</p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Neden çatışmamayı emretmesi gerekir?</b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> Çünkü yükselen Çin’in ABD tarafından durdurulamayacağı çok açık. ABD’nin küresel güç sisteminde gücünü koruyabilmesinin temel şartlarından birisi Türkiye ve Türkiye üzerinden İslam ve Türk dünyası ile çatışmasızlıktır. Bu da ancak Türkiye merkezli, İslam ve Türk dünyasının çıkarlarıyla çatışmayacak bir Amerikan politikasını gerektirir. Bunun yanına da Rusya’yı da almaktır.</p>
<p class="p2"><b>Eski Dış Politika Temsilcilerimiz Arap Baharı’nı Okuyamadı</b></p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Zaten Trump’ın G-7’ye Rusya’yı dahil etme hamlesinin perde arkasında Çin’e karşı mücadelesinde Çin’i zayıflatmak olduğu biliniyor.</b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> Nasıl olacak bu? Evanjelizmle çelişiyor. Trump’ın G-7’de Çin’e karşı birlikte olalım tezi, gerçeklik tezidir. Ancak ABD’nin genel politikalarına baktığımızda rasyonaliteyi değil irrasyonaliteyi görüyoruz. Dolayısıyla bu temelde hadiseye bakmalıyız. 2011’den sonraki süreci, Suriye’nin kaos denklemine dahil edilme sürecini bu perspektiften görmeliyiz. Onların görmedikleri şey şuydu: Rusya’nın kendi çıkarları gereği güvenlik hattını en dış çeperde kurma konusunda bu kadar kararlı olacağını ve güçlü duracağını göremediler. O dönem bizim dış politikamızın temsilcisi olan arkadaşlar da görmeliydi. Yani Rusya’nın bu oyunda Libya, Tunus, Mısır gibi hemen teslim olacağını düşündüler. Tersi ihtimali de düşünmeliydiler, ki o ihtimal gerçekleşti. 8 yıl geçti. Şam duruyor yerinde.</p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- O zaman Rusya ile iletişim geliştiği dönemden önceki politikaları da eleştirmek gerekir mi? </b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> Tabii ki. Zaten onu söylemeye çalışıyorum. Arap Baharı’nı bir daha geriye dönüp okumaya başladığımızda, halkların kendi kaderlerine tayin hakkına saygımız var, evyallah. Halkın diktatörlüğe karşı çıkışına, demokratik tepkilere saygımız var. Bu konularda hiçbir ihtilaf yok. Ancak sokağı o noktaya taşıyan Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra kurulan düzendi. Bu kavga aslında İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra Süveyş Kanalı’nda başlamıştı. Akla gelir mi, ABD kanalın millileşmesinde Mısır’ın yanında, İngiltere ve Fransa’nın karşısında durdu. Günümüzdeki durum çerçevesinde Arap Baharı sürecini sakin ve soğukkanlı şekilde bir daha düşünmeliyiz.</p>
<p class="p2"><b>Batı Biat Etmeyenleri Şeytanlaştırma Politikası İzliyor</b></p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- İhvan’ın çok büyük hataları oldu mu?</b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> Elbette İhvan’da hatalar yaptı.</p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Sorumu açmak açısından söylüyorum: Özellikle Libya’da biz Kaddafi’ye sahip çıkamadık. Oysa Kaddafi Kıbrıs Barış Harekâtı’ndan tutun da birçok konuda Türkiye’nin yanında yer almış bir liderdi. O gitti Libya’nın durumu ortada. </b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> Daha geriye gidelim, Saddam’ın devrilmesinin ortaya çıkardığı duruma bakın. Saddam diktatördü. Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra kurulan düzenin ifadesiydi.</p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Savunmak açısından değil ancak diktatör tanımını da biraz açmak gerekir mi? Çünkü emperyalizmin şöyle bir politikası var. Nereyi hedeflese o bölgenin liderine diktatör tanımlaması yapıyor. Daha geriye gidelim, Kurtuluş Savaşımızın lideri, büyük lider Mustafa Kemal Atatürk için bile o dönem diktatör suçlaması yapan emperyalist merkezler vardı. </b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> İtirazım yok bu söylediklerinize. Irak halkıyla iletişimi bakımından söylüyorum. Evet, emperyalizm kendisine teslim olmayan her lideri, insanı ötekileştirme, şeytanlaştırma politikası izliyor.</p>
<p class="p2"><b>Arap Baharı’nda Hedef Türkiye’ydi</b></p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Günümüzde aynı merkezlerde sayın Cumhurbaşkanı’na bu ifadeyi kullananlar da var. </b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> Dünyadaki kurulu düzene itiraz eden herkes onların gözünde ötekidir, şeytandır, kötüdür. Şimdi Saddam’ı yıktılar. Saddam’ı yıkana kadar Kesnizani örgütü aracılığıyla Saddam’ın etrafını boşalttılar, Irak ordusunu çökerttiler, Saddam’ı yıkarken Irak halkına ne mesajı verdiler: Demokrasi. Sonuç, yaklaşık 20 yıldır toparlanamayan bir Irak. Petrolü önünden geçerken sadece bakan bir Irak.</p>
<p class="p1">Kendisi yoksul, petrolün gittiği yerler zengin. Arap Baharı sürecini bu temelde ABD’nin Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra Cebelitarık’tan Bab’ül Mendep’e kadar olan bu hatta kurulan düzene itirazı olarak görmek lazım. O düzen iyi miydi? Değildi.</p>
<p class="p1">Kendi halkına zorba, demokrasi, zenginlik, bilim, akıl, refah, eşitlik üretmeyen sistem. İngilizler’in de işine böyle gelmişti. İngilizler o dönem inşa ettikleri düzeni teslim ettikleri kölelerini bütün halklarına yönelik baskılarına tolerans göstermişti.</p>
<p class="p1">Aynen bugün ABD’nin Suudi Arabistan rejimi ile olan ilişkisi gibi. Hesapta Suudi Arabistan bir İslam devleti. Nasıl bir İslam devletiyse, kendi halkına zalim, emperyalizme karşı köle. Saddam çöktü sonuç, Irak paramparça. Libya çöktü. Tunus ortada. Mısır derlenip toparlanamıyor.</p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Sonuç olarak ne görüyorsunuz?</b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> Arap Baharı’nda hedefin Türkiye olduğunu görüyorum.</p>
<p class="p1"><b>Kırılma Noktası 1990</b></p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Arap Baharı hareketlenmeleri, ağırlıklı olarak Doğu Akdeniz’e kıyısı olan ülkelerde gerçekleşti. </b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> Türkiye sadece Doğu Akdeniz değil, bütün olarak kuşatıldı. Ama küresel sistemin anlamadığı ve ikna olmadığı bir şey. Türklerin devlet aklını anlamıyorlar. Bir de bizi İngilizlerin Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra kurup yönettiği devlet(!) olduğumuzu zannediyorlar. Bizim referanslarımız farklı. 100 yıldır boş durmadık biz. Bir büyük devletten bir büyük devlete geçiş sürecinde tüm eksiltmelere rağmen birçok şeyi başardık. Eksikliklerimize rağmen cazibe merkezi olduk, akıl ürettik. Bunu görmedikleri için Arap Baharı sürecinin Türkiye’de devam edeceğini varsaydılar. Ama unuttukları bir şey var. Türkiye 1990’dan itibaren stratejik ortak olmadığını gördü.</p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Kırılma 1990’da mı gerçekleşti. </b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> Bence öyle. 1990’lı yıllar, Birinci Körfez Harekâtı. Türk devleti bu harekâtla aslında ABD ile müttefik olmadığını, iki ayrı güç olduğunu gördü. Aslında bunu daha geriye götürebiliriz. Kıbrıs Barış Harekâtı bizim ABD ile müttefik olmadığımızı çok net gösterdi. Fakat devşirilmiş siyasetçiler, askeri bürokrasisi, kamu bürokrasisi, sermaye içindeki unsurlar Kıbrıs Barış Harekâtından sonraki süreçte yerli ve milli unsurları sürekli baskıladıkları, tasfiye ettikleri ve Ankara’ya yaklaştırtmadıkları için Türkiye ABD ile ayrı hatta olduğunu görmesine rağmen, kendi çıkarları doğrultusunda stratejik hamle yapma kabiliyetini elde edemedi. Ta ki, 1990’lı yıllardan sonra bu iş 36’ncı paralel, Çekiç Güç’ün PKK’yı doğrudan sahiplenmesi, ikincisi Irak’ın haritasının değiştirilmesinin Saddam’ın devrilmesiyle çok açık hale gelince ABD ve NATO ile aynı hatta olmadığını gördü.</p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- 12 Eylül darbesi de Türkiye’yi kendi kontrollerinde tutmak için mi yapıldı?</b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> 12 Eylül darbesinin iki ayağı var. Birinci ayak Türkiye’yi NATO çizgisinde tutmak. İkincisi de Türkiye’yi Washington uzlaşısına mecbur etmek.</p>
<p class="p2"><b>ABD Panikledi 15 Temmuz’u Erkene Aldı</b></p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Nedir bu uzlaşı?</b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> Liberalizme teslim etmek, ekonomik olarak kendi dinamikleri üzerinden ayağa kalkan bir Türkiye fotoğrafı yerine küresel sermayeye teslim bir Türkiye ve özelleştirmeler üzerinden devletin ekonomi üzerindeki bütün ağırlığını tüketmenin önündeki engelleri kaldırmak. İlki de dediğimiz gibi Türkiye’yi NATO hattında tutmak. Bunun en önemli göstergesi Yunanistan’ın NATO’nun askeri kanadına dönüşüne onay vermek 12 Eylül yönetimiyle oldu. Sivil yönetimlerin hiçbiri buna izin vermezdi. Geldiğimiz noktada Arap Baharı’nı bir daha konuşmak zorundayız. Türkiye’nin muhkem devlet refleksi dalganın Türkiye’yi sıçramasına izin vermedi. Kobani meselesi sonrasında yaşananlar, Gezi’de yaşananlar bunlar farklı değil ki… En son gelinen noktada da 15 Temmuz yaşandı. Arap Baharı’nı Türkiye içinde başaramadıkları için tezlerinde yenilenmeye gittiler, beklemeye tahammüllerinin olmadığını gördüler. Çünkü Sayın Erdoğan devletin ABD ile aynı yerde olmadığını ve Türkiye’nin kendi milli reflekslerini inşa etmek durumunda tezinin gereğine yönelik çok stratejik adımlar attı. Türkiye’nin kendi jeopolitik merkez olma konumunun gerektirdiği büyük akıl değişimini ve fiziki değişimini gerçekleştirdi. ABD’nin aslında rahatsız olduğu, Türkiye’nin gelecek yüzyıla güçlü bir şekilde hazır olması. Üçüncü havalimanıyla, Avrasya Tüneli, Marmaray, Yüksek Hız Tren hatlarının Doğu-Batı-Kuzey-Güney hatlarında tüm yurdu kuşatması… Türkiye’nin mesajı ben gelecek yüzyıla hazırım. ABD panikledi ve panikleyince tezlerini erkene aldılar. İhtimalle güneydeki tezleri de erkene aldılar.</p>
<p class="p2"><b>Türkiye’nin Savaşsız 5-10 Yıla İhtiyacı Var</b></p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- 15 Temmuz’daki FETÖ’cüler gibi mi? Çünkü onlar da panikleyince hareketi erken saate çekmişlerdi. </b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> Aynen, erkene aldılar. Neden? Çünkü Türkiye’nin savaşsız bir 5-10 yıla ihtiyacı var. Bu süreçte Türkiye kendi milli muharip uçağını, insansız tankını üretecek, hava savunma sisteminde Rusya ile füze geliştirme ve üretme kabiliyeti güçlenecek. Hava savunma sistemiyle kendi sınırlarına 600 km’ye kadar koruyabilecek. Örneğin Taşucu’dan baktığınızda Mısır İskenderiye Limanı’na, Akçakale’den baktığınızda Ürdün sınırına, Silopi’den baktığınızda Suud sınırına kadar hattı kontrol alacaksınız. Gelebilecek saldırıları havada göğüsleyebilecek noktaya gelmiş bir Türkiye. Karada insansız tankıyla harekât kabiliyetiyle, denizde altı ve üstünde ürettikleriyle çok güçlü bir Türkiye. Bunlarla birleşmiş, yükselen Çin’in Batı’ya çıkışında en kritik lojistik merkez. Türklerin hafızasını iyi okuyan bir akıl, ‘Türkler ABD’ye kafa tutacak ve çökertecek’ diyor. Michael Rubin’in açıklaması da bunu söylüyor. Dolayısıyla ABD panik halinde.</p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- PKK’nın hendek ve barikat kalkışmasını da bu çerçevede değerlendirebilir miyiz?</b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> Nusaybin, Sur, Cizre, Silopi, Yüksekova gibi merkezleri PKK’nın şehir çatışmaları üzerinden teslim alarak, kaymakamlıklara PKK simgelerini çekerek gelişen strateji, bahsettiğimiz sürecin benzeridir. O dönemde Nusaybin’de güvenlik güçleri PKK terörüyle büyük mücadele verilirken, Brüksel’de kim kiminle görüşüyordu buna da bakmak lazım. İkinci Çözüm Süreci başlığı altında devletin terörle en güçlü mücadele verdiği bir anda ne yapmak istiyorlardı. Zaten birçok stratejileri çökünce 15 Temmuz’u erkene almak zorunda kaldılar. Atlantik ötesinin bütün hedefleri Erdoğan’sız bir Türkiye. 7 Haziran-1 Kasım diyenler Rus uçağının düşürülmesini açıklayabildiler mi? Bu, 7 Haziran’dan sonra da Sayın Erdoğan’ı Külliye’ye hapsetme çalışmalarıyla tezahür etti. Bu çalışmalar hala devam ediyor. Milli devlet aklına itiraz ediyorlar.</p>
<p class="p1"><b>Tabanın Erdoğan’a Mesajı</b></p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- AK Parti tabanı ne diyor?</b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> Sokakla Cumhurbaşkanımız arasında duygusal ittifak var. Bunun güçlenmesi 15 Temmuz’un arkasındaki aklın işine gelmiyor. Sokak da Cumhurbaşkanımızdan şunu bekliyor: “Biz seni seviyoruz ve destekliyoruz. Stratejik öneme sahipsin. Ama bizi anla. AK Parti’de 15 Temmuz’dan sonra bizim beklediğimiz değişimi yap.” Sayın Cumhurbaşkanımız bu konuda güçlü pozitif bir yanıt verdiğinde karşısındaki gücün şansı yok. Ben Cumhurbaşkanımızın bunu gördüğünü ve okuduğunu düşünüyorum. Buna Türkiye’nin gelecek yüz yıla yürüyüşünde ihtiyaç var. Ayrıca küresel dengenin de ihtiyacı var.</p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Teşkilatta bir değişime mi ihtiyaç var?</b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> Sayın Erdoğan tek başına büyük bir partidir. Ama Sayın Erdoğan’ın lideri olduğu partinin teşkilatlarının çok önemli bir kısmı Sayın Erdoğan’ın milletle kurduğu bu duygusal ittifakın tahkimine yönelik atması gereken adımlarda aynı performansta değil. O zaman ne istiyor teşkilatın tabanı: Sayın Erdoğan’ı kendi mahallesinde, ilçesinde, ilinde görmek istiyor. AK Parti tabanında 15 Temmuz sorgulaması devam ediyor. Sayın Cumhurbaşkanımızdan bütün beklentileri 15 Temmuz esaslı, AK Parti teşkilatlarında büyük restorasyondur, değişimdir. Orta veya küçük ölçekli bir değişimi kabul etmez taban.</p>
<p class="p2"><b>Türk Milletiyle İnatlaşılmaz</b></p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Yıkıp yeniden kurmayı mı kastediyorsunuz?</b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> Hayır, yıkmaktan bahsetmiyorum. AK Parti’de 15 Temmuz’u merkeze koyan büyük değişim döneminin gerekliliğini kastediyorum. Yapılan başarının üstüne gelecek 100 yıl perspektifi… Gelecek 100 yıl perspektifinin hattını bu millet 15 Temmuz gecesi çizdi. Milli bağımsızlık hattı. Dolayısıyla AK Parti teşkilatlarında millet FETÖ ve iltisaklı unsurlarını, rant milliyetçilerini, güç sarhoşlarını görmek istemiyor. Samimiyeti, tevazuyu, milli bağımsızlık çizgisinde Sayın Cumhurbaşkanımızın durduğu yerde duracak kadroları görmek istiyor. AK Parti teşkilatlarında il yöneticiliği yapıp, sandıkta başka partilere oy atanları görmek istemiyor.</p>
<p class="p1"><b>YÖRÜNGE- Böyle kişiler mi var?</b></p>
<p class="p1"><b>MK-</b> Olmama ihtimali var mı? Dolayısıyla Sayın Cumhurbaşkanımız bu büyük değişimi gerçekleştirdiğinde Türkiye’de CHP’nin AK Parti ile yarışabilme kabiliyeti yok. Bu milletin çok önemli bir özelliği vardır. Kendisiyle inatlaşılmasından hoşlanmaz. Kendisiyle de inatlaşırsanız, bu millet gerekirse kendisini çözümsüzlüğe kitler. Değişim gerçekleşmezse, buradan beslenmek isteyenler var.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.yorungedergi.com/eski-ak-parti-istanbul-milletvekili-metin-kulunk-7-haziran-1-kasim-diyenler-rus-ucaginin-dusurulmesini-de-aciklasin/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Türkiye’nin Kader Ayı: Ağustos</title>
		<link>https://www.yorungedergi.com/turkiyenin-kader-ayi-agustos/</link>
					<comments>https://www.yorungedergi.com/turkiyenin-kader-ayi-agustos/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ceyhun BOZKURT]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 02 Aug 2019 12:00:56 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Kapak]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.yorungedergi.com/?p=12052</guid>

					<description><![CDATA[Türkiye tarihi günlerinden geçiyor. Ağustos ayı bu açıdan önemli bir dönemeç gibi duruyor. Bir tarafta ABD’nin yaptırım tehdidi varken öbür yandan Suriye’nin geleceği açısından çok etkili hale gelen Astana üçlüsü Türkiye’de bir araya gelecek. Yine Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın ev sahipliğinde Rusya, Almanya ve Fransa liderleri Suriye ve bölgesel sorunları görüşmek için bu ay sonu veya Eylül ayı başında buluşacak. Sıcak günlerden geçiyoruz. Özellikle S-400’lerin ilk partisinin tüm parçalarının Türkiye’ye getirilmesiyle başlayan yeni bir dönemeç karşımızda duruyor. Farkındaysanız Türkiye’de S-400 meselesi sadece bir savunma sistemi olarak algılanmadı. Türk kamuoyu bu tartışmayı “kutup mu değiştiriyoruz” perspektifinden ele aldı. Haksız da sayılmazdı. Çünkü Türk-Amerikan ilişkilerindeki gerilim sadece bu sistem meselesiyle bağlantılı değil. Mesele ABD’nin liderliğindeki NATO’yla ilişkiler kapsamında da değerlendirilip, Türkiye’nin bölgesindeki birçok probleme de yansır hale geldi. Örneğin S-400 konusunda gerilim yaşadığımız ABD ve müttefikleri ile; &#8211; Suriye’nin kuzeyindeki PYD terör örgütünün işgaline verilen destek vermeleri, &#8211; Doğu Akdeniz’de Türkiye ve KKTC’nin meşru taleplerine bakış açısı, &#8211; Ege’de Yunanistan’ın gayri meşru talepleri, &#8211; PKK terör örgütüyle FETÖ terör ve casusluk örgütüyle mücadele, &#8211; Ermeni meselesi, &#8211; Bağımsız bir ekonomik sistem gibi konularda karşı karşıyayız. Oysa Türkiye, bu karşı karşıya olduğu ülkelerin hemen hemen hepsiyle NATO’da müttefik. Ancak müttefiklerimiz, müttefik hukuku uygulamak yerine Türkiye’nin &#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Türkiye tarihi günlerinden geçiyor. Ağustos ayı bu açıdan önemli bir dönemeç gibi duruyor. Bir tarafta ABD’nin yaptırım tehdidi varken öbür yandan Suriye’nin geleceği açısından çok etkili hale gelen Astana üçlüsü Türkiye’de bir araya gelecek. Yine Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın ev sahipliğinde Rusya, Almanya ve Fransa liderleri Suriye ve bölgesel sorunları görüşmek için bu ay sonu veya Eylül ayı başında buluşacak.</p>
<p>Sıcak günlerden geçiyoruz. Özellikle S-400’lerin ilk partisinin tüm parçalarının Türkiye’ye getirilmesiyle başlayan yeni bir dönemeç karşımızda duruyor. Farkındaysanız Türkiye’de S-400 meselesi sadece bir savunma sistemi olarak algılanmadı. Türk kamuoyu bu tartışmayı “kutup mu değiştiriyoruz” perspektifinden ele aldı. Haksız da sayılmazdı. Çünkü Türk-Amerikan ilişkilerindeki gerilim sadece bu sistem meselesiyle bağlantılı değil. Mesele ABD’nin liderliğindeki NATO’yla ilişkiler kapsamında da değerlendirilip, Türkiye’nin bölgesindeki birçok probleme de yansır hale geldi. Örneğin S-400 konusunda gerilim yaşadığımız ABD ve müttefikleri ile;</p>
<p>&#8211; Suriye’nin kuzeyindeki PYD terör örgütünün işgaline verilen destek vermeleri,</p>
<p>&#8211; Doğu Akdeniz’de Türkiye ve KKTC’nin meşru taleplerine bakış açısı,</p>
<p>&#8211; Ege’de Yunanistan’ın gayri meşru talepleri,</p>
<p>&#8211; PKK terör örgütüyle FETÖ terör ve casusluk örgütüyle mücadele,</p>
<p>&#8211; Ermeni meselesi,</p>
<p>&#8211; Bağımsız bir ekonomik sistem</p>
<p>gibi konularda karşı karşıyayız. Oysa Türkiye, bu karşı karşıya olduğu ülkelerin hemen hemen hepsiyle NATO’da müttefik. Ancak müttefiklerimiz, müttefik hukuku uygulamak yerine Türkiye’nin haklarının gasp edilmesi, ülkemizin güvenliğinin tehdit edilmesi gibi eylemlerin içinde yer alıyor.</p>
<p>Örneğin ABD terör örgütü PYD’ye binlerce TIR’lık silah, mühimmat, askeri araç gereç teminine devam ediyor. Fransa terör örgütünün işgal ettiği bölgede korunması için her türlü çabayı gösteriyor, o bölgenin korumasında yer alıyor, ABD’nin oluşturmak için çabaladığı güçte yer alacağını beyan ediyor ve bu teröristlerin sözde temsilcilerini ülkelerinde üst düzeyde ağırlıyor.</p>
<p>Öbür yanda Doğu Akdeniz var… Türkiye, haklı olarak büyük hidrokarbon yataklarının olduğu bu bölgede kendi doğal haklarının tanınmasını talep ediyor ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin haklarının da korunması gerektiğinin altını çiziyor. Ancak ABD ve AB’nin oluşturduğu Batılı güçler tüm güçleriyle Rumların gayri meşru taleplerine boyun eğmemiz için elinden geleni yapıyor.</p>
<p>Ekonomi, FETÖ ile mücadelemiz vs. gibi ulusal güvenliğimizi ilgilendiren diğer konulardaki tutumları cabası. Özetle bütün bu sorunlar karşısında Türkiye adeta Batılı müttefikleri tarafından ötelenen, hakkı gasp edilen bir pozisyona sokulmak isteniyor ve nihai karara itiliyor. Türkiye hangi kararı verecek?</p>
<p>Kutup mu değiştirecek yoksa denge mi kurmaya çalışacak? Aktardığımız konularda ne gibi gelişmeler yaşanacak veya yaşanabilir? Bütün bu ve benzeri soruların yanıtlarını bulmak için tek tek son gelişmeler ışığında süreci irdelememiz gerekecek. İrdelemeye başlayalım:</p>
<p>Suriye</p>
<p>Olayların başlangıcı: Bölgenin enerjisini neredeyse 7 yıldır tüketen bir ülke Suriye… Çok şey yazıldı çizildi. Özellikle Batılı devletlerin lideri pozisyonundaki ABD açısından küresel politikalarına göre şekillenen bir Suriye politikası vardı.</p>
<p>Hep vurguluyoruz. Avrasya coğrafyasını kontrol etmeyi amaçlayan ABD açısından Afganistan’ın ve Irak’ın işgali de, İran’a ve Türkiye’ye yönelik vekalet savaşlarının arkasında olmak da, Suriye’deki karışıklık da bu küresel politikanın bir parçasıydı.</p>
<p>Bu küresel politika, Avrasya coğrafyasını ele geçirip dünyanın kalbini kontrol etmeyi amaçlıyordu. Stratejinin mimarı olan Nicholas Spykman stratejisinin adına Kenar Kuşak (RIMLAND) adını vermişti. Spykman’a göre, “Kenar Kuşak ülkelerine hâkim olan Avrasya’ya hükmeder, Avrasya’ya hükmeden dünyanın kaderini kontrol eder”di. İşte Suriye, saydığımız ülkelerle beraber bu hattaki önemli merkezlerden biriydi.</p>
<p>Suriye’de teröre odaklanma dönemi: Arap Baharı adı verilen ve hem Doğu Akdeniz’de istedikleri iktidar yapılanmasını oluşturmayı amaçlayan hem de bölgede İsrail’in elini rahatlatan süreçle beraber karışan ülkelerin en sonuncusu Suriye olmuştu.</p>
<p>2011 yılının Mart ayında başlayan olayların başlangıcında Türkiye ilk başta müttefiklerinin politikaları ile uyumlu hareket etmeyi tercih etti. Ankara, Şam yönetimiyle diplomatik ilişkiyi sonlandırdı, silahlı muhalefeti desteklemeye başladı. Özellikle 15 Temmuz öncesinde TSK ve Dışişleri Bakanlığı’nda hakim olan askeri ve diplomasi bürokrasisi, bu politikanın merkezinde yer almıştı.</p>
<p>Olayların başlangıcından yaklaşık 1,5 yıl sonra KCK terör örgütlenmesinin Suriye ayağı PYD’nin belli bölgeleri ele geçirmesi alarm zillerini çaldıran ilk gelişme oldu. Ancak aktardığımız bürokrasi ve bu bürokrasiyle uyumlu çalışan medyanın propaganda mekanizması çerçevesinde Türk devletini PYD terör örgütüyle masaya bile oturtmaya kalktılar. Ancak içeride oluşan milli direnç mekanizması bunun devamına izin vermedi.</p>
<p>Ardından DEAŞ/IŞİD ve PYD’nin ortaklığıyla Suriye’nin kuzeyinde adım adım oluşturulmaya çalışılan ABD/İsrail koridorunun parçalarını birleştirme saldırıları, son olarak da Ayn el-Arap (Kobani) üzerinden Türkiye içinde kalkışma provası yapılması Ankara’nın Suriye politikasında bazı değişiklikler gerçekleşmesine neden oldu.</p>
<p>Aynı dönemde DEAŞ/IŞİD’in bu ülkenin kuzeyinde işgal ettiği bölgelerden Türkiye sınırındaki kentlere ve büyükşehirlerde sivilleri hedef alan saldırılarını artırması da bu kararda etkili oldu. Türkiye, Suriye meselesinin demokratik çerçevede çözülmesi politikasını devam ettirmeye devam etmekle beraber bu süreçten sonra artık yurt içinde ve sınırının hemen öte tarafındaki terör yuvalarına odaklanmaya başladı.</p>
<p>Kırılma noktası 15 Temmuz: Bu süreçte adeta Türk devleti içinde bir mücadele başlıyor. Örneğin Türkiye’nin desteklediği silahlı muhalefete yönelik ayrıştırıcı bir politika izlendi. Yine aynı şekilde Türkiye destekli silahlı muhalefet PYD ve DEAŞ terör örgütlerine ezdirildi. Bu yıkıcı politikada, TSK içine sızan FETÖ militanlarının etkisi oldu. Örneğin Şehit Ömer Halisdemir tarafından 15 Temmuz gecesi etkisiz hale getirilen FETÖ militanı Semih Terzi’nin o dönem komutasında bulunan bölgede çok sayıda ÖSO mensubu, DEAŞ militanlarına kurban edildi.</p>
<p>Yine Türkiye ile Rusya’yı bölgede karşı karşıya getirmek için uçak düşürme olayı gerçekleştirildi. 24 Kasım 2015 tarihindeki olaydan sonra iki ülke adeta savaşın eşiğine gelmişti.</p>
<p>Yine de Türk devletinin milli unsurlarına, PKK/PYD terör devletini, bölünmenin ilk adımı özerkliği, yıkım koridorunu, içerideki teslimiyeti kabul ettiremediler.</p>
<p>Bu nedenle son bir darbe indirmeleri ve Türkiye’yi tam teslim almaları gerekiyordu. 15 Temmuz saldırısı bu zeminde gerçekleşti. Öncesinde bütün terör örgütlerini aktifleştirmişler ve bir kaos ortamı oluşturmuşlardı. 15 Temmuz gecesinde de FETÖ terör ve casusluk örgütlenmesiyle son darbeyi indirmeye çalıştılar. Başaramadılar.</p>
<p>Türk devleti ve milleti direndi ve Cumhuriyet tarihinde ilk kez bir darbe girişimi püskürtülmüş oldu. Bundan sonra denge değişti. Türkiye arka arkaya Fırat Kalkanı ve Zeytin Dalı Harekatlarını gerçekleştirdi. Astana birlikteliğinde başat güç olarak bölge ülkeleriyle iletişimi güçlendirdi. Suriye’de adım adım çözüme ilerlenmesinde Astana üçlüsünün işbirliği çok etkili oldu. Suriye’de artık sadece İdlib, Münbiç ve Fırat’ın doğusunda çözülmesi gereken bir düğüm kaldı.</p>
<p>Ancak buraların çözümü de kolay olmayacak gibi görünüyor. Özellikle İdlib’in hem insani hem de güvenlik anlamındaki önemi ve Türkiye’ye olası etkileri, Rusya ve Türkiye ilişkilerini olumsuz etkilemese bile güvenlik ve dışişleri bürokrasilerini zorluyor.</p>
<p>Yine Fırat’ın doğusuna yönelik eli kulağında olduğu belirtilen operasyon da yine bölgedeki denklemi olumlu yönde değiştirecek türden.</p>
<p>Astana Üçlüsü Buluşacak</p>
<p>İşte çok kısa özetiyle aktardığımız süreçte, Ağustos ayı önemli bir viraj gibi… Astana Üçlüsü Türkiye, Rusya ve İran liderlerinin, İdlib ve PYD terör örgütünün işgalindeki topraklar gündemiyle bu ay Türkiye’de toplanacağı açıklandı. Tarih henüz belirlenmedi.</p>
<p>Ancak toplantıda çıkacak kararların, Suriye’nin geleceği ve Türkiye’nin güvenliği açısından önemli olacağı aşikar. Üç lider en son biraraya geldiğinde İdlib’te mutabakatın önü açılmış, hemen arkasından Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan ile Rusya lideri Vladimir Putin Soçi’de biraraya gelerek mutabakata imza atmıştı. Son Astana zirvesinde Fırat’ın doğusundaki ABD destekli terör örgütü PYD’nin işgali de hedef alınmıştı.</p>
<p>Dört Lider İstanbul’da</p>
<p>Suriye’yi Görüşecek</p>
<p>Yine ayrıca Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın, Rusya, Almanya ve Fransa liderlerine ev sahipliği yapacağı bir zirve daha yapılacağı açıklandı. Bu dörtlü, ya Ağustos ayı sonu ya da Eylül ayı başında İstanbul’da bir araya gelecek.</p>
<p>Dört lider bu buluşmaların ilkinde 27 Ekim 2018 tarihinde yine İstanbul’da buluşmuştu. Bu buluşmanın ana gündeminin de Suriye olacağı belirtiliyor.</p>
<p>Özetle, İstanbul’da yapılması planlanan iki zirveyle Suriye meselesi bütün boyutlarıyla irdelenecek.</p>
<p>ABD Yaptırımları</p>
<p>Yine bu ay, ABD’nin S-400’lerden dolayı gündemde tutmaya çalıştığı yaptırımlarla ilgili önemli gelişmeler olabileceği belirtiliyor. S-400 hava savunma sistemlerinin ilk aşaması, Ankara Mürted Üssü’ne getirilmesiyle tamamlanmıştı. Toplam 30 uçakla getirilen S-400 sisteminin ikinci grup malzemelerinin de ilerleyen günlerde veya aylarda yine Ankara Mürted Üssü’ne getirileceği belirtiliyor.</p>
<p>Türkiye’nin kararlılığı neticesinde S-400’lerin gelmesini engelleyemeyen Washington’da şimdi tartışılan konu, yaptırımların olup olmayacağı. Pentagon’daki “şahin kanat” ve onların yönetimdeki paydaşları sessizliklerini korurken Washington’daki bir başka kesim, Türkiye ile ipleri koparmak bir yana “Aman Rusya’ya kaptırmayalım” derdindeler. Ancak yine de deyim yerindeyse kuyruğu dik tutma çabalarını sürdürüyorlar.</p>
<p>Örneğin Trump, senatör Lindsey Graham’ı görevlindirerek, “S-400’leri aktifleştirmeyin” talebini iletti. Aksi durumda yaptırım silahını kullanacaklarını belirttiler. Buna rağmen Ankara bu talebe dolaylı yoldan “ret” yanıtını verdi. Cumhurbaşkanı, partisinin genel merkezinde Genişletilmiş İl Başkanları Toplantısı’nda gündeme ilişkin yaptığı açıklamada S-400’lerin 2020 yılı Nisan ayında aktifleştirileceğini açıkladı. Yani, Ankara Washington’a bir kez daha “Benim bu anlamda atacağım adımlara karışamazsın” mesajı yolladı.</p>
<p>Bu çerçevede, ABD’nin yaptırım kartını masaya sürüp sürmeyeceği merak edilirken, yumuşak bir yaptırım sürecinin düğmesine basılacağı yaygın kanaat. Çünkü sert yaptırımların Türkiye ile ipleri koparmak anlamı taşıyacağının bilincinde olan Amerikalı politika yapıcılar, özellikle Suriye, Irak, Doğu Akdeniz gibi konularda Türk devletini karşısına almanın ne olacağını hesap ediyora benziyor. NATO’nun da bu çerçevede hareket edeceği ve bir denge kurmaya çalışacağı kaydediliyor.</p>
<p>Doğu Akdeniz</p>
<p>Bir başka gerilim sahası da Doğu Akdeniz… Yunanistan’da yapılan seçimlerin ardından Kıbrıs’a giderek Rumlara destek veren yeni Yunan Başbakanı Kiriakos Mitsotakis, Türk ordusunu işgalci olarak tanımladı. Mitsotakis, Türkiye’yi sözde “Kıbrıs Cumhuriyeti”nin egemenlik haklarını ihlal etmekle suçlayarak, “herhangi bir Türk tahriği cevabını alacak” diye üst perdeden tehdit etmeye çalıştı. Tabii ki yanıt gecikmedi. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC) Başbakanı Ersin Tatar, Yunan Başbakanı’na jet hızıyla “Kıbrıs’ın gerçeklerini göremiyorlar. Kıbrıs da güya sadece bir halk vardır o da Rum halkı. Kıbrıs Türk halkının haklarından, çıkarlarından, menfaatlerinden ve hassasiyetlerinde haberleri yok gibi bir açıklama yaptılar ve Kıbrıslı Türkler olarak bizim bunlara olumlu bakmamız mümkün değildir. Biz yolumuza devam ediyoruz. Bu yolumuz da KKTC yoludur” yanıtını verdi.</p>
<p>KKTC Başbakan Yardımcısı ve Dışişleri Bakanı Kudret Özersay da, Güney Kıbrıs Rum Kesimi’ne resmi ziyaret gerçekleştiren Yunanistan Başbakanı Kiriakos Mitsotakis’in, açıklamalarını, “Yunanistan başbakanının açıklamaları çağ dışı.</p>
<p>Doğu Akdeniz’de yasa dışı faaliyet arıyorsa, Kıbrıslı Rumlar tarafından tek taraflı ve Türklerin haklarının gasp edildiği yapılan faaliyetlere baksınlar” dedi.</p>
<p>Ancak Yunanistan’ın ve Rumlar’ın, Türkiye’ye yaptırım silahı gösteren AB’yi de arkasına alarak yaptığı çıkışlar, Ağustos ayı içinde bu bölgede de gerilimin tırmanacağının göstergesi. Buna rağmen Türkiye’nin kararlılığı kesin.</p>
<p>Doğu Akdeniz’de bir adım geri atılmayacağını gösteren gelişmeler yaşanıyor. Özellikle ilerleyen dönemlerde Münhasır Ekonomi Bölgesi ile ilgili bazı kararlar gündeme getirilebilir. Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Kurmay Başkanı Tümamiral Cihat Yaycı’nın bu yönde çalışmalar yapması ve bu konuyu gündeme getirmesi, bu gelişmeye işaret olarak yorumlanıyor. Tabiri caizse macun artık tüpten çıktı.</p>
<p>Ağustos ayındaki sıcaklığı ve önemli ayrıntıları, Eylül sayısında değerlendirmeye devam edeceğiz.</p>
<p>&nbsp;</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.yorungedergi.com/turkiyenin-kader-ayi-agustos/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>&#8220;Fırat’ın Doğusu’nda Rusya Destekler, ABD Karşımıza Çıkamaz&#8221;</title>
		<link>https://www.yorungedergi.com/firatin-dogusunda-rusya-destekler-abd-karsimiza-cikamaz/</link>
					<comments>https://www.yorungedergi.com/firatin-dogusunda-rusya-destekler-abd-karsimiza-cikamaz/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ceyhun BOZKURT]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 02 Aug 2019 11:21:59 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Söyleşi]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.yorungedergi.com/?p=12038</guid>

					<description><![CDATA[Güvenlik ve Terör Uzmanı Coşkun BAŞBUĞ: Fırat’ın Doğusu’nda Rusya Destekler, ABD Karşımıza Çıkamaz &#160; Bugüne kadar Irak’ta kışı geçir, eğit ve donat, yaz geldiğinde hedef Türkiye ateş serbest der ve sahaya yollarsın mantığıyla yürütülen işler artık bitti. Artık saldırı planı Karaçok Dağı’nda yapıldıysa, terörist eğitimi ve temini kuluçka yuvası denilen Mahmur, Sincar gibi yerlerden yapıldıysa belayı yerinde yok etme adına yabancı devlet topraklarında da olsa buralara hava ve kara operasyonu yapabilen bir Türkiye var. Tabi bu tablo sadece PKK/YPG için geçerli değil. Bu tablo şüphesiz FETÖ içinde geçerli. &#160; Türkiye kritik günlerin arifesinde. Fırat’ın doğusuna yönelik planlanan harekat neredeyse eli kulağında… Yine uluslararası ilişkiler anlamında önemli gelişmeler yaşıyoruz. Dünün ittifak dengeleri, günümüzde değişimler gösteriyor. &#160; Bu dönemin en önemli özelliklerinden biri de güvenlik ve istihbarat merkezli gelişmelerin, ekonomi ile birlikte gündemimizin ilk sıralarında yer alması. Biz de tecrübeli bir Güvenlik ve İstihbarat uzmanı ile gündemdeki konuları konuşmak istedik. &#160; Emekli Albay Coşkun Başbuğ, FETÖ kumpaslarında hedef alınmadan önce Askeri İstihbarat’ta görev yapmaktaydı. Başbuğ, İzmir’deki “Askeri Casusluk” kumpasında örgüt lideri iddiasıyla olarak yargılanmış ve 2,5 yıl tutuklu kalmıştı. &#160; Kumpas süreci sona erdikten ve FETÖ mücadelesi başladıktan sonra mücadelesini bırakmadı. Şimdi gündeme ilişkin yazıları ve katıldığı televizyon programlarında terör örgütlerinin kirli &#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Güvenlik ve Terör Uzmanı Coşkun BAŞBUĞ:</p>
<p>Fırat’ın Doğusu’nda Rusya Destekler, ABD Karşımıza Çıkamaz</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Bugüne kadar Irak’ta kışı geçir, eğit ve donat, yaz geldiğinde hedef Türkiye ateş serbest der ve sahaya yollarsın mantığıyla yürütülen işler artık bitti. Artık saldırı planı Karaçok Dağı’nda yapıldıysa, terörist eğitimi ve temini kuluçka yuvası denilen Mahmur, Sincar gibi yerlerden yapıldıysa belayı yerinde yok etme adına yabancı devlet topraklarında da olsa buralara hava ve kara operasyonu yapabilen bir Türkiye var. Tabi bu tablo sadece PKK/YPG için geçerli değil.</p>
<p>Bu tablo şüphesiz FETÖ içinde geçerli.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Türkiye kritik günlerin arifesinde. Fırat’ın doğusuna yönelik planlanan harekat neredeyse eli kulağında… Yine uluslararası ilişkiler anlamında önemli gelişmeler yaşıyoruz. Dünün ittifak dengeleri, günümüzde değişimler gösteriyor.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Bu dönemin en önemli özelliklerinden biri de güvenlik ve istihbarat merkezli gelişmelerin, ekonomi ile birlikte gündemimizin ilk sıralarında yer alması. Biz de tecrübeli bir Güvenlik ve İstihbarat uzmanı ile gündemdeki konuları konuşmak istedik.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Emekli Albay Coşkun Başbuğ, FETÖ kumpaslarında hedef alınmadan önce Askeri İstihbarat’ta görev yapmaktaydı. Başbuğ, İzmir’deki “Askeri Casusluk” kumpasında örgüt lideri iddiasıyla olarak yargılanmış ve 2,5 yıl tutuklu kalmıştı.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Kumpas süreci sona erdikten ve FETÖ mücadelesi başladıktan sonra mücadelesini bırakmadı. Şimdi gündeme ilişkin yazıları ve katıldığı televizyon programlarında terör örgütlerinin kirli yüzünü aktarmaya devam ediyor. Emekli İstihbarat Albay Başbuğ ile PKK, PYD, FETÖ terör örgütleriyle mücadeleyi ve son dönemde yapılan başarılı operasyonları konuştuk.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Türkiye çok büyük badireler atlattı. Başta PKK, FETÖ, DEAŞ olmak üzere çok sayıda terör örgütüyle çetin bir mücadele yürüttü ve yürütmeye devam ediyor. Bu çerçevede özellikle hendek-barikat mücadelesi ile başlayan ve 15 Temmuz sonrasında daha da tahkim edilerek devam edilen politikayı hangi çerçevede anlatmak mümkün?</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Terörle mücadele açısından bakıldığında hendek kalkışması ve 15 Temmuz tam bir dönüm noktası, terörün belinin kırılması açısından önemli bir kırılma noktası oldu. Bu kritik dönemeçlerde ve öncesinde yaşananlar PKK/PYD, DEAŞ, FETÖ gibi tüm terör örgütlerinin aslında aynı merkez tarafından kurulan ve yönetilen yapılar olduğunu, ancak yapılan algı oyunlarıyla farklı yapılarmış gibi dünya sahnesine sürüldüğünü tüm çıplaklığıyla gösterdi. Tüm konu uzmanları bilir ki zaten insanlığı gütmek üzere tavşan-tazı denklemi kurulabilmesi için ya da bir başka deyişle iyi-kötü oyununun kurabilmesi için zaten bu çeşitliliğin gerekliliği olmazsa olmaz temel kural. Gözü dönmüş emperyalist yapıların kan ve gözyaşı üzerine kurulmuş bu oyunlarını dünyada keşfederek kanlı ipliklerini siyasi pazara çıkaran ülke Türkiye oldu. Bu sayede dünya kamuoyu DEAŞ denilen yapının, PKK/PYD denilen yapının kim tarafından ve ne maksatla kurulduğunu net olarak gördü ve anladı. Şimdi sırada kurulan bu kanlı oyunun maksadının ne olduğunu anlamak var. Elbette emperyalistin kendince uyguladığı bu sinsi oyunun bir maksadı sonunda varmak istediği bir nihai hedef var. Hiç kimsenin şüphesi olmasın bu kanlı planın tek hedefi TÜRKİYE… Yine kimsenin şüphesi olmasın bu oyunu durduracak tek ülke de Türkiye…</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Bu oyunu çözen ve Irak ile Suriye gündemde olsa da asıl hedefin kendisi olduğunu bilen Türkiye üzerine kurulu oyunu durdurmak için bir dizi önlemler ve önemli kararlar aldı. Bahse konu kritik dönemeçlerden sonra işe içindeki hain yapıları temizleyerek başlayan Türkiye şunu çok iyi biliyordu ki böylesi alçak ve hain yapılanmanın olduğu yerde böylesi önemli ataklara kalkamazsınız.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Bu temizlikte ciddi mesafe alan Türkiye ilgili kurumlarını yeniden dizayn ederek terörle mücadele konusunda çok önemli kararlar aldı ve konsept değişikliğine gitti. Terörün belinin kırılması için kurumlar arasında gerçekleştirilen bu yeniden yapılanma ve bu kurumlar arasında oluşturulan işbirliği yeni dönemin temel yapı taşları oldu. Bu taşlar üzerine bina edilen yeni konseptle de deyim yerindeyse devlet topyekûn bir mücadeleye girdi.</p>
<p>Askeri, siyasi ve sosyolojik alanlarda başlatılan bu topyekûn mücadelenin en önemli prensibi ve temel parolası ise “sinek avlamak değil bataklık kurutmak” oldu. Bu parola doğru parolaydı ve bu parola bu yolda çok ciddi mesafe kat edilmesine yol açtı. .</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>FETÖ Operasyon Bilgilerini PKK’ya Sızdırıyordu</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Öncelikle PKK terör örgütüne yönelik politikaları açmak istiyorum. Türkiye 24 Temmuz 2015 tarihine kadar adına Kürt açılımı, Milli Birlik ve Kardeşlik Projesi, Çözüm Süreci gibi adlar verilen politikalarla sorunu çözmeye çalıştı. Ancak terör örgütü ve yandaşlarının bu süreçleri suiistimal ettiğini ve kendi çıkarı için, hatta Türkiye’nin bütünlüğünü bozmak için kullandığını görüyoruz. Aktardığımız tarih itibariyle çok çetin bir mücadele başladı. PKK sadece sınır içinde değil, sınırın ötesinde de hareket edemez hale getiriliyor. Bu mücadeleyi nasıl değerlendirmek, analiz etmek gerekir?</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Bu mücadele az önce bahsettiğim parolanın, kısaca özetlemeye çalıştığım konsept değişikliğinin sahaya yansımış halidir diyebiliriz. Bugüne kadar maalesef devlete sızan FETÖ mensupları terörle mücadele ediyoruz yalanıyla devletin hem maddi hem de manevi çok ciddi kayıplarına sebep oldular. Planlanan operasyonlar FETÖ mensubu asker ve polisler tarafından önceden PKK ya sızdırıldı, operasyonların yanlış bölgelere yapılması sağlandı. Bu ihanet de örgütün yaşam alanı bulmasına ve manevra yapabilmesine olanak sağladı. Bundan daha da kötüsü devletin ve güvenlik kuvvetlerimizin personel ve malzeme kaybına sebep oldu.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Ancak bu kısır döngü artık bitti. Sınır ötesinde sivrisinek avlayan kısa süreli vur-kaç operasyonları artık sona erdi. Bunun yerine bela nerede yuvalanıyorsa, ülkemizi hedef alan tehdit nereden geliyorsa yerinde bulup etkisiz hale getirme dönemi başladı. Bu terörün başladığı günden bugüne yapılan ilk doğru ve ciddi çıkış.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Teröristlerin ve onu destekleyen emperyalist unsurların yaşadığı şoklar da bu yüzden. Bugüne kadar Irak’ta kışı geçir, eğit ve donat, yaz geldiğinde hedef Türkiye ateş serbest der ve sahaya yollarsın mantığıyla yürütülen işler artık bitti.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Artık saldırı planı Karaçok Dağı’nda yapıldıysa, terörist eğitimi ve temini kuluçka yuvası denilen Mahmur, Sincar gibi yerlerden yapıldıysa belayı yerinde yok etme adına yabancı devlet topraklarında da olsa buralara hava ve kara operasyonu yapabilen bir Türkiye var.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Tabi bu tablo sadece PKK/YPG için geçerli değil. Bu tablo şüphesiz FETÖ içinde geçerli. Bugün FETÖ dahil tüm terör örgütü mensuplarında dünyanın neresinde olursam olayım bana gün yüzü yok hesap sormak için Türkiye Cumhuriyeti devleti ensem de bitecek korkusu yaygın. Ölümden beter bu korku hepsinde var. Bu da özellikle PKK/YPG de çözülmeleri ve örgütün psikolojikman çöküşüne sebep oluyor.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Türkiye’nin Irak’ın kuzeyindeki harekâtlardaki hedefi ne?</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Türkiye’nin Irak’ın kuzeyine yaptığı harekât uzun süredir beklenen bir harekât.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Bana göre bu harekât son yıllarda yapılan en önemli harekât. Bu harekât Hakurk’la başlasa da, neticede Kandil’i, Fırat’ın doğusunu denklem içine alacak ve belki de sonu Sincar’da bitecek dev bir harekâta dönüşecek.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Yani sınırımızın Irak ve Suriye hattı PKK’dan tamamen temizlenecek…</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Şahsen benim tahminlerim bu olasılığın çok kuvvetli olduğu yönünde. Bu geniş açıdan bakıldığında, operasyonların nereye evrileceğini, harekâtın nihai hedefinin neresi olacağını gelişen siyasi ve askeri durumun belirleyeceğinin aşikâr olduğu ortaya çıkacaktır.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Ancak şu ana kadar yapılan operasyonlar bizlere gösteriyor ki, Türkiye çok planlı ve akıllı çözümlerle Amerika’nın ayak sürümeleri sonucu Suriye’nin kuzeyinde bir türlü oluşturamadığı güvenlik koridorunu Irak’ın kuzeyin de oluşturmak üzere. Bu konuda Türk Silahlı Kuvvetlerinin emin adımlarla ilerlediğini rahatlıkla görebilirsiniz.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Hakurk ile başlayan Avaşin, Basyan, Haftanin gibi bölgelerde devam eden operasyonlar sonucu Türkiye çok geniş bir alanda hâkimiyet sağlamış durumda. Irak Merkezi Yönetimi ile Irak Kürt Bölgesel Yönetiminin de dolaylı olarak desteklediği bu operasyonlar sonucu alan hâkimiyeti oluşan bölgeleri kâğıt üstünde birleştirin ortaya Irak’ın kuzeyinde güvenli bir koridor oluştuğunu görebilirsiniz. Zaten oluşan bu üçlü tablo, sahada ki işbirliği Erbil saldırısını getirdi.</p>
<p>Sınırdan Sızmalara FETÖ’cüler Göz Yumuyordu</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Özellikle FETÖ unsurlarının temizlenmeye başlanmasından sonra terörle mücadelede çok daha net sonuç alındığını görüyoruz. FETÖ, PKK terörüyle mücadelemize ne gibi zararlar vermişti?</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Çok güzel bir soru ve bu güzel sorunun bir o kadar da güzel cevabı var: FETÖ olmasa PKK olamazdı, PKK olmasa FETÖ olamazdı.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Bu denklem Türkiye’nin son kırk yılına mal olmuş, çok önemli bir denklem. Yurt içine sokulan binlerce ton patlayıcı, bir o kadar silah araç ve gereç şüphesiz gökten yağmadı. Bu malzemelerin tamamı Suriye ve Irak sınırından Türkiye’ye giriş yaptı.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Bu durumda akıllara şu soru geliyor: “Bu malzemeler nasıl oluyor da hiç yakalanmadan üstelik yıllarca sınırlarımızdan girebiliyor. Ben gümrükten basit bir pilli radyoyu sokamazken nasıl oluyor da teröre destek veren malzemeler bu kadar kolay yurt içine sokulabiliyor ?” İşte FETÖ burada sahneye çıkıyor.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Sınırdan bu malzemelerin yurt içine girmesine göz yuman asker kılığındaki FETÖ mensupları, yol kontrollerinde bu malzemelerin geçişine göz yuman, bu patlayıcıları yol boyu eskortlayarak metropollere taşınmasını sağlayan polis kılığındaki FETÖ mensupları FETÖ-PKK/YPG yardımlaşmasının en bilindik ve çarpıcı örnekleri. Bu örnek onlarca işbirliğinden sadece birkaçı.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Bununla birlikte halkı devletten soğutmak için birçok akıl ve mantığın almayacağı, zaman zaman insanlık dışı diyebileceğimiz uygulamaları kasıtlı olarak yapan asker, polis, hâkim savcı kılığındaki FETÖ mensuplarını da bu konu da örneklendirebiliriz.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Suriye’nin kuzeyinde, Fırat’ın doğusunda belli bir coğrafyayı işgal eden PYD’de aynı şekilde ülkemiz için büyük tehdit. Bu bölgeye yönelik operasyonlar konuşuluyor. Öbür taraftan da ABD ile yürütülen bir diplomasi var. Güvenli Bölge üzerinden yürütülen müzakerelerde henüz bir sonuç alınamadı. Geçmiş yıllara baktığımızda ABD’nin bu konulardaki karnesi, güvenirliği sıfıra yakın. Siz ABD ile yürütülen müzakerelerin geleceğini nasıl görüyorsunuz?</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Devletlerarası ilişkilerde benim doğruluğuna çok inandığım ve tarih boyu geçerli olduğunu düşündüğüm bir söz var. Siz eğildikçe karşı dikleşir, siz dikleştikçe karşı eğilir. Bu ters denklem boyundan büyük işlere kalkışan Amerika için çoktan çalışmaya başladı. Şu ana kadar tüm dünyaya sürekli dikleşen Amerika Türkiye’nin dik ve onurlu duruşu karşısında giderek eğilmeye başladı.</p>
<p>Amerika terör koridoru projesini hayata geçirmeye başladığında tehlikeye uyanan Türkiye bu kuşatmaya karşı koyma kararı aldı. Bu duruşu gören Amerika’nın ilk tepkisi “Sakın Suriye’ye girme!” oldu. Bu durumu engellemek için deyim yerindeyse tehdit, yalan, hile dâhil her türlü yolu denedi. Tüm bu bel altı vuruşlara ve yapılan onca alçaklıklara rağmen bildiği yolda emin adımlarla ilerleyen Türkiye iki büyük harekât gerçekleştirdi: Fırat Kalkanı ve Zeytin Dalı Harekatları.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Tabi burada bir konuyu özellikle vurgulamak meselenin anlaşılmasında büyük önem kazanıyor. O da Amerika’nın durumunun anlaşılması. Bugün Amerika dediğinizde karşınıza iki farklı yapı çıkıyor. Bunlardan ilki Birinci Amerika dediğimiz Beyaz Saray.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>İkincisi ise derin Amerika dediğimiz ve Siyonist yapının hâkimiyetinde olan Pentagon. Bu işleri engellemeye kalkışan hangisi dediğinizde ise karşınıza şüphesiz Pentagon çıkıyor. FETÖ gibi maske düştükçe sürekli isim değiştiren bu yapı zaman zaman “Neoconlar”, zaman zaman “Evangelistler” zaman zaman “şahin kanat” vs gibi anılıyor.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Türkiye’nin Amerika ile olan ilişkilerinin ne yöne evrileceği hususu bu iki yapıdan hangisinin baskın ya da kazanan taraf olacağı ile doğrudan ilişkili.</p>
<p>Trump Yaptırımları Erteleyip, Gerilimi Yumuşatabilir</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Peki, bu iki yapıdan hangisi hâkim olur ve kim kazanır?</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Bunu yakın zamanda görme şansımız yok. Gördüğümüz takdirde Türkiye-Amerika ilişkileri çok daha net görülmeye başlanacaktır, ilişkilerin nasıl olacağı daha kolay öngörülür olacaktır. Ancak bu süreç hakkında herhangi bir tahminde bulunamasak ta ilişkilerinizin şekillenmesinde temel faktör olacak Amerika’nın geleceğine dönük bazı tahminlerde bulunmak mümkün. Yaklaşan seçim sürecinde Trump’ın en büyük silahı ekonomi olacak. Bugün bütün dünyada geçerli olan temel kural odur ki; ekonomik yönden başarı sağladığın takdirde siyasette de başarı sağladın demektir.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Bu kuralı iyi bilen Trump önümüzdeki dönemde seçimleri kazanmak için mutlaka ekonomiye ağırlık verecektir. Bunu yaparken de Türkiye ile ilişkileri bozarak milyarlarca doları sokağa atmak istemeyecektir. Zira F-35 konusunda ısrar edildiği takdirde kaybeden kesinlikle Amerika olacaktır. Bu nedenle ben Trump’ın veto ve CAATSA yaptırım kararlarında erteleme silahını kullanarak süreci zaman içinde yumuşatacağını düşünüyorum. Zira Trump’ın G-20 zirvesinde Türkiye’ye verdiği bir ziyaret sözü var. Trump bu ziyaret silahını akıllı bir zamanlama ile ortam yumuşamaya başladığında kullanacaktır diye düşünüyorum.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Trump’ı bu tür davranışa zorlayan nedenler var şüphesiz. Geçtiğimiz yıl Amerika’da Trump’ı azle kadar götürecek çok kritik senato seçimleri vardı. Türkiye bu kritik seçimde Trump’a el attı ve Rahip(!) Brunson yardımıyla gereken desteği verdi.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Şimdi destek sırası Trump’ta&#8230;</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Trump ABD’nin FETÖ’sünü Temizlemek İstiyor</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Kazanması kuvvetle muhtemel olan Trump bu seçimlerden de galip çıkarsa ben Trump’ın Amerika’nın kılcallarına kadar sızmış Siyonist kanatta ciddi bir tavsiyeye gideceğini düşünüyorum. Zira kendisi de insanlığa tehdit oluşturan bu tehlikenin farkında. Amerika’nın geleceği içindeki bu yapıdan kurtulmasına bağlı. Bu yapıya Amerika’nın FETÖ’sü demek doğru bir tanımlama olur. Bu tasfiye gerçekleşirse Türk Amerikan ilişkileri bambaşka noktalara uzanır. Bu tasfiye gerçekleşmediği takdirde bu yapının ilk hedefi Türkiye olacağından ilişkiler olmadığı kadar kötüleşir.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Fırat’ın doğusuna yönelik olası operasyonun Fırat Kalkanı ve Zeytin Dalı Harekâtlarından farkı ne olur?</p>
<p>Fırat Kalkanı ve Zeytin Dalı başlamadan Amerika bu operasyonları durdurmak için inanılmaz yollar denedi ve hemen bu yolda amacına hizmet edeceğini düşündüğü algı operasyonlarını devreye soktu.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Bu kapsamda 40.000 kişilik bir PKK/YPG ordusu olduğu medyada ısrarla işlendi ve içte, dışta yürütülen bu propaganda sonucu içimizdeki bazıları kimi cehaletten kimi de dış güçlerden aldığı talimatla onların ağzıyla konuşarak, Suriye’ye girildiği takdirde bu operasyonun sonucunun bir felaket olacağını, bataklığa giren Türkiye’nin çok şehit vereceği başlıklarını işledi.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Ben o dönemde de bu rakamın doğru olmadığını, Türkiye’nin bu harekâtları mutlaka yapması gerektiğini ve girildiği takdirde buharlaşmış bir PKK/YPG ile karşılaşacağını söylemiştim. Süreç içinde haklı çıkan ben oldum. Fırat’ın doğusu içinde aynı tezi savunuyorum. Bir an önce yapılmalı. Yapıldığı takdirde Fırat Kalkanı ve Zeytin Dalı operasyonlarında neyle karşılaştıysak burada da aynı şeyle karşılaşacağız. Zira Amerika’nın elinde çoluk çocuktan oluşma karşısında güç gördüğü an anında dağılacak ve kaçacak yapı var. O da varsa! Dolayısıyla kağıttan kaplan Amerika’nın Türkiye’nin bu kararlılığı karşısında direnme şansı yok.</p>
<p>ABD Fırat’ın Doğusunda Türkiye ile Çatışmaz</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Bölgede çok sayıda ABD üssü de bulunuyor. En son Haziran ayı sonunda 26’ncı üssünü kurduğu haberleri kamuoyuna yansıdı. Bunlar bilinenler. Bir de bilinmeyenler vardır. Ayrıca ABD’nin gayri nizami harp unsurları da bölgede. ABD ile karşı karşıya gelme ihtimalimiz var mı?</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Amerika her ne kadar toy bir devlet olsa da, her ne kadar devlet aklına, devlet adabına yakışmayan onlarca iş yapsa da, her ne kadar cahil ve aptalca işlere girse de Türk askerinin karşısına çıkmayacak kadar da akıllı bir devlet. Yere göğe sığmayan Amerikan askerlerinin durumunu en iyi gösteren örnek Mümbiç.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Mümbiç halkı PKK/PYD zulmüne ayaklandı ve şehirde isyan başladı. Amerikan askerleri ve kuklası teröristler arkalarına bakmadan kaçtılar ve günlerce şehre giremediler. Bu mukavemeti gösteren kazma kürekli Mümbiç halkı. Siz bir de Mehmetçiği böylesi bir tabloya yerleştirin.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Rusya PYD’ye Karşı Türkiye’yi Destekleyecektir</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Astana’daki ortaklarımız PYD’ye operasyona nasıl yaklaşır? Sonuçta Rusya ile stratejik seviyeyi hedefleyen ciddi bir işbirliği sürecimiz var. Türkiye’nin önüne engel çıkarırlar mı?</p>
<p>Rusya bu konuda zaman zaman Türkiye’yi haklı gören ve destek veren birçok resmi açıklamada bulundu. Bu konuda son açıklama Dışişleri Bakanı Lavrov’dan geldi. Lavrov Amerika Birleşik Devletleri’ni ikiyüzlü, Türkiye’yi ise haklı gören bir açıklama yaptı. Ancak Suriye gibi zorlu coğrafyalarda bu tür kritik hamlelerde her zaman kontrollü ve temkinli olmakta fayda var.</p>
<p>Amerika’nın bölgeden tasfiye edilmesini isteyen Rusya bu konuda Türkiye’yi amaçlarına hizmet eden bir ülke konumunda görebilir, ki bana göre Rusya açısından doğru bakış açısı da bu olmalı. Böylesi pencereden baktığımda Rusya’nın Türkiye’yi destekleyeceğini düşünüyorum. Rusya her ne kadar PKK/YPG kozunu elinde tutmak istese de, esasen saha da tükenmiş artık hiçbir etkisi kalmayan bu terörist yapıyı o da gözden çıkarmış durumda ve bu nedenle bütün desteğini de rejime kaydırmış durumda.</p>
<p>PKK’ya yönelik operasyonlarda sadece Türk Silahlı Kuvvetleri’ni değil, Milli İstihbarat Teşkilatı’nın katkıları çok büyük. Özellikle 15 Temmuz’dan sonra operasyonlarda çok başarılı bir koordinasyon var. Bu koordinasyonun en son örneği, Erbil’deki konsolosluk görevlimizin şehit edilmesinin ardından gerçekleştirilen operasyon… Benzer şekilde çok sayıda elebaşı bu şekilde etkisiz hale getirildi. Bir dönem kurumlar arası çekişme varken, bu şekilde ortak hareket etme başarısına nasıl gelindi?</p>
<p>Güzide kurumlarımızı bu başarıyı getiren üç neden var. Bunların başında FETÖ temizliği geliyor. Özellikle Emniyet teşkilatımız ve Türk Silahlı Kuvvetleri’ndeki hain yapı unsurları bu tür başarıları engellemek, durdurmak adına örgüt talimatıyla binlerce ihanete imza attılar. Alınan istihbari bilgiler yok edildi, kurumlarla paylaşılmadı, bir şekilde paylaşılsa dahi yapılması gereken operasyonlar engellendi, engellenemese dahi operasyonlar yanlış noktalara yaptırıldı ya da önceden bilgi sızdırıldı. Bu yapı aktif olduğu sürece siz böylesi bir başarıya asla ve asla ulaşamazsınız. İsterseniz ağzınızla kuş tutun isterseniz son derece modern ekipmanlara sahip olun. Hep geriye gider veya en iyi ihtimal patinaj yaparsınız.</p>
<p>İkinci olarak, bu hainlerin temizlenmesi ile kurumların birbirine olan güvenleri yerine geldi ve zamanında birbirlerinden başarı kaçırmak için kurumlar arasından oluşan rekabet bir kenara bırakıldı. Çünkü anlaşıldı ki ülke menfaatlerinin önüne geçecek bir güç, bir menfaat yok.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Son olarak da MİT Kanunu’nda yapılan değişiklikler etkili oldu. 2937 sayılı Devlet istihbarat hizmetleri kanununda yapılan değişiklikle Milli İstihbarat Başkanlığı (MİB) doğrudan Cumhurbaşkanı’na bağlandı. Hemen aynı dönemde yapılan düzenlemeler ile MİB’na gerek yurt içi gerek yurt dışı, dünyanın her yerinde operasyon yapma yetkisi verildi. Bu yetki MİT’in adeta el ve ayağındaki prangaların kırılması demekti. Bu kanunun çıkmasına inanılmaz muhalefet eden bazı siyasiler gördük. Bunların neden karşı çıktığı bugün çok daha net ortaya çıkmış oldu. Çünkü geçmiş dönemlerde MİB, gerek personel gerek aktivasyon anlamında inanılmaz sabote edilmiş ve dar kadrolarla masa başında faaliyet gösteren kurum haline getirilmişti. Destanın en basit tanımı bu…</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.yorungedergi.com/firatin-dogusunda-rusya-destekler-abd-karsimiza-cikamaz/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>ABD’nin Arzusu Küçük Türkiye</title>
		<link>https://www.yorungedergi.com/abdnin-arzusu-kucuk-turkiye/</link>
					<comments>https://www.yorungedergi.com/abdnin-arzusu-kucuk-turkiye/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ceyhun BOZKURT]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 01 Jun 2019 12:13:32 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Kapak]]></category>
		<category><![CDATA[ABD]]></category>
		<category><![CDATA[İran]]></category>
		<category><![CDATA[Putin]]></category>
		<category><![CDATA[Rusya]]></category>
		<category><![CDATA[türkiye]]></category>
		<category><![CDATA[Washington]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.yorungedergi.com/?p=10969</guid>

					<description><![CDATA[ABD, Soğuk Savaş sonrası devreye soktuğu Kenar Kuşak Teorisi’yle Avrasya coğrafyasını kontrol edip Asya’da hâkimiyet kurmayı hedefliyor. Bu stratejinin önündeki hiçbir engeli de kabul etmiyor. Washington, stratejisinde ısrar ederken Türkiye gibi müttefik ülkelere de “Benim çizgimden ayrılmayın” dayatmasında bulunuyor. Ancak Türkiye’nin binlerce yıllık devlet geleneği biat etmeye müsait yapıda değil. Son 30 yılda Türkiye, biat etmediği gibi, milli politikalarıyla ABD’nin karşısında kaya gibi durmaya çalışıyor. Sürekli vurguluyoruz. Türkiye’nin sorunlarını yan yana dizin bakalım: Doğu Akdeniz, Fırat’ın doğusu/Münbiç, Irak’ın kuzeyinde terörle mücadele, yurtiçinde terörle mücadele, dünyanın her tarafında dünyanın en etkili terör ve casusluk örgütü FETÖ ile mücadele, Ege’de Yunanistan’ın pervasızlıkları ile mücadele, Karadeniz’de olası NATO-Rusya gerilimini dengeleme, Batı’nın desteğini alan Ermenistan meselesiyle mücadele, dış müdahalelere açık ekonomi, yurtiçinde etki ajanları ile mücadele… Uzayıp gider. Geçenlerde bir dostum anlatmıştı. Uluslararası heyetlerin olduğu bir toplantıya katılan eski Doğu Bloku ülkelerinden birinin yetkilisi ile sohbet ederken bu yetkili, Türkiye’yi demokratikleşme anlamında eleştirmiş. Dostum da “Sana bizim komşularımızdan sadece bir tanesini versek, kendinize gelemezsiniz” diye yanıtlamış. Haklı. Adeta dünyanın merkezinde ama cehennemin de tam ortasında gibiyiz. Jeopolitik açıdan sürekli hatırlatılan İbni Haldun’un sözü gibi, coğrafya kaderimiz. Üç kıtanın birleştiği bu bölgeye taşıdığımız medeniyetimizi korumayı, gerçek anlamda çağdaşlaşma adına daha da ileriye götürmeyi amaçlıyoruz. Burada &#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p class="p1"><span class="s1"><b>ABD, Soğuk Savaş sonrası devreye soktuğu Kenar Kuşak Teorisi’yle Avrasya coğrafyasını kontrol edip Asya’da hâkimiyet kurmayı hedefliyor. Bu stratejinin önündeki hiçbir engeli de kabul etmiyor. Washington, stratejisinde ısrar ederken Türkiye gibi müttefik ülkelere de “Benim çizgimden ayrılmayın” dayatmasında bulunuyor. Ancak Türkiye’nin binlerce yıllık devlet geleneği biat etmeye müsait yapıda değil. Son 30 yılda Türkiye, biat etmediği gibi, milli politikalarıyla ABD’nin karşısında kaya gibi durmaya çalışıyor.</b></span></p>
<p class="p1"><span class="s1">Sürekli vurguluyoruz. Türkiye’nin sorunlarını yan yana dizin bakalım: Doğu Akdeniz, Fırat’ın doğusu/Münbiç, Irak’ın kuzeyinde terörle mücadele, yurtiçinde terörle mücadele, dünyanın her tarafında dünyanın en etkili terör ve casusluk örgütü FETÖ ile mücadele, Ege’de Yunanistan’ın pervasızlıkları ile mücadele, Karadeniz’de olası NATO-Rusya gerilimini dengeleme, Batı’nın desteğini alan Ermenistan meselesiyle mücadele, dış müdahalelere açık ekonomi, yurtiçinde etki ajanları ile mücadele… Uzayıp gider.<br />
Geçenlerde bir dostum anlatmıştı. Uluslararası heyetlerin olduğu bir toplantıya katılan eski Doğu Bloku ülkelerinden birinin yetkilisi ile sohbet ederken bu yetkili, Türkiye’yi demokratikleşme anlamında eleştirmiş. Dostum da “Sana bizim komşularımızdan sadece bir tanesini versek, kendinize gelemezsiniz” diye yanıtlamış. </span></p>
<p class="p1"><span class="s1">Haklı. Adeta dünyanın merkezinde ama cehennemin de tam ortasında gibiyiz. Jeopolitik açıdan sürekli hatırlatılan İbni Haldun’un sözü gibi, coğrafya kaderimiz. Üç kıtanın birleştiği bu bölgeye taşıdığımız medeniyetimizi korumayı, gerçek anlamda çağdaşlaşma adına daha da ileriye götürmeyi amaçlıyoruz. Burada da yıllar önce bir film sahnesinde geçen replik gelir aklıma: “Dünya hakimiyetini isteyen, ilk olarak bu topraklara göz diker.”</span></p>
<p class="p1"><span class="s1">Evet, aynen böyle oldu. Yoksa bugün gerilimin zirvesini yaşadığımız ABD’nin, Türkiye’nin ne kaşına ne gözüne karşı bir kini vardı. Tek istediği dünya hakimiyetiydi. Önündeki engellerin başında ise Türkiye gelmekteydi. Peki, ABD ne istiyordu? Bu sorunun yanıtını anlamak için önce ABD’nin İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra uyguladığı stratejiyi bilmek gerekiyor.</span></p>
<p class="p1"><span class="s1"><b>Kenar Kuşak Teorisi-Rimland</b></span></p>
<p class="p1"><span class="s1">Amerikalı Profesör Nicholas J. Spykman (1893-1943) jeopolitik düşünceleri ile İkinci Dünya Savaşı sonrası Amerikan dış politikalarının mimarı olarak kabul edilmektedir. Hollanda asıllı bir göçmen olan Spykman; 1913-1920 yılları arasında Yakın Doğu, Orta Doğu ve Uzak Doğu’da gazetecilik yapmış ve 1923-1925 yıllarında California Üniversitesi’nde uluslararası ilişkiler dersleri vermiştir. Yale Üniversitesi tarafından 1935 yılında kurulan Uluslararası Araştırmalar Enstitüsü’nün ilk yöneticisidir. Spykman’ın jeopolitik üzerine olan düşüncelerini iki temel eserinde görmek mümkündür. </span></p>
<p class="p1"><span class="s1">1942 yılında Yale Üniversitesi tarafından yayınlanan America’s Strategy in World Politics<span class="Apple-converted-space">  </span>(Dünya Politikasında Amerikan Stratejisi) isimli kitabında devletlerarası ilişkilerdeki güç kullanımı ve güç dengesi siyasetini incelemiştir. Spykman, jeopolitik üzerine olan görüş ve analizlerini 1942 sonbaharında Yale Üniversitesi’nde verdiği bir konferansta dile getirmiştir. </span></p>
<p class="p1"><span class="s1">Bu konferanstaki konuşmalarını kitaplaştıramadan 26 Haziran 1943 yılında ölmesi üzerine Yale Uluslararası Araştırmalar Enstitüsü’ndeki çalışma arkadaşları bir araya gelerek Spykman’ın konferans notlarını kitap haline getirmişlerdir.<span class="Apple-converted-space">  </span>The Geography of Peace (Barışın Coğrafyası) isimli bu kitap, Yale Üniversitesi tarafından 1944 tarihinde yayınlanmıştır. İngiliz jeopolitikçi Mackinder’ın Heartland Teorisi’ne (Kalpgah-Kara Hâkimiyet Teorisi) karşılık Spykman, Rimland Teorisi’ni (Kenar Kuşak Teorisi) bu kitapta ortaya koymuştur. Spykman, doğal kaynakları ve nüfus yoğunluğu sebebi ile tarihin Kuzey Yarımküre’de,<span class="Apple-converted-space">  </span>Ekvator çizgisinden uzak ılıman iklimlerde yazıldığını, ABD’nin Kuzey Yarımküre’de yer alan kıta büyüklüğündeki zengin toprakları ile çok şanslı bir coğrafyada bulunduğunu, Kanada ve Meksika gibi siyaseten zayıf devletlere komşu olduğunu, her iki okyanusa bakan cepheleriyle dünya deniz yollarına kolaylıkla ulaşabileceğini ancak tüm bu avantajlarına rağmen Batı Avrupa ve Doğu Asya kıyıları arasında kaldığını, diğer bir deyişle ABD’nin Avrasya tarafından kuşatılmış olduğunu söylemiştir. Spykman, ABD’nin, Batı yarı küresindeki hâkimiyetini şöyle açıklamıştır: “Tarih bize nazik davrandı; coğrafya bizi büyük ölçüde kolladı; fırsatlar çok iyi değerlendirildi ve sonuçta ülkemiz bugün Yeni Dünya’nın en önemli siyasi varlığı oldu.” </span></p>
<p class="p1"><span class="s1">Coğrafi ve stratejik faktörler, hammaddeler ve nüfus yoğunluğu, ekonomik yapı ve teknolojik gelişme gibi etkenler ABD’nin Batı yarı küresinde hegemon bir duruma gelmesine yardımcı olmuştur. Barışın Coğrafyası adlı eserinde Spykman, Mackinder’in Kara Hâkimiyet Teorisi (Heartland) ile aynı coğrafi değerlendirmeleri kullanmış ancak Mackinder’in Heartland’ı çevreleyen iç/kenar hilal bölgesinin önemini küçümsediğini ileri sürmüştür.<br />
Mackinder’in Heartland (Kalpgah) Teorisi’ndeki jeopolitik tekerlemesi şöyledir: “Doğu Avrupa’ya hâkim olan Kalpgah’a hükmeder, Kalpgah’a hâkim olan Dünya Adası’na hükmeder, Dünya Adası’na hâkim olan dünyaya hükmeder.” İşte tam bu noktada Spykman, meslektaşı Mackinder’in yanıldığını düşünmekte ve şöyle demektedir; Avrasya’nın asıl güç potansiyeli, sadece Kalpgah’ta değil aynı zamanda bunu çevreleyen ülkeler kuşağında yani kendi deyimi ile Kenar Kuşak (Rimland)’tadır. Bu bağlamda Spykman’ın jeopolitik tekerlemesi şöyledir; “Kenar Kuşak ülkelerine hâkim olan Avrasya’ya hükmeder, Avrasya’ya hükmeden dünyanın kaderini kontrol eder.”</span></p>
<p class="p1"><span class="s1"><b>Stratejik Hamleler</b></span></p>
<p class="p1"><span class="s1">Spykman’ın Rimland kuşağında yer alan ülkeler, Batı Avrupa’dan başlamakta Türkiye, Irak, İran, Pakistan, Afganistan, Hindistan, Çin ve Kore’yi içine almaktadır. Ona göre, bu ülkelerin yer aldığı bölge, kara kuvveti ile deniz kuvveti arasında bir tampon bölgedir. </span></p>
<p class="p1"><span class="s1">1945 sonrası Amerikan dış politikasında etkili olan Kenar Kuşak Teorisi’nin pratikleri şu şekilde sıralanabilir; </span></p>
<p class="p1"><span class="s1">• Almanya, ABD ve SSCB’nin işgali ile ikiye bölünmüş, Japonya ise tarihte ilk ve tek defa kullanılan atom bombaları ile yerle bir edilmiştir. Böylece ABD’nin olası bir Batı Avrupa ve Doğu Asya devletleri tarafından yani Avrasya kuşatmasından kurtarılması amaçlanmıştır. </span></p>
<p class="p1"><span class="s1">• Avrupa güç bölgesine politik olarak nüfuz edebilmek ve Avrupa coğrafyasına yapılacak bir müdahale olasılığı karşısında bölgede askeri varlık olarak konuşlanmak için 1949 yılında Kuzey Atlantik Anlaşması Örgütü (NATO) kurulmuştur. </span></p>
<p class="p1"><span class="s1">• Sovyetler Birliği’ne karşı Çevreleme/ tahdit politikası izlenmeye başlanmıştır. Sovyetlerin üzerinde ikamet ettiği Heartland’ı çevrelemek ve kontrol etmek için Rimland kuşağı üzerinde NATO ile Norveç’ten Türkiye’ye, CENTO ile Türkiye’den Pakistan’a ve SEATO ile Pakistan’dan kuzeyde Filipinler ile güneyde Yeni Zelenda’ya uzanan ve stratejik olarak birbirine eklemlenen bir stratejik kuşatma hattı oluşturmuştur. </span></p>
<p class="p1"><span class="s1">• Soğuk Savaş döneminde Kore ve Vietnam coğrafyalarına doğrudan askeri olarak müdahale etmiştir. 2001 yılında Heartland ve Rimland’ın kesişim noktasında bulunan Afganistan’ı ve 2003 yılında ise Irak’ı işgal etmiştir. </span></p>
<p class="p1"><span class="s1">• İngiltere ile stratejik ortaklık kurulmuş ve ilişkiler geliştirilmiştir. </span></p>
<p class="p1"><span class="s1">• 1991 tarihinde SSCB’nin tarihe karışması sonrası sistemde tek süper güç olarak kalan ABD, 70 yıl önceki Spykman’ın verdiği tavsiyelere hâlâ uymakta ve Avrupa, Orta Doğu, Asya-Pasifik bölgelerinde yani Avrasya’da güç dengesi siyaseti izlemektedir.</span></p>
<p class="p1"><span class="s1">Soğuk Savaş sonrası tek süper güç olarak kalan ABD, Avrasya’ya yönelik hamlelerini artırdı. Irak’a yönelik saldırı bunun ilk adımıydı. Adım adım bu bölgedeki ülkeler, Rimland stratejisi çerçevesinde kontrol altına alınmaya çalışıldı. İnandırıcılığı ABD’de bile konuşulan 11 Eylül saldırıları sonrasında Afganistan ve Irak’ın işgalleri bu stratejinin bir parçasıydı. Ancak bu bölgede güçlü medeniyetler vardı ve direnişe geçeceklerdi. Geçtiler de…</span></p>
<p class="p1"><span class="s1">ABD askeri gücünün yanı sıra ekonomik gücünü de kullanmaya başladı. Çin’den Rusya’ya, İran’dan NATO müttefiki Türkiye’ye kadar birçok ülke bu ekonomik taarruzdan nasibini aldı, almaya devam ediyor. Amaç, hedef bölgede etkin olan ülkelerin gardını düşürmek ve sonrasında teslim almak. Sonuç olarak da Avrasya’yı ele geçirmek.</span></p>
<p class="p1"><span class="s1"><b>Projenin Kilit Ülkesi Türkiye</b></span></p>
<p class="p1"><span class="s1">Gelelim meselenin Türkiye boyutuna. Bu planın uygulanmasında ise en kilit ülke Türkiye. ABD, Avrasya’yı çevreleme politikasında Ankara’dan hiçbir sorgulama yapmadan politikalarına destek vermesini istiyor. Yani Türkiye’nin kendi güvenliğine, bekasına ve stratejik çıkarlarına aykırı oluşumlara dahi ses çıkarmasını istemiyor.</span></p>
<p class="p1"><span class="s1">Türkiye’nin kendi ulusal güvenliğini koruma, ekonomik hak ve menfaatlerini savunma yönünde aldığı tutum ise Washington’u kızdırıyor ve bu tutumu kendisine karşı görüyor. Çünkü Türkiye’nin ulusal güvenliğine yönelik attığı adımlar, ABD’yi Doğu Akdeniz, Suriye ve Irak’ta zor durumda bırakıyor. İki ülke arasındaki gerilimin temelinde işte bu strateji yatıyor.</span></p>
<p class="p1"><span class="s1">ABD, Türkiye’ye geçmişte de güvenmiyordu, bugün de güvenmiyor. Çünkü Türkiye bölgede büyük bir güç olmuş, binlerce yıllık devlet geleneği olan, hakimiyet kurmuş bir millete ve medeniyete sahip. Türkiye’nin hinterlandı olan coğrafyalarda geçmişte oluşturduğu hâkimiyeti gelecekte de tekrar oluşturabilme ihtimalini düşünen Amerikalı jeostratejistler, Türkiye’nin ekonomik olarak hiçbir zaman bir Kore sıçraması yapmasını ve gelişmesini istemedi. Bu nedenle de Türkiye’yi sürekli el altında bulundurmanın yollarını ve yöntemlerini aradı.</span></p>
<p class="p1"><span class="s1">Ne zaman Türkiye bir sıçrama aşamasına gelse ekonomik ve sosyal olaylara gizli açık müdahalelerde bulundu. Bu müdahaleler bazen askeri darbe, bazen ekonomide dış kredi ve yatırım kanallarına engeller çıkararak tökezletme şeklinde cereyan etti. Dönem dönem kaos stratejisini de kullanan Amerika, kaosu desteklemek için terör örgütlerini kullanmaktan çekinmedi. ABD, müdahale edip rahatlıkla ortadan kaldırabileceği Lübnan’daki Bekaa Vadisi’ndeki terör oluşumlarına hiçbir zaman müdahale etmedi ve buradaki onlarca terör örgütü vasıtasıyla dizayn etmek veya yönünü değiştirmek ya da kaosa sürüklemek istediği ülkelere yetiştirilen kadroları transfer etti.Türkiye’yi el altında bulundurmak ve sürekli meşgul edip gücünü zayıflatmak için Lübnan’daki Bekaa Vadisi’nde yetişen teröristler ve irili ufaklı terör örgütlerinin yanı sıra FETÖ ve PKK gibi dünyada eşi benzeri olmayan güçte ve organizasyondaki terör ve espiyonaj (casusluk) yapılarını oluşturdu. </span></p>
<p class="p1"><span class="s1">Bu yapılardan PKK, dünyadaki nicelik ve nitelik yönünden en kapsamlı ve güçlü terör örgütü olarak tanımlanabilir. Bu terör örgütü 40 yıldır varlığını sürdürmektedir. FETÖ ise dünyanın gördüğü ve görebileceği en kapsamlı en geniş casusluk örgütlenmesidir. Ayrıca paralel devlet yapılanması ile neredeyse yarım asra yakın bir sürede devlete sabırla sızdırılmıştır. Son kertede silaha başvurup kan dökerek, can alarak terör ve casusluğu bütünleştirmiştir.</span></p>
<p class="p1"><span class="s1"><b>Türkiye’nin Direnci Planları Bozdu</b></span></p>
<p class="p1"><span class="s1">ABD, stratejisine engel çıkarmaması için bugünkü nüfus yoğunluğundan ve coğrafi büyüklüğünden daha küçük bir Türkiye arzu etmektedir. PKK ve FETÖ’nün rolü de burada başlamaktadır. </span></p>
<p class="p1"><span class="s1">PKK’nın, Türkiye’nin Doğu ve Güneydoğu’ndan bir parça kopartması, Kuzey Müslümanlarının halifesi olarak İstanbul merkezli Trakya ve Marmara ile sınırlı bir devletçiğin oluşturulup başına FETÖ elebaşının oturtulması, Ege Bölgesi’nin tamamı ile Akdeniz’in bir bölümünden oluşacak bir devlet ile Anadolu’da kalan yerlerinde ayrı bir devlet olarak dizaynı gibi devletçiklere bölme planları, Irak’ın işgali ve Suriye’deki iç savaş ve kaos ortamından istifade ile uygulamaya sokuldu. Fakat yaptıkları bütün planlar Türk devletinin direnmesi ve 15 Temmuz’da milletimizin ve devletimizin ülkesine sahip çıkan vatansever görevlileri ve millet sayesinde bozuldu.</span></p>
<p class="p1"><span class="s1">Bugün ülkemizde yaşadığımız ve algı operasyonları üzerinden yürütülen psikolojik savaşların, finansal saldırıların, terör olaylarının, sosyal, siyasal, ekonomik sorunların temelinde küresel hâkimiyet çekişmesi yatmaktadır. Dünyanın büyük bir sınamadan geçtiği günümüzde Türkiye, kilit ülke durumundadır. Ağırlığını terazinin hangi kefesine koyarsa o taraftaki güç merkezi öne geçecektir.</span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.yorungedergi.com/abdnin-arzusu-kucuk-turkiye/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Türkiye’nin Etrafındaki Derin Kuşatma</title>
		<link>https://www.yorungedergi.com/tu%cc%88rkiyenin-etrafindaki-derin-kusatma/</link>
					<comments>https://www.yorungedergi.com/tu%cc%88rkiyenin-etrafindaki-derin-kusatma/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ceyhun BOZKURT]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 02 May 2019 11:16:06 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Kapak]]></category>
		<category><![CDATA[31 Mart]]></category>
		<category><![CDATA[türkiye]]></category>
		<category><![CDATA[Yerel Seçimler]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.yorungedergi.com/?p=10151</guid>

					<description><![CDATA[Yerel seçimlerin ardından İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı sonucuna odaklanan Türkiye’nin etrafında adeta adım adım bir kuşatmanın taşları döşendi. Bir taraftan terör örgütleri yeniden harekete geçirilirken öbür yandan adım adım bölgede Türkiye ile dost ülkeler ve yönetimlerde darbeler, askeri saldırılar yaşandı. Ayrıca bir anda yeniden sözde soykırım iddiaları piyasaya sürüldü. Bütün bunlara ek olarak medyada yaşanan bazı gelişmeler de Türkiye’ye karşı topyekûn bir kuşatmanın işaretlerini verdi. Türk milleti, 31 Mart Pazar günü yerel yöneticilerini belirlemek için sandığa gitti. 2019 yılının başından itibaren girdiğimiz seçim süreci ve 31 Mart sonrası tartışmalarla neredeyse 4,5 ayımız sonuçların ne olacağına odaklandı. Ancak bu süre zarfında Türkiye’nin güvenliği anlamında etrafını saran tehdit giderek büyüdü. Bizler iç siyasete odaklanmışken, bölge ile ilgili stratejik planlar yapanlar çalışmalarını sürdürdü. Parçaları birleştirdiğimizde karşımıza adım adım derin bir kuşatmanın fotoğrafı çıktı. Bu fotoğraftaki ana tema, başta Türkiye olmak üzere bölgede küresel planlara direnen ülkelerin yalnızlaştırılmasıydı. Bunun için darbeler, ekonomik kıskaçlar ve askeri hamleler yapıldı. Arka arkaya İtalya ve Fransa’da sözde soykırım iddialarının piyasaya sürülmesi de dikkat çekiciydi. Ülkemizde medyayı ilgilendiren bazı gelişmelerin yaşanması da Türkiye’ye yönelik kuşatmanın çapının büyüklüğünü göstermesi bakımından çarpıcıydı. Bölgemizde, bizi de içine çeken olası çatışma merkezlerini şu şekilde sıralamak mümkün. &#8211; Doğu Akdeniz &#8211; Suriye ve özellikle &#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Yerel seçimlerin ardından İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı sonucuna odaklanan Türkiye’nin etrafında adeta adım adım bir kuşatmanın taşları döşendi. Bir taraftan terör örgütleri yeniden harekete geçirilirken öbür yandan adım adım bölgede Türkiye ile dost ülkeler ve yönetimlerde darbeler, askeri saldırılar yaşandı. Ayrıca bir anda yeniden sözde soykırım iddiaları piyasaya sürüldü. Bütün bunlara ek olarak medyada yaşanan bazı gelişmeler de Türkiye’ye karşı topyekûn bir kuşatmanın işaretlerini verdi.</strong></p>
<p>Türk milleti, 31 Mart Pazar günü yerel yöneticilerini belirlemek için sandığa gitti. 2019 yılının başından itibaren girdiğimiz seçim süreci ve 31 Mart sonrası tartışmalarla neredeyse 4,5 ayımız sonuçların ne olacağına odaklandı. Ancak bu süre zarfında Türkiye’nin güvenliği anlamında etrafını saran tehdit giderek büyüdü. Bizler iç siyasete odaklanmışken, bölge ile ilgili stratejik planlar yapanlar çalışmalarını sürdürdü. Parçaları birleştirdiğimizde karşımıza adım adım derin bir kuşatmanın fotoğrafı çıktı.</p>
<p>Bu fotoğraftaki ana tema, başta Türkiye olmak üzere bölgede küresel planlara direnen ülkelerin yalnızlaştırılmasıydı. Bunun için darbeler, ekonomik kıskaçlar ve askeri hamleler yapıldı. Arka arkaya İtalya ve Fransa’da sözde soykırım iddialarının piyasaya sürülmesi de dikkat çekiciydi. Ülkemizde medyayı ilgilendiren bazı gelişmelerin yaşanması da Türkiye’ye yönelik kuşatmanın çapının büyüklüğünü göstermesi bakımından çarpıcıydı.</p>
<p>Bölgemizde, bizi de içine çeken olası çatışma merkezlerini şu şekilde sıralamak mümkün.</p>
<p>&#8211; Doğu Akdeniz</p>
<p>&#8211; Suriye ve özellikle de İdlib’de dahil olmak üzere ülkenin kuzeyi</p>
<p>&#8211; Ege</p>
<p>Özellikle Doğu Akdeniz’deki saflaşma, bölgemizde çok şiddetli bir gerilimin fitilini ateşleyecek nitelikte. Bu perspektifte önce bölgemizdeki saflaşmayı ele almakta fayda olacaktır.</p>
<p><strong>Bölgemizdeki Saflaşma</strong></p>
<p>Geçen Mart ayında 8’inci yılını bırakıp 9’uncu yılından gün almaya başlayan Suriye’deki karışıklık, bölgedeki birçok dengeyi sarstı. NATO üyesi olan Türkiye ile ABD bu savaşta ilk başlarda aynı mevzide yer alırken, Suriye’nin kuzeyindeki gelişmeler ve 15 Temmuz sonrasındaki gelişmeler çerçevesinde karşı karşıya kalan iki ülke haline geldi.</p>
<p>ABD, KCK terör örgütünün Suriye ayağı PYD’ye desteğini yoğunlaştırırken, Türkiye doğal olarak bu desteğe büyük tepki verdi. Ayrıca vekalet savaşı yürüten terör örgütlerinin ülkemizi hedef alan saldırıları da doğal olarak gözleri Batı dünyasına çevirdi. Bu mücadelede Washington’un müttefikleri de hemen ABD’nin yanında saf tuttu. Doğu Akdeniz’de tespit edilen enerji yataklarının da denkleme dahil olmasıyla beraber bölgede saflaşma giderek netleşmeye başladı.</p>
<p>Bir tarafta ABD’nin başı çektiği Batı kutbu (Burada İngiltere ve Almanya dönem dönem kendi çıkarları çerçevesinde Washington’dan bağımsız hamle yapabiliyor), İsrail ve bu iki gücün bölgede işbirliği yaptığı Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri. Bu kutup, Doğu Akdeniz’deki gelişmeler çerçevesinde yanlarına Yunanistan ve Güney Kıbrıs Rum Kesimi’ni de aldı. Yine Mısır da Sisi darbesinden sonra yaşadığı ekonomik sıkıntı nedeniyle bu kutbun kucağına oturdu.</p>
<p>Diğer tarafta ise Astana Üçlüsü olarak bilinen Türkiye, Rusya ve İran yer aldı. Ayrıca Katar’da özellikle Türkiye ile ortak politika yürütme konusunda kararlı bir çizgi izledi. Hatta bu politikası nedeniyle sık sık Suud ve BAE hanedanları tarafından hedefe oturtuldu. Ancak Doha yönetimi geri adım atmamayı tercih etti.</p>
<p>Önceliği Suriye’nin kuzeyindeki terör yapılanmasını korumaya ve Doğu Akdeniz’de Türkiye’nin elini zayıflatmaya veren ABD liderliğindeki güç, ilk olarak Astana birlikteliğini bozmaya yönelik adımlar atmıştı. Bu adımlardan sonuç alamayan ABD, bu defa Türkiye’yi sıkıştırmayı ve kuşatmayı kendine hedef olarak belirledi. Bende yazımda, özellikle son aylarda artan bu kuşatmanın maddelerini yazacağım.</p>
<p><strong>Suriye’nin Kuzeyi</strong></p>
<p>Türkiye’nin Fırat Kalkanı ve Zeytin Dalı Harekâtlarıyla Fırat’ın batısındaki terör örgütlerine yönelik yürüttüğü istihbarat destekli askeri politika sonuç verdi ve Cerablus’tan Hatay’a kadar uzanan sınır hattı, belirli bir derinlikte teröristlerden temizlendi. Dikkat çekici olan karşıymış gibi görünen PYD ve DEAŞ terör örgütleri, TSK’nın komutasındaki operasyonlarda ortak hareket ettiler.</p>
<p>DEAŞ’a karşı Fırat Kalkanı Harekâtı’nı yaparken PYD/YPG terör örgütü, PYD/YPG’ye yönelik Zeytin Dalı Harekâtı’nı yaparken DEAŞ terör örgütünün saldırılarıyla da mücadele ettik. Ancak bu saldırılar Türkiye’yi engelleyemedi. Bu operasyonların bazı bölümlerinde Astana sürecindeki ortağımız Rusya’nın da kısmi desteğini aldık. Bu operasyonlardan sonra Türkiye gözünü, Münbiç ve Fırat’ın doğusundaki terör işgalindeki bölgeye dikti. Buraların temizliği şu çerçevede önemliydi:</p>
<p>&#8211; Türkiye’nin sınır ve iç güvenliği,</p>
<p>&#8211; Suriye’nin toprak bütünlüğü,</p>
<p>&#8211; Demografik yapının terör örgütü eliyle değiştirilmesinin önüne geçilmesi ve bölgeden koparılan insanların evlerine dönebilmesi.</p>
<p>Hazırlıklar yapıldı ve sınıra gerekli yığınak yapıldı. Ancak ABD bu harekâtı istemiyordu. Buna karşı elindeki tüm diplomatik, askeri, psikolojik kozları sahaya sürdü. Türkiye, NATO’daki müttefikiyle Fırat’ın doğusuna yönelik planlanan operasyon ile ilgili diplomasiyi sürdürmeye başladı. Görüşmeler daha çok Türk tarafının kararlılığını muhataplarına iletmesi, muhatapların ise orta yol bulmaya çalışmasıyla geçti, geçiyor.</p>
<p>ABD, açık açık PYD/YPG’yi himayesine almış durumda. Bunu da her fırsatta dile getiriyor. Hatta Türkiye’nin baskıları neticesinde Trump’un “Suriye’nin kuzeyinden çekiliyoruz” kararı bile hayata geçirilmedi. Geçirilip geçirilmeyeceği de meçhul. Ancak şöyle bir tehlikeden söz etmek mümkün: Biz seçimlere odaklanmışken, operasyon da geciktikçe, ABD bölgedeki yığınaklanmasını ve planlamasını sağlamlaştırıyor. Bir Türk-Amerikan çatışması beklemek mümkün değil. Ancak “müttefikimizin” PYD/YPG terör örgütü üzerinden ülkemize yönelik hasmane tutumu bir sıcak çatışmaya dönüşürse, hiç de hazırlıksız olduklarını söyleyemeyiz. Zaman geçtikçe bu hazırlıklar da giderek güçlendiriliyor.</p>
<p><strong>Doğu Akdeniz</strong></p>
<p>Fırat’ın doğusunun yanında, Suriye ile bağlantılı bir sıkıntı alanı da Doğu Akdeniz. Gerek Atlas Okyanusu ile Hint Okyanusunu Süveyş Kanalı ve Cebelitarık Boğazı ile birbirine bağlaması açısından, gerek Karadeniz ile Orta Doğu’daki enerji kaynaklarını Batı’ya ulaştırma açısından son derece stratejik önemi olan Doğu Akdeniz, sahip olduğu enerji kaynakları nedeniyle küresel bir mücadelenin önemli bir alanı haline geldi.</p>
<p>Bu bölgede tespit edilen zengin hidrokarbon kaynakları, adeta dünyanın gözünü bu coğrafyaya çevirdi. Aslında kaynakların bulunmasının tarihi günümüz değildi. İtalya başta olmak üzere bazı ülkeler 2000’li yılların başında bölgede araştırmalar yapıyordu. İsrail’de 2010’lu yıllara gelirken araştırmalarını artırmıştı. Bu araştırmalar neticesinde İsrail bölgede ciddi enerji kaynakları tespit etti. Daha sonra Rumların yaptığı araştırmalar da olumlu sonuç verdi. Bölge çok ciddi bir şekilde doğalgaz kaynıyordu.</p>
<p>Bu keşiflerin ardından İsrail’in yanında Yunanistan ve Rumlar da harekete geçti. Ankara ise gerek Ana Vatanın gerek Yavru Vatan KKTC’nin çıkarlarını korumak adına duruşunu netleştirdi: Kesinlikle taviz verilmeyecekti. Bu süreçte Muhammed Mursi’nin bir darbe ile devrilmesinden sonra Mısır’da ABD’nin liderliğindeki İsrail-Yunanistan-Rum Kesimi kutbuna geçti. Sisi’nin ilk icraatlarından biri Rumlar ve Yunanistan ile iletişim kurmak oldu.</p>
<p>Ekonomik kriz içindeki Mısır’ın Suudi Arabistan ve BAE eliyle ABD-İsrail kutbuna çekildiğini de hatırlatmak gerekir. Biz seçim süreciyle oyalanırken, en yoğun gelişmenin yaşandığı bölge de burası oldu. ABD-İsrail-Suudi Arabistan-BAE-Yunanistan-Rum Kesimi’nden oluşan kutup arka arkaya hamle yaptı. Bunları madde madde sıralayacak olursak;</p>
<p><strong>&#8211; LİBYA: </strong>Bilindiği üzere bu coğrafya, Arap Baharı adı verilen süreçte olayların merkezinde yer almış, lideri Muammer Kaddafi belli bir gruba linç ettirilerek katledilmişti. Olaylar sonucunda ülke Doğu ve Batı diye fiilen ikiye bölündü ve iki iktidar merkezi oluştu. Bunlardan birincisi Fayez Saraç hükümeti. Ulusal Mutabakat Hükümeti olarak da adlandırılan bu hükümet başkent Trablus ve çevresine hâkim. Türkiye bu hükümeti tanıyor ve aşiretler tarafından oluşturulan Zintan Tugayı bu hükümeti destekliyor.</p>
<p>Libya’da var olan diğer hükümet ise Abdullah Sini Hükümeti. Bu hükümet ülkenin doğusuna ve güneyine hâkim. Kaddafi’nin öldürülmesinden sonra ülkeye dönen General Halife Hafter’e bağlı silahlı güçler tarafından destekleniyor. Ülke olarak da Mısır, Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri’nin finansman sağladığı iddia ediliyor.</p>
<p>General Halife Hafter liderliğindeki yapı 4 Nisan’da batıya doğru saldırıya geçti. Amerikan yayın organı <em>Wall Street Journal</em> gazetesi, Hafter’in saldırıdan birkaç gün önce Suudi Arabistan’ı ziyaret ettiğini yazdı. Suudi Arabistan’ın, General Hafter’in, Trablus’u ele geçirmek için başlattığı operasyona destek için milyonlarca dolar yardım sözü verdiği ileri sürülen haberde, ismi açıklanmayan bir Suudi yetkilinin, “Oldukça cömerttik” ifadesine de yer verildi.</p>
<p>Hafter’in amacı Libya’nın tamamını kontrol altına almak. ABD Başkanı Donald Trump’da telefonla görüştüğü Hafter’e desteğini açıkladı. Hafter’in harekâtı başarıyla sonuçlanırsa, Ulusal Mutabakat Hükümeti gibi Türkiye’nin Doğu Akdeniz açısından önemli bir müttefiki düşmüş olacak.</p>
<p><strong>&#8211; SUDAN:</strong> Bu ülke gündeme geldiğinde her zaman ilk konu insan hakları olmuştur. Bu konudaki hassasiyetlere katılmakla beraber, bu ülke yönetiminin Türkiye’ye yönelik stratejik yaklaşımı, iki ülke ilişkilerini her daim sıcak tutmuştur. Özellikle Doğu Akdeniz’e giden güzergâhta Kızıl Deniz’de stratejik öneme sahip Sevakin Adası’nın Türkiye’ye 99 yıllığına tahsisi gibi konularda iki ülke yönetimleri ortak hareket etti.</p>
<p>Sevakin Adası’na Türkiye askeri üs inşa ederek, Somali’deki üssüyle beraber bölgede bir güç haline gelecekti. İşte bu çerçevede stratejik ilişki kurduğumuz Sudan’da 19 Aralık’ta başlayan eylemler Mart ayında adeta isyana dönüştürüldü. Dönüştürüldü diyoruz çünkü olaylarda ciddi bir şekilde Suudi Arabistan ve Sisi’nin Mısır’ının etkisi olduğu basına yansıdı. Eylemlerin neticesinde 11 Nisan’da orduyu kontrol eden generaller darbe yaptı.</p>
<p>Dikkat çekici olan olayların başlangıcının Türkiye ile Sudan arasındaki ilişkinin yoğunlaştığı döneme denk gelmesiydi. Türkiye, Sevakin Adası’na yönelik hazırlıklarını hızlandırdığı bir dönemde gerçekleşen darbe sonrasında gözler doğal olarak bu ülkede neler olacağına döndü.</p>
<p>Ömer El Beşir’in devrilmesinin ardından bu ülkede Türkiye ile Katar bir tarafta, Suudi Arabistan-BAE-Mısır öbür tarafta bir bilek güreşi başladı. Ankara, darbeye karşı çok net bir tutum alırken, kendilerini demokrasi şampiyonu olarak gören Batı dünyası sessiz kalmayı tercih etti. <em>Sabah</em> yazarı Bercan Tutar, 21 Nisan’daki yazısında Sudan’daki olaylarla ilgili çarpıcı bilgiler aktardı:</p>
<p><em>“Harekete geçen darbecilerin tümü de Beşir’in en sadık adamlarıydı. Ancak darbeden sonra hepsinin dışarıya bağımlı olduğu ortaya çıktı. Örneğin, darbeyi yapan Savunma Bakanı Awad bin Avf, Mısır’daki darbeci Abdulfettah Sisi’nin Kahire’deki askeri okuldan sınıf arkadaşı. Avf’ın attığı ilk adımlardan biri, Sisi’nin can düşmanı Müslüman Kardeşler (İhvan) üyelerini tutuklamak oldu.</em></p>
<p><em>Ulusal Kongre Partisi (UKP) lideri Ahmed Harun ile bu partiden Başbakan olan Muhammed Tahir Ayala hapse atıldı.</em></p>
<p><em>Cuntanın başında yer alan Korgeneral Abdul Fattah Abdulrahman Burhan, Sudan’ın Yemen’e gönderdiği askerlerin sorumlusuydu.</em></p>
<p><em>Cuntanın beyni olarak gösterilen İstihbarat Başkanı Abdullah Salah Goshi, Sisi’ye ve BAE’ye yakın bir isim.</em></p>
<p><em>Cuntacılardan Hızlı Hareket Güçleri (RFS) komutanı Muhammed Hamdan ‘Hemeti’ ise Suudilerin adamı.</em></p>
<p><em>Zaten Suudilerin en sağlam ismi olan Korgeneral Burhan’ın Askeri Geçiş Konseyi’nin başına geçmesinden sonra Sisi, Suud Kralı ve BAE lideri, Sudan’a yardımların derhal hızlandırılması talimatını verdiler.</em></p>
<p><em>Hedef ise İhvan’ın iktidarda olduğu son ülke olan Sudan’ın denetim altına alınarak Türkiye’nin Kızıldeniz’den Körfez’e kadar uzanan alanda kuşatılmasıdır.”</em></p>
<p>Bölgeyi takip eden gazetecilerden Gökhun Göçmen de 16 Nisan tarihli <em>Aydınlık</em> gazetesindeki yazısında Türkiye ile Katar’ın bölgedeki gücünün küçümsenmemesi gerektiğini vurguluyordu. Göçmen’e göre, “Kalbi İhvan’la atan ancak cüzdanını Körfez’e teslim eden” Sudan’da bir iktidar rekabeti olacak. Abdulllah Salah Goshi ve Muhammed Atta’nın görevde alınması da bu iddiayı doğrular nitelikte. Zira iki ismin kesişim kümesinde Amerika bulunuyor.</p>
<p>Göçmen’in verdiği bilgiye göre, Sudan’da muhalefetin tutuklanmasını talep ettiği Goshi’nin CIA ile 2012 senesinde darbe görüşmesi yaptığı ortaya çıkmıştı. Mısır’ın başkenti Kahire’de Amerikalı yetkililerle buluşan Goshi, darbeye destek talep etmiş ve Washington’dan iktidarının tanınma sözünü almıştı. Goshi ayrıca geçen Şubat ayında İsrail istihbarat şefi Yossi Cohen ile Almanya’da bir araya geldi. Mısır’ın arabuluculuğunda ve S. Arabistan’ın bilgisi dâhilinde gerçekleşen buluşmada Ömer el Beşir sonrası Sudan’ın geleceği masaya yatırılmıştı.</p>
<p><em>Middle East Eye</em> sitesine konuşan bir kaynak da “Goshi’nin Suudiler Birleşik Arap Emirlikleri ve Mısırlılarla güçlü bağı var. Onlar Beşir’in gidip kendi adamlarının iktidar olmasını istiyor” ifadelerini kullanmıştı.</p>
<p>Goshi gibi görevden alınan Washington temsilcisi Muhammed Atta da Amerika için özel isimler arasında yer alıyordu. Atta, bu yılın başında Amerikalı yetkilileri ile Villard Otel’de buluşmuş ve yaptırımların kalkması için kolları sıvamıştı. Atta’nın ne söz verdiği bilinmese de önce yaptırımlar hafifletilmiş ve Beyaz Saray’ın Afrika Özel Temsilcisi Cyrill Sartor, Hartum’u ziyaret etmişti. Amerika bununla da sınırlı kalmamış, taleplerinin yerine getirilmesi halinde Sudan’ın terörizme destek veren ülkeler listesinden çıkacağı sinyalini vermişti.</p>
<p>Gökhun Göçmen’in aktardığına göre, Amerikan medyasının dikkatle takip ettiği bir diğer isim ise Hametti adıyla bilinen Muhammed Hamdan Daglo. Sudan Geçici Askeri Konseyi Başkan Yardımcısı Daglo, Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirliklerine yakınlığı ile biliniyor. Darbe sonrası İngiltere’nin Sudan elçisine brifing veren Daglo, Suudilere de Yemen işgalinden ayrılmayacakları sözünü verdi.</p>
<p>Amerikan <em>The New York Times</em> gazetesi 11 Nisan tarihli haberinde Avad, Kuş ve Daglo’nun Türkiye ve Katar’ı yenilgiye uğratacağını iddia etmişti. Gazete şu ifadeleri kullanmıştı:</p>
<p>“General Avad, Kui ve Daglo’nun kombinasyonu Hartum caddelerinde iç savaşı önleyebilir. Onlar, Sudan Müslüman Kardeşleri’nin bağrından çıkan Ulusal Kongre Partisi’ne karşı hareket ettiler. Onlarca Ulusal Kongre Partisi yetkilisi tutuklandı, parti yasaklandı ve Ulusal Kongre Partisi milisleri dağıtıldı. Bu, Arap dünyasındaki son İslamcı kale olan Sudan yanlısı Türkiye ve Katar için darbe olacak.”</p>
<p>Ancak <em>New York Times</em>’ın Türkiye ve Katar’a darbe vurmasını beklediği üç isimden olan Avad ve Goshi istedikleri koltuğa oturamadı. Yine de gelişmelerin Türkiye aleyhine yükselmesi büyük ihtimal. Çünkü yazımızı hazırlarken gündeme düşen son gelişmenin, oluşturulan Sudan Geçiş Konseyi Başkanı Abdulfettah el Burhan’ın, Türkiye ile yapılan Sevakin Anlaşması’nı feshetme niyetinde olduğuydu. Eğer bu gerçekleşirse Suudi Arabistan ve Mısır, dolayısıyla ABD ve İsrail Libya’dan sonra Sudan’da da Türkiye’ye karşı bir mevzi kazanmış olacak.</p>
<p><strong>&#8211; ORTAK TATBİKATLAR:</strong> Seçim sürecinde gözlerden kaçan önemli bir gelişme de Doğu Akdeniz ve Ege merkezli iki kritik askeri tatbikattı. Bu tatbikatlardan bir tanesi, Yunanistan, Rum Kesimi ve Mısır’ın Medusa-8 adıyla Doğu Akdeniz’de gerçekleştirdiği hava-deniz tatbikatıydı. 13-19 Nisan tarihleri arasında gerçekleştirilen tatbikata Yunanistan Silahlı Kuvvetleri 1 fırkateyn (Elli sınıf HS Elli F-450), 1 denizaltı, 1 narkotik gemisi, 8 adet F-16 savaş uçağı, 1 adet CH-47 Chinook helikopteri, 3 adet AH-64 saldırı helikopteri ve Yunan denizcilik filosu personeliyle yer aldı.</p>
<p>Güney Kıbrıs Silahlı Kuvvetleri tatbikata ‘Alasia’ adlı genel destek gemisi ve Özel Harekat Personeli (SAT-sualtı taarruz komandosu) ve planlama ve koordinasyon personeli ile katılırken Mısır ise 1 adet AH-64 helikopteri, 1 Fırkateyn (Gowind -2500 ENS-971), 2 Hücumbot (S. Ezzat -682 – M. Fahmy 688) , 1 Denizaltı, 8 adet F-16 savaş uçağı ve Özel Kuvvetler personeli katıldı.</p>
<p>Tatbikata ABD, Suudi Arabistan, BAE başta olmak üzere Bulgaristan, Fransa, Almanya, İtalya, Ürdün, Kuveyt, Fas, Bahreyn, Portekiz, Romanya, Sırbistan ve Sudan’dan gözlemciler davet edildi.</p>
<p>Bu tatbikatın yanı sıra çok çarpıcı bir başka tatbikat da Yunanistan’da yapıldı. Yunanistan’da düzenlenen en büyük askeri tatbikat olarak değerlendirilen Iniohos 2019’da; Yunanistan, İsrail, BAE ve İtalya uçakları birlikte hareket etti. Tatbikata İtalya’nın ve İsrail’in, F-35 ile katıldığı belirtiliyor.</p>
<p>Yunan Hava Kuvvetleri tatbikatın amacının, karmaşık ve çok boyutlu tehdit ortamı karşısında gerçekçi operasyonel eğitim sağlama olduğunu ifade etti. Yunanistan’ın, hem Arapları hem İsrail’i hem de Avrupalıları yanına alması, Türkiye’ye bir mesaj niteliğinde gibiydi. Tarihinin en büyük tatbikatlarından birini gerçekleştiren Yunanistan’ın, Türkiye’nin tek başına gerçekleştirdiği Mavi Vatan-2019’a cevap verme çabasında olduğu değerlendirmeleri yapıldı. Bu tatbikattaki en önemli gelişme ise BAE’nin hiç çekinmeden İsrail ordusuyla yan yana görüntü vermesiydi.</p>
<p><strong>İstihbarat Savaşları</strong></p>
<p>Askeri ve siyasi olarak bu gelişmeler yaşanırken, bölgemizdeki özellikle de ülkemizdeki mücadelenin bir başka boyutu da istihbarat savaşları. Özellikle 15 Temmuz işgal girişimindeki Suud-BAE bağlantıları ve Gazeteci Cemal Kaşıkçı’nın Suudi Arabistan’ın İstanbul Başkonsolosluğu’nda vahşice katledilmesiyle kızışan bu savaşlarda Türk istihbaratı, Suud ve BAE’yi sıkıştırmıştı. Ancak özellikle finans gücünü kullanan bu iki yapının, ABD ve İsrail’in teşvikiyle bazı faaliyetlere hız verdiği<br />
gözükmekte.</p>
<p>Örneğin, İstanbul’da yakalanan Filistin kökenli iki BAE ajanının itirafları, ülkemizde sansasyonel eylemler planlandığını göstermesi bakımından çarpıcı işaretler taşıyor. İki ajanın Türkiye’de yaşayan Arap kökenli insanlardan bir eleman ağı oluşturmaya çalıştığı, bu elemanlar üzerinden de Türk istihbaratını zor durumda bırakmaya çalışacağı, ayrıca yapılacak eylemlerle de ülkeyi kaosa sürükleme planına bağlı çalıştıkları anlaşıldı. Bu da Türkiye’deki bazı siyasi tartışmaların bitirilmesi gerektiğinin en önemli göstergesi. Ulaştığımız bilgiler de bunu doğruluyor. Bu istihbarat servislerine bağlı ajanların halen içeride bazı çalışmalar yürüttüğü belirtiliyor.</p>
<p><strong>PKK Hareketlendirildi</strong></p>
<p>Tüm bu gelişmelere ek olarak terör örgütü PKK’nın, özellikle Irak sınırında hareketlenmesi dikkat çekti. Türk Silahlı Kuvvetleri, 2018 yılının Mart ayından bu yana Irak’ın kuzeyinde çok ciddi operasyonlar yürütüyor. Operasyonlarda birçok bölge terörden arındırıldı, üs bölgeleri oluşturuldu. Ancak PKK’nın halen bir hareketlilik içinde olduğu görülüyor.</p>
<p>Bunun son emaresi, Hakkari’nin Çukurca ilçesine bağlı Kavuşak Seriberi Üs Bölgesi’ne sızmaya çalışan bir grup PKK/YPG’li teröristin saldırısı sonucu 4 askerimizin şehit düşmesi. Bu saldırıya misliyle karşılık verildi. Terör örgütünün sonradan bazı sızma girişimleri daha tespit edildi. Bu girişimler de engellendi. Ancak terör örgütünün uzun zaman sonra tam da iç siyasetin çalkantılı olduğu dönemde hareketlenmesi veya hareketlendirilmesi dikkat çekiciydi.</p>
<p><strong>‘Ermeni Soykırımı’ Yalanı Piyasaya Sürüldü</strong></p>
<p>Türkiye’ye yönelik kuşatmanın bir boyutu da sözde soykırım iddialarının yeniden piyasaya sürülmesi oldu. Doğu Akdeniz’de de karşı karşıya kaldığımız İtalya ve Fransa arka arkaya Ermeni tasarılarını gündemine getirdi. İtalya’daki koalisyon hükümetinden ‘Ermeni soykırımını resmi olarak tanıması ve bunu uluslararası alanda savunmasını’ isteyen önerge, 43 çekimsere karşı 382 evet oyuyla kabul edildi. Karşı oyun çıkmadığı önergeye sadece muhalefetteki sağ görüşlü Forza İtalia Partisi’nin milletvekilleri çekimser oy verdi.</p>
<p>İtalya’nın ardından Fransa benzer bir hamle yaptı. Macron yönetimi, 24 Nisan’ı ‘Ermeni Soykırımını Anma Günü’ ilan etti. Bu amaçla hazırlanan kararname 11 Nisan sabahı Fransa Resmi Gazetesi’nde yayımlanarak yürürlüğe girdi.</p>
<p>Toplam üç maddeden oluşan kararname Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron ve Başbakan Edouard Philippe’in imzalarıyla yayımlandı. Kararnamede, Fransa’nın ‘Ermeni Soykırımı’nı 29 Ocak 2001 tarihinden bu yana resmen tanıdığı hatırlatılıp, 24 Nisan’ın bundan böyle ‘Ermeni Soykırımını Anma Günü’ ilan edildiği yazılı.</p>
<p>Bu gelişmelere Türkiye’nin yanıtı gecikmedi. Gerek Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan gerek Mevlüt Çavuşoğlu başta olmak üzere Dışişleri Bakanlığı yetkilileri Fransa’ya sert tepki verdi. Bu gelişme, gelecekte karşımıza çıkarılacak kuşatma alanlarından birinin de asılsız Ermeni iddiaları olacağını göstermesi bakımından çarpıcıydı.</p>
<p><strong>Medya Operasyonu</strong></p>
<p>Seçim sonrasında çok dikkat edilmeyen, ancak son derece kritik bir operasyon da medya alanında gerçekleşti. Önce İngiliz yayın organı <em>Indepentdent,</em> Türkçe internet sitesini devreye soktu. Burada dikkatimizi çeken sitenin sermayesiydi. İnternet sitesi İngiliz ancak sermaye Suudi Arabistan’a aitti. <em>Independent Digital News&amp;Media Limited</em> <em>(IDML)</em> ile yapılan lisans anlaşması çerçevesinde <em>Independent Türkçe</em>’nin tüm hakları Suudi Arabistan Araştırma ve Pazarlama Grubu (SRMG) bünyesinde bulunan Media Arabia’ya ait olacaktı.</p>
<p>Saudi Research and Marketing Group/Suudi Arabistan Araştırma ve Pazarlama Grubu (SRMG) ile Independent arasında yapılan anlaşma kapsamında <em>Independent</em>’ın Arapça, Türkçe, Urduca ve Farsça dillerinde haber siteleri açma projesi kapsamında, Ocak ayında test yayınlarına başlayan <em>Independent Türkçe</em> sitesinin açıldığını duyuruldu.</p>
<p>Suudi sermayesine ait SRMG, geçen yıl İngiltere merkezli <em>The Independent</em> gazetesi ile dört farklı dilde, internet siteleri, haber uygulamaları ve sosyal medya hesapları üzerinden yayın yapmak üzere bir sözleşme imzaladığını duyurmuştu. Bu proje kapsamında önce Arapça yayın yapan <em>www.independentarabia.com</em> yayın hayatına başlamıştı. <em>Independent</em>’in Türkçe yayını da işte bu işbirliğinin ikinci adımı olarak yayın hayatına başladı.</p>
<p>Bu gelişme henüz tazeliğini korurken, çok daha çarpıcı bir gelişme yaşandı. Tarihte görülmemiş bir şekilde İngiltere’nin <em>BBC</em>, Almanya’nın <em>Deutsche Welle</em>, Fransa’nın <em>F24</em> ve Amerika’nın <em>VOA (Amerika’nın Sesi)</em> yayın organlarının bir araya gelerek Türkçe bir YouTube haber kanalı açmayı planladıkları ortaya çıktı. <em>Hürriyet </em>yazarı Ertuğrul Özkök bu gelişmeyi duyurduğu 25 Nisan tarihli yazısında şu notu düştü:</p>
<p><em>“Bana çok ilginç göründü&#8230;</em></p>
<p><em>Çünkü bunlar özel haber kuruluşları<br />
değil. Dördü de ülkelerinin kamusal kuruluşları.</em></p>
<p><em>Bu dört kuruluşu ilk defa böyle bir ortaklık içinde görüyorum.</em></p>
<p><em>Bu dörtlü bizim için iyi haber mi&#8230;</em></p>
<p><em>Yoksa kötü haber mi&#8230; Karar veremedim&#8230;</em></p>
<p><em>Ama şunu çok iyi biliyorum. ‘Neticede bir YouTube kanalı’ deyip geçilecek türden bir şey değil bu&#8230;</em></p>
<p><em>Eminim ileride çok konuşacağız&#8230;”</em></p>
<p>Sadece ileride değil, bugün bile çok konuşulacak bu gelişme, Türkiye’nin karşısındaki kutbun, yürüttüğü siyasi, askeri, istihbari faaliyetlerin yanı sıra propagandaya da yoğun bir şekilde kalkışacağının önemli bir göstergesiydi.</p>
<p>Sonuç olarak, biz 31 Mart seçimlerini tartışırken, çevremizi ve içimizi adım adım saran bir kuşatma yaşadık, yaşamaya devam ediyoruz. Peki, bu kuşatmaya nasıl yanıt veririz? Uzun zamandan beri birlik olmanın, her zamankinden önem taşıdığı bir döneme girdiğimizi vurguluyoruz. Yazıma son verirken, bu çağrımızı yineliyorum. Birliğe her zamankinden çok daha fazla ihtiyaç duyuyoruz. Çünkü bizleri paramparça etmeye niyet etmiş bir koalisyon ile karşı karşıya olduğumuzu bilmek gerekiyor.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.yorungedergi.com/tu%cc%88rkiyenin-etrafindaki-derin-kusatma/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Golan’dan Girit’e Uzanan Türkiye’yi Kuşatma Hattı</title>
		<link>https://www.yorungedergi.com/golandan-girite-uzanan-tu%cc%88rkiyeyi-kusatma-hatti/</link>
					<comments>https://www.yorungedergi.com/golandan-girite-uzanan-tu%cc%88rkiyeyi-kusatma-hatti/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ceyhun BOZKURT]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 02 Apr 2019 21:08:16 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Haber Analiz]]></category>
		<category><![CDATA[Girit]]></category>
		<category><![CDATA[Golan]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.yorungedergi.com/?p=9463</guid>

					<description><![CDATA[Golan Tepeleri sadece bir toprak parçası değil, İsrail ve ABD’nin bölgedeki petrol ve doğalgaz hamlesinin mihenk taşlarından biri. Meselenin petrol ve doğalgaz boyutunun geçmişi 2009 yılına dayanıyor. Golan, İsrail açısından ayrıca tatlı su kaynaklarını barındırması itibarıyla da önemli. İsrail’in Fırat ve Dicle havzalarını PKK üzerinden devletleştirerek, bu iki nehri kontrol etme isteğini de  su meselesi başlığı altında değerlendirebiliriz. Sözcü gazetesinde Aytunç Erkin’in çok önemli bir yazısı vardı: “Golan’da Petrol Arayan Amerika”. Erkin yazısında, ABD’nin Golan’da İsrail’in işgalini tanıma yönündeki adımının perde arkasını biraz aralamış, bu ülkeyi yöneten isimlerin merkezinde olduğu petrol şirketlerinin faaliyetleriyle ilgili önemli bilgiler aktarmıştı.1 Yine Takvim gazetesinden Bekir Hazar da “4 Trilyon Dolar” başlıklı bir yazıyla konunun bir başka boyutunu gündeme taşıdı.2 Bu iki yazıda belirtildiği gibi Golan Tepeleri sadece bir toprak parçası değil, İsrail ve ABD’nin bölgedeki petrol ve doğalgaz hamlesinin mihenk taşlarından biri. Meselenin petrol ve doğalgaz boyutunun geçmişi 2009 yılına dayanıyor. Uzun zamandır yapılan arama çalışmaları sonucunda önce 2009 yılında İsrail’in Hayfa kentinin 50 mil uzağında bulunan Tamar sahasında, ardından da 2010 yılında Leviathan sahasında doğalgaz rezervleri tespit edildi. Tamar sahasındakinin yaklaşık 300 milyar metre küp ve Leviathan sahasındakinin de yaklaşık 600 milyar metre küp olduğu belirlendi. Hatta bazı kaynaklar bu rezervin Tamar’da 9 trilyon, &#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Golan Tepeleri sadece bir toprak parçası değil, İsrail ve ABD’nin bölgedeki petrol ve doğalgaz hamlesinin mihenk taşlarından biri. Meselenin petrol ve doğalgaz boyutunun geçmişi 2009 yılına dayanıyor. Golan, İsrail açısından ayrıca tatlı su kaynaklarını barındırması itibarıyla da önemli. İsrail’in Fırat ve Dicle havzalarını </strong><br />
<strong>PKK üzerinden devletleştirerek, bu iki nehri kontrol etme isteğini de  </strong><strong>su meselesi başlığı altında değerlendirebiliriz.</strong></p>
<p>Sözcü gazetesinde Aytunç Erkin’in çok önemli bir yazısı vardı: <em>“Golan’da Petrol Arayan Amerika”</em>. Erkin yazısında, ABD’nin Golan’da İsrail’in işgalini tanıma yönündeki adımının perde arkasını biraz aralamış, bu ülkeyi yöneten isimlerin merkezinde olduğu petrol şirketlerinin faaliyetleriyle ilgili önemli bilgiler aktarmıştı.<sup>1</sup> Yine Takvim gazetesinden Bekir Hazar da <em>“4 Trilyon Dolar”</em> başlıklı bir yazıyla konunun bir başka boyutunu gündeme taşıdı.<sup>2</sup></p>
<p>Bu iki yazıda belirtildiği gibi Golan Tepeleri sadece bir toprak parçası değil, İsrail ve ABD’nin bölgedeki petrol ve doğalgaz hamlesinin mihenk taşlarından biri. Meselenin petrol ve doğalgaz boyutunun geçmişi 2009 yılına dayanıyor. Uzun zamandır yapılan arama çalışmaları sonucunda önce 2009 yılında İsrail’in Hayfa kentinin 50 mil uzağında bulunan Tamar sahasında, ardından da 2010 yılında Leviathan sahasında doğalgaz rezervleri tespit edildi. Tamar sahasındakinin yaklaşık 300 milyar metre küp ve Leviathan sahasındakinin de yaklaşık 600 milyar metre küp olduğu belirlendi. Hatta bazı kaynaklar bu rezervin Tamar’da 9 trilyon, Leviathan’da 18 trilyon metreküp olduğunu iddia etmişti.<sup>3</sup></p>
<p>O dönem, bulunan rezervlerin İsrail’in yüz yıllık doğalgaz ihtiyacını karşılayabileceği değerlendirmeleri yapılmıştı. Hatta bu iki saha üzerinden İsrail ile Lübnan arasında gerilim yaşanmıştı. İşte Akdeniz’e kıyısı bulunan Arap ülkelerinin hedefe oturtulması ve kaos, bu keşiflerden sonra gündeme geldi. İsrail oyun planını hazırlarken, planın uygulayıcısı İsrail’in en büyük müttefiki ABD’ydi. İsrail’in Leviathan sahasında doğalgazı bulmasından tam 5 ay sonra 18 Aralık 2010 tarihinde Arap Baharı’nın fitili ateşlendi.</p>
<p>Golan’da da petrol bulunması ve 2013 itibarıyla denkleme dâhil edilmesi, oyunun büyüklüğünü artırdı. Yani İsrail’in Suriye ile ilgili “stratejik derinliği” petrol ve doğalgaz derinliğiyle gündeme geldi.</p>
<p>Bu çerçevede İsrail, bu plana Türkiye’yi de dâhil etmek istedi. İsrail’in istediği anlaşma, çıkaracağı doğalgazın Türkiye üzerinden Avrupa’ya nakledilmesiydi. Ancak Türk-İsrail ilişkilerindeki kriz nedeniyle anlaşma mümkün olmadı. Zaten Kıbrıs açıklarında tespit edilen doğalgaz rezervleriyle denkleme Türkiye ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti de dâhil olunca, İsrail ile Türkiye’nin anlaşmasının önü kapandı.</p>
<p>Gelelim Golan’da petrol arayan Genie Enerji şirketinin faaliyetlerine. Genie’nin anlamı bizim bildiğimiz “Cin”. Zaten logosu Alaaddin’in Sihirli Lambası’nı andıran bir lamba. Özellikle Suriye krizinden sonra öne çıkan bir şirket. İsrail, 2013 yılı sonbaharında bu şirkete Golan Tepelerinde petrol arama izni verdi. Ortakları ve yöneticileri, aktarıldığı gibi ABD’nin son derece kritik isimleri. Türkiye’de de Fox TV’nin sahibi olan ABD’li medya devi Murdoch’tan tutun da eski ABD Başkan Yardımcısı Dick Cheney’e, eski CIA Başkanı James Woolsey’den derin dünya devletinin kritik ailelerinden Rothshildlerden Jacob Rothschild’e kadar birçok isim şirketin tepesinde yer alıyor. Bu şirketin Golan’da bulduğu rezervin, Suudi Arabistan’ın toplam rezervine yakın olduğu bile konuşuluyor.</p>
<p><strong>Golan, İsrail’in Tatlı Su Kaynağı</strong></p>
<p>Golan Tepeleri ile ilgili şu bilgiyi de aktaralım: Golan Tepeleri, İsrail açısından ayrıca tatlı su kaynaklarını barındırması itibarıyla da önemli. Örneğin Oslo Antlaşması’nın imzalandığı ve Golan’ın boşaltılmasının ciddi olarak tartışılmaya başlandığı dönemde, hem İzak Rabin hem de Şimon Perez hükümetlerinde Tarım Bakanlığı yapmış Ya’acov Tsur’un şu sözleri Golan Tepelerinin su kaynağı açısından önemini özetliyor:</p>
<p>“Golan’ın su kaynakları ülkenin (İsrail’in) geleceği konusunda kritik, yaşamsal ve ulusun kaderini etkileyecek bir öneme sahiptir. Söylemeliyim ki bu suyun herhangi bir kaynakla değiştirilme olasılığını ben bilmiyorum.”<sup>4</sup></p>
<p>İsrail’de yayınlanan bazı resmi raporlarda Golan’dan çekilmenin İsrail su sistemini büyük oranda etkileyeceği ve bu su açığının planlanmış deniz suyu arıtma tesislerinde üretilecek suyla karşılanması gerekeceği belirtilmektedir.<sup>5</sup> İsrail’in Fırat ve Dicle havzalarını PKK üzerinden devletleştirerek, bu iki nehri kontrol etme isteğini de su meselesi başlığı altında değerlendirebiliriz.</p>
<p>Özetle Golan Tepeleri İsrail açısından hem Doğu Akdeniz bütününe yayılacak bir şekilde enerji hem de su kaynakları açısından stratejik bir öneme sahip.</p>
<p><strong>Trump’ın Açıklamasının Şifreleri</strong></p>
<p>Bu denklem çerçevesinde ABD Başkanı Donald Trump’ın “Golan Tepeleri” çıkışını anlamaya çalışalım. Öncelikle son olarak İsrail’in Kanal 12 televizyonunun, Trump’ın “İsrail’in Golan Tepeleri üzerindeki egemenliğini” tanıyan belgeyi gelecek hafta imzalayacağını duyurduğunu belirtelim ve Trump’ın açıklamasının şifrelerini çözmeye çalışalım.</p>
<p>Trump’ın açıklamasının nedenlerinden biri, Nisan ayında erken seçime gidecek İsrail’de Binyamin Netanyahu’nun elini güçlendirmek. Böylece Orta Doğu’nun kan gölüne dönmesinin sorumlularından birinin koltuğunu sağlama almaya çalışacaklar.</p>
<p>İkinci ve daha önemli nedeni de şu: Aktardığımız bilgilerde geçen petrol ve doğalgaz rezervi, İsrail’i bir anda Orta Doğu’nun petrol ve doğalgaz satıcıları listesinde zirveye taşıyacak. Ancak İsrail’in önündeki engel, Golan Tepelerinde işgalci olması. Birleşmiş Milletler (BM) de İsrail’in Golan’daki varlığını işgal olarak kabul ediyor. İşgalci güç olduğu için İsrail, Golan’daki doğalgaz ve petrolü satamaz. Ancak ve ancak “Bu topraklar İsrail’indir” diye bir oldubitti yapılırsa satışın önü açılabilir.</p>
<p>Bu tür oldubittiler konusunda uzman olan Amerikan yönetimi, Trump’ın bu çıkışıyla işte bunu gerçekleştirmeye çalışıyor. Çıkan doğalgazı ve petrolü İsrail şirketleri ile birlikte Amerikan şirketleri satacak. Özellikle Leviathan sahasında Amerikalı Nobel Enerji öne çıkıyor.</p>
<p><strong>Doğu Akdeniz Boru Hattı</strong></p>
<p>Peki, satış nasıl gerçekleştirilecek? İşte bu konuyla ilgili Türkiye’yi çok daha yakından ilgilendiren bir fotoğraf karşımıza çıkıyor.</p>
<p>Hatırlanacağı üzere 20 Mart’ta Kudüs’te ABD Dışişleri Bakanı Mike Pompeo, İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, Yunanistan Başbakanı Aleksis Çipras ve Güney Kıbrıs Rum yönetimi lideri Nikos Anastasiadis bir toplantı yaptı. Bu toplantının en önemli gündem maddesi, Doğu Akdeniz’de, aktardığımız sahalarda bulunan doğalgazın Avrupa’ya taşınmasıydı.</p>
<p>Bu zirvede 3 ülke ve Güney Kıbrıs Rum yönetimi East-Med (Uzun adı East Mediterranean, yani Doğu Akdeniz) adı verilen boru hattı konusunda anlaşmaya vardılar. Genie Enerji, Nobel Enerji gibi şirketlerin merkezinde olduğu boru hattı projesine göre bu doğalgaz rezervi, Girit üzerinden İtalya’ya uzanacak. Bu boru hattının güvenliği sağlamak için de İsrail ve Yunanistan arasında, Türkiye’nin tepkisini çeken bir anlaşma yapıldı. Bu anlaşmaya göre Girit Adası’na çok geniş bir alanı kapsayacak şekilde radar üssü kurulacak.  Böylece Türkiye ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Doğu Akdeniz’de kuşatılmış olacak.</p>
<p><strong>Projenin Savunucusu FDD</strong></p>
<p>Türkiye’yi ilgilendiren çok ilginç iki ayrıntıyı daha aktarmak istiyorum. Bunlardan birincisi şu: Netanyahu, Trump başkanlık görevini 20 Ocak 2017 tarihinde devraldıktan sonra Şubat ayında Washinton’a gitmişti. Basına, görüşmede Netanyahu’nun Trump’tan İsrail’in Golan Tepelerindeki yasadışı işgalini tanımasını istediği yansımıştı.</p>
<p>İşte bu ziyaretin sona ermesi ve Netanyahu’nun Washington’dan ayrılmasından sonra Genie Enerji şirketinin Yönetim Kurulu Üyesi Rupert Murdoch’un gazetesi Wall Street Journal’da bir makale yayımlandı. İsrail yanlısı “düşünce kuruluşu” Demokrasileri Savunma Vakfı (Foundation For Defense of Democracies-FDD) İcra Direktörü Mark Dubowitz, ABD’nin Golan’daki İsrail kontrolünü tanımasının kazanç olacağına yönelik bir yazı yazdı.</p>
<p>Makale kadar buradaki önemli ayrıntı makaleyi kaleme alan Mark Dubowitz. Dubowitz, ABD’de Türkiye’ye karşı silah olarak kullanılan Reza Zarrab davasında bilirkişi olarak atanan iki kişiden biriydi. Dubowitz ayrıca Türkiye’de tutuklu bulunan Adnan Oktar ile bağlantılarıyla da konuşulmuştu. Hatta Adnan Oktar ekibinin 17-25 Aralık sonrası Dubowitz’i Ankara’da, CHP Genel Merkezi’ne götürdüğü ve yetkililerle görüştürdüğü iddia edilmişti.</p>
<p>Dubowitz’in üst düzey yöneticisi olduğu FDD’nin Türkiye masasının başında da tanıdık bir isim bulunuyor: ABD’nin eski Ankara Büyükelçisi Eric Edelman. Ayrıca 15 Temmuz’dan bir ay önce “Türkiye’de darbe olabilir” diyen John Hannah ile FETÖ bağlantıları ile bilinen ve ABD’de yaşayan eski CHP Milletvekili Aykan Erdemir de FDD Türkiye masasında yer alıyor.</p>
<p>Bu nota şimdilik virgül koyarak ikinci önemli ayrıntıyı aktaralım. Malum Murdoch Türkiye’de Fox TV’nin sahibi. Bu kanalda, çok üst düzey bir siyasi parti temsilcisinin son dönemlerde çok tartışılan eşinin ciddi bir etkisi olduğu belirtiliyor. Bu kişiyi bulmak da size kalsın.</p>
<p>Son söz, yukarıda aktardığımız planın önündeki en büyük engel olarak Türkiye görülüyor. Türkiye’nin bu planı bozmak için kaldırdığı gardını düşürmek için de bütün güçleriyle ülkemize saldırıyorlar.</p>
<p>Bu fotoğrafa bakınca beka sorunu olup olmadığı değerlendirmesini sizlerin yapmasını istiyorum.</p>
<p style="font-size: 0.8em;">1 Sözcü, 23 Mart 2019</p>
<p style="font-size: 0.8em;">2 Takvim, 23 Mart 2019</p>
<p style="font-size: 0.8em;">3 https://www.tabletmag.com/scroll/135955/israel-approves-natural-gas-export</p>
<p style="font-size: 0.8em;">4 Jerusalem Post, 27 Aralık 1995</p>
<p style="font-size: 0.8em;">5 Golan Tepelerinin su kaynakları açısından önemi için Su Politikaları Uzmanı Dursun Yıldız’ın 2009 yılı Ekim ayında Cumhuriyet Gazetesi Strateji ekinde yayımlanan “Golan Tepeleri ve Hidro-Strateji” başlıklı makalesini okumasını öneririm. Yazı, internette de bulunuyor</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.yorungedergi.com/golandan-girite-uzanan-tu%cc%88rkiyeyi-kusatma-hatti/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Günümüzün Lawrence’ı McGurk’un Ardından</title>
		<link>https://www.yorungedergi.com/gunumuzun-lawrencei-mcgurkun-ardindan/</link>
					<comments>https://www.yorungedergi.com/gunumuzun-lawrencei-mcgurkun-ardindan/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ceyhun BOZKURT]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 31 Dec 2018 21:45:23 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Haber Analiz]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.yorungedergi.com/?p=7178</guid>

					<description><![CDATA[ABD Başkanı Donald Trump, tam da Türkiye’nin Fırat’ın doğusuna yönelik operasyonun düğmesine basmasına ramak kalmışken 19 Aralık’ta “Suriye’den çekilme” kararını açıkladı. Karar sadece bölgede değil Amerikan iç kamuoyunda da büyük sarsıntı yarattı. Bu sarsıntı sürerken arada çok önemli bir gelişme yaşandı. O da bölgede “Günümüzün Lawrence’ı” olarak anılan Brett McGurk’un istifasıydı. McGurk arkasında bölgede çok kanlı işler yapan büyük bir terör yapılanması bıraktı. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, 12 Aralık’ta Türk Savunma Sanayii Zirvesi’nde “Fırat’ın doğusuna operasyona birkaç gün içinde başlayacağız” açıklamasını yapınca hani İsmet Özel’in “Karlı Bir Gece Vakti Bir Dostu Uyandırmak” şiirindeki “yaklaşıyor yaklaşmakta olan” ifadesi yine bolca dile getirilmeye başlandı. Aslında Fırat’ın doğusuna yönelik operasyon Eylül’deki Soçi Zirvesi’nden bu yana artık bekleniyordu. Özellikle de 27 Ekim’de Türkiye, Rusya, Almanya ve Fransa liderlerinin İstanbul’da buluşmasının ardından Zor Mağar bölgesine yönelik ilk operasyon, terör örgütü ve arkasındaki güçler için alarm zillerinin çalmasına neden olmuştu. Sadece zamanı konusunda haklı olarak bir belirsizlik söz konusuydu. Çünkü bu sadece askeri değil siyasi, ekonomik ve daha birçok boyutu barındıran bir harekat olacaktı. Cumhurbaşkanı’nın açıklaması, hazırlıkların tamamlandığının işareti oldu. Bu açıklamadan yaklaşık 2 hafta öncesine giderek gelişmeleri sıralarsak, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın açıklamasının bir altyapıya dayandığını söyleyebiliriz. Kırılma Noktası &#8211; 27 Kasım 2018: Milli Güvenlik Kurulu toplandı. &#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p class="p1"><span class="s1"><b>ABD Başkanı Donald Trump, tam da Türkiye’nin Fırat’ın doğusuna yönelik operasyonun düğmesine basmasına ramak kalmışken 19 Aralık’ta “Suriye’den çekilme” kararını açıkladı. Karar sadece bölgede değil Amerikan iç kamuoyunda da büyük sarsıntı yarattı. Bu sarsıntı sürerken arada çok önemli bir gelişme yaşandı. O da bölgede “Günümüzün Lawrence’ı” olarak anılan Brett McGurk’un istifasıydı. McGurk arkasında bölgede çok kanlı işler yapan büyük bir terör yapılanması bıraktı.</b></span></p>
<p class="p4"><span class="s1">Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, 12 Aralık’ta Türk Savunma Sanayii Zirvesi’nde “Fırat’ın doğusuna operasyona birkaç gün içinde başlayacağız” açıklamasını yapınca hani İsmet Özel’in “Karlı Bir Gece Vakti Bir Dostu Uyandırmak” şiirindeki “yaklaşıyor yaklaşmakta olan” ifadesi yine bolca dile getirilmeye başlandı. </span></p>
<p class="p4"><span class="s1">Aslında Fırat’ın doğusuna yönelik operasyon Eylül’deki Soçi Zirvesi’nden bu yana artık bekleniyordu. Özellikle de 27 Ekim’de Türkiye, Rusya, Almanya ve Fransa liderlerinin İstanbul’da buluşmasının ardından Zor Mağar bölgesine yönelik ilk operasyon, terör örgütü ve arkasındaki güçler için alarm zillerinin çalmasına neden olmuştu. </span></p>
<p class="p4"><span class="s1">Sadece zamanı konusunda haklı olarak bir belirsizlik söz konusuydu. Çünkü bu sadece askeri değil siyasi, ekonomik ve daha birçok boyutu barındıran bir harekat olacaktı. Cumhurbaşkanı’nın açıklaması, hazırlıkların tamamlandığının işareti oldu. Bu açıklamadan yaklaşık 2 hafta öncesine giderek gelişmeleri sıralarsak, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın açıklamasının bir altyapıya dayandığını söyleyebiliriz. </span></p>
<p class="p5"><span class="s1"><b>Kırılma Noktası</b></span></p>
<p class="p4"><span class="s2"><b>&#8211; 27 Kasım 2018:</b></span><span class="s1"> Milli Güvenlik Kurulu toplandı. Toplantı sonrasında yapılan açıklamada şu vurgular yapıldı: </span></p>
<p class="p4"><span class="s1"><i>“Bazı ülkelerin, proje terör örgütleri FETÖ/PDY ile PKK/KCK`nın Suriye kolu PYD- YPG’yi terör örgütü olarak görmemesinin, terörizmle küresel ölçekteki mücadeleye büyük zarar verdiği hususu bir kez daha teyit edilmiştir.</i></span></p>
<p class="p4"><span class="s1"><i>Türkiye’nin, baştan beri Suriye’nin toprak bütünlüğünden ve siyasi bütünlüğünden ve siyasi birliğinden yana olduğuna, barışın tesis edilmesi için gayret gösterdiğine işaret edilerek, siyasi çözüme en büyük tehdidin Fırat’ın doğusundaki terör yapılanmasından geldiği belirtilmiştir. Suriye’deki herhangi bir emrivakiye göz yumulmayacağı ve meşru müdafaa hakkının kullanılacağı vurgulanarak, PKK/PYD-YPG’nin bölge halkına zulmederek ve göçe zorlayarak değiştirdiği demografik yapıya karşı da duyarsız kalınmayacağı güçlü şekilde ifade edilmiştir.”</i> </span></p>
<p class="p4"><span class="s2"><b>&#8211; 28 Kasım 2018:</b></span><span class="s1"> Cumhurbaşkanı Erdoğan, ABD Başkanı Trump ile bir telefon görüşmesi yaptı. Cumhurbaşkanlığı’ndan yapılan açıklamada gündemdeki konuların ele alındığı vurgulandı. </span></p>
<p class="p4"><span class="s2"><b>&#8211; 1 Aralık 2018:</b></span><span class="s1"> G-20 Zirvesi için Buenos Aires’e giden Cumhurbaşkanı Erdoğan, burada bir basın toplantısı düzenledi. Basın toplantısında ABD’yi kast ederek terör örgütüne binlerce TIR’lık yardım yapıldığını hatırlatarak şunları söyledi: “Suriye’nin kuzeyinde ülkemizin ve bölgemizin güvenliğine tehdit oluşturan hiçbir yapıya izin vermeyeceğiz. Fırat’ın batısını olduğu gibi doğusunu da bölücü terör örgütünün zulmünden ve işgalinden çok yakın bir zamanda kurtaracağız. Biz bu tür konularda müttefiklerimizden çifte standart değil, samimiyet bekliyoruz.”</span></p>
<p class="p4"><span class="s2"><b>&#8211; 4 Aralık 2018:</b></span><span class="s1"> ABD’nin Suriye Özel Temsilcisi James Jeffrey, “Artık Astana’nın fişini çekme vakti” açıklamasını yaptı.</span></p>
<p class="p4"><span class="s2"><b>&#8211; 7 Aralık 2018:</b></span><span class="s1"> James Jeffrey, Ankara’ya geldi. Milli Savunma Bakanı Hulusi Akar ile görüşen Jeffrey, Cumhurbaşkanı Erdoğan ile de görüşmek istedi. Ancak bu isteği kabul görmedi. Jeffrey, Cumhurbaşkanlığı Sözcüsü İbrahim Kalın tarafından kabul edildi. Bu kabul sonrasında Cumhurbaşkanlığı’ndan yapılan açıklama manidardı: </span></p>
<p class="p4"><span class="s1"><i>“Türkiye’nin PYD/YPG konusundaki net duruşu ifade edilmiş, sınırımızda hiçbir terör unsurunun varlığına müsaade edilmeyeceği kararlılıkla vurgulanmıştır.”</i></span></p>
<p class="p4"><span class="s2"><b>&#8211; 8 Aralık 2018:</b></span><span class="s1"> Meclis Başkanı Binali Yıldırım, “Terörizm ve Aşırılıkçılıkla Mücadele” toplantıları için gittiği Tahran’da, Cumhurbaşkanı Hasan Ruhani ile görüştü, Suriye konusu ele alındı.</span></p>
<p class="p4"><span class="s2"><b>&#8211; 11 Aralık 2018:</b></span><span class="s1"> Cumhurbaşkanı Yardımcısı Fuat Oktay, 2019 yılı bütçesiyle ilgili hükümet adına TBMM’de yaptığı konuşmada, ABD’ye çağrı yaptı. Oktay, “Türkiye olarak, Amerika’dan beklentimiz, her alanda müttefiklik ruhuna uygun şekilde hareket etmesidir. Karşımızda ülkemizin terör örgütleriyle yürüttüğü mücadelesine saygı duyan ve destek veren bir Amerika görmek istiyoruz” diye konuştu.</span></p>
<p class="p4"><span class="s2"><b>&#8211; 12 Aralık 2018:</b></span><span class="s1"> Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın çok konuşulan açıklaması geldi. Aynı gün Rusya Savunma Bakanı Sergey Şoygu’nun, ABD’li mevkidaşı James Mattis’e iki nota gönderdiği ortaya çıktı. Bu notaların ilkinde Suriye’de, Fırat’ın doğusundaki ABD kontrolündeki bölgelerde artan Kürt-Arap çatışmalarından duyulan endişe dile getirildi. Notada, Fırat’ın doğusunda ABD’nin desteğiyle kurulan özerk yönetim bölgesinin siyasi olarak kaydadeğer bir ilerlemenin yanı sıra Suriye’ye barışçıl bir yaşamın getirilmesine, ekonomik altyapıların gelişmesine hiçbir katkı sağlamadığına dikkat çekildi. </span></p>
<p class="p4"><span class="s2"><b>&#8211; 13 Aralık 2018:</b></span><span class="s1"> ABD Savunma Bakanlığı (Pentagon), Erdoğan’ın Fırat’ın doğusu ile ilgili açıklamasına yönelik “böyle bir harekât kabul edilemez” yönünde açıklama yaptı. Pentagon yetkilileri açıklamalarında şu ifadeleri kullandı: </span></p>
<p class="p4"><span class="s1"><i>“Suriye’nin kuzeydoğusunda özellikle de ABD askerlerinin bulunduğu veya yakınlarında olduğu bölgelere yönelik herhangi bir tarafça atılacak tek taraflı bir adım büyük bir kaygıdır ve bu tür adımları kabul edilemez olarak addederiz.”</i></span></p>
<p class="p4"><span class="s1">Bu gelişmelerin sonrasında kırılma noktası olarak nitelendirilebilecek Erdoğan-Trump telefon görüşmesi gerçekleşti. Habertürk Washington Temsilcisi Serdar Turgut’un 21 Aralık’taki köşe yazısında aktardığına göre Erdoğan, Trump’ın çekilme kararını o görüşmede öğrendi. Ancak Trump bu kararını en yakınındaki birkaç isim hariç kimseye söylemedi. Çünkü bu düşüncesini aktarsa James Jeffrey, 18 Aralık’ta <i>“Fırat’ın doğusuna bir harekâta sıcak bakmıyoruz”</i> açıklamasını sanırım yapmazdı.</span></p>
<p class="p4"><span class="s1">19 Aralık’a gelindiğinde Ankara-Washington hattında önemli gelişmeler yaşandı. Önce ABD Savunma Bakanlığı’na (Pentagon) bağlı Savunma Güvenlik İşbirliği Ajansı, Türkiye’ye 3,5 milyar dolar değerindeki Patriot hava ve füze savunma sisteminin satışını onayladı. Bu süreçte elbette Washington ve Ankara’nın pazarlığa oturması için ABD Senatosu’nun onayı gerekiyor. Ancak S-400 alımı nedeniyle gerilimi zirve yapan iki müttefik arasında hava savunma sistemleri konusunda Amerikan tarafı adeta bir zeytin dalı uzattı. Saatler sonra ise Trump’ın kararı gündeme düştü.</span></p>
<p class="p6"><span class="s1"><b>Astana Ortakları Olumlu Ama İhtiyatlı Yaklaştı</b></span></p>
<p class="p4"><span class="s1">Türkiye kararı olumlu ama ihtiyatlı karşılarken, Astana’daki partneri Rusya da ihtiyatlıydı. Rusya Devlet Başkanı Putin, her yıl tüm dünyadan misafir edilen basın mensuplarının sorularını 20 Aralık’ta yanıtladığı geleneksel yılsonu toplantısında, ABD askerinin Suriye’den çekilmesinin sorulması üzerine, “ABD’nin Suriye’den çekildiğine dair emare yok. Afganistan’dan da çekildiklerini söylediler ama hâlâ oradalar” dedi. </span></p>
<p class="p4"><span class="s1">Astana’daki diğer partner İran’ın Cumhurbaşkanı Hasan Ruhani, 19 Aralık’ta Ankara’da Erdoğan ile ortak basın toplantısında “Fırat’ın doğusundaki duruma bakış açımız Türkiye ile aynı” diyerek Ankara’ya desteğini belirtti. </span></p>
<p class="p4"><span class="s1">PKK/PYD terör örgütündeki panik, bu karardaki olumlu boyutu gösterirken, ABD’nin çekilme takvimini 60-100 gün içinde tamamlayacağının ortaya çıkması, ihtiyatlı yaklaşımı da güçlendirdi. Yine Türkiye, ABD’ye olumlu bir adım atarak harekâtı bir süreliğine erteledi. Ancak Erdoğan 21 Aralık’ta yaptığı bu erteleme kararına şu notu düşmeyi de unutmadı:</span></p>
<p class="p4"><span class="s1"><i>“Gelişmeler Fırat’ın doğusundaki operasyonda bizi bir müddet daha beklemeye yöneltti ama bu ucu açık bir bekleme değil. Önümüzdeki aylarda Suriye sahasında PKK ve DEAŞ kalıntılarını ortadan kaldıracak bir harekât tarzı izleyeceğiz, bu böyle bilinsin.”</i></span></p>
<p class="p5"><span class="s1"><b>Münbiç’te Hareketlilik</b></span></p>
<p class="p4"><span class="s1">Bölgeden gelen son bilgiler ise Fırat’ın doğusundan çok Münbiç bölgesinde bir hareketlenmenin yaşandığı yönünde oldu. Türk Silahlı Kuvvetleri’nin kontrolündeki Özgür Suriye Ordusu (ÖSO) unsurlarının Münbiç bölgesine doğru yöneldiği bilgileri aktarılırken, Suriye yönetimine bağlı askeri güçlerin de bu kentin güneyine yığınak yaptığı öğrenildi. Suriye sahasında adeta yeni bir oyun kurulurken, Washington’un hamlesinin ne anlama geldiği konusunda uzmanların kafa yorması ise sürüyor. </span></p>
<p class="p4"><span class="s1">Ancak bu hareketlilik arasında yaşanan bir gelişme, kararın Washington’u karıştırdığını net bir şekilde gösteriyor. Bu gelişme, Obama döneminde göreve başlayıp Trump döneminde de görevini sürdüren, Türkiye’nin büyük tepkisini çeken eylemlere imza atan ABD Başkanı’nın DEAŞ Özel Temsilcisi Brett McGurk’un istifası oldu. </span></p>
<p class="p4"><span class="s1">“Günümüzün Lawrence’ı” olarak anılan McGurk, PYD/YPG’nin de akıl hocası olarak biliniyor. McGurk’un geçmişteki eylemleri hatırlandığında derin ABD’nin Suriye politikasında da olumlu veya olumsuz ciddi bir değişim işaretlerinin geleceğini tahmin etmek zor değil.</span></p>
<p class="p5"><span class="s1"><b>McGurk, Lawrence mı, Noel mi?</b></span></p>
<p class="p4"><span class="s1">Hatırlayalım: Başta ABD olmak üzere Batı dünyası kararını vermişti. Yaklaşık yüz yıl önce çizilen sınırlar değişecek ve yeniden kendi istedikleri düzenlemeyi yapacaklardı. Kimseye sormayacaklar, bu bölgedeki Türkler, Kürtler, Araplar, Farslar, Aleviler, Sünniler, Ezidiler vs. pek umurlarında olmayacak, onların kanları üzerinden planlarını hayata geçireceklerdi. </span></p>
<p class="p4"><span class="s1">Aynen 100 yıl önceki plan gibiydi. O dönem de Arap ve Ermeni Türk’e düşman ettirilmiş, Kürt için de aynı oyun oynanmıştı. Arapların, Türklerle kanlı bıçaklı olmasının temelleri nasıl atıldıysa günümüzde de benzer bir şekilde Suriye ve Irak coğrafyası üzerinden aynı oyun oynanıyor. </span></p>
<p class="p4"><span class="s1">O dönem bu oyunu kuranların sahadaki adamları yıkıcı etki yapmıştı. Örneğin, Thomas Edward Lawrence’ın Arap-Türk çatışmasındaki rolü geçmiş 100 yıl boyunca kitaplara, filmlere konu oldu. Lawrence bölgede çalışan tek İngiliz ajan değildi. Ancak öne çıkan, özellikle de Kudüs’ün işgalinden sonra kendisini Amerikalı gazeteci üzerinden parlatan o idi. </span></p>
<p class="p4"><span class="s1">Yine o dönem Türkiye’nin doğu ve güneydoğusunu kapsayan coğrafya ile bugünkü Irak’ın kuzeyindeki topraklarda Kürtlere yönelik faaliyetleri yöneten bir isim vardı: Binbaşı Noel. Tam adı Edward William Charles Noel’di. Lawrence kadar ünlü olamadı, çünkü 1919 yılından itibaren bölgede İngiliz gizli servisi adına yaptığı çalışmalar, Kürtler ile Türkleri birbirine düşman edemedi. Yine de o dönemler ekilmeye başlanan etnik milliyetçi tohum, günümüzde de halen yıkıcı etkiler yapmakta. </span></p>
<p class="p4"><span class="s1">Günümüzde de oyun kurucu olduğu iddiasındaki başta ABD olmak üzere devletlerin adamları sahada görev yapıyor. Çok sayıda asker, istihbaratçı ve diplomat şu an Suriye’nin kuzeyi başta olmak üzere bölgede cirit atıyor. Bunların en bilineni ise Obama döneminde atanmasına rağmen Trump döneminde de görevine devam eden Brett McGurk. ABD Başkanının DEAŞ’a karşı küresel mücadele koordinatörü sıfatıyla görev yapan McGurk için Türkiye’de yapılan tanım, “Kürdistanlı Lawrence”. </span></p>
<p class="p4"><span class="s1">McGurk’un Türkiye’de şimşekleri üzerine çekmesine neden olan olay, 30 Ocak 2016 tarihinde Ayn el Arap’a (Kobani) yaptığı ziyaret, terör elebaşlarıyla samimi görüntüler vermesi ve YPG terör örgütünün sözcüsü Polat Can’dan terör örgütünün armasının bulunduğu bir plaket alması oldu. Plaketin üzerinde “YPG Genel Komutanlığı size teşekkür eder”<br />
yazıyordu. </span></p>
<p class="p4"><span class="s1">Bu görüntüye Türkiye tepki gösterirken, Washington yönetimi McGurk’un arkasında durdu. Dönemin ABD Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü John Kirby, düzenlediği basın toplantısında, “McGurk’un Kobani’ye gidiş nedeni, Kobani’nin DEAŞ’ın elinden alınmasının yıldönümüydü. Bu kişi ile çok önceden ayarlanan bir görüşme değildi. Kürt savaşçıların sözcüsü olarak bu kişi de oradaydı ve McGurk, kendisiyle kısa bir görüşme yapıp, görüş alışverişinde bulundu” diye konuştu. İşin detayları araştırılınca McGurk’un aslında çok daha derinlerde bir çalışma yürüttüğü anlaşıldı.</span></p>
<p class="p5"><span class="s1"><b>Gelelim Detaylara… </b></span></p>
<p class="p4"><span class="s1">Esas olarak Obama döneminde koordinatör atanan McGurk’un, Trump döneminde de görevine devam etmesi dikkat çekiciydi. Buna neden olarak bölgede, Amerika’nın siyasetlerini belirleyen esas gücün Pentagon olması gösteriliyor. Dolayısıyla McGurk için hukukçu kimliği olmasına rağmen “Pentangon’un adamı” yorumları yapılıyor. Trump’ın kararından en çok rahatsız olanın da Pentagon olduğunu hatırlamakta fayda var.</span></p>
<p class="p4"><span class="s1">Brett McGurk, PKK’lı Şahin Cilo ile ABD arasındaki doğrudan bağlantıyı kuran diplomat. Yani şimdilerde SDG Genel Komutanı sıfatı taşıyan ama özünde PKK dağ kadrosunun en önemli elebaşlarından olan Şahin Cilo kod adlı Abdi Ferhad Şahin ile yakın bir mesai içerisindeler. </span></p>
<p class="p4"><span class="s1">PKK/PYD-YPG, Suriye’nin kuzeyinde ilk başta Kürtler dışındaki grupları dışlayıcı ve baskı altına alma tarzında bir politika benimsemişti. Ancak terör örgütü McGurk’un devreye girmesiyle bu politikayı değiştirerek “herkesi kapsayıcı” bir görüntü vermeye başladı. Bir dönem SDG Sözcülüğü yapan ve Kasım 2017’de örgütten kaçan Talal Silo, Brett McGurk’un bu rolünü örneklerle aktardı:</span></p>
<p class="p4"><span class="s1"><i>“En başından beri çok etkili. Mesela Çelebiye üssündeki ilk toplantımızda, Münbiç’in kurtarılması konuşuldu. Bunu öneren oydu. Türk tarafını ikna etmemiz için çoğunluğunu Arapların oluşturacağı kente özgü askeri konsey kurulması gerektiğini söyledi. Böylece şehri kurtaranların Münbiç’in kendi evlatları olduğu havası verilmek istendi. Aynı öneriyi Rakka’da da gördük. Önerileri yaparken, ‘Türk tarafını ikna etmemiz gerekiyor’ derdi. Onun için de sahadaki unsurların Araplardan oluştuğu görüntüsünü vermemiz gerektiğini söylerdi. Münbiç Askeri Konseyi bünyesinde Münbiç Türkmenleri Birliği görünüyordu. Oysa içinde kimse yoktu. Ben bile bana bağlı görünen grubun isimlerini uydurarak yazdım. Bu, McGurk’ün talebiyle yapılıyordu. Yine Rakka operasyonuna sadece Arap Koalisyonu’nun katılacağı açıklanmıştı. Aslında Arap Koalisyonu diye bir şey yoktu. Şahin Cilo komutasındaki SDG’nin izlediği politikaları McGurk yönlendiriyordu. Münbiç’in kurtarılmasının ardından, SDG’nin kenti kurtardığını, YPG’nin şehrin dışına çekildiğini, şehirde kalanların oranın evlatları olduğunu belirten bir bildiri yayınlamamızı istedi. Tabii gerçekle alakası yoktu.” </i></span></p>
<p class="p4"><span class="s1">Geçmişte Lawrence’ın bütün Arapları aynı ideal uğruna birleştirme politikasını bugün McGurk’un Kürtler üzerinde uygulanan politikalarda görebiliyoruz. McGurk bir yandan PKK ile ilişki kurarken diğer yandan Irak’ın ve Suriye’nin kuzeyindeki diğer Kürt grupları da aynı paydada birleştirme gayreti içerisinde hareket etti. </span></p>
<p class="p4"><span class="s1">İlginç olan bu hamle, derin Amerika’nın daha önce yaptığı planlamaya uygundu. Örneğin, 2014 yılının yaz aylarında özellikle ABD’deki iktidar yapılanmasına yakınlığıyla bilinen Center for American Progress isimli merkezin 53 sayfalık raporunda Washington yönetimine, bölgedeki Kürtçü yapılanmaların eşgüdümlü hareket etmesinin sağlanması önerilmişti.</span></p>
<p class="p4"><span class="s1">McGurk ile Lawrence’ın bir diğer ortak özelliği ise Türk düşmanlığı. Lawrence, Araplar içerisinde ağırlıklı olarak Osmanlı ve Türk düşmanı olan kesimleri örgütlemişti. Özellikle bazı bedevi aşiretlerin o dönem yaptığı Türk katliamlarının perde arkasındaki isim olarak İngiliz ajan gözüküyordu. </span></p>
<p class="p4"><span class="s1">McGurk de PKK içerisindeki en şahin ve kanlı teröristlerle bağlantı içerisinde. Şahin Cilo, 2016 yılına kadar PKK’nın sözde Özel Kuvvet yapılanmasından sorumluydu. Bu yapı, PKK terör örgütü tarafından büyükşehirlerimizde yapılan çok sayıda bombalı saldırının sorumlusuydu.</span></p>
<p class="p4"><span class="s1">Brett McGurk sadece Suriye’de değil Ankara’da da bolca mekik dokudu. Örneğin, Cumhurbaşkanı Erdoğan ile ABD Başkanı Donald Trump, 30 Haziran 2017 tarihinde Katar krizi nedeniyle telefonda görüşürken, McGurk de Ankara’da Dışişleri ve Milli Savunma Bakanlığı koridorlarında geziyordu. Oysa aynı McGurk, 28-29 Haziran’da Suriye’de SDG’nin Rakka ve Tabka civarındaki militanlarını teftiş etmişti. ABD Dışişleri Bakanlığı, bu temaslarla ilgili şu bilgi notunu paylaşmıştı:</span></p>
<p class="p4"><span class="s1"><i>“(McGurk) Koalisyonun bütün üyelerini Temmuz ayı içinde siyasi direktörler düzeyinde toplanarak (DEAŞ’a karşı) küresel kampanyanın bir sonraki aşamasını organize ve koordine etmek üzere Washington’da ağırlamayı…” </i></span></p>
<p class="p4"><span class="s1">McGurk, işte bu kapsamdaki Suriye seferinden sonra Türkiye’yi ziyaret etmişti. Yani Türkiye’yi terör örgütü PYD-YPG ile aynı masaya oturtmak istemişti. Ancak bu planı gerçekleşmeden kendisi gitmek zorunda kaldı.</span></p>
<p class="p7"><span class="s1">Özetle, McGurk, Lawrence olmaya adaydı. Ancak Binbaşı Noel gibi başarısız olması için Ankara yoğun bir mesai sarf ediyordu. Bu mesai sonuç verdi mi, aynen çekilmenin durumu gibi bilinmez, ancak McGurk, hedeflerine ulaşamadan görevinden ayrıldı. Olaya bir de bu açıdan bakmak ve Türkiye’nin gücünün günümüz Lawrence’ını yediğini söylemek mümkün. </span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.yorungedergi.com/gunumuzun-lawrencei-mcgurkun-ardindan/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>“Veliaht Prens Eski Gücüne Kavuşamaz”</title>
		<link>https://www.yorungedergi.com/veliaht-prens-eski-gucune-kavusamaz-2/</link>
					<comments>https://www.yorungedergi.com/veliaht-prens-eski-gucune-kavusamaz-2/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Ceyhun BOZKURT]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 30 Nov 2018 22:05:26 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Haber Analiz]]></category>
		<category><![CDATA[Veliaht Prens]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://www.yorungedergi.com/?p=5280</guid>

					<description><![CDATA[Suudi hanedanı, Cemal Kaşıkçı cinayetinin üstünü örtemedi. Bunda Türk Devleti’nin gerçekleri ortaya çıkarmaya yönelik hamleleri etkili oldu. Batı dünyasından ve iç kamuoyundan ciddi tepkiler yükselmesine rağmen Washington yönetimi, başta Veliaht Prens Muhammed bin Selman olmak üzere Suud hanedanının arkasında durmaya çalışıyor. Yörünge’ye açıklamalarda bulunan Genelkurmay eski İstihbarat Başkanı İsmail Hakkı Pekin, önümüzdeki sürecin kolay geçmeyeceğini vurguladı. Gazeteci Cemal Kaşıkçı’nın, Suudi Arabistan’ın İstanbul Başkonsolosluğu’nda, bizzat Suudi yetkililer tarafından katledilmesinin yankıları sürüyor. Olayın bölge hatta Suudi Arabistan’ın, ABD ile ekonomik ağırlıklı ilişkileri nedeniyle dünya dengelerini etkileyici boyutu olduğu artık herkes tarafından kabul ediliyor. Biz de son gelişmeler ışığında olayı Genelkurmay eski İstihbarat Başkanı emekli Korgeneral İsmail Hakkı Pekin ile konuştuk. Cinayetin, ekonomik boyutunun da küresel boyutta etkili olacağını vurgulayan Pekin, cinayetin ortaya çıkarılmasında Türk istihbaratının yaptığı çalışmanın etkili olduğunun altını çizdi. İsmail Hakkı Pekin’in, Yörünge’ye yaptığı açıklamalar şöyle: Bir cinayet var ve herkes bunun müsebbiblerinin cezalandırılmasını istiyor. Hatta işin Veliaht Prens’e dayandığını üç aşağı beş yukarı herkes öğrendi. Bu çerçevede de Suudi Arabistan’ın cezalandırılması isteniyor. Ancak ABD, bu konuda hassas. Muhammed bin Selman ve bazı adamlar var ve ABD, bunlardan vazgeçmek istemiyor. Çünkü ABD’nin planını gerçekleştirecekler. Bölgeyi yeniden dizayn etmek gibi. ABD, beceremediği Büyük Ortadoğu Projesi’ni Arap gücüyle gerçekleştirmek istiyor. BOP’un esası, &#8230;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p class="p1"><span class="s1"><b>Suudi hanedanı, Cemal Kaşıkçı cinayetinin üstünü örtemedi. Bunda Türk Devleti’nin gerçekleri ortaya çıkarmaya yönelik hamleleri etkili oldu. Batı dünyasından ve iç kamuoyundan ciddi tepkiler yükselmesine rağmen Washington yönetimi, başta Veliaht Prens Muhammed bin Selman olmak üzere Suud hanedanının arkasında durmaya çalışıyor. Yörünge’ye açıklamalarda bulunan Genelkurmay eski İstihbarat Başkanı İsmail Hakkı Pekin, önümüzdeki sürecin kolay<br />
geçmeyeceğini vurguladı.</b></span></p>
<p class="p3"><span class="s1">Gazeteci Cemal Kaşıkçı’nın, Suudi Arabistan’ın İstanbul Başkonsolosluğu’nda, bizzat Suudi yetkililer tarafından katledilmesinin yankıları sürüyor. Olayın bölge hatta Suudi Arabistan’ın, ABD ile ekonomik ağırlıklı ilişkileri nedeniyle dünya dengelerini etkileyici boyutu olduğu artık herkes tarafından kabul ediliyor. Biz de son gelişmeler ışığında olayı Genelkurmay eski İstihbarat Başkanı emekli Korgeneral İsmail Hakkı Pekin ile konuştuk. Cinayetin, ekonomik boyutunun da küresel boyutta etkili olacağını vurgulayan Pekin, cinayetin ortaya çıkarılmasında Türk istihbaratının yaptığı çalışmanın etkili olduğunun altını çizdi. İsmail Hakkı Pekin’in, Yörünge’ye yaptığı açıklamalar şöyle:</span></p>
<p class="p3"><span class="s1">Bir cinayet var ve herkes bunun müsebbiblerinin cezalandırılmasını istiyor. Hatta işin Veliaht Prens’e dayandığını üç aşağı beş yukarı herkes öğrendi. Bu çerçevede de Suudi Arabistan’ın cezalandırılması isteniyor. Ancak ABD, bu konuda hassas. Muhammed bin Selman ve bazı adamlar var ve ABD, bunlardan vazgeçmek istemiyor. Çünkü ABD’nin planını gerçekleştirecekler. Bölgeyi yeniden dizayn etmek gibi. ABD, beceremediği Büyük Ortadoğu Projesi’ni Arap gücüyle gerçekleştirmek istiyor. BOP’un esası, İsrail’in güvenliğini, petrol bölgelerinin, enerji kaynaklarının kontrolünü sağlamak, İran’ı çevirmek ve bölgede Irak ile Suriye’yi parçalayarak bir federasyon şeklinde zayıf devletler oluşturmak istiyorlar. Türkiye’de de bu çerçevede PKK’yı destekliyorlar. Kürt Devleti kurmak istiyorlar. Bunu yapmak için belli güçlere ihtiyacı var. Bu da Suudi Arabistan&#8230;</span></p>
<p class="p3"><span class="s1">Türkiye’yi kullanmaya çalıştılar. BOP Eşbaşkanlığı vs. gündeme gelmişti. Türkiye işin kendisine uzandığını net bir şekilde görünce vazgeçti. Türkiye’nin, Müslüman Kardeşler’i desteklemesi de işi bozdu. Olmayınca Suudilerin liderliğinde bu işi yapmaya yöneldiler. Arap Ordusu gibi projelerle bu işi yürütmeye çalıştılar.</span></p>
<p class="p3"><span class="s1">Suudi Arabistan çok zengin bir ülke. Dolayısıyla ABD’nin ihtiyacını karşılayacak ve 450 milyar dolarlık yatırım yapacaklar. 110 milyar dolarlık silah satın aldılar. Bu, bir milyon kişiye iş demek. Bu işin bir boyutu. Peki, Suudiler bunu nasıl yapacaklar? Aramco ile&#8230; Aramco’nun bir kısmını borsaya açacaklar. Gelen para ile ABD’ye yatırım yapacaklar. Ayrıca ABD açısından İran boyutu da önemli. Suudiler ve diğer Körfez ülkeleri ile İran’ı çevrelemeye çalışacaklar. Yaptırımlarda İran’a “petrol satamazsın” dediler. Bu durumda petrol fiyatları artacaktır. Bu da ABD’nin zorlanması anlamına gelir. Petrol fiyatlarının artmaması için yine Suudileri kullanacaklar. Onlar üretimi artıracaklar. Ekonomik boyut dışında Suudi Arabistan, Sünnilerin lideri ve bölgede, İsrail’in neredeyse en önemli müttefiki. Bu nedenle de Suudi Arabistan, ABD için vazgeçilmez. </span></p>
<p class="p4"><span class="s1"><b>Bu Konuda Batı İçinde Bir Bütünlük Yok</b></span></p>
<p class="p3"><span class="s1">Burada ABD, İsrail, Suudi Arabistan, BAE, Mısır dahil olmak üzere bir grup var. Beraber çalışıyor ve İngiltere’yi içlerine almıyorlar. Bölgeye sokmak istemiyorlar. İngiltere ise buradan, yani Aramco’dan pay almak istiyor. Çünkü Aramco’yla ilgili proje, bir trilyon dolar gibi büyük bir proje. İngiltere’nin Cemal Kaşıkçı ile irtibatlı olduğu görünüyor. MI6’in Kaşıkçı’yı korumasından bahsediyorlar. Muhtemelen Kaşıkçı’da İngilizlerle çalışıyordu. Kaşıkçı’ya baktığımızda sonradan istihbarat başkanı olan Türki bin Faysal’ın danışmanlığını yaptığını da görüyoruz. Gazeteci kimliğinde önemli görüşmeler yapıyor. Örneğin, Afganistan’da mücahitlerle görüşüyor. Kaşıkçı çok önemli konularda bilgi sahibi. Aramco’nun Genel Sekreteri ile de çok yakın. Özetle sözünü ettiğim dizayna İngiltere, Fransa, Almanya’yı almazlarsa onlar da bu işten para alamayacak, paranın büyük kısmını ABD götürecek demektir. İngiltere, Almanya, meseleye bu çerçevede bakıyor. Fransa, ABD’nin yanında yer almak istiyor ama o bile bu işten nemalanamıyor. Bu nedenle asıl mesele para ve İsrail’in güvenliği sorunu. Bu arada Mısır ile Suudi Arabistan arasında bu konuda liderlik rekabeti var. Yani çatışma sadece Batılılar arasında değil, bölgedeki müttefikler arasında da çatışmalar, sorunlar var. Bu sorunlar da kolay kolay ortadan kaldırılabilecek sorunlar değil.</span></p>
<p class="p3"><span class="s1">Belki bir taşla birkaç tane kuş vurmayı düşündüler. Belki Türkiye’de öldürüp veya kaybedip suçu Türkiye’nin üzerine atacaklardı. Dolayısıyla dünyada zor durumda bırakacaklardı. Orta Doğu’da da suçlu pozisyonuna sokup, hareket edemez hale getireceklerdi. Zaten Suudi Arabistan ile Türkiye’nin arası özellikle bin Selman dolayısıyla iyi değil. Adam Türkiye ile İran’ı şer ekseni olarak görüyor. Fırat’ın doğusuna yardım ediyor. Planlarında bölgede, Sünni liderlik yapmak ve Türkiye’nin etkisini silmek var. Muhammed bin Selman’ın, Türkiye’ye bir faydası olmayacak. Türkiye de Veliaht Prens üzerinden hamle yapıyor. </span></p>
<p class="p3"><span class="s1">Astana sürecini olumsuz etkileyeceğini sanmıyorum. ABD, İran’ı bölgeden çıkarmaya ve İran ile Lübnan Hizbullah’ının bağını koparmaya çalışıyor. Ambargo konusu bu nedenle önemli. Arap NATO’su kurma çabaları da bu politikanın bir yansıması. İran’da iç karışıklık çıkarmak öyle kolay bir olay değil. Dolayısıyla Türkiye’ye ihtiyaçları var. ABD’nin son dönemde Türkiye’ye yönelik Münbiç’te, PKK elebaşlarının başına ödül konması vs. gibi konularda jestlerde bulunuyor. Yani havuç gösteriyor. Amaç, Türkiye’yi, Astana sürecinden koparmak, Rusya ile işbirliğini kesmesi. Ancak Türkiye bu konuda geri adım atmıyor, işbirliğine devam ediyor. Ancak şunu da görmezden gelemeyiz: Türkiye, Batı’ya maalesef göbeğinden bağlı durumda. 1980’den sonra özellikle ekonomik anlamda bir bağ kurulmuş. Kolay kopacak bir bağ değil. </span></p>
<p class="p5"><span class="s1"><b>Türkiye, ABD’nin Dengesini Bozacak Hamleler Yapmalı</b></span></p>
<p class="p3"><span class="s1">Batı’nın kendi içinde çelişkiler var. Aslında Astana’ya baktığımızda da bazı ayrılıklar görülüyor. Mesela Rusya, “Kürtler olmadan bu iş olmaz” diyor. Rusya ve İran, ABD’nin bölgeden çıkmasını istiyor. Mesela Rusya, bir federasyona razı gibi. Ancak Türkiye’nin politikası, ABD’nin bölgeden çıkmasından çok PYD’ye destek vermemesi yönünde görünüyor. Ama işin gerçeği de Suriye’de, Kürtleri hesaba katmadan bir şey yapmak zor görünüyor. Anayasada muhtemelen onlar da olacak. Ama Türkiye’nin derdi, PYD’nin masada olmaması. Yani orada da sorunlar var. Geçenlerde Milli Savunma Bakanı ve MİT Başkanı, Rusya’ya gitti bu konuları görüşmek için. Mesela İdlib meselesi var. Belki de Ruslar, operasyon yapmayı düşünüyor. Son durumu, nasıl bir yöntem geliştirilebilir, zaman zaman ateşkesi bozanlara ne yapılabiliri konuştular büyük ihtimal. Türkiye’nin Astana sürecini, Rusya ve İran’la işbirliğini devam ettirmesi, hatta Suriye ve Irak’la da işbirliği yapması gerekiyor. Türkiye ancak böyle hamlelerle ABD’nin dengesini bozabilir. Yoksa bir taraftan Astana’da bir şeyler yaparken öbür yandan ABD’den jestler beklemek sürdürülebilir durum değil.</span></p>
<p class="p4"><span class="s1"><b>Bir Karar Noktasına Doğru İlerliyoruz</b></span></p>
<p class="p3"><span class="s1">Daha ne kadar iyi niyetle ABD ile işbirliği yapılabilir? Türkiye elbette ortaya çıkan fırsatlardan faydalanmalı. Ancak ne kadar devam edebilir, bilmiyorum. Sonuçta Suriye’nin eski ulus-devlet yapısına dönemeyeceğini düşünüyorum. Federal yapıya doğru gidiyor. Irak gibi bir yapıya dönüşme ihtimali çok yüksek. Şunu da vurgulamak lazım, ABD ile sadece bu bölgede de sorun yaşamıyoruz.<span class="Apple-converted-space">  </span>Doğu Akdeniz var, ekonomi var vs. Bir karar noktasına doğru ilerliyoruz.</span></p>
<p class="p3"><span class="s1">Örneğin, ekonomi ciddi bir zafiyet. 24 Ocak kararları sonrasında bu zafiyetler oluştu ve Batı da bunu iyi biliyor. Batı dünyasını da iyi analiz etmek gerekiyor. Örneğin, kendi içlerinde sorun yaşamasına rağmen ABD, İngiltere, Hollanda birlikte hareket ediyor. İngiltere’nin etkisindeki ülkeleri saymıyorum bile. Temel menfaatlerde hep ABD’nin yanındalar. </span></p>
<p class="p3"><span class="s1">Ayağınız, Orta Doğu’ya basmadan olmaz. Burası enerjinin, hammadenin olduğu bir yer. Afganistan, Afrika’nın bir kısmı da dahildir Orta Doğu’ya. Öyle baktığınızda, çok kritik bir coğrafya olduğunu, elde tutmak gerektiğini göreceksiniz. Burayı kontrol ettiğinizde enerjiyi, nereye gideceğini, hatlarının emniyetini sağlıyorsunuz, petrolün varil fiyatlarını ayarlayabiliyorsunuz&#8230; Çok kritik bir coğrafya. Bütün bu işleri başarabilmek için sadece Suudi Arabistan ile olmaz. Türkiye’yi yanınıza almak zorundasınız. Türkiye’yi yanınıza almazsanız İsrail’in güvenliğini sağlayamaz, İran ve Rusya’yı çeviremezsiniz. Soğuk Savaş dönemi gibi politikalarla olmaz. O zaman siyah ve beyaz gibi ayrılmıştı. Ama şimdi ülkelerin hem birlikte menfaatleri hem de kendi içlerinde çatışmalar var. Olay çok daha çetrefilli. Yani satrancın çok daha iyi oynanması, hamlelerin iyi hesaplanması, 5-6 hamle sonrasını bilmek gerekiyor. Bu açıdan bakıldığında evet, Türkiye oyun kurucu değil ama kurulan oyunları bozma konusunda güce ve kabiliyete sahip. Kaşıkçı olayında bunu çok iyi gördük. Oyunu nasıl bozduğunu, ABD’yi, Suudi Arabistan’ı ve müttefiklerini nasıl zor duruma düşürdüğünü gördük. Bunlar ileride ABD ve Batı tarafından Türkiye’ye önemli bir ülke olarak bakılmasına ve her zaman gücünün tırpanlanması çabalarına neden olabilir. </span></p>
<p class="p5"><span class="s1"><b>Türkiye’nin Önümüzdeki Dönem Mücadele Alanları</b></span></p>
<p class="p3"><span class="s1">Emniyet işin içine girdi ama ondan çok MİT bu işin içindeydi. Bence iyi bir sınav verdi. Muhtemelen takip ediyorlardı. Ayrıca Cumhurbaşkanı bu işi iyi yönetti. Zaman zaman bilgiler sızdırıldı ve bu bilgilerle dünya kamuoyu yönlendirildi. Bu işin cinayet olduğu Suudilere kabul ettirildi. Mesela ABD’liler şunu gördü: Türkiye birçok şeyi biliyor. Onları korkutan da o. Türkiye’nin ne bildiğini de biliyorlar. Onları bu cinayeti kabul etmeye zorlayan da bu. Bu adımlar Türkiye’nin bölgede ve Avrupa’da elini güçlendirdi. Yani Türk istihbaratı siyaset mekanizmasıyla beraber bu işi çok iyi yönetti.</span></p>
<p class="p3"><span class="s1">Suudiler, Türkiye sussun, konuşmasın, herhangi bir şey yapmasın demek istiyor. Zaten Suudi Arabistan ile Türkiye arasında söylediğim gibi PYD’ye destek verilmesi nedeniyle gerilim var. Onların yapmak istedikleri, Türkiye’nin susması ve bu işin kapatılması. Bundan sonrasını anlamak için şunu görmek gerekiyor: Türkiye, Muhammed bin Selman’ın veliahtlıktan alınmasını istiyor. Oysa ABD’nin oyunu çok büyük. Bölgeyi dizayn etmek için bu adamlara çok büyük yatırım yaptı. Mesela Donald Trump’tan önceki başkan Barack Obama ilk defa Türkiye’yi ziyaret etmişti. Bill Clinton da Türkiye’yi ziyaret etmişti. Trump ise Suudi Arabistan’ı ziyaret etti. Baktılar bu iş, Türkiye ile olmuyor. Çünkü Türkiye bazı konularda farklı düşünüyor, kendi talepleri var. Bu yüzden yapmak istediklerini Suudilere yaptırmaya çalışıyorlar. Türkiye ise taleplerinin arkasında duruyor. Bu iş devam eder. Türkiye geri adım atmaz. Muhammed bin Selman’da yıprandı. Yarın öbür gün kral olduğunda ABD ne kadar desteklerse desteklesin, eskisi kadar güçlü olmayacak.</span></p>
<p class="p6"><span class="s1">Bundan sonra Türkiye çok daha büyük, zorlu çekişmelerle gündeme gelebilir. Örneğin, İsrail’le aramız daha da bozulabilir. Türkiye’yi, Doğu Akdeniz’de sıkıştırmaya çalışabilir. Mısır’la işbirliği yapabilir. Kürtlerle iletişimini kuvvetlendirebilir. Türkiye karşı hamle olarak İran’la ilişkisini güçlendirebilir. Önümüzdeki dönemde Türkiye’nin Orta Doğu’da, İran ve Rusya ile birlikte ABD’ye, Arap Birliği’ne, İsrail’e karşı bir mücadelesi var. Bu mücadelede<br />
Türkiye mutlaka Irak ve Suriye’yi de yanına almalı.</span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://www.yorungedergi.com/veliaht-prens-eski-gucune-kavusamaz-2/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
